Marja’s Zwijmelen op Zaterdag

Er zijn er vele…. liefdesliedjes die je ‘ultiem’ kunt noemen. Liedjes die in de categorie ‘zwijmelen’ zeker een plaats verdienen.
De Liefde….. Hoe mooi het is, hoe kostbaar het is maar ook dat wij het te weinig beseffen of net wel, of net niet, te laat. De Liefde, die veelal niet krijgt wat het verdient, waaraan zo gemakkelijk voorbij gegaan wordt in de sleur van het dagelijks bestaan, onderkend omdat we het te druk hebben met ogenschijnlijk belangrijkere zaken, en laten we wel wezen, niets is belangrijker dan de Liefde, toch? We uiten het niet vaak genoeg, we stellen onszelf er lang niet vaak genoeg en ver genoeg voor open. Terwijl het dát zó verdient!

Die gedachten en nog enkelen meer gingen door mijn hoofd toen ik gisterenmorgen in de aula van een crematorium zat en luisterde naar de muziek die door de achterblijvers gekozen was om de overledene te eren, terwijl ik de ogen gevestigd had op de gesloten kist met ingelijste foto erop en de bloemen eromheen. Ik luisterde naar een ander nummer in mijn dialect maar wel van dezelfde zangeres als in het lied hieronder.

Het lied hieronder is in mijn moerstaal, ik heb de liedtekst zo letterlijk mogelijk vertaald en ernaast gezet.

Kin ik noit meer,
gefst doe mie moud.
En bin ik kwoad,
mokst doe t weer goud.
Bin ik verdwoald,
bringst doe mie weer noar hoes,
doe gefst mie rust,
bie die voul ik mie toes.
Ik woit, ik heur bie die.Doe gefst mie kracht,
om toch moar deur te goan.
Aal zegst doe niks,
ik kin die toch verstoan.
Doe gefst mie dat,
wa’k van goin aander krieg,
en das de reedn woarom ik altied bie die blief.
Doe heurst bie mie.
Ik heur bie die.

Ik trek mie der niks van aan,
wat of n’aander zegt.
Ik volg mien haart,
doe heurst bie mie.
En wat ze ook van die zegn magn,
is mien een zòrg.
De woarhaid is:
Ik heur bie die

Beloofst doe wat,
din holst dien woord.
Lest mie noit wachten,
bist noeit te loat.
En wul ik wat,
hest doe dat doaluk deur.
Pakst doe mien haand,
zodat ik noit meer treur.
ik woit, ik heur bie die.

Doe vulst mie aan,
ask mit die proaten wil .
Stel ik die oet,
din bist doe eevn stil.

Doe neemst mie zó,
zoask nou oinkeer bin.
En lest mie voulen,
da’k altied op die bouwen kin.

Doe heurst bie mie.
Ik heur bie die.
Doe heurst bie mie.
Ik heur bie die.

Kan ik niet meer,
geef jij mij moed.
En ben ik boos,
maak jij ‘t weer goed.
Ben ik verdwaald,
breng jij mij weer naar huis.
Jij geeft mij rust,
bij jou voel ik mij thuis.
Ik weet, ik hoor bij jou.Jij geeft mij kracht,
om toch maar door te gaan.
Al zeg je niets,
ik kan jou toch verstaan.
Jij geeft mij dat,
wat ik van geen ander krijg.
En dat is de reden waarom ik altijd bij jou blijf.
jij hoort bij mij.
Ik hoor bij jou.

Ik trek me er niets van aan,
wat een ander ook zegt.
Ik volg mijn hart.
Jij hoort bij mij.
En wat ze ook van jou zeggen mogen,
is mij een zorg.
De waarheid is:
Ik hoor bij jou.

Beloof jij iets,
dan hou jij woord.
Laat mij nooit wachten,
bent nooit te laat.
En wil ik iets,
dan heb jij dat gelijk door.
Pakt dan mijn hand,
zodat ik niet meer treur.
Ik weet, ik hoor bij jou.

Jij vult mij aan,
als ik met jou praten wil.
Hou ik je tegen,
dan ben je even stil.

Jij neemt mij zó,
zoals ik nou eenmaal ben.
En laat mij voelen,
dat ik altijd op jou bouwen kan.

Jij hoort bij mij.
Ik hoor bij jou.
jij hoort bij mij.
Ik hoor bij jou.