Open ?!

Met de versoepeling van de ‘intelligente lockdown’ zijn ook dierenparken weer open gegaan en dát is natuurlijk koren op de molens van mijn ❤️ De meeste parken zijn eerst een tijd open geweest voor alleen abonnees maar inmiddels zijn de deuren voor niet-abonnees ook weer open, zij het (uiteraard geheel logisch) verplicht om op voorhand een datum met tijdslot te reserveren.

 

Vanaf maandag 18 mei:
Aqua Zoo  Leeuwarden

 

Vanaf donderdag 21 mei:
Artis  Amsterdam

 

Vanaf maandag 25 mei:
Beekse Bergen  Kaatsheuvel

 

Vanaf maandag 25 mei:
Burgers Zoo Arnhem

 

Vanaf dinsdag 2 juni:
Dierenpark Amersfoort

 

Vanaf maandag 25 mei:
Blijdorp  Rotterdam

 

Vanaf vrijdag 22 mei:
Ouwehand  Rhenen

 

Vanaf maandag 25 mei:
Wildlands Emmen

 

Lijst wordt wellicht nog aangevuld… als je gaat, dan heel veel plezier !!
Met weinig mensen, veel ruimte, extra genieten van de dieren en natuur.

Wu Wen bevallen

Corona of niet… leven en dood gaan door… ook in Nederlandse dierentuinen… en wat een primeur in Nederland… want gisteren is reuzenpanda Wu Wen dan bevallen….

 

 

Primeur voor Nederland: pandababy geboren in Ouwehands Dierenpark in Rhenen.
Reuzenpanda Wu Wen in Ouwehands Dierenpark in Rhenen is gisteren bevallen van een jong. Moeder en haar jong verblijven in het kraamhol en maken het goed, meldt de Rhenense Dierentuin vanochtend. De geboorte is een primeur voor Nederland. De Rhenense dierentuin is de enige in ons land met reuzenpanda’s. ‘Ouwehands Dierenpark is blij en trots dat zij op natuurlijke wijze bijdragen aan het in stand houden van deze bedreigde diersoort’. 
Marcel Boekhoorn, de eigenaar van Ouwehands Dierenpark, vindt het fantastisch. ,,Ik ben ongelofelijk blij met de geboorte van dit pandajong. Dit is positief nieuws waar iedereen op wachtte. Ik feliciteer het team van pandaverzorgers. Met hun geduld en expertise kon dit jong op natuurlijke wijze verwekt en geboren worden.’

 

 

Het leven gaat door…

Met alle slechte nieuws dat naar buiten komt (bijv. aflasten esf),
dat telkens weer groter in aantal blijkt te zijn….
is er ook nieuws dat ontroert… mij althans wel….

27 februari werden in Ouwehands Zoo te Rhenen 2 ijsbeertjes geboren…

En vandaag mochten ze voor het eerst naar buiten… alhoewel het park dicht is mogen we er toch van genieten want het park deelt de beelden…

 

 

Kiekeboetjes

Ruimschoots op tijd stapte mijn schoonmeisje binnen: ‘kiekeboe, kben der al’…
een dikke 10 minuten eerder dan afgesproken, ik was nog niet klaar en met haar binnenkomst nog minder klaar omdat de grootste 2 viervoeters van de 6 zowel haar als een paar vaasjes met stekjes ondersteboven liepen en er dus gedweild moest worden.

 

 

Eenmaal in de auto op weg naar een andere locatie hier in de stad op Daphnes broer op te pikken en toen kon de reis naar Rhenen echt van start gaan. De één na laatste dag in het China Lights Festival 2019-2020 dat we 10 januari ook al hadden bekeken maar toen in deels ander gezelschap. Niet alleen een verschil in samenstelling van het gezelschap maar ook in mijn mobiliteit, toen liep ik, nu rolde ik. Helemaal slim was ik niet geweest want ik had wél een groot stuk plastic mee omdat regen voorspeld werd en ik geen zin had in een nat lijf omdat dat geen leuke effecten heeft op mijn gewrichtenstelsel maar een deken was ik wel vergeten in de auto te leggen, koud dat ik het later al snel had, brrrrrr Een souvenirwinkel in het park bood uitkomst, tja enerzijds ff balend vanwege de prijs maar anderzijds blij dat ze te koop waren want ik zag het niet zitten de hele dag en avond in die koude te rollen.

 

 

Zonder oponthoud reden we rond kwart voor elf de parkeerplaats op en enkele minuten later rolden/liepen we door de poorten, Karel tegemoet. En tja, met Ko naar een zoo betekent vaste prik koffie als 1e ding dat je na de begroeting en binnenkomst van het park doet. Zulke pauzes namen we meermalen op de dag / avond want ondanks dat ik zat was het wel erg vermoeiend.  (NEE;  ik klaag niet! Heb enorm genoten vandaag!)

 

 

Overdag bleef het wel koud maar gelukkig ook droog. Toen de avond begon in te vallen moesten we aan de hand van buienalarm onze plannen opstellen om voor zover mogelijk het nat worden een beetje te beperken. Tijdens de heftigste uitvallen van boven zaten we telkens binnen. Bij de langste zit in dat rijtje moest mijn scoot aan het stroom en gelukkig zaten er rondom het terras diverse stopcontacten in de palen waarmee het gebouw gebouwd was.

 

 

Rond 8 uur hadden we het wel gezien. We vonden ook dat we meer dan genoeg nat geworden waren. Dus namen we afscheid van Karel en stapten wij weer de auto in, ondanks veel regen en sneeuw onderweg hadden we geen oponthoud gelukkig dus kon man mijn scoot om 21.45 uit Daphnes auto plukken en kon ik het natte goed van mijn lijf halen en in een warme, droge vooral, pyjama stappen en op de bank kruipen.

 

 

Daphne dronk hier nog even wat, we babbelden met man de dag door, Daphne ging huiswaarts, man ging bedwaarts (ochtenddiensten dus om 4 uur op) en ik bleef alleen op de bank achter met de 4-voeters en pakte uiteraard mijn camera, mijn flappie en begon aan dit blogbericht terwijl ik de goedgekeurde foto’s uploadde. Ik had veel foto’s maar er bleven 200 over. Velen waren bewogen en toch alsnog te slecht omdat veel glaswerk waarachter dieren zitten vies is, helaas pindakaas.

 

 

Ohja, ook nog een soort van bizar iets… 2 jaar geleden is er een olifantje geboren in Ouwehand. Voor hen de 1e keer dus iets heel bijzonders. Dat het hier een Afrikaanse baby betrof maakte het nog extra bijzonder. Helaas stierf het kalfje 2 dagen later. Men heeft uiteindelijk besloten het kalfje te laten opzetten. Het staat nu in een grote glazen vitrine in het openbare deel van het olifantenverblijf.  Een eerbetoon dat ik wel kan begrijpen.

 

 

De foto’s van Daphne en haar broer Pascal heb ik nog niet binnen… zodra die komen zal ik dit blogbericht aanpassen. Hetzelfde geldt natuurlijk zodra Karel zijn verslag en foto-album heeft gepubliceerd. De dag was lang en intensief; ik heb me nooit gerealiseerd hoe vermoeiend zo’n lange dag is als je zelf nauwelijks loopt omdat je in een scoot zit. Dat viel vies tegen kan ik je zeggen… Het gebrek aan lucht zet de tikker knap aan het werk en onder druk. Ik kon niet eens kletsen zoals iedereen (en ikzelf) van mij gewend is. Zelfs het eten is vermoeiend, zo bizar te erkennen dat de motor van het lijf hapert en dat zoveel impact heeft. En ja enkele meters naar het toilet willen lopen en dan onderuit gaan draagt ook niet echt bij aan het ‘goede’ voor ‘t lijf. Niet dat ik deze dag had willen missen, ook al had ik alles van te voren geweten dan nog had ik vanmorgen niet thuis gebleven. Heb het er uiteraard meer dan voor over en de komende dagen heb ik alle tijd om bij te tanken maar de volgende week heb ik wel het eea te vertellen aan de witte jassen die ik weer ‘even’ gezelschap mag gaan houden op diverse locaties.

 

 

Mijn foto-album opent als je op de foto hierboven klikt.

 

Verslag van Karel lees je HIER en zijn foto-album open je door op onderstaande foto te klikken:

 

 

Het foto-album van Daphne open je door op onderstaande foto te klikken:

 

 

Het plan om

op bezoek te gaan bij Tusker en zijn harem; Aya, Franzi-Tembo & Duna
werd al begin januari besproken omdat het groepje dat 10 januari samen op stap ging van samenstelling veranderde omdat 1 uit de groep verhinderd bleek. Aangezien mijn schoonmeisje en ik vonden dat Karel het toch wel moest zien en wij het ook nog wel een 2e keer wilden bezoeken, besloten we dus een 2e datum te prikken.   China Lights Festival in Ouwehand Rhenen dus, die Dapne en ik 10 januari aandeden met AnneMarie en Cincia zoals ik HIER beschreef.

 

Album 2018 (klik op foto)Album 2019 (klik op foto)

 

Inmiddels is Karel helemaal besmet met het dierentuinvirus dus achteraf is het extra goed dat wij dat toen gelijk al afspraken *glimlach*.

Tot aan 8,5 dag geleden was er geen vuiltje aan de lucht, mijn beperkingen zijn lastig maar maken zo’n uitje niet onmogelijk als ik mijn schoonmeisje bij me heb. Tja en toen… kwam het onder voorbehoud te staan. Tot aan gisteren want ik voel me dusdanig goed dat ik het wel aandurf, zeker nu ik een scootmobiel heb.

Als er niks verandert zijn we morgen met zijn vieren, mijn schoonmeisje, haar broer, Karel en ik … en onder het mom van ‘des te meer zielen des te meer vreugd’ ben jij uiteraard van ❤️e welkom je bij ons aan te sluiten, laat maar weten!  We zijn er in de ochtend om het park bij daglicht te doen… we eten daar in het park om dan in het donker nogmaals het park een keer rond te gaan, de beelden die er staan zien er bij daglicht prachtig uit maar in het donker is het natuurlijk tig keer zoveel mooier.
‘t Enige waarvan we nog afhankelijk zijn is ‘t weer… duimen jullie mee dat we ‘t droog houden?!

Ik hoop hoe dan ook weer mooie plaatjes te kunnen schieten en dan met name van de 4-tal dikhuiden, iets dat 10 januari minder goed lukte. Niet alleen voor mezelf en mijn eigen fotoverzameling maar zeker ook voor Petra in Berlijn want zij hunkert altijd naar recente foto’s van dierentuinolifanten.

 


Omdat het weer vandaag mij niet naar buiten trok, ik het ook een beetje extra rustig aan wil doen zodat ik morgen ‘fit’ ben… ben ik maar even lekker gaan stoeien met 46 dikhuiden die in ons kikkerlandje schuifelen.  In mijn menu (en hieronder) dus een extra pagina met alle Nederlandse dierenparken die olifanten in hun collectie hebben, met zoals gezegd 46 op dit moment. (status sinds 26 juni 2018 toen in mijn 2e thuis Manoa geboren werd)  De status staat op punt van wijzigen want dit jaar hopen ‘we’ minstens 2 nieuwe kalfjes te mogen verwelkomen, eentje in Amersfoot en eentje in Artis omdat Indra en Thong Tai drachtig zijn… en die 3e die verwacht wordt, kan dit jaar maar ook volgend jaar zijn, in Dierenrijk in Mierlo/Nuenen bij Htoo Yin Aye

Lees meer

Blunder-Lichtjes

Al sinds een aantal jaren gaan Daphne en ik naar dierenparken die een ‘China Lights Festival’in hun park organiseren in de donkere dagen rondom kerst. Antwerpen, Arnhem, Beekse Bergen, Emmen, het Duitse Munster stonden al in meervoud in onze herinneringen en foto-albums. Op zeker moment kwam ons ter ore dat Ouwehand Rhenen het dit jaar ook zo doen, voor het eerst ooit, en dus wilden we dat natuurlijk gaan bekijken. Een vriendin van Daphne wilde graag mee en zij regelde de kaartjes nadat ik Anne Marie had gevraagd ons te vergezellen, wel zo gezellig toch, met zijn 4-tjes. Het verheugen kon beginnen, ik verdiepte me er verder niet.

 

 

Gisterenavond laat kreeg ik een apje met de vraag of het wel doorging omdat op internet stond dat het park op maandagavond en dinsdagavond niet open is… dus we dan geen China Lights Festival zouden kunnen gaan zien…. ehhhhhhh Ik het internet op en inderdaad, het park is niet elke avond open… dat was in reclame niet gemeld en vanuit onze ervaringen ook niet bij ons opgekomen want wij weten niet beter of een dierenpark is elke avond open voor zoiets vanaf de 1e tot en met de laatste avond.
Met 4 mensen waarvan 2 werken en 2 mantelzorger zijn iets regelen is niet zo heel simpel dus na wat heen en weer ge-bel en ge-app lieten we de afspraak gewoon staan en zouden we dus alleen de beelden bij daglicht kunnen fotograferen en niet bij avondlicht. Jammer maar helaas.
Zo vertrokken we dus vanochtend vroeger dan oorspronkelijk de bedoeling was richting Rhenen, daar kwamen wij om 11.30 aan en Anne Marie was ook reeds gearriveerd dus konden we de ingang opzoeken en aan de koffie.

 

 

De voorspelde regen viel gestaag maar drukte onze pret (uiteraard) niet. Onze beschermingsdoeken voor de camera’s hadden we uiteraard niet vergeten. De vriendin van Daphne, Cincia, wilde graag fotograferen leren en met mijn reserve-camera kan dat natuurlijk prima. Cincia ging aan de slag met de camera van Daphne, Daphne met mijn reserve camera en Anne Marie en ik met onze eigen camera’s. Het eerste deel deden we in de regen maar toen we eenmaal het aquariumdeel weer verlieten werd het droog en bleef het droog, zelfs de zon probeerde meermalen door het wolkendek heen te breken en dat lukte ook nog eens zij het dan spaarzaam.

 

 

Op zeker moment wilden we gaan eten…. ik wil graag eerst de panda’s zien zei Anne Marie, waarop ik grinnikte, dat doen we ook want boven de panda’s zit het restaurant. Aangekomen bij dat verblijf troffen we het want het mannetje was buiten aan het spelen, het vrouwtje lag in het binnenverblijf in dromenland, althans ze was half wakker want ze verplaatste zich een beetje, heel lui en langzaam.
Door de regen waren we natuurlijk wat koud aan het worden dus besloten we warm eten te gaan kiezen en ook dat was een aangename verrassing want het was hartstikke lekker en niet eens zo heel duur, prima dus.
Na het eten verder het berenbos is onder andere, nou hebben we geen beren gezien (de bruine niet bedoel ik, de Malaise Honingberen wel) maar de wolven waren deze keer prachtig te fotograferen omdat ze meermalen dichtbij en goed in beeld kwamen.
Vervolgens naar de olifanten, over het wad, naar de Gorilla’s en Orang Oetans etc. Tegen 4-en kwamen we terug bij de ingang en daar besloten we de dag met nog een bakkie alvorens voor de ingang nog een aantal laatste foto’s te maken en afscheid te nemen en huiswaarts te keren.

 

 

Het was een ontzettend fijne dag, super gezellig en we zijn met veel foto’s thuisgekomen. De thuisreis verliep probleemloos en om 18.30 ving manlief ons weer op met dampende koffie, thee en warm eten.
Nou is Rhenen niet echt naast de deur voor ons maar aangezien de beelden groot in aantal zijn en ook erg mooi hebben Daphne en ik maar besloten om as vrijdag weer te gaan maar dan later in de middag om de beelden nogmaals te fotograferen maar dan met de lichtjes aan en een donkere hemel erboven *glimlach*.

 

 

Daphne’s foto’s staan H I E R
Cincia’s foto’s staan H I E R
Mijn foto’s staan H I E R 
Verslag van Anne Marie staat H I E R 

Zo verdrietig!

Al geruime tijd keek men in Ouwehand Zoo te Rhenen uit naar de bevalling van olifantenkoe Duna. Deze baby zou de 2e afrikaanse baby in Nederland (en in Europa!!)  geboren zijn. Afgelopen zaterdag beviel Dunja en ogenschijnlijk was alles goed maar helaas is het kalf maandag toch overleden.
Op de website van Ouwehand staat het volgende:

Het Afrikaanse olifantje dat afgelopen zaterdag is geboren in Ouwehands Dierenpark, is maandagavond volkomen onverwacht overleden. Verzorgers en overige medewerkers van Ouwehands Dierenpark zijn aangeslagen.

De geboorte van het olifantje was het resultaat van een jarenlange voorbereiding. Olifant Duna werd drachtig na drie kunstmatige inseminatie (KI)-pogingen, verspreid over twee jaar, uitgevoerd door een gespecialiseerd team. De laatste poging in april 2016 bleek succesvol.

Zaterdag 20 januari was het na een draagtijd van 640 dagen eindelijk zover. Om 04.00 uur beviel Duna van haar eerste kalf, een kerngezond vrouwtje. Het kalf dronk goed en was zondag en maandag zelfs al volop bezig de stal te verkennen. Olifant Duna toonde zich vanaf het begin een oplettende en zorgzame moeder. Dat is niet altijd vanzelfsprekend bij onervaren olifantenmoeders.

Afrikaanse olifanten staan erom bekend dat zij onvoorspelbaar kunnen zijn. De eerste dagen na de geboorte van een Afrikaans olifantje zijn daarom altijd spannend. Om die reden besloot Ouwehands Dierenpark het blijde nieuws later deze week wereldkundig te zullen maken.

Maandagavond echter veranderde de houding van de kersverse moeder radicaal: zonder zichtbare aanleiding viel zij haar eigen jong aan. De aanwezige verzorgers waren machteloos. Zij konden het jong niet in bescherming nemen tegen haar agressieve moeder, die 3.000 kilo weegt. Het jong had een gebroken rug en daardoor een dwarslaesie van het ruggenmerg waardoor euthanasie de enige optie was.   

Directeur Robin de Lange: “We zijn allemaal aangeslagen, maar met name voor de verzorgers is dit wel bijzonder verdrietig. Zij hebben de afgelopen jaren naar het moment van de geboorte toegeleefd. Die verliep vlekkeloos en dus waren we in een juichstemming. Dat het plotseling zó anders uitpakt is een grote tegenslag.”

Achtergrond

In Ouwehands Dierenpark verblijven sinds 2006 Afrikaanse olifanten. Onze huidige kudde bestaat uit vier dieren: een stier van 24 jaar en drie koeien, tussen de 20 en 46 jaar oud. Onze olifanten kunnen beschikken over 5.000 m² leefruimte, bestaande uit twee buitenverblijven en aparte stallen voor elk van de dieren.