Archief van
Categorie: ~ SCHRIJVERIJ ~

Lekker

Lekker

Kakeltje kwam weer een stokje tegen en gaf het aan me door… top natuurlijk want jullie weten wel dat ik dat leuk vind, dit stokje heet “Lekker-Tag” en Kakeltje vond het bij Myriam , eens zien wat ik van brouwen kan glimlach

  • Wat is je favoriete taart? 
Worteltjestaart… zo fout!!!
Stikt van de gluten en de lactose, stuurt mij dus acuut naar kamer 100. Die intoleranties zijn dus niet fijn maar daar heb ik pilletjes voor. Ik kan het evengoed niet eten want ik ben allergisch voor wortelen dus het enige dat ik tegenwoordig met worteltjestaart doe is er naar kijken en in gedachten die smaak oproepen en er dan van her-smullen zoals ik in het verleden deed.

 

  • Met de auto of met de fiets door de regen?

Met de auto want ik fiets niet, enerzijds omdat mijn lijf dat zeer onaangenaam vindt en dus protesteert op alle mogelijke manieren en anderzijds omdat ik lui ben en liever alles met de auto doe.

 

  • Waar ontbijt je mee op zondag?

Niets…. CBD-druppels, bak koffie en een sigaret vallen niet in de categorie maaltijd toch?

 

  • Als je alles zou kunnen eten zonder ooit een slechte invloed op je gezondheid te hebben, wat zou je dan dagelijks op tafel zetten?

Carpaccio, stamppot Zuurkool en Custardpudding.

 

  • Wat was je lievelingskostje als kind? Is dat nog steeds zo?

Stamppot Zuurkool  / Stamppot Zoete Appels (maar alleen van de Groninger Kroon-appel)
Ja nog steeds….. vorige week tot mijn grote verrassing bij een boerderijwinkel op 3 kwartier bij mij vandaag die appel aangetroffen en dus gekocht!

 

  • Wat is je favoriete gerecht ‘uit een pakje’?

Geen enkele. Wij doen niet aan ‘instant-voer’. Zeker niet sinds ik met intoleranties en allergieën te maken heb gekregen.

 

  • Pakjessoep of sloten koffie?

Het eerste van ze never nooit niet, het laatste de hele dag door, het laatste voor ik naar bed ga en het eerste nadat ik er weer uitstap.

 

  • Hoe pimp jij je koffie?

Niet… gewoon een beetje (lactosevrije) melk… Ben ik een dagje uit dan wil ik mezelf nog wel eens trakteren op een Latte Macchiato met Karamel, uiteraard dan wel met pilletjes *grijns*

 

  • Cava of champagne?

Geen… ik drink nooit alcohol.

 

  • Netflix of YouTuben?

Beiden aanwezig… het 1e amper gebruikt tot dusver, door mij althans. Het 2e wekelijks voor Trees.

 

  • Wat is je favoriete fast food keten?

Geen, heel af en toe wel eens langs de Mac maar dan alleen voor een milkshake (en ja wederom met pilletjes)

 

  • Je bent een Belg. Waar ligt de beste frituur?

*glimlach* Geeeeeeen ideeeeeeeee, ik ben geen Belgse.

 

  • Hotelontbijt of high tea?

Allebei mits de locaties goed zijn. Er is helaas nogal wat verschil tussen de ene plek en de andere qua aanbod.

 

  • All you can eat sushi of all you can eat pizza?

Sushi… heerlijk en veilig eten voor mij, kan me dus uitleven, het enige dat ik er tussenuit zal halen als het er al tussen zit zijn wortelen en die zie ik natuurlijk gelijk wel.

 

  • Kaas- of chocoladefondue?

Allebei…. mits de kaas oud is en de chocolade 96% puur minimaal

 

  • Wat is je favoriete chill outfit?

Een huispak van fleece. Voor mij de uitvinding van de eeuw *glimlach*

 

  • Favoriete comfortfood als je ziek bent?

Koffie & Custardpudding

 

  • Wat is je meest ongezonde eetgewoonte?

Dat zal ongetwijfeld het niet-eten zijn. Mijn lichaam kent niet het gevoel ‘trek – honger’ … en mijn psychische problematiek heeft me daar bovenop jarenlang het eten belet door mijn keel af te sluiten. Sinds de CBD gaat het wel stukken beter maar nog steeds lukt het me niet 3 maaltijden per dag naar binnen te werken. Ik ben al heel blij als het me 1x per dag lukt.

 

  • Wat is de meest smerige groente?

Doppertjes – Doperwten … bij het zien ervan wordt ik al onpasselijk. Als ik al eens Paëlla eet, ben ik uren bezig die groene krengen eruit te halen.

 

  • Vergelijk jezelf met lui dier?

Onze Noah, (Koningspoedel van 16), die alleen maar zijn bed uit komt voor het vullen van zijn maag en het legen van zijn darmen en voor de rest alleen maar in dromenland vertoeft

 

  • Drink je frisdrank?

Cola, de enige echte.

 

  • Wat vond je vroeger van turnen op school?

A.F.S.C.H.U.W.E.L.I.J.K. !!!!
Op de middelbare school toen ik 14 was een ongeluk bij apekooi waarna ik op de 1e hulp belandde om talrijke glasscherven vanuit mijn bril uit mijn ogn te laten peuteren.
Op het voortgezet onderwijs daarna toen ik 16 was een ongeluk bij bokspringen waarbij ik in het ziekenhuis belandde met een gebroken rug en heel mijn leven in één klap voorgoed veranderde en niet ten goede!!!

 

  • Wat zijn je favoriete sporten?

Vóór mijn 16e, Volleybal en Handbal en stijldansen. Daarna niets meer, integendeel. Niet alleen omdat ik niet meer kan maar ook omdat het ogenschijnlijk het enige is dat je moet doen om een ‘fijn’ leven te hebben én er eigenlijk niet meer op een leuke manier sport te bedrijven is want het draait allemaal om geld en prestaties waarbij het laatste natuurlijk niet of nauwelijks nog natuurlijk is.

 

  • Wat vind je van zwemmen?

V.R.E.S.E.L.I.J.K.
Ik heb een bloed-bloed-bloed-hekel aan een nat lichaam. De enige wijze waarop ik me met liefde aan een nat lijf overgeef is de regen buiten, daar kan ik enorm van genieten. Ik douche nooit, 1x per week ga ik in bad en uiteraard was ik me elke dag, noodgedwongen omdat ik veel waarde hecht aan hygiëne. De enige periodes in mijn leven dat ik me dwong het zwemmen als plezierig te ervaren waren de periodes van ‘moeder- & kind – zwemmen’ met mijn kroost in de eerste tijd van hun leven.

 

  • Kan je met je tenen aan je mond?

Met mijn rug en versleten heup en andere slijtage problemen? Zelfs met mijn HMS lukt dat niet.

 

  • Hoeveel stappen zet je gemiddeld per dag?

Geen idee, het zullen er ongetwijfeld veel te weinig zijn, volgens hen die er verstand (zeggen/denken) te hebben… al geloof ik al die zogenaamde wetenschappelijk bewezen onderzoeken nooit.

 

  • Wat vind je van een elektrische fiets?
Die heb ik een paar jaar geleden gekocht, 2e hands weliswaar omdat ik hem toch veel te weinig gebruik vanwege mijn fysieke onmogelijkheden. Ik vind het een prima vervoermiddel, zeker voor mensen met een beperking in hun bewegingsapparaat zoals ik. Anderzijds kunnen ze ook heel gevaarlijk zijn want niet iedere weggebruiker is er op voorbereid dat er ineens zo iemand naast je fietst omdat ze met een bloedgang gaan.

 

  • Als er een hemel zou bestaan, wat zou daar op het menu staan?

Alles dat eetbaar is én voor mij veilig om naar binnen te werken zonder dat ik ook maar één seconde hoef te verspillen aan het innemen (en op voorraad altijd bij me hebben) van de pilletjes waar zonder ik anders bij veel voedselproducten mega veel last van krijg.

Praat-Pret

Praat-Pret

4 januari plaatste ik DIT bericht : heb een mooie aanvulling…
(Aptoniemen dus in dit geval)

Cas Baas, Nederlands bevelhebber van de luchtstrijdkrachten
Esther Bal, woordvoerster van de voetbalclubs Vitesse respectievelijk FC Dordrecht
Michael Ball, Engels voetballer
Gerrit Bals, Nederlands voetbalkeeper
Leo Beenhakker, Nederlands oud-voetballer en voetbaltrainer
Jan Blaauw, Nederlands politiefunctionaris (‘blauw’ is een symbool voor het politie-uniform)
Van den Bouwhuijsen, aannemersbedrijf in ‘s-Hertogenbosch
Russell Brain,  Brits neuroloog
Hugo Claus, Vlaams toneelschrijver (een ‘claus’ is een regel dialoog)
Dimitri Champion, Frans wielerkampioen
Cosmin Contra, Roemeens verdediger in het nationale elftal
Dirkjan Decock, Belgisch topchef met eigen restaurant.
Jacques Delors, Frans politicus (oa min. v. Economie en Financiën) (‘de l’ors’ betekent ‘vd gouden’)
David Dollar, topfunctionaris bij de Wereldbank
Maarten Engeltjes, Nederlands contratenor, voormalig jongenssopraan
Paul van Geest, theoloog
Berry Groen, Nederlands politica van GroenLinks
Rijkman Groenink, Nederlands bankier
Nico de Haan, Nederlands vogelkenner en -beschermer
Henry Head, Brits neuroloog
Johannes de Heer, Nederlands evangelist
Ernst van den Hemel, Nederlands religiewetenschapper
Sam Hill, Australisch professioneel downhill-mountainbiker
Henk Kamp, Nederlands politicus (was onder andere minister van Defensie)
Teun van de Keuken, voedseljournalist
Tom Kitchin, Engels topkok met eigen restaurant The Kitchin
Mort Künstler, Amerikaans kunstschilder
Johnas van Lammeren, Nederlands raadslid voor de Partij voor de Dieren
Maarten Leen, Nederlands econoom (hoofdeconoom van ING Nederland)
Hanja Maij-Weggen, Nederlands politica (was onder andere minister van Verkeer)
Michel Mandjes, Nederlands hoogleraar wachtrijtheorie
George McGovern, Amerikaans politicus
Bill Medley, Amerikaans zanger
Chris Moneymaker, Amerikaans pokerspeler
Bram Peper, Nederlands politicus (voerde als minister van Binn,Z. pepperspray in bij de politie)
Lisette Planken, meervoudig Nederlands Kampioen schoonspringen
Ad Ploeg, Nederlands staatssecretaris van Landbouw
M. Pompe, loodgietersbedrijf in ‘s-Hertogenbosch
Bob Rock, Canadees musicus en muziekproducent
Evert Jan Rotshuizen  Nederlands architect
Rients Schuddebeurs, Nederlands bankier
Anna Smashnova, Israëlisch tennisster (‘smash’)
Monique Somers, Nederlands weervrouw
Larry Speakes, woordvoerder president Reagan
Scott Speed, Amerikaans autocoureur
Margaret Spellings, Amerikaans minister van Onderwijs
Marco Velo, Italiaans wielrenner
Slagerij Vet, op de Zeedijk in Amsterdam
Peter ter Velde, Nederlands tv-verslaggever
Pim Visser, directeur van VisNed, (bel.org. kottervissers)
Harry Voss, Nederlands raadslid voor de Partij voor de Dieren
Quartus de Wet, Zuid-Afrikaans rechter
Tiger Woods, Amerikaans golfer (een ‘wood’ is een type golfclub)
William Wordsworth, Engels dichter

 

Wat er natuurlijk ook prima bijpast is prietpraat: 

  1. Een jongetje van 3 komt op bezoek bij iemand bij wie een tennisracket in de gang staat… nadat hij uitgebreid antwoord krijgt op de vraag wat dat is, vraagt hij: “en hoe zet je hem aan?”
  2. Een jongetje kijkt naar de trouwfoto van zijn opa en oma en nadat oma zegt dat zij dat is met opa toen zij trouwden zegt hij:
    Nu snap ik dat je met hem getrouwd bent, ik wist niet dat hij vroeger zo knap was
  3. Kindje van 7 mag bruidsjonkertje zijn en de as bruid legt hem uit dat hij de ringen aan het bruidspaar mag geven, zegt hij verbaasd:
    Jij bent de bruid, is Paul dan een paard?
  4. Duo van 4 en 6 bewonderen pasgeboren baby, zegt de ene: Wat een lief baby’tje waarop de andere zegt: Je weet nog niet hoe ze zal zijn als kindje
  5. Oma leest voor, het verhaal van Sneeuwwitje en bijna aan het eind van het verhaal vraagt oma aan kleinkind: Wie komt er aan op dat witte paard, denk jij? Zegt de dreumes: Sinterklaas natuurlijk, wie anders.
  6. Bij het verlaten van de Peuterspeelzaal ziet dreumes een hondje vastgebonden aan het hek. Zegt hij: Kijk, dat hondje zit op slot.
Mis!!

Mis!!

Hoe snel een planning omgegooid kan worden weet ik natuurlijk wel maar kennelijk vond de voorzienigheid dat het weer eens tijd werd dat ik dat zou ervaren… Kom ik vanochtend in de straat van mijn maandagmeneer zie ik dat bij hem alle lichten op zijn… oeps, nee he, wat nu weer… gespannen betreed ik zijn huis en vind hem in een stoel in een rare houding, half zittend, half liggend.
Na veel 5-en en 6-en heb ik begrepen wat er gebeurd is.
Ik bel de huisarts, vervolgens de spoedeisende hulp en na het doorworstelen van een menu (bij een 112- nood nummer? Grrrrrrr) krijg ik eindelijk een arts aan de lijn die me het hemd van het lijf vraagt en dan toezegt een arts te sturen.
Nog geen half uur later staat er een ambulance en weer een half uur later zit ik naast zijn bed in een hokje op de eerste hulp. Ongelofelijk druk daar, er staan zelfs rijen op de gang, het personeel vliegt zich de benen onder hun minder edele delen vandaan.
Allerlei apparaten piepen en bliepen en het kost mij veel mentale moeite om al die geluiden te verdragen. De ene na de andere arts komt binnen wandelen en doet het 1 of ander. Iedereen schudt diens hoofd, niemand weet wat er aan de hand is, behalve dan dat het niet oké is.
Rond half tien komt zoon ook binnen, die was op Ameland dus had wat reistijd nodig.
Na veel henen en weren komt er een transferverpleegkundige en wordt het geregeld dat hij tijdelijk in een verpleegtehuis komt want alleen zijn is nu niet aan de mogelijke orde. Voor hoe lang hij daar zal moeten blijven is totaal onbekend, er zullen de komende dagen tal van onderzoeken gaan volgen…
Het enige dat we nu wel weten is dat hij, zoals hij nu is, absoluut niet alleen kan zijn en aangezien ik niet bij hem in woon kan hij dus niet in zijn eigen huis zijn. Dat doet wel wat met een mens van 93 jaar en 3.5 maand kan ik je vertellen.
Zoon en ik overleggen wat er nu allemaal als eerste gebeuren moet en geregeld moet worden en we verdelen de taken en gaan aan de slag.
Ruim na 2-en val ik mijn eigen huis binnen en ontvangt manlief me met koffie want daar ben ik wel aan toe natuurlijk.
Gelijk aan de bel want er moeten veel mensen en instanties gebeld worden.
Zit nu met mega kromme tenen op de bank want bij elk bedrijf kom je in een menu terecht en hoor je uiteindelijk ‘al onze medewerkers zijn nog steeds in gesprek, nog een moment geduld aub’… hoeveel momenten wordt je als beller geacht geduld te hebben? De minuten tikken weg en mijn telefoonrekening zal eind vd maand ook geen feestje zijn met als die servienummers. grrrrrrrrrrrr

Niks lange ritten, 2x, vandaag. Niks licht en donker in Antwerpen Zoo. Niks knuffelen met geëmigreerd vriendje. Snikkkk

Tja…zo zie je maar… plannen in een kabeltje zetten is leuk maar daar kan zo maar een kink in komen…

Verder is het op dit moment wel fijn dat er (ogenschijnlijk) niks ergs aan de hand is met mijn heerschap maar de duvel zit altijd in een doosje dus wanneer en hoe hij eruit zal ploppen wachten we maar af… we kunnen immers niks doen nu behalve dat afwachten…

BAH! Ik me mijn maandag van deze week toch wel een beetje anders voorgesteld

Kreng

Kreng

 

Te groot en te fors voor haar leeftijd leek ze ouder dan ze werkelijk was, wijzer was ze ook dan bij haar leeftijd paste maar dat was niet haar eigen verdienste.
Amper 7 wist ze al hoe het voelde alleen te zijn en dat dat nare gevoel later de naam ‘eenzaamheid’ zou krijgen wist ze in theorie niet maar voelde het in de praktijk des te meer.
Niemand vond haar lief.
De school in haar dorp had zo weinig leerlingen dat 3 lokalen genoeg waren, naast de gynastiekzaal, elk lokaal bevatte dus telkens 2 jaargangen, 1-2, 3-4, en 5-6.
Ze had één vriendinnetje, eentje die net als zij buiten de boot viel, niet dat zij niet aardig was maar omdat ze met een been in een beugel liep, die ene been was korter dan de andere en moest bij gestrekt worden. Dat vriendinnetje kon haar niet beschermen tegen de rest, was ook nooit zo alert en had geen rappe tong.
Zij daarentegen wel, rap, scherp én altijd een grote mond. (volgens anderen).
Op zekere dag ging ze met veel meer tegenzin dan normaal naar school… Haar altijd heldere blauwe ogen stonden die dag dof en angstig, ontsierd door een grote knalrode bril… nu werd ze altijd al enorm gepest en ze vermoedde dat dat niet zou afnemen per die dag, integendeel. Helaas kreeg ze gelijk.
Aan de buitenkant groot en stoer, verbaal sterk en luid maar die schone schijn hielp niet, niemand hielp haar.
Toen al voelde ze zich alleen maar toonde dat verdriet nooit, inmiddels is ze oud en is er nog niet veel veranderd.
Het heeft haar gevormd en ook al is ze nog steeds groot, komt ze nog steeds heel stoer uit de hoek… het kleine meisje dat ze in werkelijkheid is, verstopt zichzelf nog steeds het liefst al geeft ze inmiddels aan die dwang in zich niet meer toe.

 

Schaap Schrijft – Schrijfuitdaging  – – – Gestart: 29 september 2018 – – –
Themawoord 5 – 19 januari 2019:  nav tekening
Plannetje

Plannetje

De 1e week van het nieuwe jaar is nog niet om en ik ga jullie nu al vragen de agenda te pakken en een dag door te kruisen onder het mom van ‘Bezet’ *glimlach*.
Waarom dan? Waarvoor dan? Gaan we doen dan? Hoor ik jullie vragen…
Wat denken jullie van een weblogmeeting?


Velen van jullie hebben in het verleden wel 1 of meer bijgewoond en jullie kunnen bevestigen dat dat altijd heel erg leuk was.  Het kwam ook iedere keer weer voor dat enkelen van jullie er wel graag bij wilden zijn maar niet konden omdat de betreffende datum al ingevuld was door een andere afspraak.
Daarom kom ik er nu al mee… dan is de kans het grootst dat de datum die ik gekozen heb nog vrij is in jullie agenda’s.

  • Wanneer?
    Zaterdag 25 mei ….
  • Waar?
    Apeldoorn
  • Wat?
    Apenheul 

 

 

Naast deze Orang Oetan, deze Rode Brulaap en de 3-kleur Vari, zijn daar nog 32 maar liefst, apensoorten te vinden. Daarnaast vind je er o.a. ook tal van prachtige vogels, hoefdieren en veel verschillende bomen en struiken etc.  Het is zonder meer een prachtig park dat een bezoek zeker waard is.  Ik heb weliswaar geen ervaringen met mogelijkheden omtrent bereikbaar met het OV maar met de auto is het simpel, je rijdt er zo op aan en parkeren doe je aan de overkant van de straat tegenover de ingang. Gelijk na de ingang heb je al een restaurant waar we de dag kunnen starten met zijn allen.
AANVULLING OV-NIEUWS : ZIE REACTIE VAN MINOESJKA

Kortom… wie zeg het in diens agenda en de hoop dat we elkaar 25 mei mogen begroeten aldaar?

2019-1

2019-1

2/3e van het 1e etmaal van 2019 is om…
Begon het hier met veel gedonder en razend geweld rondom het huis door vuurwerk… werd het rond 2 uur rustig en konden we de rust in gaan. Al vroeg weer uit de veren en aan de slag. De kerstmeuk mocht e.i.n.d.e.l.i.j.k. opgeruimd en ik was in een juichstemming, ik was volop bereid de vlag uit te hangen, als ik er eentje had bezeten en had kunnen beschikken over de nodige lengte om bij zo’n insteekdinges te kunnen, die we overigens ook niet aan de muur hebben maar dat terzijde.

In onze wijk is het altijd raak met vuurwerk, dat begint al voor de kerst en tja de politie hier in de stad doet niets. “hoort erbij mevrouwtje” krijg je te horen als je belt ipv dat ze zeggen dat ze niets durven te beginnen tegen die randdebielen. Gisterenavond woedden diverse branden hier in de stad, expres veroorzaakt door vuurwerk en alsof dat al niet erg genoeg was, werden de hulpverleners in hun werk zoveel mogelijk gestoord door diezelfde randdebielen die het leuk vinden om hen met vuurwerk te bestoken. Onbegrijpelijk maar helaas gebeurt dit!! Je moet toch wel echt helemaal gestoord zijn wil je een hulpverlener in zijn werk tegen houden en zelfs lichamelijk letsel toebrengen zelfs als het er niets toe doet dat zo iemand daarbij wel eens de dood zou kunnen vinden.  hoe dan ook…we zijn weer 50 weken ruim verlost van die troep, 1 week in juli met de TT en dan na zoveel weken weer de eindejaars-‘feestjes’. Absoluut geen feestjes want afgezien van de schade die voor een klein deel ongewenst maar het merendeel gewenst ontstaat is met geen 1000 pennen te beschrijven. Al die dieren in het wild, honden en katten die er toch even uit moeten/willen… dat kan kennelijk maar heel weinig mensen iets schelen. Wat mij betreft mag iedereen die vuurwerk afsteekt een ledemaat verliezen, aan minimaal 1 oog blind en aan 1 oor doof worden… en in het ziekenhuis mogen ze dan te horen krijgen dat alle hulp kerstvakantie heeft en alle pijnstilling uitverkocht is en de pharmaceutica gesloten zijn over de gehele ‘feest-periode’.

Wij hadden gelukkig wel een gezellige avond al leek dat er even niet op. Gisterenmiddag werd ik niet goed en voelde me uiteindelijk zo hondsberoerd dat ik het bed in ben gedoken met een lading molletjes achter de kiezen. Na ettelijke malen kamer 100 bezoeken en onze waterrekening opjagen en wat dommelen knapte ik enigszins op en was in staat om met onze jeugd de ‘laatste’ pakjesavond te vieren want wij gaan er alle vier vanuit dat zij hier volgend jaar niet meer zullen wonen.

Onze veestapel had vandaag de grootste schik, alsof ze allemaal superblij waren en zichtbaar opgelucht dat de vuurwerkellende voorbij was, de deur naar buiten heeft uren lang open gestaan, enerzijds om alles goed door te luchten maar vooral om het heen & weer rennend vee de ruimte te bieden. Wat een komisch gezicht was dat, zelfs die hele oude baas kwam zijn bed uit en hobbelde er achteraan, staart hoog in de lucht alsof hij, al hoe kortdurend dat ook was, soort van herboren was. Onderwijl sjouwde ik me suf van boven naar beneden en andersom om alle meuk weg te ruimen en daarna sopte ik de boel tot alles weer blonk en reinheid. (Niet dat dat lang zo blijft natuurlijk met 4 mensen en 6 dieren maar heej, het begin is er weer).

Nu maar kijken wat dit nieuwe jaar ons zal brengen… ik kan het met de beste wil niet inschatten want dit is pas mijn 2e jaar dat ik zonder die inktzwarte deken die mij sinds mijn kindertijd omhulde een nieuw jaar mag starten, heb dus nog maar amper ervaring op dit vlak. Dat ik uitkijk naar al die verrassingen is nu wel logisch, denk ik. Vandaag over 2 weken rondom deze tijd hoop ik inmiddels op de hoogte te zijn gebracht van hoe de operatie van mijn (v)echtgenoot verlopen is, dat is nog wel een dingetje natuurlijk. Voor mij zijn ziekenhuisopnames en alle bijbehorende ellende zeer bekend maar voor hem natuurlijk niet. Zijn staar-operaties waren poliklinisch en zijn 1e nieuwe knie heeft hem maar 1 nachtje ziekenhuis-bed opgeleverd. Verder heeft hij er nog nooit gelegen. Hopelijk zal het ook deze keer bij 1 of een paar nachtjes blijven.

Over 5 nachtjes slapen…
De laatste Wildnights 2018, 3e editie,  daar ben ik uiteraard bij. Ik wil wel eerder al maar of dat fysiek gaat lukken moet ik nog even afwachten.
Over 6 nachtjes slapen…
Gaat Daphne mij weer vele uren vervoeren als chauffeuse want dan lopen we ‘s avonds in Antwerpen Zoo bij hun vernieuwde versie van het China Lights Festival  Daar kijken we natuurlijk enorm naar uit, het is een mooie dierentuin en ‘s avonds in het donker met al die lamjes, is gewoon adembenemend. Die 2 lange ritten zijn minder, voor mij dan, maar dat moet dan maar, heb het er wel voor over. Mijn vervanging bij mijn maandagmeneer is uiteraard al geregeld dus daarover hoef ik me geen zorgen te maken. Hij is in zeer goede handen. Ik bof toch maar dat ik die mogelijkheid heb.
Over 14 nachtjes slapen…
Manlief dus het ziekenhuis in… op naar zijn 2e nieuwe knie, rechts deze keer. Dan zijn revalidatieperiode en dan uiteindelijk weer ‘normaal’ uit de voeten kunnen, zijn werk en zijn sport weer normaal kunnen doen en niet langer in de ziektewet moeten hoeven zitten want dat vindt hij wel het ergste van allemaal. Hij faalt en laat zijn baas en collegae in de steek, vindt hij… is natuurlijk niet zo maar ja als je dat zo voelt dan is het ook zo.
Januari kent dus al 3 dingen die een mooi randje hebben / zullen krijgen.
Februari kent er 1 tot dusver… een Baby-Borrel… naar een kroeg op kraamvisite, nieuw voor mij, ben benieuwd.

Uiteraard zullen er tussendoor veel dierentuin-bezoekjes in mijn agenda komen te staan, Wildlands uiteraard het meest maar ook de anderen ‘jeuken’ al weer… het is puur een kwestie van afwachten hoe Daphne’s rooster zal uitvallen en hoe dat past met mijn verplichtingen.

Kortom…. een open jaar… met nog veel lege vlakjes die ongetwijfeld gevuld zullen gaan worden en naar ik hoop uiteraard hoofdzakelijk met leuks en hartverwarmends en ontroerends.  Die wens heb ik niet alleen voor mezelf maar zeker ook voor jou!!