Dubbele herinneringen

~ Zwijmelen op Zaterdag
*358*
~ 21 september 2019

~ Gestart bij Marja op 17-11-2012
~ Voortgezet (miv 261) bij Trees op 11-11-2017

~ Voortgezet hier (miv 348) op 20 juli 2019.

Waarmee ga jij ons vandaag laten opspringen om mee te dansen of heerlijk achterover laten leunen om met de ogen dicht bij te zwijmelen? Ik leg graag mijn oor bij jou te luister dus zingt en/of musiceert u maar:

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter


 

Vandaag plaats ik 3 nummers in deze bijdrage van Zwijmelen op Zaterdag.

De 1e is een stukje uit de Jubileumshow van Jeans, een show die enorm emotioneel beladen was voor mij en vele anderen. Dat betreffende seizoen startte op 22 september 2015 en zou een eerbetoon zijn aan het 25 jarig bestaan van Jeans. Dat eerbetoon bleef het wel maar kreeg er zeer verdrietig rouwrandje erbij omdat Karel, die sinds show 7, de vaste chauffeur en manusje van alles, stierf op 30 juli. De show waarop hij zich zó onbeschrijflijk verheugd had zou hij niet mee gaan maken en ik ben niet de enige die een enorm dierbaar persoon verloor en voor altijd in mijn hart met mij mee moest dragen in het gezelschap van ontelbaar veel en prachtige herinneringen. In de show zat Karels lievelingsnummer en gedurende dat seizoen werd dat nummer door Nigel gezongen. Nigel wist hoe gek Karel en ik op elkaar waren en gedurende dat hele seizoen hebben Nigel en ik elkaar tijdens dit nummer ook nooit aangekeken in een poging het droog te houden, wat vaak mislukte maar dat terzijde.

 

De 2e is ook een stukje uit die Jubileumshow want vandaag is het precies 3 jaar geleden dat Edwin stierf op de leeftijd van 53. Hij maakte sinds show 6 deel van de show uit en hij was ook degene die mij in 1997 mijn naam gaf, de naam die jullie allemaal kennen. In die tijd begon ik mijn weg op het wereldwijde web te vinden en was het nog gebruikelijk met nicknames ipv je eigen naam te werken. Het moment waarop hij mij die naam gaf was zo speciaal en liefdevol dat ik die naam gelijk aannam en nooit meer heb losgelaten. Edwin werd ernstig ziek en heeft jaren geknokt om te overleven. Zijn droom was het behalen, meebeleven en vooral bijdragen aan die jubileumshow. Ik zal jullie de details besparen wat hij moest doen om het te kunnen, een écht huzarenstuk dat maar weinig mensen kunnen opbrengen maar hij deed het toch maar!! Dat seizoen bestond elke show uit een samengestelde cast; de toen huidige cast en telkens aangevuld met oud castleden die wisselend de tour vergezelden. Ik heb elke show waar Edwin deel van uitmaakte bijgewoond en hem God Zij Dank ook voor elk van zijn shows mogen treffen om even te babbelen en te knuffelen en hem keer op keer weer te bedanken voor wat hij voor mij betekend heeft al die jaren. In dit stukje van de show zien jullie oud-castleden met toen in 2015 nog 2 huidige, nu inmiddels ook oud-castleden. Van links naar rechts, John Vooijs, Nigel Brown, Tony Neef, Benny Hölzken, EDWIN GERRITSEN, Remko Harms, Roberto de Groot, Roy van den Akker en Harold Verwoert.

(Ook dit is Edwin…)

 

 

Mijn 3e zwijmel voor vandaag… Overmorgen is het 15 jaar geleden dat mijn wereld even stil stond. Eén van de weinige gebeurtenissen in mijn leven waarvan ik nu nog exact weet waar ik was, wat ik deed etc toen dit bericht mij bereikte. Ik was aan het werk in Delfzijl, mijn 24e dienstjaar al toen, toen ik door een collega die ik in de 1e week dat ik bij die werkgever begon (elders weliswaar) al had leren kennen en die ook op diverse locaties had gewerkt en in Delfzijl weer tot mijn werkvloer-collegae behoorde, mij van mijn werkplek kwam halen en meenam naar een cliëntenkamer om mij iets te vertellen. Ook de toenmalige vestigingsdirecteur kwam er ook gelijk bij. Hij was onze leidinggevende op onze 1e gezamenlijke werkplek en wist dus ook dat dit nieuws mij zou raken. Die beide heren kenden mij door en door en brachten mij en mijn auto samen naar huis want ze vertrouwden me op dat moment niet het zelf naar huis rijden toe. Uiteraard kreeg ik vrij om naar de Arena te kunnen de 27e en wist ik me vergezeld van mijn beste vriend toen die net als ik helemaal H6-gek was. Wat een bizarre avond, zo emotioneel, verdrietig, heftig en wat al niet meer zij maar tegelijkertijd ook zo ontzettend mooi want wanneer maak je het nou mee dat je je ineens met 1000-en mensen tegelijkertijd verbonden voelt alsof je familie bent?! Ondanks het verdriet dat we daar met zijn allen zo intens ervoeren was het toch ook een heel groot feest, zowel de hele dag rondom de Arena buiten op de pleinen als ‘s avonds in de Arena. Onvergetelijk!!
(Het nummer dat ik hier nu plaats is niet mijn meest favo nummer van André maar wel zijn versie van een Duits nummer; DU van Peter Maffai, op dat nummer schuifelden man en ik samen voor het eerst nadat we elkaar ontmoet hadden in 1977)

 

Een zwijmelblog met herinneringen die zó dubbel zijn. Mannen die zo veel voor mij betekend hebben en ik nooit zal vergeten. Die herinneringen roepen soms heus nog wel eens tranen op maar steeds vaker een glimlach omdat al die prachtige momenten niet uit mijn herinneringen weg te vegen zijn. Mensen die onlosmakelijk met mijn leven verbonden zijn en dat ook altijd zullen blijven. Herinneringen die ik koester, net als hun muziek, talenten en vooral passie die zij met hart en ziel voelden én wisten over te brengen! “Iemand sterft pas écht als hij vergeten is” is een welbekende spreuk, nou wat mij betreft zullen deze 3 heren nooit écht sterven omdat ik ze in mijn hart bij mij houd, tezamen met de andere mensen die mij zó dierbaar waren, altijd zullen blijven, en ik reeds ‘tot ziens’ moest uitzwaaien.

18 thoughts on “Dubbele herinneringen

  1. Karel says:

    ha die Melody
    stuk voor stuk mooie maar ook droevige herinneringen voor je
    mooie nummers ook , al vertelde ik je onlangs nog dat ik die H6 nooit wat vond

    Beantwoorden
    1. Melody says:

      Ha die Karel

      Ja dat klopt maar het mooie, al die prachtige herinneringen overheersen gelukkig wel inmiddels.

      Jah weet ik, is niet erg hoor.

      Beantwoorden
    1. Melody says:

      Ja klopt maar ik heb er vrede mee inmiddels… de mooie herinneringen toveren steeds vaker een glimlach op mijn gezicht en ja het koesteren doe ik dus zeker wel .

      Liefs terug xxx

      Beantwoorden
    1. Melody says:

      Ja klopt zeker… ik weet wat Karel graag luisterde… ik heb ook alle liedjes door Edwin uitgevoerd nog in mijn hoofd en van André uiteraard ook.. inclusief de beelden in die herinneringen

      Beantwoorden
  2. Joanne says:

    Mooie nummers en prachtige herinneringen. Inderdaad iets om te koesteren. En om terug te kijken met een glimlach. Want ze hebben jou veel gebracht in het leven.

    Liefs Joanne

    Beantwoorden
  3. AnneMarie says:

    Zwijmels met trieste herinneringen die ook dierbaar geworden zijn. Gelukkig hebben we tegenwoordig heel veel filmmateriaal. De persoon komt er niet door in leven maar nog eens terug kijken kan wel. Kijken hoe het alweer was. Soms heb je daar behoefte aan en dan is het er gewoon.
    André Hazes is prachtig. DU natuurlijk ook. Oh wat hebben we daar bij gezwijmeld.

    Beantwoorden

Voel je vrij je ♥ te luchten...

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: