Je kijkt naar de weg

Schrijfveren Thema van dinsdag 11 december 2018.

 

“De weg”… wat keek ik er vaak naar, altijd weer zag ik ontelbare obstakels waarvan ik wist dat ze me zouden weerhouden en koos ik een zijpad, soort van dan. Aanpassen aan wat wel kan, niet zeuren noch treuren over wat niet kan (nou ja dat probeerde ik tenminste wel altijd zoveel mogelijk maar dat lukte uiteraard ook menigmaal niet), en zo maar proberen om van het ene moment, zo veilig mogelijk, in het volgende moment te stappen.
Al die obstakels, vaak ook in nevelen gehuld, waren er en velen ervan zou ik niet kunnen ontwijken, dat wist ik wel, hadden ervaringen me immers al lang geleerd? En oeps, daar was dan weer dat zinnetje: “doemdenken maakt het niet beter hoor, dus kom op, stel je niet aan, ga gewoon verder en wees zo open en blanco en ontvankelijk mogelijk…”
Ja joh, natuurlijk, werkt op dezelfde wijze als dat je tegen jezelf zegt ” waar je ook aan denkt, denk niet aan dat roze olifantje…”

Jaar in jaar uit ging zo voorbij. Veel, heel veel, deed ik onder de grootst mogelijke dwang, van mezelf natuurlijk. De stemmetjes zeiden me wel van alles maar ongehoorzaam als ik ben luisterde ik er niet naar. Vele deuren liep ik plat, talloze diagnoses kreeg ik als presentje mee naar huis, maar niemand, echt niemand had de juiste oplossing voor het grijpen liggen. Ik ‘moest’ maar dit, dat, zus en zo en dan kwam het wel goed.

“De weg” naar de professionele hulpverleners wist ik op zeker moment blindelings te vinden. Evenals alle ‘vluchtroutes’ die in mijn hoofd ontstonden. De etiketten die ik in de loop der jaren door de (niet-)-experts opgeplakt kreeg zijn als jasjes om me heen gehangen en aan mij vastgeplakt, onlosmakelijk leek het jarenlang. Op zeker moment was ik mijn ‘zombie-bestaan’ dusdanig gewend dat het wel goed was zoals het was, wat natuurlijk totaal niet waar was maar ja je kunt jezelf enorm lang voor de gek houden als het moet.

Tot op zeker moment ik er helemaal klaar mee was toen ik me realiseerde dat ik niet eens wist wie ik was, dat ik dat nooit had geweten, dat ik altijd ‘iemand’ was die er was zoals ze was, voortgekomen uit de invloeden van dingen die in mij zaten en deden en de dingen die ik er dagelijks aan toevoegde.

Ik nam het besluit alles radicaal om te gooien en met de moed der wanhoop wel te zien waar mijn schip zou stranden. De medici verklaarden me voor gek… (goh, vertel me iets dat ik nog niet weet?) en raadden me het ten zeerste af maar ik was vastbesloten. Ergens een beetje gehoorzaam ging ik akkoord met een halfwassen afbouw van chemische zooi en gooide ik mijn voedselinname om. Dat was stap 2, stap 3 was het volgen van een aantal cursussen. De 1e werd door de zorgverzekering vergoed, de 2e uiteraard niet maar manlief zei gelijk: “ik ga wel overwerken, jij moet dat doen…” en zo geschiedde. Het ging de goede kant op, ik begon weer verbanden te zien en de nevelen op ‘De weg’ werden transparanter..

Tijdens een bezoek aan de Duitse dierentuin met Anita en haar ex-schoonzusje kwam het gesprek op CBD, wist ik veel wat dat was? Had er wel eens iets van gehoord maar me er niet in verdiept, dus totaal nog blanco. Marja vertelde het één en ander over mensen die zij kende die het gebruikten en dat zij er zelf ook mee begonnen was en wat de gevolgen waren geweest tot dusver… Klonk mooi, te mooi om waar te zijn, heel even schoot het woord ‘overdreven’ door mijn hoofd, maar tegelijkertijd realiseerde ik me dat ik Marja niet ken als iemand die iets mooier maakt dan het is…

Eenmaal weer thuis ging ik googlen… ik las het ene na het andere verhaal over de ‘beter dan verwachtte’ resultaten. Natuurlijk klonk ook hier en daar wel een mindere noot maar toch, die waren dusdanig in de minderheid dat ik ertoe neigde het mooie ervan meer waarde toe te gaan kennen. Op 13 juni zei Anita vervolgens: ‘Probeer het gewoon een paar weken, 1 flesje kost 40 euro, je hebt niets te verliezen maar alles te winnen toch?’. Nuchtere Groningers als wij zijn moest ik grinniken en nog dezelfde dag haalde ik een flesje en begon ermee. Het was de 1e 2 weken even vogelen met het innemen, hoeveel druppels, welk tijdstip, wel of geen eten/drinken erbij… maar al snel merkte ik dat het het beste werkte als ik het ‘s ochtends innam met wat drinken.

Ik ging weer slapen… gemiddeld 10 uur per dag… dat was voorheen 3 a 4 uur per 2 dagen
Ik droomde niet meer zo afschuwelijk, werd niet meer huilend, bezweet, angstig, paniekerig wakker
Ik kon weer naar buiten zonder stijf te staan van de zenuwen,
Ik kon weer winkels in
Ik begaf me weer probleemloos in mensenmenigtes, jawel, zelfs op weekenddagen en woensdagmiddag kun je me tegenwoordig in een dierentuin tegenkomen
Ik liep weer over een markt
Ik was beter gehumeurd, er kon zelfs weer af en toe gelachen worden, kon zelfs grapjes maken
Ik werd minder ongeduldig / explosief
Ik kreeg zelfs zelfvertrouwen
De ene na de andere verandering ontwaarde ik in mijzelf al veranderde mijn karakter natuurlijk niet.

Inmiddels zijn we 18 maanden verder en heb ik de 1e dip gehad. 24 november ging ik onderuit. Er was geen specifieke aanleiding, ik stond die dag op en het was mis, helemaal mis. Na een seintje 2 wijken verderop, kwam Anita hier binnenvallen en sleepte me het huis uit en heeft me de hele dag bezig gehouden. ‘s Avonds ging het weer beter en de volgende ochtend scheen de zon weer. Er zijn nog wel momenten dat het even moeilijk is, dan kijk ik naar wat er aan de hand is, hoe ik me voel… en afhankelijk daarvan neem ik wel of niet extra CBD in.
Ik heb er alleen maar voordelen van, ik kan geen enkel voorbeeld geven van negatieve kanten aan het gebruik ervan.

Overigens… niet dat het me ooit geboeid heeft maar nog een effect van de CBD is gewichtsverlies. Was ik de laatste jaren zo rond de 92 kg zit ik nu al maanden op 76, de CBD is hier natuurlijk niet alleen debet aan, ook mijn gewijzigde voedselinname werkt daaraan mee. De allergieën en intoleranties die ik heb maakten die wijziging noodzakelijk, ben het inmiddels gewend al is het voor manlief niet altijd even fijn omdat hij op de dagen dat ik wel eet 2 potjes moet koken. Elke dag eten… 3x per dag… is voor de meeste mensen de normaalste zaak van de wereld. Voor mij niet, al niet meer sinds mijn pubertijd. Met de beste wil ter wereld krijg ik het er gewoonweg niet in, misschien verandert de CBD dat in de toekomst nog? Ik eet, dankzij de CBD, nu 1x per dag en dan nog minimaal en uiteraard ‘veilige’ producten. Ergens is het maar goed dat ik zo weinig eet want anders zouden we een financieel probleem hebben. Gluten- & lactosevrij en de andere allergieën en intoleranties maken de keuze zeer beperkt en het aanbod in Nederland is nog beperkter. Gelukkig is Duitsland dichtbij en rij ik op diesel, net als Anita en & Daphne, dus is het prima te doen om 1x per 2 a 3 weken daarheen de rijden en met de kofferbak afgeladen vol terug te rijden.

“De weg”… natuurlijk zijn er nog steeds nevelen… natuurlijk heb ik nog steeds mijn makkes, nou en? WYSIWYG, take it or leave it *glimlach*. Ik ga “De weg” weer met frisse moed en zin, de hoofdweg met alle zichtbare en onzichtbare obstakels, ik neem niet meer een zijweg. “Je kijkt naar de weg”… ikke wel hoor, wend mij niet meer af!! Ben nu veel te nieuwsgierig naar wat komen gaat en heb een onvervulbare drang schade in te halen (en ja ik weet heus wel dat dat niet kan maar heej proberen mag ik het toch zeker wel, ben en blijf mijn karakter, eigenwijs, trouw *glimlach*)

16x Akkoorden op “Je kijkt naar de weg

  1. Wat een verhaal zeg…en het is jou weg.
    Geen makkelijke zo te lezen maar je bent op de goede weg en dat wil al heel wat zeggen..
    Je pad blijven volgen zou ik zeggen…groetjes

  2. ha die Melody
    ja zeker een verhaal , deels me al een beetje bekent
    deels ook nog niet alles opgelost , maar de blik is vooruit
    wat was , was !

    ja hier is het inmiddels ook dinsdag hoor hihi , jij was op een feessie zondag denk ik , en niet op de blogs

    ik was net ff op de fiets om een boodschap , ja fris weer , maar goed weer , veel zuurstof in de lucht 🙂

    ik geloof in wat ik zie

    fijne middag groet

    1. Ha die Karel

      Ja dat is waar 😉

      Was leuk zondag inderdaad, maar ook dubbel zoals je begrijpt.

      Lekker toch…. hier ook hoor… al heb ik dan geen probleemlongen.

      Groot gelijk, ik ook.

      Dnak je wel, jij ook.

  3. Mooi dat je baat hebt bij CBD… het zal vast dat de ervaringen verschillen maar dat heb je met bijna alles.
    Wens je het beste voor het volgen van jouw pad 🙂

    1. Dank je wel.

      Ja hoor, dat klopt… voor mij werkt het in ieder geval en dat is (wederom) voor mij, het belangrijkste.

      Dank je wel. ik ga mijn best (blijven) doen 😉 Want zo depressief als ik was hoopik nooit weer te worden

    1. Nou precies zo ja…. daar doe ik wel mijn best voor inderdaad… en hoop ik gewoon dat het zo blijft of beter wordt en ik nooit meer in dat zwarte gat terug val

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.