Di-Ma

Geef mij

Helaas kan ik jouw last niet dragen.
Al voel jij je nog zo verslagen,
ik sta naast je, daarin zal ik nooit versagen.

Leg jouw handen maar in de mijne neer,
want al doet alles nog zo zeer,
jij bent welkom, keer op keer, telkens weer.

Welke traan jij ook huilt.
Waar allesoverheersende angst uitpuilt.
Wees maar diegene die bij mij schuilt.

In liefde en vertrouwen
mijn handen voor jou, open gevouwen.
Samen aan moed en kracht bouwen.

24 gedachten over “Geef mij

    1. Dank je wel.

      Ja dat klopt wel….. heb een paar mensen om mij heen die kampen met ernstige verdriet/pijn/zorg. Ik doe mijn best er voor hen te zijn zoveel als zij nodig hebben en probeer mijn machteloosheidsgevoel te verbergen want daar hebben ze immers niks aan. Niet dat dat goed lukt want mijn gezicht is nu eenmaal een open boek, net als de klank van mijn stem…. het zij zo.

      Liefs terug xxx♥

    1. Dank je wel Edward.

      Jah dat klopt wel…. het is best zwaar dierbare mensen te zien vechten en zo weinig te kunnen doen om daarbij te helpen…

  1. geef mij
    en wat dan volgt is een pracht ode zou ik het willen noemen
    aan het verdriet wat er alom ons is
    lees ik je reactie bij Marije , zit ik er niet ver naast

    ik sluit af en zeg een slaap wel groet

            1. 😉 Fijn dat je je erin herkent… althans dat ene deel dan…. tegelijkertijd vind ik het ook weer spijtig want het is niet een emotie die je de ander gunt te (her-)kennen

              dank je wel, jij ook weer voor strakkies.

              1. maar we moeten het ermee doen… linksof om rechtsom of anders er maar dwars door- en overheen

                deze woorden bedoelde ik hoor , niet die van het gedicht

Laat een reactie achter bij Melody Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.