Het plan om

op bezoek te gaan bij Tusker en zijn harem; Aya, Franzi-Tembo & Duna
werd al begin januari besproken omdat het groepje dat 10 januari samen op stap ging van samenstelling veranderde omdat 1 uit de groep verhinderd bleek. Aangezien mijn schoonmeisje en ik vonden dat Karel het toch wel moest zien en wij het ook nog wel een 2e keer wilden bezoeken, besloten we dus een 2e datum te prikken.   China Lights Festival in Ouwehand Rhenen dus, die Dapne en ik 10 januari aandeden met AnneMarie en Cincia zoals ik HIER beschreef.

 

Album 2018 (klik op foto) Album 2019 (klik op foto)

 

Inmiddels is Karel helemaal besmet met het dierentuinvirus dus achteraf is het extra goed dat wij dat toen gelijk al afspraken *glimlach*.

Tot aan 8,5 dag geleden was er geen vuiltje aan de lucht, mijn beperkingen zijn lastig maar maken zo’n uitje niet onmogelijk als ik mijn schoonmeisje bij me heb. Tja en toen… kwam het onder voorbehoud te staan. Tot aan gisteren want ik voel me dusdanig goed dat ik het wel aandurf, zeker nu ik een scootmobiel heb.

Als er niks verandert zijn we morgen met zijn vieren, mijn schoonmeisje, haar broer, Karel en ik … en onder het mom van ‘des te meer zielen des te meer vreugd’ ben jij uiteraard van ❤️e welkom je bij ons aan te sluiten, laat maar weten!  We zijn er in de ochtend om het park bij daglicht te doen… we eten daar in het park om dan in het donker nogmaals het park een keer rond te gaan, de beelden die er staan zien er bij daglicht prachtig uit maar in het donker is het natuurlijk tig keer zoveel mooier.
‘t Enige waarvan we nog afhankelijk zijn is ‘t weer… duimen jullie mee dat we ‘t droog houden?!

Ik hoop hoe dan ook weer mooie plaatjes te kunnen schieten en dan met name van de 4-tal dikhuiden, iets dat 10 januari minder goed lukte. Niet alleen voor mezelf en mijn eigen fotoverzameling maar zeker ook voor Petra in Berlijn want zij hunkert altijd naar recente foto’s van dierentuinolifanten.

 


Omdat het weer vandaag mij niet naar buiten trok, ik het ook een beetje extra rustig aan wil doen zodat ik morgen ‘fit’ ben… ben ik maar even lekker gaan stoeien met 46 dikhuiden die in ons kikkerlandje schuifelen.  In mijn menu (en hieronder) dus een extra pagina met alle Nederlandse dierenparken die olifanten in hun collectie hebben, met zoals gezegd 46 op dit moment. (status sinds 26 juni 2018 toen in mijn 2e thuis Manoa geboren werd)  De status staat op punt van wijzigen want dit jaar hopen ‘we’ minstens 2 nieuwe kalfjes te mogen verwelkomen, eentje in Amersfoot en eentje in Artis omdat Indra en Thong Tai drachtig zijn… en die 3e die verwacht wordt, kan dit jaar maar ook volgend jaar zijn, in Dierenrijk in Mierlo/Nuenen bij Htoo Yin Aye

Lees verder

Babietjus

Het is februari en ik kijk uit naar berichtgeving ergens medio maart/april.

Miet zomaar berichtgeving natuurlijk maar specifieke berichtgeving. Berichtgeving betreffende geboortes van 2 dikhuid-baby’s. Eentje in Amersfoort en eentje in Amsterdam.

In Dierenpark Amersfoort is Indra drachtig… zij werd zelf geboren op 5 april 1999 in hetzelfde dierenpark en maakt samen met haar moeder Khine War War deel uit van de olifantenkudde. Indra is een ervaren en ook liefdevolle goede moeder, het kalf dat ze nu draagt is haar 5e. Haar 1e kalf stierf op de dag van de geboorte; 3 april 2007. Daarna werd ze moeder op 10 november 2009 van Kina, op 1 november 2012 van Kyan en op 25 maart 2017 van Yunha. Haar beide dochters en zoon zijn ook deel van de kudde in Amersfoort. Men heeft daar een kudde van 7 olifanten, 5 koeien en 2 bullen. Maurice is de stier die voor nageslacht zorgde en Kyan loopt er nog als puber rond samen met bulletje Thabo die geboren werd op 25 september 2017. Diens moeder is Kina, dus Thabo is de kleinzoon van Indra, terwijl zijn tante dus een half jaar eerder ter wereld kwam.  Voor stier Maurice (16 juni 2001) is het kalf dat verwacht wordt zijn 3e kind.

In Artis Amsterdam is Thong Tai drachtig, de matriarch van de kudde die uit 4 olifanten bestaat, 1 stier en 3 koeien.  Thong Tai komt uit Vietnam waar ze in 1990 geboren werd. Ze staat sinds 28 november 2003 in Artis nadat ze daarvoor in Blijdorp/Rotterdam stond en in het Duitse Allwetter Zoo Münster waar ze kwam toen ze 4 jaar was. Het moedergeluk was haar echter niet vlekkeloos beschoren.  5 augustus 2005 werd ze voor het eerst moeder van Yindee (die ook in Artis staat), op 10 januari 2009 kreeg ze een kalfje dat een dag later stierf., op 18 juni 2011 van Mumba (die helaas ten gevolge van het Herpesvirus overleed op 7 december 2015) en op 16 oktober 2016 van Sanuk. Thong Tai staat met Yindee en Sanuk in Artis, samen met stier Nicolai die sinds 16 juni 2018 in Artis staat. Het kalfje dat nu verwacht wordt is voor Nikolai (2 mei 1993) zijn 18e spruit en voor Thong Tai haar 5e.

Kortom… fantastische redenen om het nieuws te blijven volgen en zodra dat nieuws dan binnen is gaat mijn schoonmeisje kijken wanneer ze vrij is, of vrij kan regelen, en dan tuffen we die kanten op… ik kan niet wachten… (en ja ik besef dat ik natuurlijk bij lange na niet de enige ben) …  Maar dit soort vooruitzichten zijn wel heel fijn, staan niet voor niets ook in de zijkolom want elke blik op mijn blog vrolijk me dan gelijk weer op, aangezien het, afgezien van dat lijstje, aan reden tot vrolijkheid behoorlijk ontbreekt momenteel.

D-tjes

Woensdag vandaag … met prachtige beloftes op mijn telefoonscherm van Weeronline… wat nog meer nodig? Ohja een hoofd dat enige concentratie kan opbrengen en een lichaam eronder met voldoende energie om dat bij te kunnen benen, letterlijk en figuurlijk. Je moet er wat voor over hebben als je D-tjes wilt sprokkelen, vitamientjes-D om precies te zijn. En dus stapte ik vanochtend, gekleed op een frisse doch zonnige dag, het huis uit om op de parkeerplaats tot de (on)aangename ontdekking te komen dat ik moest ruiten krabben… grmblllll

Lees verder

Verzamelingen verzamelen

Gisterenavond laat kreeg ik een apje: “Staat er morgen wat in jouw agenda gepland? Joop heeft 2/10 toch?” Een simpel ‘nee-ja’ als antwoord was voldoende en binnen een paar seconden stond er wel iets in mijn agenda. AquaZoo Leeuwarden om precies te zijn. Een (vinden wij) prachtig dierenpark in de Friesche hoofdstad maar wel midden in de natuur. Weeronline voorspelde een droge doch zonloze dag tot aan laat in de middag, tegen lage temperaturen is te kleden dus prima weer voor mij om buiten te zijn. Nu ik zelf geen auto meer heb is mijn vrijheid voor wat betreft afstanden veranderd, ik wil niet van een beperking spreken, maar toch. Aangezien man om 12.30 naar zijn werk moest (met de auto dus) en vanuit Emmen over Assen naar Leeuwarden wel een forse omweg is, spraken we af bij een benzinepomp op de route van Emmen naar Leeuwarden, man dropte me dus daar rond de klok van 10 en nadat ik van de ene auto in de andere was overgestapt tuften we de rest van de km’s en stapten we een uurtje later de deuren van AquaZoo door. Uiteraard begonnen we met koffie/thee en wat lekkers.

 

Lees verder

Dukat

Zitten we (Daphne en ik en velen met ons) al een tijdje in spanning te wachten op nieuws uit Dierenpark Amersfoort zodat we een kraambezoek kunnen gaan plannen; de 20 jarige Olifantenkoe Indra gaat ergens de komende weken bevallen van haar 5e spruit na een dood bulletje in 2007, Kina in 2009, Kyan in 2012 & Yunha in 2017, als alles goed gaat, kwam er vandaag geheel ander nieuws.
Geen vreugdevol nieuws helaas, integendeel.

Mannetjesleeuw Dukat (16) moest worden ingeslapen. Dukat kwam naar Amersfoort in juni 2017 vanuit een dierentuin in Polen.
Nadat werd opgemerkt dat hij niet goed liep, verslechterde zijn situatie snel. Dukat kreeg uitvalverschijnselen die leken te duiden op hersenbeschadiging. Met het oog op dierwelzijn hebben de dierenarts en verzorgers moeten besluiten hem in te laten slapen.

Lees verder

Baby’s

De weersvoorspellingen toonden ‘prima Ko-weer” voor vandaag dus sprak zij met haar schoonmeisje af elkaar in ons 2e thuis te treffen aangezien de laatste niet hoefde te werken. Véél pitamientjes op doen dus want dat doet ons 2e thuis wel met ons en als de zon dan ook nog eens de hele dag ons gezelschap opzoekt is dat niet verkeerd.

Lees verder

Amadingus 2

Een kleine maand geleden schreef ik er al over… HIER om precies te zijn… en ik plaatste er foto’s bij van de Amaryllis Moscow, die ik toen in bloei had staan. De Amarylissen die naderhand hier hebben staan groeien en bloeien waren eveneens om van te smullen maar ik vergat er foto’s van te maken. Ik heb nu nog de Picotee staan, 1 van mijn 3 favorieten… Dus om dat verzuim een beetje goed te maken plaats ik hieronder foto’s van de afgelopen dagen…

Lees verder

Traditie?!

Voor het 2e jaar op rij ontmoetten de meiden, niet helemaal de mijne maar toch wel een beetje *glimlach*, Daphne & Cincia… en ik AnneMarie op de afgesproken tijd op de parkeerplaats bij Ouwehands Zoo in Rhenen om daar weer een heel gezellige dag te hebben, gezien de tijd van het jaar wel in winterkleding enzo maar verder genietend van het gezelschap en de rust want in januari is van een grote publieksstroom in een dierenpark meestal geen sprake.

Ouwehand Rhenen staat weer vol in het licht, ‘s avonds dan wel te verstaan, maar ook overdag bij daglicht in een wandeling aldaar zeker de moeite waard met het China Lights Festival dat nog tot 29 februari duurt.

Een traditie is het misschien niet in de zin des woords zoals we het al eeuwen kennen maar niets kan een traditie worden als je het niet start of wel dan? Voor ons kwartetje was het de 3e keer, vorig troffen we elkaar 2x door een misverstand en dan dit jaar dus nog een keer. Bij het afscheid gingen we allen huiswaarts met de afspraak voor volgend jaar januari om deze nieuwe traditie aan te vullen met een volgend samenzijn.

Lees verder

Wildnights

Vanochtend redelijk op tijd bracht man mij naar mijn Emmens Duo alwaar ik met koffie in een comfortabele stoel plaatsnaam en man terug keerde naar huis om onze veestapel nog een tijd gezelschap te houden alvorens hij naar zijn werk moest. Even voor 2-en staken we de weg over met zijn 4-en, Herman en Daniëlle, hun dochter Nadia met kinderwagen waarin de 7 weken oude Milan heerlijk lag te slapen en ik dus. Door de poorten linea recta Travelers binnen en acuut zag ik een arm de lucht ingaan en spotte ik Karel. Weer even later zaten we aan de koffie te wachten op Daphne die nog in het ziekenhuis was om bloed te geven en dat liep enorm uit.

We gingen op pad na wat heen en weer geapp en Nortica op, Karel had immers nog niet de nieuwe aanwinsten gezien en we hoopten dus ook de wasberen te kunnen spotten. Dat lukte ternauwernood toen we een dotje pels tussen takken van een dennenboom spotten. Daarna op zoek naar de witte meiden… 3 vd 4 waren zichtbaar, nr. 4 niet, die lag in één van de hollen te slapen en had zich aan de blik van het publiek onttrokken. Het was bitterkoud en de wind was guur maar gezellig was het evengoed wel. Terwijl we daar stonden te kijken en foto’s maken voegde Daphne zich bij ons en was onze groep compleet. Via de doorsteek Serenga op, op weg naar de Bavianenarena want een paar uur eerder was daar de 1e boreling van 2020 in Wildlands ter wereld gekomen. Helaas hadden we pech want bij aankomst in de arena bleek die leeg, het hele spul dus in hun verblijven. Door naar Momma’s dan maar voor een zitpauze en wat lekker warms aan vloeibaar. Herman en Daniëlle en Nadia met Milan besloten op dat moment dat het te koud was en dat zij huiswaarts wilden keren dus namen we afscheid van elkaar en bleven wij over met zijn drietjes, Karel, Daphne en ik.

We liepen verder en vermaakten ons prima, gelukkig waren we goed voorbereid en goed gekleed op wintertemperaturen. We liepen terug richting de Nijlpaardenvallei en staken toen weer over de doorsteek naar Nortica terug. We hoopten op betere foto’s van de wasberen maar die vlieger ging niet op. De uilen daarentegen lieten zich wel zien. Eenmaal terug op het kompasplein staken we over naar Travelers voor een volgend rondje warm vocht. Daarna een kwartdeel het Kompasplein over en het theater in voor een goochelaarsvoorstelling. Daarna de Vlindertempel in maar daar was het me een partijtje druk… pff.. De normale openingstijd was inmiddels aardig om en het publiek dat speciaal voor de Wildnights kwam stroomde in enorm grote getale binnen.

We verlieten de Vlindertempel weer en maakten op ons weg naar Jungola. Schitterend daar, donker met feestverlichting, weliswaar geen dieren maar toch, de sfeer was top. Veel foto’s maken lukt dan niet maar de boottocht lieten we ons niet ontnemen en dat heb ik met mijn foon gefilmd.

We kozen één van de vele foodtrucks uit en namen iets te eten, dat viel er natuurlijk lekker in want als het winter is, valt een warme hap extra lekker, zeker als je al vele uren buiten rond sjokt. Jungola weer uit langs de Otterbeek en terug op het Kompasplein Via de Zonnetempel Dogondorp in en daar loop je dan gelijk tegen een forse rij eettentjes op, we hadden nog neit zo heel lang geleden iets gegeten dus echt trek hadden we nog niet. We liepen door langs het prairiecafe en warmden ons enigszins op bij een groot open vuur. Daarna liepen we door naar de Nijlpaardenvallei en genoten we van het waterorgel. Karel heeft het gefilmd met zijn foon, dus dat filmpje komen jullie nog wel tegen maar niet hier bij mij vanavond.

Op ons gemakje weer terug naar Dogondorp en inmiddels verstreek er weer een fors stuk tijd. In Dogondorp namen we plaats bij een tafel en kochten we eten, weer lekker warm natuurlijk. Het was niet meer zo waterkoud en guur maar nog wel fris. We liepen op ons gemakkie het kompasplein weer over naar Travelers om daar weer te gaan zitten en iets te drinken, Rust is noodzakelijk, zeker voor mij, en al helemaal op zo’n lange dag want al hoe gezellig het ook is, het vreet bergen meer energie dan ik heb. Met weer wat frisse energie konden we uiteindelijk Travelers verlaten om het laatste stuk van de avond te pakken. De lichtshow op het Kompasplein dat om 21.00 uur start en nog geen 10 minuten duurt waarna de exodus start. We troffen een bekende die ons vertelde dat de avondhorde van Wildnights zo’n 3,500 mensen hadden binnengebracht en tja als die bijna allemaal in 1x naar buiten willen dan kun je dat wel een exodus noemen.

Daphne had haar auto in de parkeergarage onder het park gezet dus al vrij snel zaten we in de auto en waren we op weg naar Assen. Ruim 40 minuten later kon ik de deur openen, Karel uitleg geven van waar iets in ons huis te vinden is en met de pootjes omhoog op de bank duiken. En nu, terwijl hij met man aan het kleppen is kan ik de foto’s uploaden en deze blog schrijven, dan heb ik geen achterstand daarin *glimlach*

Kortom… het was (weer) een heerlijke dag in prima gezelschap. Het is mijn 2e thuis dus ik toef er altijd met heel veel plezier maar dat plezier wordt natuurlijk wel enorm vergroot als je iemand bij je hebt die het park nog niet zo goed kent, die voor het eerst Wildnights beleeft en daar ontzettend van loopt te genieten. Karel zal vanavond niet zijn blog maken want hij slaapt hier en heeft zijn pc thuis gelaten, ik zet hem morgen weer ergens op de trein dus zijn blog zal later wel volgen.

Mijn foto-album bevat 195 foto’s en dat album open je door op bovenstaande foto te klikken. Veel kijkplezier!