Marja’s Zwijmelen op Zaterdag

Gisterenmiddag zat ik in een aula bij een afscheidsdienst van een mevrouw die in april haar 80e verjaardag met alle toeters en bellen had gevierd. Ze ‘wist’ dat het haar laatste verjaardag zou zijn. Had ze enkele jaren geleden al een doodstrijd gestreden en gewonnen na een legionella-infectie was ze nu de strijd, die ze al 3 jaar voerde, tegen longkanker aan het verliezen. Deze mevrouw had samen met haar man, die in 199 overleed, 2 dochters die haar 7 kleinkinderen schonken. Ik mocht dus naar verhalen luisteren die haar dochters vertelden maar ook sprak 1 kleinzoon en 1 kleindochter. De kleinkinderen met name haalden herinneringen op die aan de gasten menigmaal een grinnik ontlokten. Iedereen was blij dat deze mevrouw verder lijden bespaard is gebleven maar het was overduidelijk dat ze enorm gemist zal gaan worden omdat ze zo geliefd was. En dát vind ik mooi!! Eén van de liederen die gespeeld werden plaats ik hieronder… letterlijk klopt de tekst wel natuurlijk maar gevoelsmatig niet want ook al overlijdt een ouder, je bent en blijft altijd diens kind. Ik hoop en wens van harte iedereen een liefdevolle band toe met zowel diens kinderen als diens ouders, misschien wel extra intens omdat ik uit eigen ervaring weet hoe het is als je dát geluk niet hebt…..