(H-)-erkenning

 

Eergisteren waren er op tv, op kanaal Z-doc, 3 documentaires.
Nou zie ik graag documentaires over uiteenlopende onderwerpen, vooral die over WO2 en medische zaken intrigeren me altijd al, enorm. Ik neem ze dan op en zodra ik er alle rust en tijd voor heb kijk ik ze. Gisterenmiddag keek ik dus deze 3.
De 1e ging over psychische problemen waardoor men dwangneuroses had ontwikkeld.
De 2e over het ontstaan, én al dan niet leren leven met, depressies.
De 3e ging over zelfmoord.

Alle drie enorm ingrijpende en complexe problematieken, alle drie ook aangrijpend zowel in positieve als negatieve zin. Voor mij als ‘soortgenoot’ zeker. Het heeft me zelfs zodanig aangegrepen dat ik er vannacht van heb gedroomd, heel intensief ook, zó levensecht! Het opstaan na zo’n nacht is dan toch wel ff wat anders dan normaal maar dat terzijde.

Wat mij met name in die drie programma’s trof was de herkenning van de niet-erkenning en de gevolgen van het laatste, -iets waarover ik niet één boek maar een complete encyclopedie zou kunnen schrijven als ik me daartoe zou zetten-, hoe triest is dát?! Iedere deelnemer uit de ene groep hadden één grote overeenkomst, wellicht de grootste gevoelsmatig; eenzaamheid door onbegrip. De mensen die in die programma’s aan het woord kwamen waren aan de ene kant de mensen die met zo iets ‘gezegend’ zijn en aan de andere kant mensen die er onderzoek naar doen en alternatieve behandel- & geneeswijzen aan het onderzoeken en ontwikkelen zijn. Het waren allemaal BN’érs overigens, nou ja niet écht natuurlijk maar omdat die term hier wel bekend is… geen Bekende Nederlanders maar Bekende Britten. Alsof de programmamakers wilden aantonen dat dit iedereen kan treffen, niet alleen maar de ongeschoolde, domme, uit het lagere milieu komende mens etc. Eén ervan was een politicus die zelfs tijdens een debat over gezondheidszorg zijn verhaal deed, dat is wél lef hebben!!

De strijd die die mensen leverden, nog leveren, 24 uur per dag, 7 dagen in de week. Wat ze allemaal (niet) doen om het leven zo draagbaar mogelijk te maken. Daarin ligt natuurlijk veel al herkenning voor mij want wat ik in de loop der jaren niet al gedaan / gelaten heb om te overleven. Hoe paradoxaal dat ook moge klinken want vol zelfmoordneigingen rondlopen maar toch willen leven… dat is niet uit te leggen voor een ‘gezond-van-geest’persoon.

In de laatste van de 3 documentaires werd gesproken over het aantal zelfmoordpogingen en de verschillen daartussen. In het Verenigd Koninkrijk doet iedere 90 minuten iemand een succesvolle poging… oftewel 16 mensen per dag!!! De statistieken wijzen uit dat, wederom in het Verenigd Koninkrijk, véél meer vrouwen een poging doen dan mannen maar dat véél meer mannen in hun poging slagen dan vrouwen. Volgens een kenner is dat toe te schrijven aan het feit dat mannen sneller alle remmen los laten en tot gruwelijkere methodes overgaan dan vrouwen. Diezelfde statistieken meldden ook dat 1 op de 4 mensen depressief is, 1 op de 3 daarvan zelfs regelmatig met zelfmoordgedachten rondloopt… Ik neem aan, gezien mijn ervaringen in de wereld van zoektochten naar hulp, dat die getallen niet zo extreem zullen verschillen met de Nederlandse statistieken.

In geen van die programma’s werd gesproken over CBD… nou is CBD een extract van de wietplant… en in die programma’s werd juist extra onderschreven hoe fout wiet-gebruik is. Over het deeltje THC in de wiet viel geen woord. Dat verbaasde me wel.

Hoe dan ook… ik ben blij dat ik wél CBD heb ontdekt en ben gaan gebruiken!

De overkoepelende gedachte die toch wel erg raakt… negatief in dit geval… is de eenzaamheid en het onbegrip, wat ik zo goed herken, en dat die voor een groot deel voortkomt uit het feit dat we tegenwoordig leven in de trant van ‘ieder voor zichzelf en puntje puntje puntje’. We klagen dan wel graag en veelvuldig over de sociale controle van ‘vroeger’ maar kennelijk was die zo slecht toch niet…

Tot slot… een tip die de kenner vanuit de behandelende hoek in het 3e programma gaf… als je denkt dat iemand met zelfmoordgedachten rondloopt, spreek die persoon dan aan en vraag ernaar. Alleen dat al schijnt veel mensen er dan van te weerhouden op dat moment want eigenlijk is het noodkreet om ‘even’ gehoord te worden.

14x Akkoorden op “(H-)-erkenning

  1. ha die Melody
    geen wonder dat je gedroomd hebt na het zien van deze 3 zeg maar zware onderwerpen
    ja jij bent blij met je middeltje en hopelijk blijft dat zo

    fijne middag groet

  2. Ik heb aantal weken geleden ook gezien op tv. Best wel heftig. Willen eigenlijk toen eruit halen. Dit midden is verslavend. Maar bij jongen werkt heel goed. Zijn vader was helemaal niet eens dit uit de handel halen. Hopelijk blijft dit middel bestaan. Het is twijfel geval om eruit te halen?

    1. Ah oke. Ja is ook heftig!

      CBD is niet verslavend!! Wiet wel omdat daar de THC nog in zit, dat zit niet in CBD.

      Men gebruikt dat soort ‘smoesjes’ om homeopathie terug te dringen… want des te meer mensen met kwalen in het homeopatische circuit belanden des te minder verdienen de producten van de chemische zooi

  3. Ik heb het allemaal van heel dichtbij ooit meegemaakt met mijn zus. Ik begrijp dus heel goed waarover jij en de documentaires het hebben.

    Ooit zei een psych : ‘het gaat vaak om een roep naar een ander leven, om een kreet om hulp, niet direct om er een eind aan te willen maken’.

    1. He bah wat naar, dat spijt me voor je, en voor je zus ook!!

      Dat klopt… veelal helpt een ‘open oor’ al voldoende om die plannen niet uit te voeren, helaas niet blijvend maar toch… soms is de tussenliggende periode dan net groot genoeg om iets te vinden dat echt helpt…. zoals in mijn geval, ik dat ook hulpmiddel ook vond

        1. Ja nou en of, ik noem het niet voor niets een wondermiddel…. ik ga nog net niet overstag om die datum in juni vorig jaar als mijn nieuwe geboortedatum aan te nemen als is de neiging ertoe wel groot 😉

          Ohhh neeeeee he bah, dat spijt me zo voor jou, én haar ook, wat moet zij zich ongelofelijk alleen hebben gevoeld. Moeilijk om met zoiets klaar te komen he?! Ik stuur je maar een vette knuffel bij deze!

  4. Waarschijnlijk komt dat “onbegrip”ook bij veel andere ernstige ziektes voor zolang je daar zelf niet mee te maken hebt. Dan is gebrek aan inzicht nog wel te begrijpen. Maar bij psychische problemen maakt dat het gewoon nog veel moeilijker voor de patiënt. Als een homeopatisch middel iemand helpt lijkt me er niets op tegen het te gebruiken.

    1. Ohja zeker… vooral als iemand er aan de buitenkant uitziet als ‘Hollands Glorie”… ja klopt, ik neem het een ander ook niet kwalijk hoor…vroeger deed ik dat wel moet ik bekennen tot ik me realiseerde dat zij niet konden oordelen omdat zij het niet kennen dus ook niet kunnen begrijpen… de laatste jaren als ik op iets aangesproken werd feliciteerde ik die ander altijd… dat leverde vaak verbazing op kan ik je zeggen, en die humorvorm wijzigde dan wel gelijk de toon

      Het is niet alleen voor de persoon die het heeft heel lastig maar ook voor diens partner / kinderen etc en ‘buitenstaanders’ helemaal…. vriendschappen duren maar zelden ‘lang’. Weet ik ook… Gelukkig zijn er uitzonderingen…. ik heb een aantal dat al jaren ‘achter’ me staat en dat ook blijft doen.

      Absoluut niet.. maar ja wij hebben er geen cent meer of minder om, de pharmaceutica wel 😉

Laat een reactie achter bij omabaard Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.