De Bovenkamer

Schrijfveren
Thema van donderdag 23 mei 2019.
Al is het in mijn archieven en categorieën niet echt te zien, toch deed ik in het verleden veelvuldig aan ‘schrijven’ nav een thema op de site Schrijfveren van Heldenreis.
Om diverse redenen kwam het er al heel lang niet meer van, ik miste het ook niet echt. Hoe ik blog, en waarover, hangt altijd af van de stemming waarin ik verkeer. Soms kan iets langere tijd mijn aandacht hebben en doe ik er veel mee en soms zakt het dan weer weg, zoals het schrijven nav een thema zoals bij Schrijfveren dus.
Vandaag dacht ik: “Laat ik eens gaan kijken welk thema voor vandaag in de lijst staat…” en alsof het dan zo moet zijn zie ik een thema staan dat voor mij wel heel erg actueel is. Nou is het dat altijd al geweest maar nu nog veel meer. Kortom: tijd voor een volgende Schrijfveer. 

 

Globaal genomen heeft mijn bovenkamer tot dusver 3 stadia doorgemaakt. De 1e vanaf mijn geboorte tot aan mijn bijna 17e, de 2e vanaf mijn bijna 17e tot aan mijn bijna 55e en de 3e sinds mijn bijna 55e dus. Deze laatste bevalt me het allerbeste. IK ben na 45 jaar medicatie-vrij en leef voor het eerst welwillend sinds bijna 2 jaar nu.
De schade aan mijn bovenkamer in ontstaan in de eerste 2 stadia, mijn rugzak is behoorlijk gevuld met geweld op divers niveau. Delen daarvan zijn onverwerkbaar, te gruwelijk waardoor verwerking onmogelijk is. Dankzij vele therapieën in tal van soorten en maten heb ik geleerd ze te accepteren als gebeurtenissen uit het verleden. Ze hinderen me ook niet echt meer, tranen vloeien er nog maar heel zelden om. Als iets uit die tijd in mijn hoofd omhoog komt dan duw ik het niet weg maar sta mezelf toe er ‘even’ bij te blijven, ik zet in mijn gsm de wekker. Als die wekker dan afloopt, zucht ik diep en focus ik me weer op het nu. Dit is een trucje die ik aangeleerd heb om te voorkomen dat ik niet in vluchtgedrag ga vervallen want dan haalt het me uiteindelijk in en doet het meer kwaad dan dat het me op deze manier doet.

Er bestaan tal van uitspraken die met ‘de bovenkamer’ te maken hebben. Clichés heten ze ook wel met een mooi woord. Het is soms zó cliché maar toch: het heel bewust focussen op het nu werkt voor mij heel goed. Ik ben gelukkig inmiddels in staat de grenzen te herkennen, én erkennen, van fout / goed in de zin van wat voor mij werkt of niet. Mijn streven is nooit meer terug te hoeven naar chronisch gebruik van medicatie voor de psyche, nooit meer te moeten hoeven afkicken van een medicijnverslaving of wat ook. De enige, in de volksmond ongezonde, verslaving die ik heb is het roken. En nee, niemand zal iets kunnen zeggen dat mij zal doen besluiten te stoppen. Als ik al ooit zal stoppen met roken zal het maar 1 reden hebben, dát ik het zelf wil.

Mijn bovenkamer is nog steeds volop in beweging. Er is al heel veel winst geboekt maar het einde daarvan is nog niet aan de orde, niet eens in zicht zelfs. Helemaal goed, ik ben immers nog maar 56 dus ik heb nog wel ff te gaan, normaal gesproken dan, al is ‘normaal’ in deze context natuurlijk een onzinnig woordgebruik want leeftijd zegt helemaal niets. Met andere woorden, ik probeer nu van elke dag het beste te maken. Het voelt soms wel alsof ik schade wil inhalen van verloren tijd maar ik weet natuurlijk dat dat niet mogelijk is. De tijd die ik nu leef vul ik waar mogelijk in zoals ik dat wil. Natuurlijk voldoe ik ook aan verplichtingen die bij het leven horen maar me in alle bochten wringen om het jan en allemaal naar de zin te maken ten koste van alles, werkelijk alles… nee dat doe ik niet meer.
Men zegt wel eens dat je je ware vrienden leert kennen in tijd van nood… dat is waar, heb ik zelf ook wel ervaren maar een andere methode om die ware vrienden te ontdekken is er ook. Zeg maar eens ‘Nee’ op een hulpvraag, herhaal dat een aantal keren… dan merk je ook heel goed wie je ware vrienden zijn.

De bovenkamer… iets dat we allen bezitten, iets dat bij een ieder van ons anders werkt, iets dat effect heeft op alles dat je doet / laat. Jammer wel dat je vaak niet aan de buitenkant kan zien of iemand een goed functionerende bovenkamer heeft of eentje met zegeningen. Ik mag dan wel al ruim 56 jaar zijn maar ik merk nog steeds dat er mensen zijn die een ander beoordelen op het uiterlijk en gedrag. Toegegeven, daaraan maak ik mezelf ook schuldig! Toch… roep ik mezelf altijd gelijk een halt toe zodra ik constateer dat ik het doe want ik weet immers niet wat die persoon in diens bovenkamer heeft en hoe dat daar kwam?! “De 1e indruk is een daalder waard” is dus zo’n spreuk waarbij ik altijd mijn wenkbrauwen frons want die 1e indruk is niet leidend voor hoe iemand is, integendeel zelfs! In die zin geldt voor mij dus ook zeker wel de uitspraak ‘ieder mens verdient een 2e kans…’. Het vervolg-oordeel kan in de plus of in de min uitvallen. Soms mag je iemand op die 1e indruk wel en blijkt later dat die persoon echt niet iemand is die bij jou past, het kan wel degelijk ook andersom heb ik ervaren!

De laatste tijd zie je in de media aandacht ontstaan voor die bovenkamer van de medemens. Psychische problematiek is niet onder één noemer samen te vatten, het is heel divers en wordt bovendien bemoeilijk door de persoon in kwestie zelf. Milieu, opvoeding, (niet-)-kansen in het leven, ervaringen en noem maar op. Ieder mens is de, telkens wijzigende, optelsom van verleden en heden. Daarbij opgeteld, wat veel mensen niet meerekenen of zelfs niet eens willen/kunnen erkennen, zijn de genen. Het startpunt van je verleden is niet het moment dat je geboren werd, vind ik althans.

Mijn bovenkamer is in beweging en gelukkig maar ook. Er is veel ruimte gekomen om nieuwe dingen te ontdekken, leren en vooral toe te laten. Dat geeft zin om naar ‘morgen’ uit te kijken, het wekt nieuwsgierigheid op, het werkt verlangen en hunkering in de hand want er zijn ‘ineens’ dingen die ik nog wil. Ik had nooit een bucketlist zoals men dat zo mooi noemt maar die is wel aan het ontstaan de laatste 2 jaar. Niet dat die lijst me nu onder druk zet overigens hoor, ik neem nog steeds alles met telkens maar 1 stap vooruit en zie wel wat er dan gebeurt, ik laat me graag verrassen!

De deuren van mijn bovenkamer staan open… alles mag ongeremd naar binnen komen nu. En iets dat binnen is en mij niet bevalt knikker ik er met dubbele snelheid weer uit grijns.

18 gedachten over “De Bovenkamer

  1. pppfffttt en dat zo vlak voor het slapen gaan
    je bent echt nog maar een jongkie , maar wat je ook al zei , leeftijd is niet van belang
    jij hebt nog je peukkie , ik nog mijne pint
    en wat m’n bovenkamer ook voorsteld , soms , gaat aan me voorbij hihi
    nu ik zal zo mijn bovenkamer rust gunnen , er komen morgen weer heel wat indrukken bij , uit een heel nare tijd
    slaap wel groet

    1. 😉 Daar heb ik dan geen last van

      Ik een jonkie hihi ja in sommige gevallen wel , mijn kindertijd herhalen ofzo iets

      We hebben allemaal onze eigen bovenkamer met inrichting en daarmee moeten we het doen, we kunnen het niet anders inrichten noch een andere kamer kopen.

      lekker geslapen hoop ik.

        1. Ja dat weet ik… en daar ben ik ook blij om voor jou !!

          Wandelze… ik ga zo naar het ziekenhuis en verder rustig aan doen vandaag zodat ik het morgen vol kan houden.

  2. De bovenkamer is een vloek en een zegen. Ik heb ze het liefst opgeruimd, maar dat hebben we helaas niet altijd in de hand.
    Ik wens je een fijne dag jonkie, zoals Karel jou zo mooi noemt!
    Liefs X

    1. ja in leeftijd bedoel ik dat dus hoor 🙂
      ik ga mijn bovenkamer leeg maken door het wandelen
      maar het wordt tevens weer gevuld door indrukken van een grote stad 🙂

    2. Helemaal mee eens, zoals je wel weet en begrijpt.

      Nee helaas niet, of misschien zelfs gelukkig niet… dat maakt dat we alert bljiven en open staan voor nieuwe dingen om te (af)leren

      dank je wel hihi

      xxx

  3. Wat zijn we bezig hé, met ons nieuwe leven uit te proberen.
    Er kan veel meer!
    Toch zijn hier ook grenzen.
    Daar moeten wij nog mee om leren gaan. (jouw Parijs trip)
    Edoch is het herstel vermogen ook verbeterd.
    Als ik dat vertaal naar conditie termen, zijn we in redelijk goede conditie.
    En daar teken ik voor.

    1. Ja nou en of… als ik dát iemand niet hoef uit te leggen ben jij het wel 😉
      En ik ben er zo ontzettend blij mee dat jij dit ook doormaakt want a) bewijst het ik niet droom en b) bewijst het andere mensen dat ik niet alles bij elkaar fantaseer grijns

      Een volmondig amen bij jou overigens regels !!!
      Tekenen voor deze nieuwe levenswijze… ja hoor, kom maar op, waar ligt het contract ? 🙂

      <3

    1. Ja veel meer dan wij ons in het algemeen realiseren he.

      Klopt hoor…. nah of ah… beiden kan enorm verrassend zijn, zowel positief als negatief.

  4. De rugzak uit het verleden heeft een serieuze invloed op het verdere verloop van leven. Het brein van een kind/jongere slaat heel veel indrukken op.
    Jij klinkt vaak zo positief, mijn hoed af!
    De bovenkamer blijft mysterieus. Zelfs de dokters begrijpen er nog maar bitter weinig van.
    Een fijne dag morgen.

    1. Klopt!!

      Klinken ja, zijn niet… is deels mijn karakter en deels door die rugzak. IK weet echter inmiddels hoe gevaarlijk het is (voor mij dan) om niet constant te werken aan het voorkomen van in die negatieve hoek te gaan zitten, is dus soort van mechanisme uit zelfbescherming. Gelukkig hebben de vele therapiesoorten mij diverse handvatten gegeven.

      Klopt…de medici geven zelf ook toe nog maar zo weinig te weten en dat ze eigenlijk maar zo’n 2 tot 5% ontdekt hebben, dus nog een lange weg te gaan

      Dank je wel, komt vast goed

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.