Geef mij

Helaas kan ik jouw last niet dragen.
Al voel jij je nog zo verslagen,
ik sta naast je, daarin zal ik nooit versagen.

Leg jouw handen maar in de mijne neer,
want al doet alles nog zo zeer,
jij bent welkom, keer op keer, telkens weer.

Welke traan jij ook huilt.
Waar allesoverheersende angst uitpuilt.
Wees maar diegene die bij mij schuilt.

In liefde en vertrouwen
mijn handen voor jou, open gevouwen.
Samen aan moed en kracht bouwen.

24 thoughts on “Geef mij

    1. Melody says:

      Dank je wel.

      Ja dat klopt wel….. heb een paar mensen om mij heen die kampen met ernstige verdriet/pijn/zorg. Ik doe mijn best er voor hen te zijn zoveel als zij nodig hebben en probeer mijn machteloosheidsgevoel te verbergen want daar hebben ze immers niks aan. Niet dat dat goed lukt want mijn gezicht is nu eenmaal een open boek, net als de klank van mijn stem…. het zij zo.

      Liefs terug xxx♥

      Beantwoorden
    1. Melody says:

      Dank je wel Edward.

      Jah dat klopt wel…. het is best zwaar dierbare mensen te zien vechten en zo weinig te kunnen doen om daarbij te helpen…

      Beantwoorden
  1. karel says:

    geef mij
    en wat dan volgt is een pracht ode zou ik het willen noemen
    aan het verdriet wat er alom ons is
    lees ik je reactie bij Marije , zit ik er niet ver naast

    ik sluit af en zeg een slaap wel groet

    Beantwoorden
    1. Melody says:

      Dank je wel Karel!

      Klopt… het hoort bij het leven maar leuk is anders.

      Is goed toch, dank je wel, slaap lekker!!

      Beantwoorden
        1. Melody says:

          jah klopt… maar we moeten het ermee doen… linksof om rechtsom of anders er maar dwars door- en overheen…

          Beantwoorden
            1. Melody says:

              😉 Fijn dat je je erin herkent… althans dat ene deel dan…. tegelijkertijd vind ik het ook weer spijtig want het is niet een emotie die je de ander gunt te (her-)kennen

              dank je wel, jij ook weer voor strakkies.

              Beantwoorden
              1. karel says:

                maar we moeten het ermee doen… linksof om rechtsom of anders er maar dwars door- en overheen

                deze woorden bedoelde ik hoor , niet die van het gedicht

                Beantwoorden
  2. AnneMarie says:

    Verdrietig gedicht. Machteloosheid, langs de kant staan en niets kunnen doen is vreselijk frustrerend en verdrietig. Heel veel sterkte.

    Beantwoorden
    1. Melody says:

      Ja dat klopt helaas maar al te zeer!

      Dank je wel, komt wel goed, ik kan er mee omgaan tegenwoordig.

      Beantwoorden
  3. Kakel says:

    De foto ontroerde me op de een of andere manier al. En toen las ik je tekst… sprakeloos…
    Dikke digitale knuffel ♥

    Beantwoorden
    1. Melody says:

      😉 Ik zag het en dacht… zo ga ik hem gebruiken…..

      knuffel terug

      Beantwoorden
  4. geesje says:

    Moi loiverd, ik ben weer begonnen met een nieuwe weblog, mijn eerste bericht sluit hier mooi op aan!

    Beantwoorden
    1. Melody says:

      Moi loiverd, schier ja daster weer bis!

      Kwas al weer bie die. -x-♥

      Beantwoorden
    1. Melody says:

      Kijk, dat lees ik graag, ben trots op je grinnikt en geeft schouderklopje

      Mooi zo, daar vertrouw ik dan op. 😉

      Beantwoorden

Laat een reactie achter bij geesje Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: