Als je abonnee bent van Wildlands, heb je diverse voordelen boven het publiek dat met een regulier entreekaartje naar binnen is gekomen…  Eén van die voordelen is bijvoorbeeld dat je op een gegeven moment een uitnodiging ontvangt voor een avond-expeditie, oftewel een kijkje achter de schermen. Dat mocht in het oude park ook met regelmaat en ik vond dat altijd heel bijzonder dus toen ik de uitnodiging kreeg voor weer zo’n expeditie zei ik uiteraard geen nee.
Aan het begin van de middag toog ik naar Emmen en even later liepen we gedrieën de ingang door en gingen we gelijk de Vlindertempel in… we wisten natuurlijk dat de Komeetstaart Vlinder weer tevoorschijn was gekomen uit een cocon en die wilden we  graag fotograferen. We hadden geluk, we zagen ook eitjes waardoor we nu ook weten welke eitjes bij deze specifieke Vlinder horen.

Na geruime tijd daar doorgebracht te hebben vervolgden we onze weg naar de grote kas van Jungola want daar was het startpunt van de expeditie. Bij de uitnodiging zat ook een voucher voor een patatje met mayo en drinken dus dat lieten we ons prima smaken (ja geen zorgen, ik had mijn zondige pillen mee) terwijl we in alle rust gingen zitten wachten op wat zou gaan komen.
Een Dolksteek-duif liep om ons heen te paraderen en zonder reden, althans niet duidelijk voor ons, vond hij het nodig te gaan baltsen. Dat was voor ons een gelukje want zo konden we ook daarvan mooie foto’s maken.

Ook hadden we nog een ander mazzeltje… we weten dat er enkele nesten zijn waarop moeder-vogel zit te broeden… de Smaragd-Duif bijvoorbeeld. We wisten al dat het jong al uit het ei gekropen was maar we hadden het nog niet gezien dus ook niet kunnen vastleggen, dat lukte vanmiddag gelukkig wel.

Uiteindelijk verzamelde de groep zich en kwamen er 2 dierverzorgers en 2 vrijwilligers bij. Eén dierverzorger en één vrijwilliger namen elk de helft van de groep en toen gingen we op pad. Als eerste gingen we de dieetkeuken bewonderen. Zeer indrukwekkend kan ik je zeggen. Al die koelingen met grote voorraden en natuurlijk alle geuren. Er stond een kist klaar met daarin een runderhart (ongeveer net zo groot als het hoofd van een mens). Corné, de dierverzorger die onze groep leidde, vertelde dat Tia elke dag 2 van zulke harten verorbert. Tia is de leeuwin die 29 januari beviel van 2 mooie meisjes, die de namen Zuna en Kymani kregen.

De route leidde ons door diverse stallen en door het grote aantal kinderen / jonge gezinnen in onze groep waren er natuurlijk heel veel vragen die door de verzorger allemaal met veel aandacht werden beluisterd en beantwoord. Zo’n expeditie duurt 2 uur dus om 7 uur stonden we weer buiten en konden we huiswaarts keren. Het was dus weer een heerlijk toeven in mijn 2e thuis en de foto’s laten dat, denk ik, ook wel zien. Ik had vandaag stille handen en dat maakt het fotograferen altijd een heel stuk plezieriger.

Besluitend met Junior wens ik jullie allen een fijn weekend en zeg ik even dat mijn Foto Album H I E R staat.