Rust zacht Hanny

riphanny

Al bijna net zo lang als dat ik blog…sinds april 2003… zo lang ongeveer  ken ik blogster Hanny. Wij ‘ontmoeten’ elkaar voor het eerst op het toenmalige helpforum van web-log.nl  en we gingen elkaar op een gegeven moment volgen en niet alleen om de foto-uitdagingen in weblogland waaraan we beiden deelnamen.

Ik mocht Assen ontvluchten en bij haar schuilen voor het TT-geweld…
Ook zat ze naast me op rij 1 bij Jeans
En zoveel meer….

Na een lang en intensief gevecht heeft ze toch helaas de strijd verloren.

Lieve Hanny, ik zal je missen.
Lieve Jan en Annemarie, heel, heel, heel veel sterkte met het dragen van dit verlies en het een plekje geven. In mijn gedachten en gebeden ben ik nu ook bij jullie.

Rust zacht Joke

joke281215

Dag lieve lieve Joke.

Heel mijn leven heb ik je gekend waarvan het kleinste deel als buurmeisjes maar
zoveel mooier; het overgrote deel als heel goede vriendin.
Onze kinderen werden samen groot, wat hebben we vaak gegierd van het lachen,
jouw humor was, is én blijft, ongeëvenaard.
Wat zijn er een tranen gevloeid, wat een buikpijn hebben we gedeeld.
Nu vloeien er weer tranen maar van een heel ander soort.

Je hebt deze 13 weken durende strijd moeten verliezen en dat doet zo zeer!

Ik zie ons nog samen in de auto op weg naar diverse uitjes maar ook maandenlang wekelijks op weg naar de cursus van een werkgever.
“Dit is zo niks voor mij Ko…” en toch zette je door tot we het beiden opgaven omdat het zo niks voor ons was.

Hoe sterk en dapper was toen jouw zo innig geliefde Frank jou en jullie kinderen, Ruben, David, Benjamin en Sophia moest verlaten.

Ik zal je vreselijk missen maar ik weet ook dat jij en Frank nu weer samen zijn, dat troost wel een beetje en dat jouw lijden voorbij is ook maar wat had ik jou nog graag zoveel langer ‘bij’ mij gehad.

Lieverd, geef Frank een knuffel, ooit kom ik die persoonlijk brengen!

Sprakeloos

karel2

en toen ineens, vanmiddag, was je er niet meer….
wat doet dat zeer!
In het volste vertrouwen, ooit komt die keer…
dan zie ik je weer!

Dag dag lieve schat, ontzettend bedankt voor al die mooie herinneringen die we samen delen!

Memoriam

Een verjaardagsdatum, vastgezet in het geheugen,
een overlijdensdatum die je je telkens weer zult heugen.
Mensen die je lief hebt gehad tijdens hun leven,
die jou net dat iets warmere plekje in je hart hebben gegeven.

 

Welke band je ook maar met die dierbaar mens hebt gehad,
wat hij deed en daardoor ervoor zorgde dat jij hem nooit vergat.

Jaren gaan voorbij, het leven gaat (on)gewoon door, ook zonder hem
En toch… kost het je geen moeite te herinneren de klank van zijn stem.

2 dagen achter elkaar sta je bij het leven en de dood even extra stil
niet omdat iemand zegt dat je dat moet maar omdat je dat vanuit je hart wil.

2 opvolgende data, geboortedag en overlijdensdag 8 en 9 mei,
per vandaag komt er een herinnering bij, dat maakt 3 op een rij.

En we gedenken niet deze dagen die ene persoon alleen,
in deze week van dagen gingen eerder al 3 dierbaren van ons heen.

Een moederdag, zomaar een zondag, een dag om even stil te staan.
In liefde herinneren diegenen die van ons heen zijn gegaan.

De ene, als was het gisteren, ‘alweer’ 22 jaar geleden,
de andere, hij kon niet meer, het was op, vanochtend overleden.

RIP Dick

Het was eind jaren zeventig toen ik op een feestavond voor het eerst oog in oog stond met een muziekgroep die gelijk vanaf de 1e akkoorden mijn hart pakte om het nooit meer los te laten. Vele jaren bleef ik hen op de voet volgen en bezocht ik concerten door heel het land. Na enkele wisselingen van samenstelling en toch wel wijzigingen in uitvoering werd mijn fan-zijn iets minder en bezocht ik de groep ook minder in het theater maar draaide, en draai ik nog steeds, regelmatig de lp’s / cd’s van toen.

Zojuist… online zoeken naar een overlijdensbericht van iemand die ik ken hier uit Assen viel mijn oog op een naam en gelijk stond mijn hart heel even stil. Ik las en herlas en constateerde tot mijn verbijstering dat mijn ogen mij niet bedrogen. Dick Rietveld, 1 van mijn 2 favoriete groepsleden uit het begin van The Deep River Quartet maakte nog steeds deel uit van de groep en hij is afgelopen zaterdag op 58-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hersenbloeding overleden. Verschrikkelijk!!!

Ik wens zijn vrouw Janet, zijn dochter Emma en zijn zoon Frank maar ook alle andere nabestaanden heel veel sterkte bij dit verlies!!

Lieve Dick, daar waar je nu bent…. laat je stem maar horen en bezorg iedereen kippenvel zoals je mij, en velen met mij, altijd gaf! Ik weet in ieder geval van één persoon 100% zeker dat zij jou met open armen ontvangen heeft, geef je Corrie mijn liefs alsjeblieft?! Dank voor alles!!

(On)begrijpelijk

Er gebeuren veel schokkende dingen in de wereld, dingen die ik soms niet soms wel kan begrijpen, afgezien van het feit dat ik me soms ook afvraag of ik het wel wil begrijpen. Vaak zelfs, spijt het me dat ik dingen wel begrijp en wens ik dat dat niet zo zou zijn….

Vanochtend vroeg in de auto met de radio aan hoorde ik in het nieuwsbericht dat Robin Williams overleden zou zijn en dat men zelfmoord als doodsoorzaak aanwijst. De eerste gedachte die me door het hoofd schoot, ‘Jij arme ziel, wat moet je diep hebben gezeten!’ Gevolgd door de gedachtes dat ik blij ben er nog te zijn maar me wel de diepte van het dal herinneren kan waarin ik ook slechts die wens als enige én zeer levendig in mij aanwezig wist. En dat dus ook hier wel weer uit blijkt dat ook al ben je nog zo succesvol, ook al verdien je nog zoveel geld…. dat dat dus minder zaligmakend is als dat wij ‘armeren’ soms wel eens denken.

De eerste film die ik me herinner met hem in een hoofdrol was Jumanji maar ook Awakenings, Peter Pan, Mrs. Doubtfire, Goodmorning Vietman, beide Night at the museum, beide Happy Feet…hebben door hem indruk op mij gemaakt, welke film eigenlijk niet, de lijst is eindeloos. Als ik een filmtitel niet aantrekkelijk vind kijk ik altijd naar de cast en als ik dan zijn naam zag staan zou ik de film gaan kijken. De komende tijd komen er nog een 5-tal films uit waarin hij een rol heeft…bizar dat je je dan moet realiseren dat hij er niet meer is. De lijst van ‘bekenden-zelfmoord is weer met een naam aangevuld, een bijzonder persoon in mijn ogen, wiens naam en stem- & lachgeluid ik niet zal vergeten.

R.I.P. Robin Williams

R.I.P. Christina

Marja

Wat kies je als er zoveel is om uit te kiezen en ook zo divers?
Gisteren overleed Christina Deutekom op 82 jarige leeftijd, een Grande Dame d’Opera in mijn ogen. Eén van de weinig sopranen ter wereld die de coloratuurtechniek tot in de puntjes beheerste. Een bekend voorbeeld van de coloratuur-zangtechnieken is Der Holle Rache uit de Zauberflote van Mozart. Uiteindelijk koos ik toch voor een opname van een concert in 1986 in Amsterdam, haar eerste concert na een ingrijpende hartoperatie, alwaar bleek dat die operatie geen invloed had gehad op haar zangkwaliteiten, al ging ze het daarna wel veel rustiger aan doen.