Fikkie?

Fikkie?

Rare gewaarwording joh, iets willen vertellen en dan geen titel kunnen verzinnen…
“Voor alles is een eerste keer” zegt men, dat klopt dus wel, ook na 16,5 jaar bloggen *glimlach*.
Geef het maar een naam… oftewel, er zijn meer hondjes die zo heten, toch?

Jaren geleden alweer kocht ik een 2e handse elektrische fiets omdat ik toen volop van plan was vaker mijn te dikke jeweetwel op een fietszadel te planten ipv in een al dan niet comfortabele autostoel. Dat plan ging na de aankoop al vrij snel weer de koelkast in want ondanks de ondersteuning verdwenen de klachten niet, of was ik te ongeduldig? zou kunnen, geen idee. Hoe dan ook, mijn jeweetwel kreeg geen kans heimwee naar die al dan niet comfortabele stoel te krijgen want het bleef/werd weer een dagelijks gebruikt item. Mijn fiets werd wel gebruikt, manlief profiteerde er volop van want zijn knieën werkten steeds minder en minder en na het vervangen van beide was het een ideale manier om weer in beweging te komen zonder de nieuwe gewrichten gelijk te veel te belasten. Nou is het de afgelopen dagen prima herfstweer, ideaal fietsweer dus en aangezien ik toch bewegen moet (ook wil, ja écht waar) en wandelen niet genoeg vind vroeg ik manlief zijn eigen fiets weer in orde te maken zodat we dan samen zouden kunnen gaan fietsen. Hij vond dat een prima plan en ging aan de slag en zo stapten we gisteren voor het eerst op de fiets.

 

 

Ik had al een route in mijn hoofd waarvan ik hoopte dat die qua lengte goed zou zijn, ook wilde ik proberen die route deels te fietsen zonder de ondersteuning in te schakelen. Er moesten toch wat boodschappen gedaan worden dus dat kon mooi. En zo waar, ik kwam zonder de ondersteuning in te schakelen veel verder dan ik in 1e instantie gedacht/gehoopt had, dat viel dus reuze mee. Het allerlaatste stukje was wel ff wat ‘zwaarder’ maar dat kwam omdat we meer boodschappen hadden gehaald dan waarvoor we ruimte hadden, fietstassen kunnen minder bergen dan de kofferbak van een auto *grijns*.

 

 

Vandaag gingen we in de herhaling. Andere route omdat we andere winkels aan moesten doen. Niet zoveel boodschappen als wel info-vergaring, de boodschappen die nodig waren pasten deze keer wel in de fietstassen. Na de start werd het 1e stoppunt de fietsenwinkel want mijn fiets was wel aan een nieuw zadel toe en enkele minuten later nam ik daarop plaats met een zucht van verlichting, hoe simpel een mens al blij gemaakt kan worden, een nieuw zadel nota bene, zou niet als eerste in mijn hoofd opgekomen zijn als mij dat gevraagd werd. Overigens, uit het gesprek tussen man en fietsenmaker over hoe en wat mbt elektrische fietsen werd zonneklaar dat ik heel veel geluk had met deze fiets. Het verbaasde die fietsenmaken tot in het extreme dat de fiets het nog deed, de accu dan met name. *geluksengeltjes ???*

 

 

Aan het eind van de route, nou ja bijna dan, op plm 1 km van ons huis af, vertrokken wij bij de bouwmarkt. Sinds gisteren staat daar weer de oliebollenkraam die er altijd in deze periode van het jaar staat. En weer even later fietsten we huiswaarts met een aantal in de fietstassen na een grapje over het feit dat ik nog wel ruimte in mijn fietstas had en man dus niet. Halverwege tussen de bouwmarkt en ons huis zei ik dat ik even wilde afstappen omdat ik de ondersteuning wilde gaan aanzetten en dus zag dat het computertje dat op mijn stuur behoort te zitten er niet zat, ik dacht dus dat die nog in het tasje aan het slot zou hangen, nou nee dus, dat tasje bleek leeg. Dus terug naar de oliebollenkraam want ik herinnerde me dat ik daar niet helemaal stabiel was afgestapt en dat computertje dus wellicht daar op de straat ofzo zou liggen, en ja hoor dat was gelukkig zo, ik bedoel maar, wat heb je aan een elektrische fiets als je het elektrische deel niet kunt gebruiken, zeker bij een fiets van deze leeftijd… *geluksengeltjes???*

 

 

Weer even later kwamen we thuis aan en konden we de boodschappen opruimen. Loop ik de gang in om mijn schoenen en jas weg te bergen zie ik de post liggen. Ook een briefje van de postbode dat ze mij gemist hadden en dat er een pakje bij de buren aan de overkant zou liggen te wachten.
Ik verwachtte niks dus stak verbaasd over en belde aan om vervolgens een grote doos in ontvangst te nemen van Oxxio. Huh??? Oxxio??? Eenmaal terug thuis opende ik de doos en haalde er een groot, wit, prachtig boeket uit met een kaartje met tekst. Enigszins bekomen van de verbazing realiseerde ik me dat een gedane belofte dus keurig gehouden was, (was ik al weer vergeten maar op zeer aangename wijze dus even aan herinnerd!)
Dank je wel OXXIO.
Wat is nou het geval?
3 weken geleden lag ik, zoals bekend, in een bed dat ik tijdelijk het mijne mocht noemen.  De techniek staat tegenwoordig voor niks dus had ik mijn gsm bij me en opende ik mijn mailbox. In die mailbox trof ik oa een betalingsherinnering aan van Oxxio. Of ik snel nog even de openstaande achterstand wil overmaken? Huh? Achterstand? Openstaand? Waar hebben we het over, was mijn 1e gedachte. Bleek het om (jawel echt waar…) 1,13 te gaan! Een maand eerder namelijk hadden we de afrekening ontvangen en moest er 1,13 toe betaald worden. Binnen een minuut na het ontvangen van die afrekening was die 1,13 betaald, techniek enzo, of val ik nu in herhaling?
Dusssss knap pissig over die herinnering en de wijze waarop het in taal samengesteld was, kregen ze van mij een reactie, eentje die droop van het sarcasme en zeker niet van vriendelijkheid overliep. Hoe haalden ze het in hun bolle harses mij lastig te vallen met een aanmaning over 1,13 enkele dagen na een hartinfarct en dan bovendien ook nog onterecht ook omdat het wel degelijk wél betaald was?! Hun 1e tegenreactie was dat zij gelijk hadden en ik moest betalen. mijn tegenreactie daarop was het bewijs van betaling plus de melding dat ze me niet meer hoefden mailen omdat ik niet van plan was te reageren én dat ik slim genoeg was en zeker niet te bang, om een andere energieleverancier te vinden en me daar als klant aan te melden ondanks mijn ziekteproces van dat moment. Ik kreeg een mail met veel tekst dat ik niet las, behalve de laatste regel, dat ik een bos bloemen zou krijgen. Yeah right, eerst zien dan geloven, en dus vergat ik het… tot aan vanmiddag dus *glimlach*.

 

 

Alhoewel mijn adem nog met enige regelmaat niet gaat zoals het zou moeten… alhoewel ik best nog heel vaak héél moe ben… alhoewel ik tegenwoordig slaap alsof ik in coma ben, zo’n 10 a 12 uur per dag… voel me ik prima, heb ik eetlust voor 10, en ook energie voor -10. Lichamelijk is mijn herstel verder dan mentaal, dat verschil merk ik wel maar toch gaat het prima. Ook het niet roken gaat ons allebei super gemakkelijk (heel verbazend!!!) af. Eerder vandaag in een winkel bleef ik stilstaan voor een schap met middelen die kunnen helpen bij het stoppen met roken, we schrokken ons suf van de prijzen en waren even heel bij dat we dat geld dus in de zak kunnen houden, of beter gezegd kunnen gaan benutten voor het plan dat we hebben en waarvoor we dus ook op pad gingen vanochtend om info te vergaren.

 

 

En ja… ik wil ook nog even een HEEL HARTELIJK DANK JE WEL zeggen tegen jullie allemaal voor jullie steun en oppeppers van de afgelopen 3 weken. De bloemen, de kaarten, de mails, de appjes, de smsjes en wat al niet meer zij… het heeft me écht overweldigd!!!

7 gedachten over “Fikkie?

  1. Heb ik ff mazzel dat je me gisteren al geappt had van je rijtoer anders was ik van mijn stoel gelazerd. Sorry, heb ik geen ander woord voor 😀 😀 Als een mensch het maar genoeg verdiend, zijn de engeltjes er! Mel, Mel, ik vind het een megaprestatie. Niet gaan overdrijven nu, hè? ♥ ♥ ♥ Geef Fikkie maar een pootje van me en jezelf een knuffel.

    1. Oh he bah wat naar, ik ga ff kijken wat er aan de hand is dan …

      *ben ik weer…. kennelijk had ik vergeten de foto’s te delen, is nu gebeurd, dus nu zou je ze moeten zien… laat je het even weten aub?

  2. Meid, twee dikke duimen voor jou. En het niet weten van een titel? Wat dacht je van geluksengeltjes??? Die hadden naast jou toch wel een hoofdrol.
    Heerlijk om te lezen dat het allemaal de goede kant op gaat, je energie komt met de tijd wel terug, dat kost heel veel geduld.
    Dikke knuffel!… Ben trots op je..

  3. Ik zie alleen de laatste foto. Mooie zwam om te zien. Wat fijn dat je gaat fietsen. Dan ben je ook uit. Fietsen is zeker goed. Ik wens jou veel plezier. Geniet wat omheen ziet!!!

    1. Wat leuk dat je kreeg mooi bloemen. Je hond is zeker prachtig om te zien. Nu kan ik wel foto’s zien. Veel fiets plezier gewenst. Alvast fijne weekend gewenst.

Laat een reactie achter bij Kakel Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: