Van start met nieuwe fase(s)


Dat het leven uit een aaneenschakeling van fases bestaat weet iedereen wel, neem ik aan, maar je wordt het je wel extra bewust als je op het punt komt te staan dat je weer in een fase komt die bijna gelijk is aan eentje van tig jaren terug, zij het dan dat je veel ouder bent. Zoals wij begonnen op 28 april 1983 gaan we per vandaag 7 juni weer die fase in van met zijn tweeën onder één dak, slechts vergezeld van 4-voeters, zij het dan deze keer 4 x 4 voeten meer dan toen.

Onze jeugd kreeg op 24 mei de sleutel van hun eerste huis, 52,4 km zuidoostwaarts verderop. Doordat ze beiden geen vrij konden krijgen en ook de weblogmeeting in de agenda stond konden ze / we pas afgelopen maandag echt aan de slag. De 9 tussenliggende dagen werden evengoed wel benut want zowel zoon als schoon reden telkens met gevulde auto’s naar hun werk en kwamen dan met lege auto’s weer hier terug. Ons huis had werkelijk geen lege cm meer vrij, alle drie etages stonden écht vol gepropt met alles dat zij in de loop van de afgelopen 7,5 jaar vergaard hadden. Maandag kwam er dus ook nog een verhuiswagen voor de grote zaken zoals de kasten en bedden etc vanuit hun ‘woonkamer’ en ‘slaapkamer’ hier.
Het hele nieuwe huis stond ook vol, ik kwam werkelijk overal dozen en tassen tegen. Dit liet ik met een glimlach over me heen komen want ik weet natuurlijk al lang dat ik de enige van ons 4 ben die een organisatorische geest heeft en de andere drie daarentegen enorme hak-op-de-tak-hoppers zijn en dus rommelkonten en tijdverspillers. Gelukkig kan ik ook goed mensen aansturen, ervaringen genoeg opgedaan immers in mijn functie als leidinggevende jaren geleden glimlach dus ik hield een soort van draaiboek in mijn hoofd keurig bij en hoefde het maar minimaal bij te stellen. Elke avond als we terug naar Assen reden kon ik naar waarheid zeggen dat we op schema lagen. Vandaag zou voor man en mij de laatste dag worden, althans voorlopig, we wilden het huis dusdanig in orde hebben dat het gereed voor bewoning zou zijn en dat is gelukt. Alleen liepen we vandaag ietwat vertraging op omdat de kranen vervangen moesten worden en ze allemaal zo giga muurvast zaten dat dat veel meer tijd dan gedacht vergde.

Wat aldaar nog rest is opknapklussen zoals de trappen bijvoorbeeld, deuren die geverfd moeten worden, badkamer die verbouwd moet worden en het vervangen van alle kozijnen met ramen etc en de tuinen voor en achter. Allemaal dingen die geen haast hebben en 2 ervan die ze niet zelf kunnen dus laten doen.

Wat alhier rest is een hoop zooi naar de stort brengen en dan ook vanaf de zolder beginnen met alles verven zodat ons huis weer toonbaar is. Ook dit is geen haastklus, we hebben alle tijd nog immers. En verder is het hier natuurlijk, net als daar, een kwestie van wennen aan de nieuwe levensfase. Voor ons zal dat wennen zijn maar ook voor ons 6-tal viervoeters.  Hun enige 4-voeter tot dusver krijgt het ook veel beter dan dat hij het had. Van een grote kooi en een kamer waarin hij ronddolen mocht heeft hij nu een nog veel grotere kamer tot zijn beschikking én een tuin dus kan hij naar buiten, wat dat betreft het beste jaargetijde om te verhuizen. Wel ga ik binnenkort met schoon op stap richting een asiel ergens in het land want ze willen poezels halen. Liever eigenlijk een hond maar aangezien hun lange werkdagen is dat vooralsnog geen optie ook al werken ze dan wel verschillende uren per dag omdat ze beiden in (soort van) ploegendiensten werken.

Kortom… na 5 dagen buffelen van ‘s ochtends vroeg tot halverwege de avond hebben man en ik nu ons “lampje wel uit”. Morgen gaan we NIKS doen…behalve dan dat wat ons dan te binnen schiet, waar we zin in hebben, en als dat betekent dat we beiden de hele dag niet van de bank af komen dan is dat óók meer dan oké. Qua timing is deze uittocht ook goed want dankzij de cbd kon ik buffelen als een 20-jarige, iets dat ik 2,5 jaar écht niet gekund had en man vanwege zijn toen-nog versleten knieën ook niet had gekund.

Nu eerst maar weer ff bijkomen!

(On-)-Gewoon verder

Het is half mei inmiddels… en er is veel, heel veel, gebeurd sinds de jaarwisseling.
Dat heeft zijn impact zeker gehad en nog maar erbij stil blijven staan is natuurlijk niet goed.
Het leven gaat door, on- & gewoon en de mens volgt en logischerwijze ‘moet’ ik dat ook.

*- Manlief loopt er weer aardig over al plaagt zijn knie hem nog wel als hij, wat hij volgens mij nog steeds veel, te veel over zijn grenzen gaat. Hij is soms moeilijk in beweging te krijgen maar als ie eenmaal in beweging is, is hij niet te stoppen. De afgelopen dagen hebben we de tuin een grote beurt gegeven want al die regen en snel wisselende temperaturen zorgden voor een explosie van onkruid. Alles is nu schoon, al staat er nog 1 hoop zooi, die vandaag of morgen naar de stort gaat.

*- Met dank aan de CBD en B12-kick heb ik energie voor 10 en ben ik alleen dan nog maar moe als ik vele uren knoeterhard gewerkt hebt. Mijn longen zijn weer schoon inmiddels, evenals de holtes in het hoofd. De ontstekingen die daar zaten hebben het behoorlijk lang volgehouden ondanks medicatie, tja antibiotica is leuk maar dan moet het wel werken en mijn fabriek doet niet wat een ander gemiddelde fabriek wel doet.  Het slapen gaat prima, gemiddeld 10 uur per dag. Mijn eetlust is weer aanwezig. De afgelopen maanden hebben me overigens wel een gewichtsverlies van 20 kg gekost.  Dat kostte een paar duiten want tja als je ineens maatje 38 hebt terwijl je altijd tussen de 44 en 46 schommelde wil je niet constant in oversized rondlopen en van anderen horen dat alles om je lijf slobbert toch? Emotioneel ben ik weer behoorlijk in balans al heb ik nog wel momenten die me overvallen en me overstuur maken. Daar verzet ik me niet tegen, hoort er immers gewoon bij, daar is niets ongewoons aan.

*- Mijn maandagmeneer zit inmiddels 3 weken in een verpleegtehuis en knapt op. Hij wordt daar prima verzorgd maar ja zijn karakter (en de wijzigingen die het ondergaan heeft na een tia en beginnende dementie) zit hem soms behoorlijk in de weg. Nou het is in zulke gevallen vaak het beste om veel het ene oor in en het andere weer uit te laten gaan maar ja zo zit ik nou eenmaal niet in elkaar dus krijgt hij soms wel tegengas. Vorige week hadden we een familiegesprek met de arts en volgende week hebben we een soortgelijk gesprek maar dan met de maatschappelijk werker van die zorginstelling om te kijken welke mogelijkheden er zijn voor de toekomst. Of hij wel of niet terug kan naar ‘zelfstandig’ wonen moet blijken…

*- Met Vanyar gaat het goed. Hij is inmiddels behoorlijk gewend al moet Brego hem af en toe nog wel in hondentaal corrigeren. Tja als bijna 11-jarige tegenover een nog geen 2-jarige is het verschil in energie en activiteit niet gelijk. De poezels negeren hem voor zover mogelijk. Vanyar wil wel met ze spelen maar daar hebben ze (nog) geen zin in. Vanyar moet zelf ook nog veel leren overigens dus daar heb ik wel een taak aan en ook afleiding van. Vrijdag gaat hij naar de trimmer in ieder geval zodat hij de warmte makkelijker kwijt kan en ik niet zoveel moeite hoef te doen om hem van klitten te verlossen.

*- De jeugd mag eind volgende week hun handtekeningen zetten onder het koopcontract van hun eerste huis en de sleutels in ontvangst nemen. Dan kan de exodus echt beginnen. Er moet nog wel het eea aan dat huis gebeuren maar het meeste ervan kan als ze er al wonen. Hun vakantie / vrije dagen gaan op 1 juni in en ook manlief heeft een week vrij geregeld. Inmiddels staan door het hele huis nu stapels met dingen en ingepakte dozen. Het begin is er, ze zijn er nog lang niet wat dat betreft… Manlief en ik krijgen straks weer zeeën van ruimte en eindelijk de gelegenheid om het huis van boven naar beneden eens goed onder handen te nemen. Dat is er de afgelopen 8 jaar niet van gekomen want we konden nergens bij. De beneden etage hou ik keurig en opgeruimd (met name om wille van mijn hoofd natuurlijk) maar achter de deur naar boven begint het al… straks is dat allemaal schoon en opgeruimd, ik verheug me er op.

*- Zondagavond laat tuf ik met mijn meisje naar Emmen om aldaar in een bus te stappen die haar, deel van haar collegae en mij naar Parijs zal brengen. We stoppen dan uiteindelijk bij Eurodisneu en zullen daar de rest van de dag vertoeven. Laat in die avond gaan we dan naar een hotel en de volgende ochtend gaan we een stadstour maken met de bus en krijgen we ook een aantal uren ‘vrij’. Aan het eind van de middag stappen we dan weer de bus in om ‘s avonds laat in Emmen terug te komen. Wij verheugen ons daar natuurlijk ook op. We zouden samen naar Schotland in mei maar ja Bruin trekt niet alles, zeker niet als je tegenslag op tegenslag (waarom schijt de Duivel altijd op dezelfde hoop?) hebt. Parijs kwam ineens op de proppen, is ook niet erg, Schotland loopt immers niet weg.

*- Dan een paar dagen kalmpies aan om bij te komen… en om me te verheugen op zaterdag de 25e! De dag van de Weblog-Meeting in Apenheul. Zoals het er nu naar uitziet zal het groepje die dag bestaan uit 6 mensen. Hartstikke gezellig al mogen het er natuurlijk meer zijn. Anita gaat ook mee, is het plan althans, want dat staat nu op losse schroeven omdat Niels gisteren geopereerd is en er veel zorgen zijn om haar zus die strijd met kanker en haar moeder die problemen met het hart heeft.

2019 was tot dusver een jaar met veel meer downs dan ups. We zitten in maand nr. 5 en van die maand zijn nu 2 weken om, allemaal fijne dagen tot dusver zonder tegenslag of wat ook, wat mij betreft mag dat voorlopig wel even zo blijven. Wat de 4 maanden daarvoor mij wel hebben bewezen is dat ik mensen heb op wie ik mag leunen als ik dreig te vallen dus in die zin waren de afgelopen 4 maanden zeker niet slecht dus al met al heb ik veel redenen om dankbaar te zijn en dat ben ik dan ook. Zowel aan de mensen hier om mij heen als aan de mensen hier in blogland die hun steentje bijdroegen, en nog bijdragen, om mij door een donkere periode heen te slepen.

Ik ga maar on-gewoon door, gaan jullie met mij mee?

Eevn noar ‘t olle hoes en weerom

Hoe je plannen maakt… en die half-half ad hoc kunnen wijzigen…
Manlief werkt al vanaf augustus 1988 in ploegendiensten en vanaf dag 1 had ik een broertje dood aan zijn middagdiensten. Niet echt dag 1 want ik groeide op met een vader in ploegendiensten en ook toen al had ik een hekel aan zijn middagdiensten… Op zich kan ik prima ‘even’ alleen thuis zijn maar 2 dagen achtereen, nee dat doe ik nooit. Nou is dinsdag in principe mijn standaard dierentuindag met mijn Emmens duo maar die hadden vandaag helaas andere plannen dus plande ik iets anders.
Sinds ik in 1997 Niels leerde kennen gingen wij met regelmaat een dagje op stap, tot ik hem in 2002 aan Anita voorstelde, zij in 2003 verhuisde van noord naar west en met hem ging samenwonen aldaar, tot zij in 2008 zich samen bij mij in Assen voegden. We deden nog wel eens samen iets leuks maar 9 van de 10x altijd met zijn drietjes. Anita moest vandaag werken maar Niels niet dus spraken hij en ik af dat we dan maar weer eens gezellig als vanouds samen op pad zouden, met onze camera’s uiteraard mee. Het plan was Arnhem want ja de weersvoorspellingen beloofden van alles maar niet veel ‘goeds’ en in Arnhem kun je je onderdak ook uren vermaken.

Soms kan ‘roet in het eten’ iets zo fantastisch zijn en zondag was daar het perfecte voorbeeld van toen ik eindelijk contact kreeg met de dame die ik al een paar keer had aangeschreven op Marktplaats omdat zij mijn droomhond aanbood. Toen ging het snel en gisteren tufte ik, zoals jullie inmiddels weten, naar Zwolle op en neer en kwam ik thuis met de invulling van het gat in onze veestapel, Varyan dus.
Ik ga niet met honden een dierentuin in… amper een dag in een totaal nieuwe omgeving was het de honden samen met de poezels alleen thuis laten zeker weten ook geen optie en dus wijzigden Niels en ik onze plannen en haalden de honden-heren en ik hem vanochtend op. We zwaaiden Anita uit en ik overhandigde mijn autosleutels aan Niels en die reed ons richting mijn geboortegrond alwaar we op diverse plekjes wandelden met de 4-voetige heren en op ons favoplekje smulden van de lekkerste haringen die je in Groningen kunt krijgen. Via Landgoed Verhildersum aanvaarden we de thuisreis en qua timing was het perfect want amper op weg begon de beloofde regen te vallen die ons de hele morgen niet lastig gevallen had.

Inmiddels zit ik op de bank, liggen de honden compleet uitgeteld op de grond voor me en heb ik de foto’s inmiddels ook online in DEZE MAP staan.
Een heerlijk dagje weer dus, gezellig met zijn tweetjes en 2 dartelende honden om ons heen, een dagje om in te lijsten.
Niels maakte nog een filmpje met zijn foon ook :

10,9,8,7,6,5,4,3,2,1

Kakel kwam binnenwippen… en gaf me een stokje.. die pak ik natuurlijk graag op…
Van 10 naar 1 terug … die zij vond bij Marlou

 

  • 10 – dingen over mezelf:

01) WYSIWYG
02) Uit 1962 – Herboren in 2017
03) Schathemeltjerijk met/door met chronische ziektes
04) Vrouw
05) (Schoon-)Ma
06) Oma
07) Bazin
08) Onderdaan
09) Puur
10) Trouw

 

  • 9 dingen die ik leuk vind:

1)  Informatie vergaren om niet te stillen nieuwsgierigheid te bevredigen (nog steeds niet gelukt)
2) Wordfeuden – speel je ook? Wil je me uitnodigen? Wildlands is mijn naam
3) Sleutelen aan Blog-Layouts
4) Stoeien met taal
5) Bloggen
6) Dieren
7) Dierentuinen
8) Fotografie
9) Lezen

 

  • 8 dingen die ik niet leuk vind:

1) Misbruik voor eigen gewin in welke vorm ook; liegen, bedriegen, uitbuiten, misleiden etcetcetc
2) Heel veel soorten geluid
3) Discriminatie op elk front
4) Sport
5) Hulpverleners die zich gedragen alsof zij God zijn en jij stom (letterlijk en figuurlijk) speelgoed
6) Regering & een soortgelijke ‘eigen-zakken-vullers’
7) Schooierij voor (zgn) Goede Doelen
8) Nieuws – verspreiders

 

  • 7 plekken waar ik graag ben:

1) Thuis
2) 2e thuis : Wildlands
3) In het gezelschap van mensen die ik vertrouw en waarbij ik me veilig voel
4 ) Dierentuinen
5) Buiten (in de natuur)
6) Theater
7) Blogland

 

  • 6 manieren om mijn hart te winnen:

1)  Mij accepteren hoe ik ben
2) Mij nooit veroordelen
3) Mij niet ‘misbruiken’ (zie 1.  bij 8)
4) Mij vrij laten
5) Mij beroddelen/bekletsen terwijl ik erbij sta ipv afwezig ben
6) Mij niet overheersen / tot iets dwingen

 

  • 5 plaatsen/landen waar ik nog/terug heen wil:

1)  Nieuw Zeeland
2) Schotland
3) Oostblok
4) Israël
5) Vaticaan

 

  • 4 dingen waar ik niet zonder kan:

1)  Liefde
2) Vertrouwen
3) CBD
4) Doorzettingsvermogen

 

  • 3 lievelingsliedjes:

1)  K L I K 
2) K L I K 
3) K L I K 

 

  • 2 wensen:

1) Dat ik diegene die ik het meest mis ‘gisteren’ in de armen mocht nemen!!
2) Dát jij gelukkig bent!

 

  • 1 laatste woord:

K L I K 

Pohosstt

Omringd door tal van geluiden die ze allemaal wel kende onderhand… had ze al meermalen op haar horloge gekeken en bleven haar oren gespitst, wachtend op die galmende stem op de gang die jubelde “pohossttttt”
Sinds die ene dag, die zo ontzettend anders en totaal onvoorstelbaar eindigde dan ze die ochtend ook maar kon bevroeden, was die galmende aankondiging het enige moment op de dag waar ze halsreikend naar uitkeek.
Vér voor die dag verdeelde ze haar vrije tijd tussen haar grootste passies, het dansen en het musiceren en het zingen, en het werk dat ze deed om de nodige centjes voor die passies bij elkaar te schrapen.
Op haar werk had ze een collegaatje met wie ze vanaf de allereerste dag de beste maatjes was geworden en nu was het dat meisje dat haar elke dag weer door de dag heen hielp met brieven vol vrolijkheid, grapjes en tal van andere zaken die ervoor zorgden dat zij soms schaterend en met buikpijn, die de aandacht van de andere pijn afleidde, de banden waarmee ze vastgebonden lag liet rammelen.
Daar was het… “Pohossttttt”
Ze opende de brief en begon te lezen hoe haar vriendin zich stierlijk verveelde en hun baas op het punt stond de zaak te sluiten want klanten kwamen er nauwelijks, niemand durfde de straat op in de winter van 1979. Een winter waar zij helemaal niets van mee kreeg behalve dan de grijze lucht die over de wereld hing, het enige dat zij kon zien door her raam naar buiten op de 3e etage van het ziekenhuis.

 

 

Schaap Schrijft – Schrijfuitdaging  – – – Gestart: 29 september 2018 – – –
Themawoord 2 – 16 maart:  Schrijf-Uitdaging nr. 12

Weer ‘even’

17 juli 2015 onderging manlief voor de eerste keer een operatie voor de vervanging van de knie in zijn linkerbeen voor een volledige prothese… zijn herstel verliep uitstekend en de orthopeed stelde voor de andere knie een jaar of anderhalf later te doen want die was minstens zo verrot als de linker.
Tja… nou moeten jullie weten dat ik een nogal eigenwijze echtgenoot heb en ik toen dus al dacht ‘hmmm dat gaan we nog wel zien… maar ik denk dat je dit wel op je buik kunt schrijven…” al hoopte ik dat ik ongelijk zou krijgen maar dat gebeurde niet dus. Vorig jaar ergens om deze tijd had meneer er genoeg van en ging terug naar de orthopeed met de woorden ‘ben er klaar voor’.
De molen werd in draaien gezet en manlief hoopte snel aan de beurt te zijn want die knie was immers totaal aan gort? Ik weet nog dat ik toen zei… tja je bent aan de beurt als je aan de beurt bent, niet wanneer jij wilt, je zult je wederom moeten schikken… En toen kwam de cardioloog om de hoek die zei: ‘operatie? echt niet, geen denken aan… pas als dit zus en dat zo….’ medicatiewisseling om iets te bereiken vergde nogal wat tijd en inzet van alle partijen want noch het ene noch het andere ‘nieuwe’ middel deed wat men ervan verwachtte maar uiteindelijk ging het dan toch lukken en werd meneer op de lijst gezet.
Dinsdagmorgen even voor zeven meldden we ons bij de portier die ons vervolgens met een roze briefje naar de 2e etage stuurde. In de wachtkamer voegden zich nog 3 lotgenoten met aanhang bij ons en toen begon het wachten op wat verder ging gebeuren. Het lab was natuurlijk ook hongerig en dorstig, ‘t is maar net hoe je het bekijkt, de vampieren kwamen in ieder geval langs en ontdeden mijn echtgenoot van een deel van dat rode goedje dat door hem heen stroomt.
Een verpleegkundige haalde ons en bracht ons naar de kamer en wees een bed aan, hij mocht zich gelijk klaar maken want hij zou ‘zo’ aan de beurt zijn. (Gelukkig maar ook want zulke gebouwen en ik zijn geen goede combinatie, ondanks de CBD vlogen de triggers mij om de oren en kostte het mij heel veel moeite me rustig te houden). Al snel was hij dan aan de beurt en kon ik de plaat poetsen, beter gezegd de vloeren want ik spoedde mezelf via de kortst mogelijke weg naar buiten. Eenmaal daar meermalen opgelucht ademhalend om mijn bonkend hart en hoofd weer te kalmeren.
Nog ruim voor de middag ging mijn telefoon al, hij was klaar, lag op zijn kamer en alles was prima verlopen. Toen ik later tijdens het bezoekuur binnen kwam had hij, mijn normaliter zeer zwijgzame gade, praatjes voor 10 én de grootste lol met zijn kamergenoten, die 3 die we die ochtend al ontmoet hadden, al was hij de enige met een nieuwe knie, de anderen hadden allemaal een nieuwe heup gekregen.
De rest van de dag hielden we contact via de chat van Wordfeud en leek er niets aan de hand.
De volgende ochtend echter hoorde ik dat hij ‘s nachts niet goed was geworden maar omdat hij ervan uit ging dat ik zou slapen werd ik dus niet ingelicht dat het fout ging. Alle bellen gingen rinkelen, hij zweette als een otter, kreeg overal blaren en uitslag en zijn hart ging op de hobbel etc etc etc. Gelukkig klinkt het allemaal erger dan het was, het bleek al snel dat het om een allergische reactie ging tegen de katheter, eentje van een ander materiaal deed de klus ook niet dus sleepte men hem een toilet in en gelukkig kon hij doen wat hij moest dus bleek die katheter niet meer nodig…
Kom ik daar gisterenmiddag … zat hij rechtop in bed met de kleren aan en stond de tas klaar… hij mocht naar huis. Geheel volgens verwachting overigens want dat was de eerste keer ook zo gegaan en nu ging het zelfs beter dan bij de 1e keer om deze tijd dus mocht ik hem meenemen.
Daarna nog een heel gedoe voor je dan daadwerkelijk buiten staan maar dat laat ik in dit verhaal maar achterwege. Eenmaal thuis installeerde ik hem in een stoel en voorzag hem van het nodige.
Nu herstellen… fysio dagelijks over de vloer en gaan met die banaan glimlach.
Boven slapen is er even niet bij natuurlijk, helaas beschikken we niet over een slaapkamer op de beneden etage maar gelukkig wel over een zeer comfortabele bank die prima slaapt.
De eerste nacht op de bank is op zich goed verlopen, behalve dan dat hij nu weet hoe onze veestapel ‘s nachts kan dollen, daar weet ik alles van maar hij niet, althans, tot voor afgelopen nacht grinnik.
Grappige bijkomstigheid… hij weet natuurlijk wel dat ik vaak fysiek niet zo goed uit de voeten kan omdat mijn rug verrot is… gisterenavond hoorde ik hem tegen een kameraad aan de telefoon zeggen: “ik weet nu hoe het is om niet te kunnen bewegen zoals je wilt wanneer je last van je rug hebt…” waarna hij vervolgde:  “eigen schuld dikke bult want ik had niet zo eigenwijs moeten zijn en de orthopeed gelijk moeten geven toen hij mij die 2e wilde geven…”  Het is dat ik op dat moment plat op de bank lag maar ik kan je zeggen, als ik op dat moment had gestaan was ik van over-compleet verbijsterende verbazing om gekukeld!!

Lekker

Kakeltje kwam weer een stokje tegen en gaf het aan me door… top natuurlijk want jullie weten wel dat ik dat leuk vind, dit stokje heet “Lekker-Tag” en Kakeltje vond het bij Myriam , eens zien wat ik van brouwen kan glimlach

  • Wat is je favoriete taart? 
Worteltjestaart… zo fout!!!
Stikt van de gluten en de lactose, stuurt mij dus acuut naar kamer 100. Die intoleranties zijn dus niet fijn maar daar heb ik pilletjes voor. Ik kan het evengoed niet eten want ik ben allergisch voor wortelen dus het enige dat ik tegenwoordig met worteltjestaart doe is er naar kijken en in gedachten die smaak oproepen en er dan van her-smullen zoals ik in het verleden deed.

 

  • Met de auto of met de fiets door de regen?

Met de auto want ik fiets niet, enerzijds omdat mijn lijf dat zeer onaangenaam vindt en dus protesteert op alle mogelijke manieren en anderzijds omdat ik lui ben en liever alles met de auto doe.

 

  • Waar ontbijt je mee op zondag?

Niets…. CBD-druppels, bak koffie en een sigaret vallen niet in de categorie maaltijd toch?

 

  • Als je alles zou kunnen eten zonder ooit een slechte invloed op je gezondheid te hebben, wat zou je dan dagelijks op tafel zetten?

Carpaccio, stamppot Zuurkool en Custardpudding.

 

  • Wat was je lievelingskostje als kind? Is dat nog steeds zo?

Stamppot Zuurkool  / Stamppot Zoete Appels (maar alleen van de Groninger Kroon-appel)
Ja nog steeds….. vorige week tot mijn grote verrassing bij een boerderijwinkel op 3 kwartier bij mij vandaag die appel aangetroffen en dus gekocht!

 

  • Wat is je favoriete gerecht ‘uit een pakje’?

Geen enkele. Wij doen niet aan ‘instant-voer’. Zeker niet sinds ik met intoleranties en allergieën te maken heb gekregen.

 

  • Pakjessoep of sloten koffie?

Het eerste van ze never nooit niet, het laatste de hele dag door, het laatste voor ik naar bed ga en het eerste nadat ik er weer uitstap.

 

  • Hoe pimp jij je koffie?

Niet… gewoon een beetje (lactosevrije) melk… Ben ik een dagje uit dan wil ik mezelf nog wel eens trakteren op een Latte Macchiato met Karamel, uiteraard dan wel met pilletjes *grijns*

 

  • Cava of champagne?

Geen… ik drink nooit alcohol.

 

  • Netflix of YouTuben?

Beiden aanwezig… het 1e amper gebruikt tot dusver, door mij althans. Het 2e wekelijks voor Trees.

 

  • Wat is je favoriete fast food keten?

Geen, heel af en toe wel eens langs de Mac maar dan alleen voor een milkshake (en ja wederom met pilletjes)

 

  • Je bent een Belg. Waar ligt de beste frituur?

*glimlach* Geeeeeeen ideeeeeeeee, ik ben geen Belgse.

 

  • Hotelontbijt of high tea?

Allebei mits de locaties goed zijn. Er is helaas nogal wat verschil tussen de ene plek en de andere qua aanbod.

 

  • All you can eat sushi of all you can eat pizza?

Sushi… heerlijk en veilig eten voor mij, kan me dus uitleven, het enige dat ik er tussenuit zal halen als het er al tussen zit zijn wortelen en die zie ik natuurlijk gelijk wel.

 

  • Kaas- of chocoladefondue?

Allebei…. mits de kaas oud is en de chocolade 96% puur minimaal

 

  • Wat is je favoriete chill outfit?

Een huispak van fleece. Voor mij de uitvinding van de eeuw *glimlach*

 

  • Favoriete comfortfood als je ziek bent?

Koffie & Custardpudding

 

  • Wat is je meest ongezonde eetgewoonte?

Dat zal ongetwijfeld het niet-eten zijn. Mijn lichaam kent niet het gevoel ‘trek – honger’ … en mijn psychische problematiek heeft me daar bovenop jarenlang het eten belet door mijn keel af te sluiten. Sinds de CBD gaat het wel stukken beter maar nog steeds lukt het me niet 3 maaltijden per dag naar binnen te werken. Ik ben al heel blij als het me 1x per dag lukt.

 

  • Wat is de meest smerige groente?

Doppertjes – Doperwten … bij het zien ervan wordt ik al onpasselijk. Als ik al eens Paëlla eet, ben ik uren bezig die groene krengen eruit te halen.

 

  • Vergelijk jezelf met lui dier?

Onze Noah, (Koningspoedel van 16), die alleen maar zijn bed uit komt voor het vullen van zijn maag en het legen van zijn darmen en voor de rest alleen maar in dromenland vertoeft

 

  • Drink je frisdrank?

Cola, de enige echte.

 

  • Wat vond je vroeger van turnen op school?

A.F.S.C.H.U.W.E.L.I.J.K. !!!!
Op de middelbare school toen ik 14 was een ongeluk bij apekooi waarna ik op de 1e hulp belandde om talrijke glasscherven vanuit mijn bril uit mijn ogn te laten peuteren.
Op het voortgezet onderwijs daarna toen ik 16 was een ongeluk bij bokspringen waarbij ik in het ziekenhuis belandde met een gebroken rug en heel mijn leven in één klap voorgoed veranderde en niet ten goede!!!

 

  • Wat zijn je favoriete sporten?

Vóór mijn 16e, Volleybal en Handbal en stijldansen. Daarna niets meer, integendeel. Niet alleen omdat ik niet meer kan maar ook omdat het ogenschijnlijk het enige is dat je moet doen om een ‘fijn’ leven te hebben én er eigenlijk niet meer op een leuke manier sport te bedrijven is want het draait allemaal om geld en prestaties waarbij het laatste natuurlijk niet of nauwelijks nog natuurlijk is.

 

  • Wat vind je van zwemmen?

V.R.E.S.E.L.I.J.K.
Ik heb een bloed-bloed-bloed-hekel aan een nat lichaam. De enige wijze waarop ik me met liefde aan een nat lijf overgeef is de regen buiten, daar kan ik enorm van genieten. Ik douche nooit, 1x per week ga ik in bad en uiteraard was ik me elke dag, noodgedwongen omdat ik veel waarde hecht aan hygiëne. De enige periodes in mijn leven dat ik me dwong het zwemmen als plezierig te ervaren waren de periodes van ‘moeder- & kind – zwemmen’ met mijn kroost in de eerste tijd van hun leven.

 

  • Kan je met je tenen aan je mond?

Met mijn rug en versleten heup en andere slijtage problemen? Zelfs met mijn HMS lukt dat niet.

 

  • Hoeveel stappen zet je gemiddeld per dag?

Geen idee, het zullen er ongetwijfeld veel te weinig zijn, volgens hen die er verstand (zeggen/denken) te hebben… al geloof ik al die zogenaamde wetenschappelijk bewezen onderzoeken nooit.

 

  • Wat vind je van een elektrische fiets?
Die heb ik een paar jaar geleden gekocht, 2e hands weliswaar omdat ik hem toch veel te weinig gebruik vanwege mijn fysieke onmogelijkheden. Ik vind het een prima vervoermiddel, zeker voor mensen met een beperking in hun bewegingsapparaat zoals ik. Anderzijds kunnen ze ook heel gevaarlijk zijn want niet iedere weggebruiker is er op voorbereid dat er ineens zo iemand naast je fietst omdat ze met een bloedgang gaan.

 

  • Als er een hemel zou bestaan, wat zou daar op het menu staan?

Alles dat eetbaar is én voor mij veilig om naar binnen te werken zonder dat ik ook maar één seconde hoef te verspillen aan het innemen (en op voorraad altijd bij me hebben) van de pilletjes waar zonder ik anders bij veel voedselproducten mega veel last van krijg.

Wens vervuld

Al zeker zo’n 14 a 15 jaar geleden zag ik op een kerstshow in het westen iets staan waarop ik op slag verliefd werd. Het prijskaartje waarmee dat gepaard ging vertelde me evengoed gelijk dat ik het nooit zou gaan kopen, enerzijds omdat het veel te veel geld is en dat ik dat geld wel anders en veel beter kan besteden en anderzijds omdat ik nooit zo’n hoog bedrag zou neerleggen voor iets dat maar 25 dagen per jaar voor de dag gehaald zou worden. Wel beloofde ik mezelf dat ik het mocht kopen als ik het ooit 2e-(of meer)-hands ergens zou tegenkomen en ook sprak ik toen met mezelf een bedrag af dat ik er maximaal aan zou willen besteden. Vervolgens kwam ik het nooit meer tegen maar vergeten deed ik het natuurlijk niet en hield ik met regelmaat het aanbod op mp en in kringloopwinkels in de gaten en ook op rommelmarkten keek ik natuurlijk goed mijn ogen uit.
Sinds 2 jaar ongeveer nu spaar ik alles bij elkaar, wat ik maar vinden kan en ik betaalbaar acht, dat te maken heeft met het voormalige dierenpark van Emmen, het Noorder Dierenpark dat in 1935 opgericht werd en in 2015 de deuren definitief sloot. Een paar dagen geleden besloot ik naar een kringloopwinkel hier in de stad te gaan om daar de boeken- & tijdschriften voorraad door te kijken want ik mis nog enkele delen van een serie informatiegidsen die gedurende vele jaren zijn uitgegeven. Terwijl ik sta te kijken tussen de kasten die daarmee gevuld zijn hoor ik iemand zeggen: “jeetje, kijk nou eens, dit is mooi!!!” Ik draai me om maar zie in 1e instantie niet wat zij zien want de mensen staan ervoor, even later lopen ze weg en zie ik wat zij zagen. Compleet verbijsterd sta ik enkele seconden toe te kijken alvorens er zelf op af te stappen… ik zie het prijskaartje en schrik nog van de hoogte van het bedrag. Ik kijk om me heen en zie een medewerker die ik vervolgens aanschiet en vraag of het bedrag vast staat of dat er iets af kan. Na wat henen en weren staan we ineens over een bedrag te praten en worden we het nog eens ook. Uiteraard belandt het enkele minuten later in dozen in de kofferbak van mijn auto en nog steeds stom geslagen als het ware keer ik ermee naar huis. Mijn blijdschap is natuurlijk zo groot dat ik er van bij moet komen *grinnik*, als ik stil val dan zegt dat wel iets.

Kortom… wat er nu staat te pronken in onze vensterbank: (klik voor groter formaat) :

 

Onze bovenetages staan volgepakt met van alles en nog wat, voornamelijk ‘uitzet’ van onze jeugd.
Jaren geleden begon ik met het samen sparen van artikelen om een kerstdorp op te kunnen bouwen in het thema muziek. Daar is heel veel van inmiddels maar dit is het 2e jaar dat dat niet meer van de zolder afkomt omdat ik er zat van ben. Verder hebben we niet zo veel kerstspullen omdat a) dat kerstdorp ‘meer’ dan genoeg was en b) wij natuurlijk een veestapel van 6 hebben en zwiepende staarten en graaiende kattenpootjes veel onmogelijk maken. We hebben wel een heel grote stal staan die ik jaren terug al eens kocht en die er dit jaar niet staat want meerdere stallen is een beetje teveel van het goede. Met deze aanwinst erbij staan er nu 3. 1 heel kleintje waar een waxinekaarsje in gaat, 1 in een sneeuwbol en dus deze laatste, best wel heel grote *glimlach* in de vensterbank en 1 deel op een tafeltje ervoor.
Onze jeugd is volop bezig met huizen zoeken en kijken en zal hoogstwaarschijnlijk ruim voor de volgende kerst niet meer hier wonen. Manlief wil dan beginnen met het huis van bovenaf aan naar beneden op te knappen na het grote opruimen. Dat opruimen zal er dan ook uit bestaan dat ik alle kerstspullen ga uitstallen en fotograferen en op mp ga zetten, ik heb immers dan alle ruimte om het goed uit te kunnen zoeken etc?!
Ik heb nu al in mijn hoofd wat er blijven moet en wat er weg gaat… wat in die 1e categorie valt kunnen jullie vast wel bedenken *glimlach*.

Maar voor nu ben ik natuurlijk heeeeeeeeeel erg blij dat mijn wensenlijstje weer ietsjes korter is geworden!

School

Kakel vond weer een stokje bij Mrs.T. die ze me gelukkig ook aanreikte.

  1. Hoe oud ben je en zit je nog op school?
    55… nee
  2. Welke niveaus heb je gedaan?
    Kleuter-lager-middelbaar-hoger-hbo
  3. Vond je school leuk?
    Ja en nee. Ja omdat ik leren leuk vond en nog steeds vind. Nee omdat ik altijd enorm gepest werd.
  4. Wat vond je het leukste vak op school?
    Taal
  5. Wat vond je het stomste vak op school?
    Gymnastiek
  6. Hoe laat stond je op om naar school te gaan?
    Vroeg, ik leerde graag en deed dat ook ‘s ochtends. Daarnaast was ik een boekenwurm.
  7. Hoe ging je naar school: met de fiets, met de bus, etc.?
    Kleuter-Lagere-lopend… middelbaar-fiets… hoger & hbo-bus
  8. Wat voor schooltas gebruikte je?
    Een pukkel; deze dus: (niet de mijne maar wel een identieke)
  9. Welke beautyproducten zaten altijd in jouw schooltas?
    Kam
  10. Wat voor agenda had je vroeger?
    Ehhh kraaakkkkkk Reijm als ik het me goed herinner…
  11. Wat is jouw grootste schoolblooper?
    Tegen een voor de school geparkeerde auto aanfietsen omdat ik naar een klasgenootje op het schoolplein zwaaide
  12. Wat deed je als de les saai was?
    Me verbijten en zwijgend gehoorzaam gedragen, ik was als de dood dat ik bij thuiskomst op mijn falie kreeg doordat een leraar gebeld had en over mij geklaagd.
  13. Vertel een leuk verhaaltje over iets wat je mee hebt gemaakt op school.
    Ik studeerde theologie en 1 van de professoren kwam op zeker moment met de mond vol tanden te staan omdat ik hem iets vroeg waarop hij geen antwoord had, hij uitte een stelling die niet klopte. Ik weersprak hem en hij voelde zich op zijn verstopt, kleiner dan hij graag had gewild lichaamsdeel, (be-) getrapt
  14. Wat ben je geworden nadat je school hebt afgemaakt?
    Medewerker van een grote bank in diverse functies oa.

Huishoud-Stokje

Van de allerliefste blogster die ik ken, ja ja sorry jullie zijn ook allemaal heel lief maar er zijn uitzonderingen en zij spant nou eenmaal de kroon *grijnsss* kreeg ik een stokje die zij bij Mrs.T. vond, dat ik hem zou overnemen verbaast natuurlijk niemand, toch?
Komt ie…. de Huishoud-Tag dus…

  1. Vaatwasser of met de hand afwassen?
    Vaatwasser! Afwassen is de enige Huishoudelijke Klus waarin ik een schurft heb. Zie je het voor je dat ik het sinds 21 juli jl elke dag met de hand doe? Tja, met liefde in dit geval want mijn maandagmeneer heeft geen afwasmachine. 
  2. Wegwerp poetsdoekjes of uitwasbaar poetsgerei?
    Uitwasbaar poetsgerei. De microvezeldoekjes van de Action, de bontgekleurde. Ik ben vooral fan van die grote blauwe met die gele rand.
  3. Stofzuiger of bezem?
    Stofzuiger. Al hanteer ik hem hier in huis weinig, doet manlief altijd voor me, maar op mijn 2e adres staat een Nilfisk, wat een geweldig apparaat, zodra hier het schip met geld binnenkomt koop ik er ook zo eentje. Heerlijk hoog en sterke zuigkracht, ideaal voor lange mensen zoals ik en vooral lange mensen met gewrichtsproblemen. Bovendien, een bezem hier? Met honden én katten?  Echt niet, van ze never nooit nie *glimlach* Alhoewel we ons best doen zeg ik wel altijd, je kunt bij mij van de vloer eten, er ligt genoeg *grinnik* 
  4. Stofzuiger of swiffer?
    “Swiffer”? Wasda??.
  5. Droogkast of was ophangen?
    Wasdroger staat er omdat we er eentje cadeau kregen, zou er zelf nooit eentje kopen, voor de hoge uitzonderingen, zoals de dekens van het hondenbed. Verder niets want wij hangen alles op. Wasdroger is gewoonweg te duur in gebruik en bovendien slecht voor de stoffen.
  6. Milieuvriendelijke poetsprodukten of chemische troep?
    Milieuvriendelijk… hoop ik… ik doe bijna alles met schoonmaakazijn en produkten van het merk Frosch
  7. Vloeibaar wasmiddel of waspoeder?
    Vloeibaar, ook van Frosch. Ik heb een gevoelige huid, kon niets anders verdragen dan Ariël maar dat is erg duur, ik kreeg de tip Frosch eens te proberen, zo gezegd, zo gedaan, ideaaalllll: ruikt lekker, is vriendje van mijn huid en goedkoop!
  8. Strijken of niet strijken?
    Bijna niets strijken, kwestie van goed ophangen en daarna goed opvouwen. Dat wat moet, bloesjes bijv, uiteraard wel maar die draag ik weinig. Mijn trio achterban dus ook niet. 
  9. Chemische luchtverfrisser of geurstokjes?
    Geen van beiden. Op enkele onzichtbare plekjes in de woonkamer en op kamer 100 staan schaaltjes met Lavendel-schoonmaakazijn
  10. Spuitbus of sopje, emmer en aftrekker om de ramen te zemen?
    Geen van allen… ik ben sinds mijn verjaardag in 2016 in het gelukkige bezit van een Karcher
  11. Poetsvrouw of zelf poetsen?
    Toen ik nog werkte en in de vorige woonplaats woonde hadden we een dame die elke vrijdag kwam. Eenmaal verhuisd nam manlief het werk over en doe ik zelf wat ik kan afankelijk van wat mijn lijf toestaat.

Mrs.T. voegde nog een vraag toe:
Welk huishoudelijk klusje is jouw favoriete karwei eigenlijk?
Alhoewel ik het, met dank aan Karel overigens, Huis-Haten noem tegenwoordig, haat ik het niet gelukkig. Ik ‘haat’ maar 1 hh-klus en dat is, zoals ik hierboven al benoemde, het afwassen met de hand. Een echte favo-klus heb ik niet maar als ik jou een plezier kan doen kom ik graag bij je strijken (mag ik dan wel een stoel lenen want ik doe dat altijd zittendes) en ramen lappen hoor *glimlach*