Dan maar naar een verjaardagsfeestje

2 april… ik zou vandaag elders zijn, een hartstikke leuk uitje waarop ik me ook al een tijdje verheugde maar gezien het gebeuren van gisteren en mijn emoties van de laatste dagen heb ik dat maar afgezegd want ik wilde mijn gezelschap niet belasten met mijn ‘niet vrolijk-zijn’. Toch was afleiding wel heel erg nodig en besloot ik maar naar buiten te gaan, de zon in, pitamientjes D te laden etc. Bleek ik door alle toestanden toch helemaal vergeten te zijn dat er vandaag in mijn 2e thuis een jarige zou zijn?! Broodnodige afleiding vind ik het best in mijn 2e thuis en met een extra reden er dan toch heen gaan is niet verkeerd toch?!

Zo vrolijk als ik een jaar geleden naar mijn 2e thuis reed zo onvrolijk was ik het vanmorgen. Met de zon buiten mijn hoofd en donderwolken erin, een gelaat dat amper droog kon worden omdat er 2 kraantjes in bleven lekken… nee, zin had ik niet maar zin in het op de bank blijven hangen had ik nog minder want ik weet wat dat met me doet op momenten dat het niet goed met me gaat. Dus huppakee, benen onder ‘t gat, gaan met die banaan, naar mijn 2e thuis in de hoop daar afleiding te kunnen vinden, mede natuurlijk vanwege het 1e verjaardagsfeestje van de mooie knul voor wie ik vandaag één jaar geleden ook die kant uit reed.

Als eerste gingen we maar ff naar de Leeuwenberg in de hoop daar de 2 kleinste dreumessen te zien dartelen. Die hoop was niet voor niets want enkele minuten na aankomst stonden we toch wel te grinniken om de capriolen van Kuna en Zimani. De laatste van de 2 is de meest dappere en ondernemende, dat moeder en tante het daar niet constant mee eens zijn werd wel bewezen door de kale plek op haar achterkant alwaar de volwassen dames haar regelmatig even te grazen nemen in een corrigerende (opvoeden is een kunst he) handeling. De ietwat donkerder van kleur Zuna is wat terughoudender, misschien zelfs beter gezegd, angstiger want die jammert nogal veel en luid. Ik heb er foto’s van gemaakt uiteraard maar ook een filmpje met mijn foon:

Alle bankjes werden aangedaan want mijn fysieke energie was écht op vakantie en daarbij moesten ook mijn ogen regelmatig even tot rust komen want door de tranen heen is het slecht zien. “Tjonge jonge, de jankerd in de dierentuin…” grinnikte ik op een gegeven moment want ja ook zelfspot is mij niet vreemd. Verdriet is terecht en mag er dus zijn maar ja, er is ook genoeg leuks toch? Zeker met het mooie weer, de zon op je snoet. Jong grut om je heen, leuke mensen erbij, en een jarig jobje.

Na koffie, lunch en uitgebreid zitten in de grote kas begaven we ons op weg naar buiten want rond 13.45 zou de jarige job verrast worden, dat wilden we natuurlijk wel graag zien. We kozen niet de ‘aangewezen’ plek omdat wij inmiddels weten dat we vanaf een andere locatie beter zicht hebben en dus betere foto’s kunnen maken. Daar staat gelukkig een bankje en terwijl wij daar zaten te wachten kwam er een groep personeel de Olfantendelta ingelopen en hoorden we de shovelmotor ronken. Met een 8-tal mensen werd er een soort van eet-taart gemaakt, op olifantenformaat uiteraard. En toen begon het wachten op de kudde…om me heen hoorde ik wel dat men hoopte dat Mauk eropaf zou razen maar ik dacht ook “kun je schudden, die is gematigd dus neuh… de andere dondersteen is vast vlugger’… en ik kreeg gelijk. Manoa stal de show. Manoa is jonger dan Mauk, die van 25 juni is, maar veel driester, ondeugender, uitdagender en dus werd het publiek niet teleurgesteld. De meesten weten toch niet wie van de 2 nou wie is. Ook hier maakte ik weer foto’s van maar ook een filmpje want iemand in Berlijn is daar natuurlijk altijd heel blij mee.

Toen de feestdrukte achter de rug was gingen we even zitten op het bankje en na een tijdje op tempo 0 richting de Vlindertuin. Daar had ik nog een leuke ontmoeting, een medewerker van Artis sprak me aan en we hadden een leuk gesprek over de vlinders die we in Emmen hebben. Aangezien ik de vlindertuin van Artis ook goed ken werd dat gesprek daardoor nog leuker. Van daaruit was het linea recta naar de auto om huiswaarts te kunnen tuffen. En een klein uur later plofte ik dan ook weer op de bank. Blij met foto’s, blij met filmpjes, blij met de uren in de zon in goed gezelschap. Maar verder heb ik ‘weinig te vertellen’ omdat ik de ogen maar niet lang genoeg droog kan houden om een zin goed uit te kunnen spreken, mijn ‘stilzijn’ was vandaag bij de anderen dan ook meermalen het onderwerp van het gesprek. Gelukkig was er ook begrip en kon ik daardoor toch wel genieten van wat er gaande was en werd mijn verdriet iets gestild en de donkerte in mijn hoofd iets verlicht.

Terwijl ik dit blogbericht zit te tikken gaat de deurbel en na het opendoen zie ik een grote bos rode bloemen die ik verbijsterd aanvaard nadat ik zag dat onze namen op de adreskaart stonden… met een lieve tekst naar aanleiding van het gebeuren van gisteren maar helaas geen afzender… telefoontje met de betreffende bloemist helpt me ook niet verder want omwille van de privacywetgeving mogen zij geen gegevens verstrekken. Dus dan hier er heel hartelijk ‘dank je wel’ voor zeggen in de hoop dat de afzender mijn blog leest… want dit gebaar is hartverwarmend.

Rest mij nog een link van de mijn fotoalbum met 80 foto’s te geven… dat album vind je H I E R. 

14x Akkoorden op “Dan maar naar een verjaardagsfeestje

  1. Elders vroeg ik vanmorgen of het een beetje met je gaat. Je hebt in elk geval goede afleiding gezocht. Je weet zelf het beste hoe dat werkt. Troostrijk gebaar, een boeket sturen.

    1. Ja las ik net, gaf ik al antwoord op ook.

      Ja daar lukt me dat altijd het beste. Dat klopt ook hoor, op de bank blijven zitten dippen is absoluut niet goed voor iemand met mijn hoofd.

      Ja nou en of… ik zou alleen graag weten aan wie ik dit te danken heb uiteraard

  2. ha die Melody
    ik hoop dat het inmiddels wat beter met je gaat
    je hebt leuke filmpjes gemaakt
    maar de link naar de foto’s geeft een 404 fout melding
    en al een idee van wie de rozen komen
    fijne avond groet

    1. Hallo Karel

      Dank je wel maar nee…. er speelden al meer zaken en ik kreeg vanochtend een ernstig bericht, een zeer dierbaar iemand (die al 3x kanker in het lichaam heeft…) heeft een hersenbloeding gehad en de situatie is erg zorgelijk….

      Dank je wel.

      Ik heb de link gewijzigd… hopelijk werkt het nu wel

      Nee….

      Dank je wel, gaat ff niet zoals je begrijpt maar ik doe mijn best.

      Wens het jou van harte toe.

    1. Ietjes ja….

      Dat klopt zeker, plus de daarbij spelende zaken op dit moment die vooral mentaal een behoorlijke wissel trekken…. en tot overmaat van ramp kreeg ik een uurtje terug nog een heel naar en zeer zorgelijk bericht …

    1. Knap? Nee hoor ….nood.
      Ik weet wat er kan gebeuren als mijn hoofd op zwart gaat… en die signalen herken ik heel goed, dus doe ik wat het minst risicovol is om verder onderuit te gaan

      Klopt!

      Dank je wel, liefss terug

Laat een reactie achter bij Matroos Beek Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.