Daar & weer terug

Berlijn 2018… is alweer achter de rug en ja de tijd vloog voorbij, maar ja dat schrijf ik hier wel vaker dus daar ga ik het nu niet over hebben, behalve dan vandaag tijdens de terugreis want toen wilde de tijd niet om… vooral die tijd niet die we in files doorbrachten. Ook de Duitse wegbeheerder is volop bezig met wegwerkzaamheden, wat betekent dat je af en toe een kleine 10 km kan rijden zoals het hoort en dan weer stukken van zo’n 25-50 km krijgt waarop 6 banen dan ineens 4 worden en je dus uren in de file doorbrengt. We vertrokken vanochtend om 8.30 bij het hotel en vanaf daar zou het ‘maar’ 5 uur en 22 minuten zijn, 623 km, volgens ANWB dan. Nou niet dus, tussen 8.30 en 17.30 zit meer dan 5 uur en 22 minuten toch? Ik weet wel, ik heb geen rekenknobbel maar ehhhh dit was echt behoorlijk ergerlijk! Nou ja… we waren om 17.30 binnen en na het onstuimige begroetingsritueel door 6 viervoeters konden we onze spullen wel even opruimen want de heren waren er allebei niet. Zoonlief was boodschappen doen voor het avondeten en manlief is op zijn werk. De wasmachine draait al (uiteraard) en ik zit inmiddels schoongewassen en -gekleed op de bank met de flap op schoot want nu heb ik goede internet en kan ik de foto’s uploaden. Het internet in het hotel was bar en boos dus na het 1e mapje heb ik de moed maar opgegeven want dat vergde de hele avond en nacht.  Het hotel… tja….geen aanrader helaas. De bedden waren goed en de kamer was netjes en schoon, dat was dan ook wel het enige positieve dat ik erover kan schrijven dus hoppa op naar het volgende onderwerp maar glimlach; ONS FEEST IN BERLIJN

Zondagochtend vertrokken we om 8.30 en om 15.00 uur *wederom veel oponthoud door lange files en een mega hoeveelheid wergwerkzaamheden langs de gehele route) ongeveer waren we bij het hotel. We checkten ons in, brachten de koffer naar de kamer en stapten weer de auto in voor een rit van nogmaals een half uur want we wilden graag weer naar Potsdam, naar Slot Sans Souci. De vorige keer in 2014 was het erg mistig toen we daar waren, nu was het een zeer zonnige dag dus het zou er vast heel anders uitzien, en daarin werden we niet teleurgesteld. Wat een prachtig stuk grondgebied is dat daar, het slot is schitterend maar de tuinen eromheen zijn ook werkelijk bjoeties met tal van bloeiende bomen, struiken en planten maar ook veel, heel veel, kunstwerken over het landgoed verspreid. Zie FOTO’s van Daphne, en zie mijn FOTO’s.  Rond de klok van 20.00 stopten we vlakbij het hotel bij een Mac, nadat we daar het eea hadden ingeslagen zochten we onze hotelkamer op, kleedden ons om en doken het bed in alwaar we etend en wel de foto’s bekeken, daarna snel slapen natuurlijk want er zouden nog 3 intensieve dagen volgen immers.

Maandagochtend vroeg op, we wilden rond 9 uur bij de entree van ZOO Berlin staan, het is een groot park en we wilden ons niet moeten haasten natuurlijk, bovendien was het daar ook veel te warm voor. Met veel pauzes voor de nodige aanvullingen van tekorten van onze lijven werd het al snel middag en weer enige tijd later rinkelde mijn foon, ten teken dat Petra gearriveerd was, we liepen op elkaar toe en het klikte gelijk alsof we elkaar al jaren kennen, geheel zoals verwacht overigens. Dat “olifanten” een groot deel van onze gespreksonderwerpen omvatte is vanzelfsprekend toch grinnik. Aan het eind van de middag verlieten we de dierentuin en haalden de auto uit de parkeergarage waarna we achter Petra aan naar een restaurant reden dat “Der Giraffe” heet, hoe toepasselijk. Daar brachten we nog een aantal uren door, ons eten werd koud want we kletsten alle drie 100 uit natuurlijk. Na geruime tijd namen we afscheid en gingen Daphne en ik terug naar het hotel waar zich het ritueel van de vorige avond herhaalde, zonder dat deel van de Mac dan uiteraard. De foto’s zijn samengevoegd zodat er 1 map ontstond, we hebben wel de foto’s verwijderd die we beiden gemaakt hadden en erg op elkaar leken anders was het toch al grote aantal nog vele malen groter geweest. Nu ik over 2 camera’s beschikken kan is het natuurlijk ideaal dat je zowel met een zoonlens als een gewone lens foto’s kunt maken en dat hebben we dus ook gedaan. De foto’s van zowel Daphne als mij staan HIER.

Dinsdagochtend hetzelfde ritueel als de dag ervoor en om 8.30 zaten we weer in de auto, deze keer op weg naar de oostkant van de stad om daar Tierpark Berlin te gaan bekijken. Qua oppervlakte vele malen groter, je sjouwt je echt suf daar, qua aantal dieren zo goed als gelijk, de ruimte tussen de dieren is er alleen veel veel groter omdat het gebied voorheen een landgoed was dat bij Slot Friedrichsfelde hoort.  Deze dierentuin heeft beide soorten olifanten, zowel de Indische als de Afrikaanse, dat was natuurlijk een grote verrassing omdat we dat niet wisten. Ook was er 2 weken terug een baby geboren bij de pantserneushoorns en die zagen we buiten, bleek later dat dit jonge dier gisteren tijdens ons bezoek dus officieel van een naam voorzien werd, Karl. Door het grote park / landgoed rijdt een soort van trein, s.c.h.i.t.t.e.r.e.n.d. beschilderd, zoals jullie in de fotomap wel zullen ontdekken. Ook liepen we door het slot en genoten van de pracht en praal. 1 van de kamers in dat slot heb ik gefilmd, in 2 delen, eerst een rondje en daarna een rondje van het plafond want jeetje daar heeft iemand wel heel veel werk in gestoken ooit in een grijs verleden. Ook van deze dag staan de foto’s na selectie in 1 map en die kun je HIER bekijken.  Toen we bij dit park wegreden zagen we aan de andere kant van de weg een Lidl, daar sloegen we enkele zaken in om onze magen te vullen als we terug in het hotel zouden zijn. We wilden nog even wat door de stad rijden in de hoop enkele foto’s te kunnen maken, oa van de Brandenburger Tor. Die vlieger ging helaas niet op want de zon scheen erg fel maar stond ook erg laag en gezien hoe waanzinnig druk het in de stad was en wij toch al behoorlijk vermoeid ook, wilden we niet lang moeten zoeken om de auto kwijt te kunnen om dan vervolgens nog lang te moeten wandelen, kortom, we bleven in de auto en ik maakte enkele andere foto’s terwijl Daphne ons door de drukte manoeuvreerde.

Woensdagochtend om dezelfde tijd als de voorgaande dagen op we hadden immers een lange reis voor de boeg en wilden niet al te laat thuis komen. 623 km, 5 uur en 22 minuten…. echhhiiesssssss nieeeeeeeee….. we hadden om een uur of 2 ongeveer thuis kunnen zijn…. als de weg tot onze vrije beschikking hadden gehad. Dat was niet het geval helaas…. om 17.25 draaide Daphne de sleutel van het contact terug om de motor uit te zetten, op de parkeerplaats bij ons huis dus.

2 filmpjes van Slot Friedrichsfelde bij Tierpark Berlin:

 

Tja… op het enorme fileleed na… was het natuurlijk fantastisch. Schitterend weer, dierentuinen, nieuw iemand ontmoeten die ik online al zo lang ken, andere leuke mensen spreken, veel plezier met zijn 2-en, 3-en maar ook meer omdat je toch wel in aanraking met andere mensen komt… gewoonweg zalig, een feestje dus! We zijn weer vele foto’s rijker, vele ervaringen, en vooral veel oogstrelende uitzichten, herinneringen die niemand ons kan afnemen. Het is toch best wel bijzonder dat wij dit kunnen, vind ik, geen moeder met dochter want het woordje ‘aanstaande schoon-‘  moet er officieel voor, maar zo voelt het niet, voor ons beiden niet gelukkig. En dat wij 2 mannen hebben die ons vrolijk uitwuiven, blij als ze zijn dat ze vrijgesteld worden van het mee moeten, en ons even vrolijk weer ontvangen als we terugkomen.

Nu bijkomen… morgen kan ik gelukkig uitslapen, ik hoef pas ‘s avonds naar mijn maandagmeneer, mijn vervanging is er morgenochtend ook. Vrijdagochtend vieren we dan zijn verjaardag met zijn vriendinnen en zaterdagmiddag met zijn familie dus ik moet aan de bak glimlach. Verder is mijn agenda voor de komende dagen leeg… behalve dan dat er in koeieletters staat: “U I T R U S T E N N N N N” en nagenieten natuurlijk. En me een klein beetje alvast verheugen op de volgende trip, als alles goed gaat steken we dan de Noordzee over, naar Schotland om Zulu op te gaan zoeken. De mannetjesleeuw vanuit Emmen die daarheen verhuisde toen de leeuw van aldaar in Wildlands kwam wonen.

Over Melody

❤️-elijk Welkom én voel je vrij om je ❤️ te luchten. (mag ook in: mel62ko@gmail.com)
Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

11 reacties

  1. Zeg jij nu ook ‘ich bin ein Berliner’?

    • Nee hoor, absoluut niet!

      Er zijn veel mensen die zeggen dat het een prachtige stad is…. dat kan ik niet eens beamen, oke het heeft iets vanuit geschiedenis en een aantal mooie kerken enzo maar verder zegt die hele stad me niks meer of minder dan bijv. rotjeknor … kortom, niet mijn place to be 😉

  2. ik ben en blijf een Amsterdammer , zelfs na de 52 jaren dat ik er weg ben , mensen vertellen me zelfs , je kan wel horen waar je vandaan komt 🙂
    jullie hadden een prachtige tijd , en ik moet zeggen dat zelfs Rotjeknor nog mooier is hihi
    welkom thuis meiden , goed uitrusten en de rest van de week genieten
    slaap wel groet

    • 😉 Prima toch…. je eigen wortels mag je koesteren hoor, doe ik ook… al heb ik geen behoefte om terug te gaan naar het Groninger land

      Ja klopt helemaal… haha ik kan dat niet zeggen, alhoewel ik beiden ‘niks an’ vind.

      Dank je wel… gaan we doen… trusssssss jij ook

  3. Genoten hebben jullie dat is duidelijk.
    Ga vanmiddag alle foto’s eens bekijken, ben even druk.
    Wordt voor mij vanmiddag dus.
    En wat leuk dat de volgende reis alweer gepland is.
    Ben reuzen benieuwd wat jullie van schotland vinden.
    Rust lekker uit en werkse straks.
    Groeten ook aan Daphne.

    • Ohja zeker weten….even helemaal weg van alles hier…. niet dat dat slecht is natuurlijk maar zo af en toe even totaal iets anders is erg lekker.

      Alles op zijn tijd hoor… je weet toch, alles mag, niks moet.

      Ja zo ongeveer…. de wens is er in ieder geval dus de rest komt dan wel mettertijd als de situatie dat dan toelaat.

      Doen we, gedaan je krijgt ze terug…

  4. Ik blijf als Haarlemmer. Jullie hebben echt genoten. Wat is daar heel mooi om te zien op de filmpjes. Leuke foto met de drieën erop. Welkom thuis.

    • Prima toch….
      ja nou en of, we lagen regelmatig dubbel van het lachen.
      Dat slot was inderdaad beeldschoon in barok… geheel passend bij de tijd van toen en keurig behouden/onderhouden ook.

      Dank je wel…

  5. Maar toch ook best wel een slijtageslag, tjonge wat een volle dagen. Wie heeft er zo’n mooie vate vaste filmhand, daar kan ik jaloers op worden;-)

    • Absoluut maar wij zijn er gek op om het op deze manier te doen 😉

      In dit geval ikke 😉 Trucje: ik zet mijn ellebogen in mijn zij tegen mijn ribben aan…. het enige dat dan draait zijn mijn voeten en mijn lijf gaat dan mee…

Lucht je ❤️

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.