* Zoo & Zo

Emoties van boven

De één ziet het, de ander niet. De één voelt het, de ander niet. De één ervaart iets zus, de ander ervaart iets zo. Ik zie, ik voel, ik ervaar… alles heel intens en leg heel vaak verbanden, vanuit mijn gevoel dan soort van overtuigd dat het zo is al heb ik daar dan totaal geen bewijzen voor. ‘Het is zoals het is’ is natuurlijk voor de volle 100% een kwestie van mening en die verschilt uiteraard van persoon tot persoon.

Het slechte weer dat voorspeld werd weerhield me er niet van om vanochtend weer op bezoek te gaan bij mijn vriendjes en vriendinnetjes, ongeacht hun aantal voeten. In gure wind en regenspetters staken we, jawel in onze winterjassen rillend en wel, de weg over en begonnen bij Travellers met een grote beker dampende chocolademelk met slagroom, in mijn geval 2 ronde reddingsboeitjes erbij achter de kiezen en hoppa weer naar buiten de zon in. Op naar de leeuwenberg in de hoop dat een dartel groepje aan te treffen. De laatste keren was het iedere keer een slaapfeestje geweest. We werden niet echt teleurgesteld alhoewel de meesten toch in dromenland leken te zijn. De kleintjes, Zuna & Kimani hadden honger en zowel tante Sjani als mama Tia bekommerden zich liefdevol om de kroost.

Op de terugreis, langs het Prairie-Café, alwaar ik de heenreis even een paar seconden stil had gestaan om te genieten van de afwezigheid van de wind en de warm strelende zonnestralen in mijn gezicht, versnelden we nu onze pas terwijl we onze camera’s in de jassen verstopten en onze hoofden voorover bogen om te voorkomen dat de vallende hagelstenen onze gelaten zouden raken, want dat kan best zeer doen. In de doorsteek van het kompasplein de Serenga op / af schuilden we even later tot het weer stopte met regenen/hagelen. Tijd voor een ‘klikje’ dus…

Snel, ondanks dat het even droog was, de hemel dreigde behoorlijk namelijk, de oversteek naar links, de Vlindertempel in. De warmte slaat je dan gelijk tegemoet, evenals de hoge luchtvochtigheid en de drukte van de vele bezoekers. De meesten vergaapten zich aan de Atlasvlinders, deze dag hingen er maar liefst 3.

Na een kort verblijf daarbinnen toch maar gauw naar buiten, de frisse lucht in. Het was droog ook nog. De zon scheen al weer maar ook zagen we vele dreigende wolken opdoemen. Enkele druppels vielen er ook. ( – – – 4 mei… wat een bijzondere datum … de hemel huilt met ons mee, bemoedigt zichzelf en ons erbij, doorgaan moet want opgeven is geen optie…zeiden we tegen elkaar – – – ) Langs de Olifantendelta op naar de Jungola-kas, als eerste dan de Birdy Bush natuurlijk.

Aan de Lori’s van de Blauwe Bergen is geen ontkomen net zo min als aan de rijstvogeltjes maar daar bleef het vandaag dan ook even bij want de Kroonduiven en de Blauwwang Honingeter lieten zich niet zien, ook de Dolksteekduiven, de Manenduiven, de RoelRoels schitterden van afwezigheid voor ons aller oog. Geeft niks, verstopplekjes zat, wie weet hebben we een volgende keer meer mazzel en zo liepen we de dubbele deuren met tussengang door om naar het andere deel van de grote Kas te gaan. Daar tref je dan gelijk een horde ‘brutale apen’ want de Ringstaartmaki’s grijpen elke kans aan om te ontsnappen en tja niet-oplettend-publiek dat achteloos door de deuren gaat en ze langdurig openhoudt is dan natuurlijk heeeeeel aanlokkelijk. Wij moesten er vandaag weer een aantal terugsturen. De nieuwste aanwinsten in dat deel, de 2 broertjes Bonte Vari’s, lagen te luieren hoog in een boom alwaar ze wel in de schaduw lagen maar ook een zonnestraal konden pikken indien ze dat wilden door slechts hun lijf uit te strekken.

Doorlopen maar weer want onze magen knorden en een dik half uur later zaten we aan een tafeltje op het terras van Rimbula te smullen. De zon, die zich afwisselend wel of niet liet zien, zorgde voor het verschijnen en verdwijnen van zowel de Anolissen als de Madagaskar Dag Gekko’s. Gelukkig hadden wij mazzel en konden we ze allebei meermalen vastleggen. Zo ook de Zonneral, de Sneeuwkaptapuit en natuurlijk de Vleerhonden, die af en aan vlogen.

Toen was het weer de hoogste tijd voor een pafke. En dat mag uiteraard niet onderdak dus gingen de jassen weer aan en liepen we aan de andere kant naar buiten. Tijdens het paffen keken we op de klok en overlegden we wat te doen. Of naar de ingang en op naar huis of terug naar binnen. We hadden nog niet al te veel vleerhonden zien vliegen en dat wilden we toch alledrie wel graag dus was de keuze snel gemaakt en gingen we weer naar binnen. En jawel, ze gingen vliegen dus dat was volop genieten.

De afgelopen week hadden we het bootje-gebeuren overgeslagen want door de vakantie en de drukte in het park stonden daar telkens ellenlange rijen en daarop wachten wilden we niet. Vandaag was het wel druk in het park maar bij de bootjes rustig dus voeren we deze keer wel over de Rimbula-River. We zagen nog wel het eea aan leuks onderweg maar helaas leverde dat bewogen foto’s op dus die zijn in het ronde archief beland.

Eenmaal de boot weer uit liepen we op ons gemakkie de andere kant op, richting de Bruine Slingerapen op weg naar de uitgang, wederom dus langs de Ringstaartmaki’s en Vari’s. Door de deuren heb je dan de keuze, of door de Birdy Bush of via het tussenpad, wij kozen voor het laatste omdat het daar altijd rustig is en je dus de kans hebt veel vogels aan te treffen, deze middag echter niet en al snel stonden we weer buiten in de zon, een blik naar boven vertelde ons wel dat we die pret niet al te lang bij ons zouden hebben dus op een redelijk tempo terug naar de Vlindertempel Nou weten we dat zich daar sinds kort ook wandelende takken bevinden maar tot op heden hebben we die nog niet kunnen spotten, zou ons dat nu wel lukken? Nee dus, jammer helaas pindakaas volgende keer beter.

Toen was het rond 3-en en was onze puf op, bijna dan welteverstaan, alledrie nog net genoeg om veilig en wel huiswaarts te keren en thuis te komen om daarna na te kunnen genieten van weer een heerlijke dag en met mooie fotoresultaten.

Ondanks dat ik toch wel een behoorlijk aantal weg moest gooien bleven er nog 95 over… een deel ervan staat al in dit blogbericht en de rest staat H I E R

16 gedachten over “Emoties van boven

    1. Zo is het helemaal !!!

      Als je ergens mag zijn en alle emoties de ruimte en het recht van bestaan hebben… kan je zeggen dat het een ‘dag om in te lijsten’ was…

  1. ja ik heb ook genoten van het moois je ons voorschotelde
    een dag vol belevenissen en af en toe wat emotie van boven bbbbrrrr

    ik kwam droog heen en weer naar de suup en visboer
    nadien was er hier ook 2x hagel

    fijne avond groet

    1. Dank je wel Rebbeltje, het is een feestje dit te lezen want ik ervaar het als een feestje daar te zijn …

      Haha ja maar niet in mijn ‘2e thuis’ …. de wandelende takken die we al spotten liepen in het dierenpark van Amersfoort (waar we afgelopen maandag waren)

      Dank je wel, jij ook.

  2. Je neemt ons elke keer weer mee op een mooie reis door je tweede thuis. Prachtige foto’s maak je. Er zitten echte juweeltjes tussen.

    Liefs Joanne

    1. Dát is ook de bedoeling want de meesten van jullie komen er (nog) niet om welke reden dan ook.

      Dank je wel, ja dat vind ik zelf ook altijd weer.

      XXX

Laat een reactie achter bij Matroos Beek Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.