Gescoord

Vanochtend na werk toog ik naar Emmen, het werd weer tijd, ik was er al te lang niet meer geweest, het verrotte lijf zit me danig in de weg, kan niet anders zeggen! Maar dit klinkt raar en onbegrijjpelijk dus laat ik bij het begin beginnen….


De laatste weken, zo’n maand of 3 inmiddels… ben ik niet vooruit te branden en daar erger ik me groen en geel aan! Eind vorige week besloot ik de huisarts te consulteren en dat kon maandagochtendvroeg. Ik legde haar uit dat ik me mentaal ‘on top of the world’ voel en naarmate ik meer vertelde werd haar glimlach alleen maar groter. Is toch eigenlijk ook niet te bevatten dat ik voor het eerst (ja oke, sinds 13 juni 2017 dan welteverstaan) in 35 jaar ‘gewoon’ doen kan wat ik wil zonder ook maar enige spoor van angst-paniek-onrust of wat voor idioterie ook maar… als ik dat al niet bevatten kan mag ik dat zeker niet van een ander verwachten toch?


Lichamelijk echter is dat een geheel ander verhaal. Ik ben 55 maar voel me 555. Ik slaap 12-15 per 24. Elke avond rond 21.00-21-15 lig ik er al in en zodra mijn neus het kussen ruikt ben ik in dromenland. Klaas Vaak is wat mij betreft werkloos. Ga ik overdag liggen en sluit ik mijn ogen, ben ik ook gelijk vertrokken en als niemand me dan wakker maakt kom ik niet in het land der wakkeren terug. Maar moe dat ik ben, niet te beschrijven, soms staat het huilen me zelfs nader dan het lachen. Kortom, ik hoopte dat een volledig bloedonderzoek wel uitsluitsel zou bieden en dat aanvulling van dit of dat mijn probleem zou oplossen. Nou niet dus!! Het bloedprikken van maandachtochtend (wist je trouwens dat men tegenwoordig op ‘vermoeidheidspakket’ kan prikken?) leverde een status op waarop ieder ander jaloers zou mogen zijn. Heel mijn leven nog nooit zulke mooie waarden gehad. Ehhh???? Ja nou, geweldig toch maar heej waarom ben ik dan constant zo afgepeigerd en wil ik ‘s ochtends mijn bed niet uit omdat ik me voel alsof ik er al een dag, wat zeg ik, een week, op heb zitten? Vervolg dus… weer in gesprek met mijn huisarts. We spraken het eea door en kwamen samen tot de conclusie (ik had zelf al veel zoekwerk op internet uitgevoerd) dat het hoogstwaarschijnlijk zo is dat mijn lijf jaar in jaar uit ‘slachtoffer’ is geweest van mijn wilskracht en nu een soort van inhaalslag moet maken omdat mijn geest danst en geen aanslag meer op die wilskracht pleegt. Dat dus enerzijds en anderzijds het feit dat mijn lijf moet wennen aan de beduidend mindere hoeveelheid chemische medicatie. Een aantal middelen compleet gestopt en nu alleen nog een zeer lage onderhoudsdosis van een anti-depressiva, waar ik nog niet zonder kan is inmiddels gebleken. Mijn bioritme is dus van slag… dat herstelt zich wel maar de vraag: ‘wanneer?’ kan niet beantwoord worden. Kortom, ik moet én geduld oefenen (wasda?) en mezelf en mijn lijf de tijd gunnen om soort van ‘op adem’ te komen. Dat ik hooggevoelig ben draagt daar natuurlijk niet echt aan bij, mede de slechte gevolgen van de tijdswisselingen, uur terug of vooruit, het (veel te) snelle wisselen van de weerstypes, vorige week bloedheet nu weer 15 graden minder… We gaan de basisdosis chemische medicatie verder verlagen en over 6-8 weken ga ik terug naar de huisarts, tegen die tijd gaan we dan bespreken hoe het gaat en bekijken wat of we verder nog kunnen doen… intussen ga ik ‘gewoon’ toegeven aan de vraag van mijn lijf en laat ik het in de ruststand gaan op de momenten dat het er om schreeuwt.

Zo… nu terug naar de 1e regel van dit bericht… ik toog dus naar Emmen. Na een bakkie bij Herman en Daniëlle togen we naar de appie, haalden broodjes en staken de weg over naar de ingang van het park. Op naar de olifantenvallei want Mauk was buiten en we wilden uiteraard zien hoe het ventje gegroeid zou zijn. Ik vooral natuurlijk, want ik kom er niet dagelijks in tegenstelling tot mijn duo-gezelschap. 3 weken en 2 dagen jong nog maar, maar gegroeid is meneer zeker. Ravi was op een gegeven moment te hardhandig en kreeg van tante Shwe Zin een behoorlijke optater zodat hij wegholde terwijl tante hem loeihard na tetterde… dat was erg grappig. Dubbel hilarisch was het ook want juist daar en enkele minuten eerder waren we Frankwin tegen het lijf gelopen en hij reageerde heel spontaan op onze uitnodiging een soort van interview met hem aan te gaan. Dat waren we al van plan maar was er nog niet van gekomen. Toevallig hadden we de vragenlijst in de tas en in no time stond Herman te filmen, was Daniëlle een geluidsopname aan het maken terwijl ik onze vragen op hem afvuurde. Zo leuk!!! Het resultaat van dit interview volgt later!

Daarna nog even een klein rondje om her en der wat foto’s te schieten natuurlijk. Mijn conditie liet niet al te veel toe dus zaten we rond 4 aan de koffie bij Herman en Daniëlle thuis en was ik om half 6 thuis, afgepeigerd tot en met. Heerlijk weggezakt op mijn bank kon ik met de foto’s aan de slag en kan ik volmondig zeggen blij te zijn met de resultaten want er zitten echt mooie ‘lucky shots’ tussen.
Tja hoe het toch kan lopen… hoe dubbel het kan zijn. Je geniet op en top terwijl je lijf je behoorlijk in de steek laat, accepteren maar, zoals zoveel geaccepteerd moet worden, immers, je kunt nog zo veel willen maar dat iets altijd anders loopt dan dat je graag wilt kennen we allemaal wel. De krenten uit de pap plukken toch? Dat doe ik volop en laat me door niets meer tegenhouden, nou ja, om precies te zijn, niets mentaals meer. Lichamelijk is een ander verhaal maar als ik de huisarts geloven mag zal dat mettertijd ook veranderen. “Niet klagen maar dragen” zei mijn oma zaliger dus daar hou ik me maar aan vast. Bovendien… als ik moet kiezen tussen wat ik nu heb en wat ik had… dan kies ik voor wat ik nu heb. Ik heb ontelbare malen liever dat mijn lijf me in de steek laat mijn hoofd is zoals het nu is… dan een fit lijf en mijn hoofd zoals het was voor ik aan de CBD begon.

FOTO’s ►►►H I E R ◄◄◄

Over Melody

❤️-elijk Welkom én voel je vrij om je ❤️ te luchten. (mag ook in: mel62ko@gmail.com)
Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

20 reacties

  1. Ik ben geen dokter!
    HOOR je ME? 😉
    Maar misschien olie ‘s avonds niet innemen. (Als je dat doe?)
    En misschien loont stoppen met de chemische medicatie nu wel.
    CBD-olie heeft ook lange tijd nodig om in te werken.

    Jij lijdt al langer aan de bipo dan ik.
    Verwacht ook niet 123 dat je lichaam daar meteen maar op reageert?

    Bij mij loonde het stoppen met Depakine wél!
    Hoewel ik na 2 maanden er nog steeds iets last van heb bij grote lichamelijke inspanning.
    Heel licht trillen bij de koffie stop. 🙄

    Komt nog een logje over want ik denk dat ik nu pas toe ben aan een grote gewichtsafname, die eraan vloog toen ik met die medicatie begon.

    Ik wacht in spanning het vervolg van jou af.
    Succes daarmee!

    • 😉 Ik hoor je schat! Maar…. jouw wijsheid is me minstens zoveel waard als die van mijn huisarts, zij heeft doorgeleerd in de theorie en spreekt voor een deel uit ervaringen in haar praktijk… jij spreekt puur uit de praktijk dus jij weet veel beter wat het met een mens doet dan iemand die die ziekte niet heeft.

      Ik heb de afgelopen maanden geprobeerd volledig met de chemische delen te stoppen, dat blijkt niet te lukken, tenminste op dit moment nog niet. Ik ben al reuzeblij dat ik nu op slechts 1 zit… 30mg mirtazapine… over een week of 6 a 8 hoop ik dat terug te kunnen brengen naar 15 en dan weer een tijd later naar 0. Niet te snel willen is een goed advies 😉

      Mijn gewicht staat nu al tijden ‘stil’ … 82 kg …wat 92 was toen ik in juni begon. Of er nog meer afgaat of niet , vind ik niet belangrijk, gebeurt het is het goed, gebeurt het niet is het ook goed…dat zie ik tzt wel.

      De olie neem ik inmiddels niet meer ‘s avonds, sinds 2 weken nu ‘s ochtends en dat bevalt beter. Ik was even bang dat mijn nieuw slaappatroon erdoor zou veranderen maar dat is tot op heden niet het geval.

      Weet je, het lichamelijke is verre van leuk maar daar is wel mee te leven uiteindelijk want in mijn hoofd heb ik energie voor 10 en ben ik helemaal gelukkig. Ik omarm voor het eerst ooit echt het leven en ben dus ook volop van plan daarmee door te gaan zolang ik nog heb… op mijn 55 kan ik wel stellen dat ik over de helft ben toch grijnsssss

      • Het is en misschien blijft het zoeken met de CBD.
        Volgens Vlasje, die het al langer gebruikt als jij en ik bij elkaar, kun je er ook een week mee stoppen om er daarna weer opnieuw mee te beginnen.
        Zij gebruikt trouwens ook de THC-olie.
        Ik hoor dat de THC goed helpt waar CBD niet helpt.
        Zeker bij de zware gevallen als kanker, zware epilepsie, of chronische pijn.
        Jammer dat THC onder de opiumwet valt 😊
        Maar ik hoor steeds meer succes verhalen over de CBD bij ‘hoofdzaken’ 😉

        • Ja inderdaad… ik ben na een paar weken nu maar terug bij mijn oorspronkelijke dosis…daar voel ik me het beste bij. De enige wijziging die ik niet terugdraai is tijdstip van innemen, ‘s ochtends nu ipv ‘s avonds.
          Dat heb ik ook gehoord maar ik zie nog geen noodzaak om dat erbij te nemen… chronische pijn heb ik dan wel maar ach dat ben ik gewend inmiddels, ik leef er langer mee dan dat ik er ooit zonder leefde dus ik weet niet beter. Het is niet ingrijpend genoeg om aan iets te beginnen dat een verslavingsfactor in zich draagt, daar ben ik toch echt wel te huiverig voor . afkicken heb ik 1x gered en dat was erg heftig, ga ik niet nog een keer vrijwilllig aan

          Die hoofdzaken tellen voor mij 😉

  2. Grappige foto van dat fantje! Jammer dat je lichaam je hoofd nog even niet bij kan houden maar dat komt vast nog wel!

    • Ja hè, Radza jr. had de grootste pret in het rulle zand, hij bleef maar opstaan en door de knieën zakken terwijl hij met mijn hoofd alle kanten opdraaide/schoof

      Ja precies, dat zegt mijn huisarts ook en mijn gevoel beaamt dat dus ik moet daar maar op vertrouwen…

  3. Olie-fantje doet het goed zeg. Grappige foto. Het lijkt er dus op dat je al de slaap van vroeger gemist aan het inhalen bent. Lijkt me aan de ene kant heerlijk maar aan de andere kant kom je zo ook tijd te kort.
    Wel heel fijn dat je nu slaapt, al die slapeloze nachten is ook een drama.
    Rustig afwachten dan maar.
    Ben wel benieuwd hoe het met de medicatie af gaat lopen.

    • Ja mooi hè, dartel manneke hoor, krijgt ook steeds meer vrijheid van moeders en tantes

      Ja klopt… allemaal waar… ik moet het maar de tijd geven die het vraagt…we gaan het wel zien tzt. Ja ik ook, maar niet proberen betekent niet ontdekken en dat wil ik dan weer niet

  4. Ik heb nergens verstand van, maar ik denk dat het verstandig is/was dat je je zorgen maakte over je vermoeidheid en dat het fantastisch is om te weten dat er fysiek niets aan de hand lijkt te zijn. Vermoeidheid is een nuver ding. Ik heb dagen dat ik na 6 uur slaap klaarwakker en topfit ben, en soms slaap ik 9 uur en daar maak ik me dan geen zorgen om. Als je lichaam in orde is dan zit vermoeidheid in je hoofd. Als je hoofd, zoals je schrijft zich beter voelt dan in vele vele jaren, dan zal er wel ergens een noodzaak zijn dat je lekker lang slaapt. Misschien dóe je vanwege de hernieuwde levensvreugde wel veel meer dingen, of beleef je ze intensiever. Hoe dan ook, je kent de Loppersumse zegswijze: beter een schiere kop mit wat extra sloap, den ‘n brieke harses met tied teveul. 🙂

    • grijnssss en woraom leuf ik da nou noit?

      Vermoeidheid kent vele fases… en dus ook vele gevolgen…ermee leren omgaan is, denk ik althans, het sleutelwoord.
      Mijn lijf hobbelde altijd met de (on) mogelijkheden van mijn geest mee… nu doet het dat niet meer en moet ik dus geduldig wachten en me even aanpassen tot het wel weer samen op 1 spoor zit.

      Hahaha dai kink wel ja… mien kop is schier zat, aan binnkaante beter dan aan boetnkaante mor gelokkig interesseert mie dat veur goin meter. Tied teveul hek zeker noit, was t mor woar 😉

  5. Echt slaap problemen heb ik niet al slaap ik de ene nacht beter dan de andere.
    Grappig dat olifantje.Het weet al dat je met vallen en opstaan moet leren:-)
    XXX

  6. ik weet nog dat je ei , stuur klaas vaak ff door 🙂
    dat is nu dus omgekeerde wereld , maar net als met het mentale deel zal het na wat tijd ook goed komen met het lichamelijke deel en zijn ze weer in evenwicht , toch
    genoot van de mooie foto serie , ja dat olifantje weet de show wel te stelen hihi
    slaap wel groet

    • Haha ja dat zei ik vaak he…. nu niet meer nodig hoo.
      Ja precies, daar gaat de huisarts van uit en ik vertrouw haar dus dat komt wel goed. Moet alleen geduldig zijn en daar ben ik niet zo goed in grijnssss

      Lief van je, dank je wel. Ja dat is zeker waar… Mauk krijgt nu alle aandacht en dat is logisch dus is het ook logisch dat de andere kroost gekke capriolen uithaalt om ook aandacht te krijgen zoals Radza op de foto doet

      Is gelukt hoor, jou hopellijk ook. zwiaaaaaaa

      • ja gelukt hoor , hier weer een klus geklaard en verder rustdag 🙂
        begrijpelijk van die Radza dus hihi
        ik blijf het zeggen , geduld is een schone zaak
        slaap wel groet

        • Hartstikke goed van jou. Ik had ook een goede dag. Wel weer veel geslapen maar toch ook best veel gedaan .

          haha ja joh, die is zo dom nog niet hoor.

          Dat zal iedereen met jou/mij eens zijn… dank je wel, jij ook, zwaaaiii

  7. Wonderlijk blijft het.. je geest is helder en je lichaam wil niet wat jij wilt. Geef het de tijd.. en logisch dat je zielsgelukkig bent met deze ommekeer. Ik merk het aan Jan ook elke dag, die blijheid en energie te over heeft! Heerlijk! Komt vast goed meissie! XXX

    • Absoluut een wonder…. alhoewel ik al bijna een jaar op weg ben moet ik toch nog steeds met regelmaat mezelf even knijpen omdat ik dan niet durf te geloven dat ik me zo voel als dat ik me voel tegenwoordig… mens, wat een verschil….van jaar in jaar uit als een zombie nu gewoon springlevend én volop levenswil ook nog.

      Tuulk… 😉 xxx

  8. Dat olifantje leert met vallen en opstaan. Zou jou dat ook kunnen lukken? Je blaakt van ernergie en dat is heerlijk voor je, maar je lijf wil anders, geef het rust (zal niet meevallen) en neem de tijd.

    • Ja precies. Natuurlijk lukt ook mij dat, opgeven is nooit een optie geweest en zal het zeker nu ook niet worden. Ik heb een heel goede huisarts dus ik vertrouw haar oordeel, welke overigens ook door mijn gevoel bevestigd word, dus heb ik er wel vertrouwen in. Met geduld… 😉 tja daarin ben ik dan weer niet zo rijkelijk bedeeld maar ook daat heeft een reden toch? Kortom… ik doe mijn best, as always en berust in ‘het is zo het is, het zal zijn zo het komt’.

Lucht je ❤️

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.