Zaterdagavond 31 oktober Halloween 2020.

 

Met mooie voorspellingen qua weer, met van binnen best wel grote vrees dat het ‘binnenkort’ wel eens niet meer zou kunnen voor onbepaalde tijd, met de wens plezier te hebben met dierbare mensen  is het zo moeilijk niet afspraken te maken en dat hadden we voor vandaag gedaan, we in de zin van Daphne en ik met Hans en Gina uit het midden des lands.
Dierenpark Amersfoort onveilig maken zogezegd. De Utrechtse heuvelrug omgeving, zo schitterend, verbijsterend, verstommend en ja ook, ontroerend mooi in herfstooi, dát alleen al was genieten met de grote G. Op dus vanochtend vroeg vanuit het noorden zuidwaarts afzakkend naar het (ong) midden des lands.

Daphne weet dat ik ‘geen’ mens ben als ik niet mijn startportie koffie krijg dus bij één van de benzinepompen onderweg vulde ze mijn tekort aan terwijl Fantanja met het Reisbegeleider in een geanimmeerd gesprek verzeild raakte en Daphne en ik keuvelend met rollende wielen de kilometers onder mijn tuut lieten doorglijden. Wij waren ruim binnen ons tijdslot aanwezig en ons gezelschap van de dag zou een uur later komen. Mijn fout, ik had verkeerde tijdsloten geboekt, wij doken dus na de ingang de parkietenkooi in en deden op ons gemakkie het stuk tot aan het buitenverblijf van de olifanten want daar zouwen we elkaar uiteindelijk treffen.

K100 schreeuwde moord en brand en kon ik op zeker moment niet weer staan dus liet ik Daphne achter en die roep te gehoorzamen en toen ik even later terug aan kwam rijden zag ik Hans en Gina al bij haar op het bankje zitten. We namen de laatste meters en stonden uitgebreid te genieten van de Gentle Giants die op hun uiterste gemak stonden te snaaien. De ‘kleine’ dondersteen (manshoog) had een energie aanval kennelijk en was met een grote bal aan het vechten om leiderschap, vraag me maar niet wie er won *glimlach*. Ik beklom nog even een klein muurtje om hogerop te komen zodat ik kon zwaaien naar mijn vriendinnen die in hun eigen huisjes achter de pc of tab of foon zouden toezien want via webcams kijken naar de olifanten is een feestje vooral als je het met dierbaren doet.

We gingen uiteindelijk weer verder en moesten helaas een grote vluchtkooi overslaan want die was ivm vogelgriep gesloten. Het terras was nog wel open evenals enkele take-aways dus even later zaten we te smullen van verse friet… soort van op het nippertje want het Coronabeleid laat niet toe dat er ergens eten / drinken afgehaald kan worden na 17.00 uur vandaag, niet dat die regel duidelijk is, het mag wel overal behalve in pret- & dierenparken. (Dat ik dat niet snap is natuurlijk logisch voor een dom schaap van het -gas-uitgeboorde-ingezakte- platteland)

We waren evengoed voorbereid met broodjes, thermossen koffie en chocolademelk. Gelukkig staat het Coronabeleid wel toe dat we nog in openbare gelegenheden gebruik mogen maken van toiletten. We vervolgden onze wandeling/rondrit en hadden verder de grootste pret. 3 camera’s klikten alsof er levens vanaf hingen. Mjin foto’s komen zo meteen online in een album, die van Daphne zulllen wel volgen… die van Hans niet want helaas blogt die niet *snikkkkkkk*

We hebben natuurlijk enorm genoten van 2 grote kroelpoezen, Ilya en Angara, de beide Siberische Tijgers. Indrukwekkend, zelfs als ze liggen te slapen. Helaas hadden we bij Ramzes en Zaila & Sabi minder geluk, De dames lagen te slapen maar van hem ontbrak ieder spoor. Zelfs een 2e ronde leverde geen succes op. Moeten we nog maar een keer heen, hè zó vervelend*grijns*. Onze grootste reuzenvrienden een 2e keer opgezocht en die stonden te smullen van vers groen. Zowel de dames als Maurice waren goed voorzien.

Eind van de dag, een lange dag, een heel leuke dag maar toch ook vermoeiend, daar ontkom je niet aan. We zochten een terras op, kochten koffie met gebak en vulden onze magen en hoofden met niet en wel eetbaar lekkers. We waren het erover eens dat het weer een fantastische dag was geweest. Ik was ondertussen nog even de winkel in het park ingereden om een abonnement te nemen want tja ik wil het park graag helpen, zeker als er een volgende lockdown komt. Iedere euro is zo welkom en grote bedragen heb ik nou eenmaal niet te schenken, alle kleine beetjes maken toch ook een grote?! Ben de trotse eigenaar van 5!

Hans en Gina waren vanochtend langs Ineke gereden om daar een door met cadeautjes voor mij op te halen. Ineke woont namelijk tussen Hans en Gina en het dierenpark in. Normaliter had ik natuurlijk zelf graag die kilometers gemaakt om het op te halen… een doos vol stekken voor mijn tuin, heerlijk, verheug me op het werk morgen… maar ja aangezien Daphne geen auto tot haar beschikking had moest ik extra km’s draaien… en dat is best wel een aanslag op mijn energievoorraad, al is het besteden ervan met beleid een kunstje dat ik steeds beter onder de knie krijg.

Inmiddels is het ruim na achten. Zit ik op de bank in mijn pyjama, staan mijn foto’s online, ben ik dit blog aan het schrijven en wacht ik op bericht van Daphne met een links naar haar foto-album. Kijk ik terug op een fantastische dag met mensen die ik nog niet zo heel lang ken maar me wel al heel dierbaar zijn geworden. Fijn mensen in je leven te krijgen die de term ‘vriend’ echt verdienen ook al ken je elkaar nog maar zo kort. Eng en fantastisch tegelijk te ontdekken dat er mensen zijn met wie de klik zo groot is alsof je samen in de wieg lag de afgelopen 60 jaar. Geeft de burger moed voor de dag van morgen.

Mijn foto-album bevat 200 foto’s … en als je het album wilt bekijken moet je maar even op de foto hierboven klikken. Veel kijkplezier en een fijne zaterdagavond – zondag /weekend verder gewenst….

Oh wacht … vergeet ik bijna te vertellen / vragen?
Ik wist natuurlijk wel dat ook olifanten winden laten, snurken en boeren enzo… niets menselijks is hen vreemd… maar dat zo’n wind gepaard gaat met een hoop decibellen aan geluid wist ik niet, tot aan plm 16.00 vanmiddag… Sodeknetters die knalde er knetterend uit, ettelijke seconden lang !!!

16 Hartenluchtjes op “Genieten in Gezelschap”

    1. Ja even langs gereden,s taat bij het casino in Beilen hè

      Ja nou … ik wist niet wat ik hoorde… .decibellen aan geknetter…. nou de wind stond goed

      ja gelukkig wle

  1. Een prachtige dag die je van harte gegund is, Prachtig die herfst foto, wát een kleuren.
    En ja, je lost ook even een raadsel op , dat van die olifant die met zijn hele groe snuit verhaaltjes uit zou blazen….. het wás dus niet zijn snuit;-)

Lucht je ❤️

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.