De afgelopen weken waren zwaar… op alle fronten ging het mis en dat al vanaf de jaarwisseling… de week die startte op 1 april werd de meest dramatische week als een soort van ontploffing van alle ellende in die week en de maanden ervoor, wat zeg ik, jaren ervoor. Het was alsof er een tsnumi over me heen denderde en die sloeg me compleet uit het lood. Hoe ik die dagen ben doorgekomen weet ik op dit moment niet zo goed, mijn hoofd is nog een wattendeken en veel heb ik niet opgeslagen. Wat ik wel weet, of beter gezegd: weer bevestigd heb gekregen, is dat ik een paar mensen om me heen heb die er voor mij zijn, ongeacht wat ook. Hoe fijn dat is, tja daar heb ik geen woorden voor. Daarbij opgeteld wat er door bloggers is geleverd aan steun in tal van vormen… maakt wel dat ik nu heel dankbaar ben. Klaas Vaak heeft zich mijn adres weer herinnerd en de afgelopen 2 nachten heb ik redelijk goed geslapen, voor mij een echte adempauze. Ik krijg weer de beschikking over meer energie, zowel lichamelijk als geestelijk en krijg ook weer zin dingen te ondernemen, langzaamaan maar toch kruip ik uit het dal omhoog met behulp van talloze handen die uitgestrekt zijn en voor mij voor het oprapen en vastgrijpen liggen.

 

 

Vanochtend zat ik al weer vroeg in mijn tuutje richting Emmen, vergezeld van een stralende zon die een prachtige dag beloofde, ik deed een schietgebedje naar boven of ik alsjeblieft genoeg energie zou krijgen vandaag om heel het park te kunnen doen want dat kan ik al maanden niet meer. Alleen Jungola en de Vlindertempel kon ik behappen, een bezoekje aan de Leeuwenberg nadat de welpjes geboren waren ging echt niet, gelukkig waren daar Herman en Daniëlle, die me hielpen om die jonge spruiten toch te kunnen gaan zien, wat ik naderhand behoorlijk heb moeten beboeten maar dat had ik er wel voor over.

 

 

Natuurlijk heb ik al die keren in de afgelopen 3 weken wel foto’s gemaakt maar ik had totaal geen puf, zin, wat ook maar, ze online te zetten en hier te plaatsen. Bovendien kwam ik telkens niet met zoveel foto’s thuis als gebruikelijk. Met de foto’s van vandaag staan ze allemaal in 1 map en dat maakt dat die map 220 foto’s bevat. Met van vandaag met name heel mooie foto’s van de nieuwste aanwinsten in mijn 2e thuis, de bonte Vari’s. Eenmaal in het park vandaag werd ons groepje groter, 2 die-hard fans uit Duitsland sloten zich bij ons aan en vervolgens trokken we gevijfen de hele dag verder op. En ja wel, ik kreeg de energie waarom ik gevraagd had, ik deed Nortica, ik deed Serenga, ik deed Jungola, ik deed de Vlindertempel en toen nog een keer Serenga omdat we hoopten de leeuenwelpjes actiever aan te treffen dan vanochtend en die moeite werd beloond, niet dat ze super actief waren maar wel dusdanig dat we toch nog een paar mooie foto’s konden maken.

 

 

FOTO _ MAP staat H I E RH I E R

 

En om het spelenderwijs af te sluiten… Een minuutje waterpret van Nela: