Weer voor de dag gehaald

Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag

~ sinds 11-11-2017 / ~  voorheen bij Marja sinds 17-11-2012

     29 juni 2019

 

Vandaag haal ik iets uit de oude doos, een heel oude doos maar wel eentje met schitterende herinneringen!
In de jaren 80 ontmoette ik ze voor het eerst en was acuut een nog grotere fan dan dat ik al was, ik kende ze tot dan toe alleen van de tv. Het Deep River Quartet, opgericht in 1972 door Siebe Vink met Otmar Kortman, Eric Suyderhoud en Ton Eykelenboom. Toen ik ze ontdekte was van dat oorspronkelijke viertal alleen Siebe nog aanwezig, de andere drie waren vervangen door Dick Rietveld, Wout Bijker en Kees Hendriks. Ik volgde het quartet jaar in en jaar uit en maakte dus ook diverse castwisselingen mee. Door het onverwachte overlijden van Dick Rietveld op 8 november 2014 , slechts 58 jaar jong, viel de groep uit elkaar en stopte het quartet te bestaan.
Midden jaren 90 zat ik op een gegeven moment bij een concert in Den Haag in Hotel Des Indes en werd ik, en natuurlijk de andere vaste fans maar ook het overige publiek verrast met een extra toevoeging, een dame met een stem die mij kippenvel bezorgde, en nee niet van afschuw. *glimlach*.  Zo af en toe komen de cd’s / lp’s uit de kast en beluister ik ze nog. Shine On uit 1990 dan eigenlijk het vaakst… omdat de zangeres in kwestie dan ook voorbij komt met 1 van mijn favo nummers. Helaas zijn hier geen beelden noch opnames van, behalve wanneer je spotify hebt. Haar stem en charisma zitten nog steeds vers in mijn geheugen alsof ik haar gisteren voor het eerst voor mij zag staan.  Ik  plaats dan ook 2 video’s vandaag.. eentje uit die tijd en eentje van haar solo tegenwoordig…

 

 

Van dit lied zet ik de tekst eronder:

 

Als het zwaar wordt om je hart
Als de tranen bijna stromen
Als de wanhoop aan je trekt
Met een brok in je keel
En een knoop in je maag
Als het zwaar wordt om je hart
En je weet niet wat het is
Dan moet je komen
Als de herfst je overvalt
Als de zomer is verdwenen
Als de angst je overmant
Met een brok in je keel
En een knoop in je maag
Als de herfst je overvalt
En je weet niet wat je moet
Dan moet je komen
Ik geef je een glas wijn
En een zakdoek om te snuiten
Ik draai een mooie plaat
En de kachel gaat op tien
Ik leg je op de bank
Onder een warme deken
De gordijnen zal ik sluiten
En binnen maak ik licht
En we gaan nog niet naar buiten
En we drinken en we wachten
En we wachten en we drinken
En we drinken en we wachten
Tot het voorbij is
Als het koud is in je ziel
Als je moeder is begraven
En je bang bent voor de nacht
Met een brok in je keel
En een knoop in je maag
Als het koud is in je ziel
En je weet niet wat te doen
Kom dan bij mij

 

 

Toe maar Ivan

Trees‘
Zwijmelen op Zaterdag
~ sinds 11-11-2017
~
voorheen bij Marja
(sinds 17-11-2012) ~ 15 juni 2019

 

Ik was 12 toen ik voor het eerst bij een koor kwam…  Nadat man en ik eenmaal een stelletje waren geworden voegde hij zich ook bij het koor.  Als hij volgens de dirigent niet genoeg volume toevoegde zei die altijd ‘toe maar Ivan’…  Deze herinneringen kwamen boven drijven toen ik 2 weken geleden uit het donkerste hoekje van onze zolder een grote koffer tevoorschijn haalde.  Eenmaal beneden opende man die koffer en bleek die vol te zitten met partituren van de diverse koren waarvan hij lid was geweest, niet alleen van ons gezamenlijk gemengd koor maar ook van de 2 mannenkoren.
De keuze voor vandaag valt dus op Ivan. Rebroff om precies te zijn.
Veel mensen denken altijd dat hij een Rus was maar dat is niet het geval. Hij werd geboren in Berlijn-Spandau als Hans Rolf Rippert op 31 juli 1931. Hij brak door in zijn rol als Tevje in de musical Anatevka in 1968. Vanwege zijn enorm stembereik, ruim 4,5 octaven maar liefst, werd hij al snel een veelgevraagd en gevierd zanger in diverse genres. De Russische volksmuziek is het genre waarmee hij bij het ‘niet-liefhebber-van-klassieke-muziek’ bekend werd. (Hij overleed op 27 februari 2008 in Frankfurt alhoewel hij staatsburger van Griekenland was.)

Een nummer dat wij bij het gemengde koor, maar man ook in solo bij de mannenkoren, zongen, was er eentje van Ivan en die deel ik vandaag met jullie. Het verhaalt de Legende van 12 Rovers.

 

De Legende van de 12 Rovers (Lied uit de Russische Volksmuziek)
De teksten voor dit populaire Russische volkslied zijn ontleend aan het verhaal “On The Two Great Sinners”, uit het vierde deel van het onvoltooide gedicht “Who Lives Well In Russia” (1863-1876), van de Russische dichter, schrijver, criticus en uitgever Nikolai Nekrasov (1821-1878). De muziek is geschreven door de Russische componist Nikolai Manykin-Nevstruev (1869-?)
Nekrasovs gedicht was gebaseerd op de volkslegendes over Ataman Kudeyar, die bekend waren en opgeschreven in veel zuidelijke en centrale provincies van Rusland, van Smolensk tot Saratov. Volgens de meeste historici is de naam Kudeyar (Кудеяр) van Tataarse afkomst, zoals de Perzische naam Xudāyār (Худаяр) wel ‘Geliefde van God’ betekent. Andere historici zijn het daar niet mee eens, en geven aan dat de naam Kudeyar vrij gewoon was in West- en Centraal-Rusland, en betekende “The Strongest of Wizards”. De beroemdste legende over Kudeyar vertelt dat hij de zoon was van Vasily III, de groothertog van Moskou, en zijn eerste vrouw, Solomonia, die werd geboren nadat ze in ballingschap naar een klooster voor onvruchtbaarheid was gestuurd. Dit zou betekenen dat hij de oudere broer was van Ivan IV Grozny, of Ivan de Verschrikkelijke, en zijn echte naam zou Prince George Vasilievich zijn. Volgens een andere legende was Kudeyar de zoon van Sigismund Bathory, de prins van Transylvania. Na een ruzie met zijn vader vluchtte hij naar de Kozakken van de Dnjepr, waarna hij in dienst ging van de tsaar Ivan Grozny, waar hij diende onder de wachters van de tsaar. Zijn echte naam in die zaak was Prins George Gabor. Geen van de te veel legendes kan ons echter vertellen wat de oorsprong van Kudeyar eigenlijk was. Het is alleen bekend dat hij de chef werd van een overvallersbende, waarmee hij de rijke konvooien beroofde. Aan het einde van zijn leven bekeerde Kudeyar zich en keerde terug naar het christendom, volgens sommige bronnen, levend als een kluizenaar in de bossen, waar hij een kerk in zijn grot regelde.
Nikolai Nekrasov maakte een korte en ruime gelijkenis van de volkslegendes. De moraal, zo zegt hij, is behoorlijk revolutionair, in overeenstemming met de politieke mentaliteit van de vele goed opgeleide en niet nobele Russische mensen van die tijd: de beste zaak is om de Russische boerenstand te bevrijden van de sociale onderdrukking. De censuur verhinderde de publicatie tot 1881. De eerste illegale publicatie van het gedicht vond plaats in 1879.
De componist, Nikolai Manykin-Nevstruev, was vroeger een Moskouse musical- en theateractivist. Hij werkte in het Conservatorium van Moskou en de Russian Music Society, werkte als dirigent voor Stanislavskiy en Nemirovich-Danchenko, werkte in andere theaters. Hij schreef muziek en verzen voor hij theatervoorstellingen, componeerde muziek voor vele romances door de beroemde Russische dichters, zoals A. Pushkin, M. Lermontov, K. Balmont, A. Beliy en anderen. Zijn composities werden uitgevoerd door de beroemde Russische baszanger F. Shaliapin. Sommige van zijn werken worden algemeen beschouwd als folk van oorsprong.

Van jou is heel mijn hart

Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag ~ sinds 11-11-2017 ~  ~ voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012) ~ 15 juni 2019 ~

 

Het onderwerp “Liefde” is één van de mooiste onderwerpen, zo niet het mooiste, dan wel het meest vaak gebruikte onderwerp dat je maar kunt bedenken. Eén van die werelden waarin het uit en te na, uit een onuitputtelijke bron, uitgewerkt wordt is wel de muziek. In welk genre je ook graag muziek beluistert, ze bevatten allemaal wel composities over dit thema. Ook ik kies vaak voor dit thema in allerlei opzichten want ik ben verliefd op dat gevoel van houden van, sak mar segguh glimlach. Ook mijn brein gaat altijd aan de haal met dit thema en al ben ik niet zo creatief aangelegd, als het om de Liefde gaat is ook mijn brein bodemloos.

Muziek dus vandaag want het is immers Zwijmelen op Zaterdag?! ( vind het overigens wel heel erg jammer dat er zovelen zijn afgehaakt nadat Marja het stokje overgaf aan Trees maar oké, dat even terzijde). Vandaag zit ik in de klassieke hoek maar dan de lichtere kant. Alhoewel ook in de zwaardere kant bijna alles over de Liefde gaat ligt operette natuurlijk bij velen ‘prettiger in het gehoor’. Eén van mijn lievelingsnummers, mijn hart maakt altijd een sprongetje zodra ik de 1e akkoorden al hoor, is wel het nummer dat ik hieronder plaats. Het is in talloze versies te vinden, uitgevoerd door de ‘groten’ der aarde in tal van genres maar het werd geschreven door Franz Lehar.  Deze Oostenrijkse componist die leefde van 30 april 1870 tot 24 oktober 1948, componeerde deze aria voor de 2e akte van de operette “Land des Lächelns” in 1929 en gaat over de ongelukkige liefde van een Chinese Prins.

Omdat zang als deze vaak niet goed verstaan kan worden, zeker niet als je er niet zo vaak naar luistert noch er bekend mee bent, en omdat het niet in het Nederlands gezongen wordt, zet ik hieronder de tekst met een vertaling (zo letterlijk mogelijk) neer. Ik hoop dan dat de tekst bij je binnenkomt zoals het hoort en wat je misschien in het beluisteren niet helemaal mee krijgt.

 

 

Dein ist mein ganzes Herz!
Wo du nicht bist, kann ich nicht sein.
So, wie die Blume welkt,
wenn sie nicht küsst der Sonnenschein!Dein ist mein schönstes Lied,
weil es allein aus der Liebe erblüht.
Sag mir noch einmal,
mein einzig Lieb,
oh sag noch einmal mir:
Ich hab’ dich lieb!

Wohin ich immer gehe,
ich fühle deine Nähe.
Ich möchte deinen Atem trinken
und betend dir zu Füßen sinken,
dir, dir allein!

Wie wunderbar ist dein leuchtendes Haar!
Traumschön und sehnsuchtsbang ist
dein strahlender Blick.
Hör ich der Stimme Klang,
ist es so wie Musik.

Dein ist mein ganzes Herz…

Van jou is heel mijn hart!
Waar jij niet bent, kan ik niet zijn.
Zoals de bloem verwelkt,
als zij niet kust, de zonneschijn.Van jou is mijn mooiste lied
omdat het alleen uit de liefde opbloeit
Zeg mij nog eenmaal
mijn enig lief
oh zeg mij nog eenmaal
Ik heb je lief!

Waarheen ik ook ooit ga
ik voel je nabijheid
Ik wil de adem drinken
en je aanbiddend ter voeten zinken
jou, jou alleen!

Hoe prachtig is je helder haar
Wonderschoon en heimwee-angstig is
jouw stralende blik
Hoor ik de klant van de stem
is het als muziek is.

Van jou is heel mijn hart…

 

Mocht je dit lied liever beluisteren van één enkele man, dan kan dat hieronder want dan hoor je mijn favoriete tenor, Rudolf Schock (1915-1986). Die ik in mijn jonge jaren meerdere malen mocht zien optreden en waarvan ik écht altijd kippenvel kreeg, nog steeds.

Ik hou van jou omdat…

Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag ~ sinds 11-11-2017 ~  ~ voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012) ~ 08 juni 2019 ~

 

Hebben jullie dat ook dat je, naarmate je ouder wordt, je steeds vaker muziek herinnert van ‘vroeger’? En ook dat je dan wel eens denkt: “zo maken ze het niet meer tegenwoordig..”? Ik ben ik nou de enige die de hedendaagse muziek zelden tot nooit echt kan waarderen… Deze week had ik dat weer, ik hoorde tijdens de verhuisklussen de afgelopen 5 dagen veelal muziek voorbij komen waarbij mijn wenkbrauwen fronsten, mijn tenen kromden, mijn tanden knarsten en wat al niet meer zij. Alleen af en toe maakte mijn hart een klein sprongetje als er iets kwam dat a) bekend was en/of b) van langer geleden was… wat me dan wel opviel was dat ik van de ‘oudere’ muziek de tekst van voor naar achteren ken ook al heb ik het in geen ‘jaren’ meer gehoord. Eén van de zangers die ik deze week hoorde plaats ik hieronder. In mijn jeugd had ik zelf lp’s van hem en draaide ik die ook grijs. Stapels lp’s had ik gaandeweg de jaren van pubertijd tot ver na mijn trouwen want mijn smaak was (is nog steeds) heel breed. ‘Music was my first love…’of zoiets dus glimlach

 

 

Deze heer zong voornamelijk country & western en werd geboren op 20 augustus 1923 en overleed op 31 juli 1964 bij een ongeluk met zijn éénmotorig vliegtuig. Hij wordt wel gezien als de grondlegger voor de ‘Nashville sound’ maar ook was hij één van de eersten die gebruik maakte van ‘close talking’. Ik ben van november 1962 dus ‘kennen’ doe ik hem niet van een tv of zo maar wel van muziek die mijn vader dan veel draaide.

Iemand om te herinneren


Trees‘
Zwijmelen op Zaterdag ~ sinds 11-11-2017 ~ voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012) ~ 01 juni 2019 ~

 

Mensen komen en gaan… sommigen vergeten we… anderen daarentegen niet… Wij herinneren ons hen die ons zo lief waren, zijn en altijd zullen blijven.  Wij koesteren de herinneringen en geven het verlies en gemis een plekje… En ooit, ooit nemen wij die plek in in de herinneringen van anderen, hen die hier nog zijn, die ons ook zo lief zijn, hen die wij zo lief zijn…
Als die herinneringen in mooie muziek gevat zijn werkt het ook nog eens troostend en bemoedigend, vind ik althans.
Het is 1 juni vandaag… al gaat het hartstikke goed toch heb ik nog mijn momenten dat ik ‘even’ wegzak en dat herinneringen tranen oproepen en pijn van binnen waarvoor niet echt woorden te vinden zijn… april is immers nog maar zo kort geleden.
Ik zocht overigens niet naar muziek in deze stemming maar deze bleef door mijn hoofd spelen ondanks het aantal dat tjoepje mij al had laten zien tijdens mijn zoektocht. Het is dan wel een lied over gemis maar de wijze waarop het uitgevoerd wordt is één van mijn favoriete wijzen en daarbij vind ik deze uitvoering ook nog eens heel erg mooi ook. Daarom dus mijn keuze het vandaag met jullie te delen, hopelijk genieten jullie er net zo van als ik!

 

 

I hope you see as you look down
All of this love gathered around
I hope you hear what people say
I hope you know the role you play
You were my rock
You were my shield
This space you leave
No-one can fill
You held the room
You cast a spell
You’ll always be remembered well
And when my days have come and gone
I hope I leave more right than wrong
I want to feel this love I see
When I am gone
I hope there’ll be someone to remember me
Though you’re not here
Not here with me
A part of you will always be
I’ll hear your laughter
I’ll see your smile
I’ll feel you near, once in a while
And when my days have come gone
I hope I leave more right than wrong
I want to feel this love I see
When I am gone
I hope there’ll be someone to remember me
And when the days have come and gone
I hope I’ll leave more right than wrong
I want to feel this love I see
When I am gone
I hope there’ll be some to remember
Someone to remember me
Ik hoop dat je het ziet als je naar beneden kijkt
Al deze liefde in het rond verzameld
Ik hoop dat je hoort wat mensen zeggen
Ik hoop dat je weet welke rol je speelt
Jij was mijn rots
Jij was mijn schild
Deze ruimte, die jij verlaat,
die niemand kan vullen
Jij had alle aandacht
Je betoverde
Je zult altijd goed herinnerd worden
En wanneer mijn dagen gekomen en vertrokken zijn
hoop ik dat ik meer goed dan fout achterlaat
Ik wil deze liefde die ik zie voelen
Als ik weg ben,
hoop ik dat er iemand is om me te  herinneren
Hoewel je niet hier bent
Niet hier bij mij
Een deel van jou zal altijd zijn
Ik zal je horen lachen
Ik zal je glimlach zien
Ik zal je af en toe dichtbij voelen
En wanneer mijn dagen gekomen en vertrokken zijn
hoop ik dat ik meer goed dan fout achterlaat
Ik wil deze liefde voelen die ik zie
Als ik weg ben,
hoop ik dat er iemand is om me te herinneren
En wanneer de dagen gekomen en vertrokken zijn
hoop ik dat ik meer goed dan fout zal achterlaten
Ik wil deze liefde voelen die ik zie
Als ik weg ben,
hoop ik dat er iets zal zijn om te herinneren
Iemand die zich mij herinnert

Liefde is voor altijd


Trees‘
Zwijmelen op Zaterdag ~ sinds 11-11-2017
voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012) ~

 

Ongelofelijk maar waar… de bookmakers hebben gelijk gekregen en natuurlijk vind ik het helemaal geweldig dat Getty Kaspers onttroond is, zoals ze zelf zei: eindelijk mag ik nu terugtreden en het koningschap overdragen en me als prinses terugtrekken. 16 mei jl. won Duncan Moore, dat zal niemand ontgaan zijn. De heksenketel rondom dit liedjesfestival is volledig ontploft en of je het nu haat of bemint… Duncan is voorlopig onder de pannen, zijn agenda zal bommetjevol zijn. Voorlopig is zijn bedje wel gemaakt, gezien zijn talent ook geheel verdiend en terecht dus!

En ja… uiteraard ben ik al reuze benieuwd naar hoe Nederland dit gaat oppakken en waartoe de strijd om de locatiekeuze zal leiden. En natuurlijk wie Nederland volgend jaar zal gaan inzetten en hoe de Nederlandse bijdrage dan zal zijn.

Al zie ik mezelf dan als iemand die best wel verstand van muziek heeft… heb ik totaal geen verstand van muziek als het gaat om het Eurovisie Songfestival want ik sta ieder jaar weer compleet verbijsterd bij de meeste van de inzendingen. En dan heb ik het nog niet eens over de al dan niet afschuwwekkende uitdossingen en alle toeters en bellen eromheen. De vraag hoe of het gesteld staat met de kwaliteit van de uitvoerende en het uit te voeren muziekstuk laat ik dan maar in het midden.

Dit jaar zat er een liedje in het festival dat mij gelijk al goed viel en is bijgebleven, met regelmaat duikt de melodie op in mijn hoofd. Ik vind het een hartstikke leuk nummer al vind ik dan niet geschikt als dé song die een land moet vertegenwoordigen. Het is geenszins een muzikaal hoogstandje maar is dat gelukkig nooit een definitie van het wel of niet leuk vinden van een stukje muziek. Dit nummer raakt mij omdat de tekst klopt voor mijn gevoel en omdat het een ritme heeft dat mij vrolijk maakt.
(voor hen onder jullie die niet zo goed in het Engels zijn… ik heb de tekst erbij gezet en zo letterlijk mogelijk vertaald zodat je weet waarover zij zingt)

 

 

Travel the world to see
the ruins of what has been
Learning our history
But still, we don’t take it in
Why we make it tough,
the world has had enough
Don’t get too political
And who are we to judge?
It doesn’t take too much
Only just a miracle
Love is forever
Love is forever
and everyone
Love is forever
Love is forever
and everyone
Just a taste of love,
a taste of what
could actually rule
both me and you
A taste of love
is all we got
So don’t you never
ever give up love
Come over
my long lost friend
And work on
a happy end
Imagine what we
could do afer what
we’ve been through
Why we make it tough,
the world has had enough
Don’t get too political
And who are we to judge?
It doesn’t take too much
Only just a miracle
Love is forever
Love is forever
and everyone
Love is forever
Love is forever
and everyone
Just a taste of love,
a taste of what
could actually rule
both me and you
A taste of love
is all we got
So don’t you never
ever give up loveVenez découvrir la vie
Ce soir on va tous partir
Le beau temps n’est pas fini
Qu’en dites-vous, mon ami?Hvorfor ska’ vi slås?All we need is loveLiebe ist für alle da

Kærlighed er håb,
alle ka’ forstå
Kærlighed er samme sprog

L’amour est pour toujours
L’amour est pour toujours
et pour tout le monde
L’amour est pour toujours
L’amour est pour toujours
et pour tout le monde

Just a taste of love,
a taste of what
could actually rule
both me and you
A taste of love
is all we got
So don’t you never
ever give up love

Bereis de wereld
om de ruïnes te zien
van wat is geweest
Onze geschiedenis lerend
maar toch
nemen we het niet op
Waarom doen we zo moeilijk
de wereld heeft genoeg gehad
wordt niet te politiek
en wie zijn wij
om te oordelen
Zoveel heeft het niet nodig
alleen maar een wonder
Liefde is voor altijd
Liefde is voor altijd
en iedereen
LIefde is voor altijd
Liefde is voor altijd
en iedereen
Slechts de smaak van liefde,
de smaak van wat werkelijk
jou en mij kan regeren
De smaak van liefde
is alles dat we hebben
Dus nooit en te nimmer
opgeven aan de liefde.
Kom hier mijn lang geleden
verloren vriend en werk
aan een gelukkig einde
Stel je voor wat we
zouden kunnen doen
na wat wij hebben doorgemaakt.
Waarom doen we zo moeilijk
de wereld heeft genoeg gehad
wordt niet te politiek
en wie zijn wij om te oordelen
Zoveel heeft het niet nodig
alleen maar een wonder
Liefde is voor altijd
Liefde is voor altijd
en iedereen
LIefde is voor altijd
Liefde is voor altijd
en iedereen
Slechts de smaak van liefde,
de smaak van wat werkelijk
jou en mij kan regeren
De smaak van liefde
is alles dat we hebben
Dus nooit en te nimmer
opgeven aan de liefde(herhaling van regels
in andere talen
waaronder het Deens,
het Frans, het Duits)

Zwijmelen op Zaterdag ~ Geheime Liefde


Trees‘
Zwijmelen op Zaterdag ~ sinds 11-11-2017
voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012) ~

 

Afgelopen maandag overleed ze op 97 jarige leeftijd.
Haar naam zal ‘iedereen’ kennen, althans van mijn generatie en die van daarvoor.
Natuurlijk had ik kunnen kiezen voor het nummer dat werkelijk iedereen kent, al was het alleen al om die 3 woordjes
Dat doe ik niet… ik kies een ander nummer, simpelweg omdat ik dat nummer mooier vind ….

WIe zij was…. hoe zij het ouder worden uiterlijk beleefde…

RIP Doris Day.