Goed – fout – pech – geluk – soit

Met (eindelijk) vandaag een droge dag volgens weeronline in mijn 2e thuis stond ik vanochtend vroeg naast mijn bed en reed ik om 9.30 de parkeerplaats bij mijn Emmens duo op. Ik zou eerst bij hen even naar binnen om hun nieuwste kroost (2 baby wimpergekko’s) Millie & Storm, kinderen van Papa Fellow & Mama Lashes, te bewonderen. Bij hun appartementencomplex is een klein aantal parkeerplaatsen dat gratis is, je moet dus mazzel hebben om er eentje van te kunnen inpikken. Soms heb ik dat geluk, soms niet en in het laatste geval zet ik de auto dan in de parkeergarage onder het plein voor de ingang van Wildlands. Vandaag zag ik geen vrije plek maar aangezien ik er toch niet zo heel lang zou staan parkeerde ik de auto op een betaalplek en zette mijn parkeerapp aan. Eenmaal het complex binnen vertrok de lift net voor mijn neus dus besloot ik de trappen te beklimmen. (sufferd) Eenmaal bovenaan op de 3e etage keek ik naar beneden, zie ik een gratis plek leeg…. grmbl…. ik weer terug, lift was pleite, dus hoppa weer de trappen af. Zo snel als ik kon de auto in, en een paar meter verderop die vrijgekomen plek invullen, mazzuuullll. Toen weer het complex in, op weg naar boven, nee niet nog een keer de trappen, nu geduldig (wasda?) w88 op de lift. Enige tijd later stond ik hijgend als een oud molenpaard voor de terraria naar de baby’s te kijken en tja al heb je niet zo veel met dat soort dier toch is ook bij hen babyspul heel aandoenlijk.

Herman zou thuisblijven want die moest op een pakjesbezorger wachten dus gingen Daniëlle en ik vooruit, op weg naar beneden. Bij de auto de scoot eruit en toen ging dat niet helemaal geweldig en brak het sleuteltje af omdat de scoot omviel. Ik kreeg de scoot aan en alle lampies brandden. -uiteraard, ik had immers de batterij thuis van het stroom afgehaald- Weer enkele minuten later zaten we dan op Travellers’ terras aan onze 1e Wildlandskoffie van de dag. Na enige tijd doken we de hoek in voor de broodnodige nicotine en daarna liepen/rolden we de Vlindertempel in. Pfew, warm, benauwd en drúk?!?! We maakten enkele foto’s (waar ik wel heel blij mee was) en gingen weer naar buiten, langs de Olifantenvallei de Jungolakas in. In de verte hoorde ik lawaai dat mij bevreemde. Huh? Hoor ik nou Vari’s? Hoor ik nou Maki’s? Kan nie toch? Op een sneller tempo die nodige meters verder, door de volgende serie deuren heen en jawel zowel Maki’s (met jongen) als Vari’s in de bomen, feestjuhhhhh en weer schoot ik mooie foto’s. (joehoe ik heb een goede fotohand vandaag, mooiii).

Na een babbel met grote groen-vriend Erik gingen we verder en spotte Mario ons. ‘t Arme kereltje wist even niet hoe hij het had, hij keek maar langs en om ons heen, ‘ik mis toch iemand, waar is die lange?’, misschien verbeeldden we het ons beiden maar hij keek best sneu toen hij besefte dat wij niet met zijn drietjes maar met zijn tweetjes waren. De melding ‘hij komt straks wel’ kwam niet binnen. Verder door naar het Rimbula restaurant voor koffie en gebak en andere maagvulling. Een echte lunch stond mij niet zo aan dus had ik al gekozen voor koffie en gebak tot een andere topper in het restaurant mij, na een hartelijke begroeting en babbel, wees op een zalmsalade, daar kon ik natuurlijk geen nee tegen zeggen. Even later zagen we Herman staan en weer even later zaten we op het terras onze magen smakelijk te vullen. Aldaar besloten we het rondje dat we al gedaan hadden te herhalen want om de één of ander onverklaarbare redenen was het klepje van mijn camera open gegaan, lag de batterij er uit… en was mijn fotokaartje leeg, alle foto’s pleite…. nèè hè, snikkkkkkkkkk hoezo goede fotohand vandaag ;-(

Die 2e ronde deden we dan ook. In de Vlindertempel was de temperatuur inmiddels stukken beter en konden we op ons gemak rondkijken. Mega veel Oleandervlinders, de vlinder die ik het minst mooi vind was in groten getale aanwezig. Ineens viel mij iets op….een Atlasvlinder op een ‘ongewone’ (wat voor ons betekent: een plek waar hij/zij normaal nooit hangt) plek. De ogen goed de kost gevend spotten we maar liefst 10!! 4 daarvan in 2×2 18+ en 6 enkelen. 10! We waren verbijsterd, meestal tellen we er 2, als we geluk hebben 3 of 4, maar 10? Nee dat was ons nog niet eerder overkomen.

Terug in de grote kas had ik mazzel en kreeg ik de Vari’s nogmaals voor de lens. De familie-groep Olifanten stond inmiddels ook binnen en Einga Tha en Ein She Min stonden samen in de bullenbak (even gescheiden omdat er was ruzie was geweest onderling) en Timber was met Radza jr en Ravi buiten. We gingen ook weer naar buiten nadat we nog wat mooie foto’s scoorden en gingen rechts de hoek om Serenga op. Mijn scoot deed de hele ochtend al raar dus ik durfde niet de hele Savanne rond. Bij de Nijlpaarden sloegen we dan ook linksaf Nortica op. 3 van de 4 witte dames lagen te slapen en nr. 4 had zich uit het zicht van het publiek onttrokken. We liepen langs de pinguïns waar baby’s geboren zijn, ik zag ze wel maar de foto’s zijn niet gelukt. Volgende keer beter. Door naar ‘beneden’ langs de achterkant want we hoopten de Uilskuikens te spotten en  zowaar, 2 ervan heb ik gezien en ook kunnen fotograferen. De meeste foto’s zijn in het ronde archief beland maar de besten ervan heb ik in het album gedaan, niet mijn meesterwerken maar heej ik heb ze op de foto, beter iets dan niets toch.

Door de Houtzagerij langs het nieuwe verblijf van de Eekhoorns. We zagen er nog maar eentje. Het feit wil dat mama Eekhoorn onverwacht nog bleek te zijn bevallen dus nu even bij haar kroost moet blijven in het andere dierenpark. Zodra die kroost gespeend is komt Mama ook naar Emmen toe. Inmiddels waren mijn batterijen leeg…. de lichamelijke, de geestelijke, die van de camera en die van de scoot hadden allemaal nog een klein restje over, restjes die ik nodig had om veilig thuis te komen en op de bank te kunnen ploffen. Camera-batterij en scoot-accu hangen inmiddels weer aan de laders…. en zo komt het de komende uren met de rest en dat eerste dan wel weer goed.

De scoot is in handen van mijn (v)echtgenoot die er nog een klus aan zal hebben want het stuurdeel moet uit elkaar om het afgebroken deel van het sleuteltje uit het slotje te kunnen halen en hij moet nakijken waarom de lampjes vd accu het niet goed doen en waarom de accu sneller dan anders leeg was. Hopelijk kan hij het allemaal wel fixen want helaas kan ik nog niet zonder.. Duimen jullie voor me?

Oh enne als je de foto’s van vandaag wilt zien… 100 om precies te zijn… klik dan op de foto hieronder om het album te openen….

 

Over Melody

❤️-elijk Welkom én voel je vrij om je ❤️ te luchten. (mag ook in: mel62ko@gmail.com)
Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

16 reacties

  1. Jullie hadden een mooie dag wat weer betreft.
    Nog een geluk 🍀 bij een ongeluk dat de scoot het deed ondanks gebroken sleutel. Fijn dat je zo’n handige Harry/Joop hebt. Komt vast goed.🍀😁
    De foto’s zjn weer mooi, de taart 🍰 ziet er uit om naar binnen te werken en het uilenjong ziet er uit om op te vreten. Suc en tot het volgende verslag.

    • Ja hoor… alleen ‘nat’ geregend in de kas 😉

      Inderdaad, veel goeds vandaag, veel mis ook, vandaar dat dubbele

      Dank je wel.

      Ja die taart stikt in de lactose en gluten maar daar zijn pilletjes voor, verder is ie om op te …. jeweetwellen en nietdoenmoet bij uilskuikens

  2. Ja natuurlijk duim ik voor je….duim….duim….duim… hoop dat het helpt.
    Al met al toch een mooie dag geweest ondanks de ups end downs. Prachtige vlinders kan me voorstellen dat het je favo’s zijn.

  3. prachtige serie Melody
    dus wat pech vandaag , hopelijk komt het goed met de scoot
    ik ben laat , had een pracht dag ook , gelukkig zonder pech

  4. C.J.M. Beeris -v. Schaik.

    Ha, ha, het is of de duvel er mee speelt bij jou!!! Een levendig verslag
    val van de ene verbazing in de andere.Een bedeltje met veerkracht
    die moet nog aan je stuur, engeltje op je schouder, en maar duimen.xxx liefs.

    • Nou hèhè, precies… dat dus, mijn Emmens duo weet al niet beter…. die zeggen dan al : ‘t is weer zover, Ko is van ‘t van padje af’

      🙂 Dank je wel, liefs terug

  5. Ai die moet het wel doen hè voor als je op pad wil…zal duimen voor een goede afloop
    Prachtig je foto’s weer
    Had deze helemaal gemist…maar gelukkig zag ik het nu
    Fijn weekend

    • Ja nu ‘nog even’ wel graag….. ik kan nog niet zonder al hoe graag ik ook wil

      Dank je wel…

      dat geeft niks joh… het loopt niet weg immers

      jullie ook, thx

  6. Wat fijn dat je ondanks Wat tegen slagen een fijne dag hebt gehad en ook weer mooie foto’s gemaakt 👍😀

Laat een reactie achter bij staartje Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.