* 2019·* Dichterij

Hongerig

Onverzadigd.

Constant zoeken
naar stilling daarvan.

Rammelende ‘maag’ in ‘t hoofd,
hunkering die nooit werkelijk dooft.

Waarheid en Leugen, die kunnen scheiden.
Opgeslagen informatie van welke waarde ook maar.

Over elkaar heen buitelende berichten, beeld en geluid.
In elkaar verweven teksten denderen binnen, woorden en zinnen.

Wilskrachtig én tegelijkertijd machteloos, niet zelf kunnen noch mogen, kiezen.
Wat daadwerkelijk of werkelijk niet in d’hersenen wordt opgeslagen, leren accepteren.

10 gedachten over “Hongerig

  1. mooi geschreven Melody
    ik ben gelukkig snel tevreden
    en heb ook nog genoeg te eten

    jij zal het anders bedoelen 🙂
    we worden overspoeld met berichten in woord en beeld
    veel daarvan gaat langs mij heen , gelukkig
    een mens zou er nog gek van worden pppffftt

    koers groet

  2. Dit is interessant, over de keuze of je wel of niet iets wilt weten. Er was een tijd dat ik alles wilde of zelfs dacht te moeten weten, en dat had zeker ook een functie. Nu merk ik dat ik regelmatig besluit me ergens niet in te gaan verdiepen. Dat heeft nadelen – je kunt er niet over meepraten, maar ook voordelen – je hóeft er niet over mee te praten. Ouder worden betekent misschien ook wel: beter in staat zijn prioriteiten te stellen.

  3. 😉 Jouw reactie is interessant want het bewijst maar weer eens dat ‘schrijfsels’ altijd interessant zijn (als het onderwerp je interesseert uiteraard) want wat de schrijver bedoelt is niet per definitie hetzelfde als dat de lezer eruit op maakt.

    Wat ik bedoelde was….dat je niet de keuze hebt tussen wat jouw hersenen wel of niet opslaan in de info die het krijgt… Jij als mens kunt wel kiezen voor het ergens in, dan wel niet, verdiepen… maar toch ontkom je niet 100% aan informatie die je als ‘ongewenst’ kunt bestempelen.

    Het afsluiten lukt mij overigens wel steeds beter hoor en het wel of niet mee kunnen praten over een onderwerp is iets dat mij totaal koud laat.

    De prioriteiten stellen kan ik dan weer wel, zeker de laatste 2 jaar ongeveer. Mijn leven is ruim over de helft voorbij dus dat deel dat ik nog heb wil ik invullen waar ik kan zoals ik het wil, er is immers al veel te veel tijd verspild, al was ik daar niet bewust schuldig aan natuurlijk maar feit is en blijft dat ik al die verloren jaren niet over kan doen.

    1. Ik zie wat je bedoelt en ik ben het met je eens. Je hebt geen totale controle over wat in je sijpelt en eventueel beklijft. Boeiend is wel de vraag: waarom raakt dit me zodanig dat ik ermee ‘geïnfecteerd’ raak, en waarom iets anders niet. Dat zal voor iedereen weer anders zijn.

      1. Ja klopt die vraag is inderdaad boeiend, als jij een antwoord vindt laat je het me dan weten?

        En ja ik weet natuurlijk onderhand al dondersgoed dat de ‘waarom-vraag’ compleet zinloos is mar ik vraag me met enige regelmaat af… wat maakt dat het nare niet van mijn harde schijf te wissen is… of zelfs maar te blurren terwijl mooiere herinneringen wel (lijken te) vervagen… veel lichter wegen schijnbaar.

        Ja dat denk ik ook wel…. ieder mens is uniek, zegt men, aan de buitenkant zijn we allemaal mensen maar aan de binnenkant….

  4. Ik heb in mijn hoofd allerlei denkbare vakjes en wat ik wil onthouden gaat voor in en die ik wil vergeten gaat achterin in zo een stoffig lade. Ik hou van discussiëren als ik er wat van leren. Maar soms ontvang je teveel informatie en dat kunnen de hersenen soms niet aan.

    1. Dat heb ik ook (gelukkig) en meestal lukt het ook aardig dingen goed te scheiden maar ja sommige dingen hebben zo’n grote impact dat het bij die dingen niet lukt he…

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.