Helaas kan ik jouw last niet dragen.
Al voel jij je nog zo verslagen,
ik sta naast je, daarin zal ik nooit versagen.

Leg jouw handen maar in de mijne neer,
want al doet alles nog zo zeer,
jij bent welkom, keer op keer, telkens weer.

Welke traan jij ook huilt.
Waar allesoverheersende angst uitpuilt.
Wees maar diegene die bij mij schuilt.

In liefde en vertrouwen
mijn handen voor jou, open gevouwen.
Samen aan moed en kracht bouwen.