Archief van
Categorie: ~ KLIKKERIJ ~

R.I.P Brego & Precious

R.I.P Brego & Precious

 

Een ander tijdperk breekt aan… Een nieuwe rangorde moet (zal) gaan ontstaan…
Alles moet een plekje krijgen, letterlijk en figuurlijk.
Het is héél lang geleden dat we ‘maar’ 4 4-voetige huisdieren hadden dus ook voor ons is dit een nieuwe situatie.

Kwart over vier waren we terug van de 3e dierenartsenpraktijk en inderdaad 3x is scheepsrecht. De regels daar (ivm Corona) behelsen oa dat er maar 1 persoon met een dier naar binnen mag, dus man bleef in de auto, eerst met Brego en later in zijn eentje. Ik werd daar heel goed opgevangen door de assistentes en de behandelende dierenarts. Bij het zien van Precious (02-08-2002) en Brego (20-7-2008) gaf ze me al gelijk, werd verder geen woord aan verspild. Ze onderzocht beiden even vlug en gaf ze ze het spuitje waarmee ze in slaap vielen, vrij snel daarna volgde de injectie met vloeistof die er voor zorgt dat het hart stopt, binnen een paar seconden was het over en uit, bij allebei, wat wel soort van bevestigde dat het voor hen ook klaar was.

Nog één stap te gaan….. de medicatie bij praktijk 2 moet nog opgehaald (ik wacht op het telefoontje dat het binnen is) en dan kan ook Vanyar overgeschreven worden naar praktijk nr. 3 en gaan zij de zorg voor hem overnemen. De zorgen zijn nog niet over wat Vanyar betreft, we moeten afwachten of de medicatie aanslaat… en hoe het dan verder gaat. Bilbo, Pippin & Merry hebben even snuffelend rondgelopen maar liggen inmiddels op hun vaste plekjes alsof ook zij al afscheid genomen hebben en het voor hen ook klaar is. Hetzelfde geldt voor Vanyar.

 

Kortom… het is (bijna) goed zo….
Nog even wat brokken wegslikken en wennen aan de nieuwe samenstelling van onze veestapel.

R.I.P. Precious & Brego

 

Leuren…

Leuren…

Kennen jullie die mop?
Welke mop?
Nou die ene mop….
Die mop van die vrouw die een doodziek dier had en met dat dier en veel stress een (Pinkster-)-weekend door moest om daarna alsnog in de kou te laten staan geworden? Die vrouw die ook nog 2 heel oude dieren en nog 3 andere dieren had?  Die vrouw die na een debacle bij dierenartsenpraktijk 1 besloot over te stappen naar een andere en vervolgens afspraken maakte nadat haar ervaringen uit en te na besproken waren?  Die vrouw die vervolgens een afspraak maakte met het dierencrematorium?
>>>>>Het was géén mop<<<<<
Het werd een zoveelste stap in het drama van ego’s over de ruggen van doodzieke / koekje-is-op-dieren.

Gisterenavond (woensdagavond dus) kreeg ik om even voor tienen… ja,écht!! … een telefoontje van de dierenarts van praktijk nr. 2 die ik eerder die middag aan de lijn had gehad. Hij stelde dat hij niet Brego en Precious wilde laten inslapen zonder ze eerst te onderzoeken want hij kende ze immers niet? En dus werd de afspraak gewijzigd, ik werd geacht vanochtend op de al eerder afgesproken tijd met beide dieren te verschijnen opdat hij ze kon onderzoeken om te bepalen of ‘inslapen’ wel nodig zou zijn….. toen ik hem herinnerde aan het gesprek eerder die dag en de afspraken die daarbij gemaakt waren… onderbrak hij mij en overstemde hij mij met ‘ivm corona doen wij geen huisbezoeken’…. én daar kon ik het mee doen.

Vannacht geen oog dicht, piekeren, piekeren en nog eens piekeren. Natuurlijk had ik geen zin me door zo iemand met de rug tegen de muur te laten zetten, dat pik ik ook niet, maar nog meer had ik geen zin om een schaakspel te spelen over de ruggen van de helft van mijn veestapel in die conditie waarin dat 3-tal verkeert. Zeker ook omdat ik nog steeds niet de 3 medicaties heb die voor Vanyar van levensbelang zijn. (2x per dag 3 soort medicijnen voortaan + 2x per week medicijnen voor zijn chronisch oorprobleem + speciaal voer)

Vanochtend in alle vroegte weer in de telefoon en andere praktijken hier in de stad gebeld, situatie uitgelegd en om hulp gevraagd, gesmeekt is het betere woord. Enige tijd later had ik dan (weer) afspraken gemaakt. Vanmiddag om 15.15 moet ik met Brego en Precious naar de 3e praktijk komen. Man moet mee. Hij moet met 1 dier in de auto blijven als ik met het andere dier naar binnen moet. Daar worden de dieren dan onderzocht en als de dierenarts het met ons eens is worden ze ook gelijk daar ter plekke ingeslapen want geen enkele praktijk hier in de stad doet aan huisbezoeken dus kan ik wel willen dat hun thuis hun laatste plek moet zijn maar blijkt dat geen optie.  Als ze dan ingeslapen zijn komt het dierencrematorium ze ophalen, de afspraak die dus met hen al gemaakt was is gewijzigd in een ‘onder voorbehoud’ met andere tijdsbestemming.

Voor alle duidelijkheid, ik heb het volste begrip voor de werkethos van een dierenarts die zegt: “ik ken de dieren niet dus ik wil ze eerst onderzoeken voordat ik ze inslaap”… dat is een morele overweging, deel van diens opleiding en werk, eed van Hippocrates én het feit dat ook een dierenarts zich aan de wetgeving houdt.
Ik begrijp ook dat men ivm Corona geen huisbezoeken wil doen (ondanks de versoepeling sinds afgelopen maandag) Ik begrijp dus ook dat mijn wens dat onze dieren in hun eigen omgeving inslapen geen optie is…
Maar ik begrijp niet, met de beste wil ter wereld niet… dat ik na het debacle met praktijk 1 bij praktijk 2 tegen een heerschap aanloop dat mij met de rug tegen de muur zet en op een eerder gemaakte afspraak terugkomt met als enige reden dat hij het niet wil omdat hij geen huisbezoeken wil doen en aan zo iemand moet ik dan mijn dieren toevertrouwen in hun tijd van nood? Nee! Dát ik het niet begrijp vind ik overigens wel prettig want dat zegt mij dat ik niet zo’n mens ben die zijn eigen wil boven alles stelt en schijt heeft aan een ziek levend wezen dat van zijn hulp afhankelijk is. Sterker nog, als ik dit allemaal niet zelf zou beleven zou ik het niet geloven als iemand over wangedrag van (meerdere ook nog) dierenartsen zou vertellen!

Kortom…. eind van de middag, vanaf plm 15.15 gaan er dingen gebeuren… ik hoop met heel mijn hart dat het 3e x scheepsrecht is, zeker voor mijn dieren en dat ik vanavond een diepe zucht kan slaken… tranen kan laten… en me dan kan focussen op de overgebleven 4 4-voeters (en ook mijn eigen gezondheid, zowel fysiek als mentaal is het nu ondermaats) en dat ik dan ‘beseffen’ mag dat het leuren met mijn dieren, knokken voor hun welzijn, voorlopig afgelopen is.

Nog één stap…

Nog één stap…

Vanochtend kwam (zoals ik al verwachtte, hoezo pessimistisch als het realistisch is) de beloofde uitslag niet dus klom ik zelf in de telefoon en ging navraag doen… ‘het is nog niet binnen, zodra het komt bellen we….’
Ik het internet op… immers: wie zoekt vindt… en dus vond ik info over de testen en bleek daaruit dat ik voorgelogen was! (goh? joh? écht? waarom verbaast dit me nou niet?) Ik wederom de telefoon in en een andere dierenartsenpraktijk gebeld, gevraagd om een telefonisch consult zodat ik in alle rust de uitleg kon doen. Ik vroeg hen ook of ik zelf naar Utrecht mocht bellen om om de uitslag te vragen. Dat mocht ik uiteraard als ik dat wilde maar ik werd wel gewaarschuwd dat ik waarschijnlijk de info niet zou krijgen omdat ik niet de dierenarts ben die die testen heeft aangevraagd.

Het is vandaag de dag van Pippi Langkous… weet je nog wat zij altijd zei: “Ik heb het nog nooit geprobeerd dus ik kan het vast wel…” en dus klom ik in de telefoon en belde met Utrecht. De eerste persoon hoorde mijn vraag aan en zei dat hij wel de info al had maar het mij niet mocht vertellen maar dat zijn chef dat wel mocht. Dus kreeg ik een ander telefoonnummer en belde ik die chef. Die vertelde mij dat hij dat ook niet mocht doen want ik was niet de aanvragende dierenarts, Hij adviseerde mij vervolgens zijn baas een e-mail te sturen met uitleg van wie ik was en wat ik wilde. Zogezegd zo gedaan, ik in de mail dus. De uitleg geschreven en het dringende verzoek mij zsm te bellen met de uitslag omdat ik het wachten na 6 dagen wel beu was en mijn geduld naatje.

Ik legde de laptop weer weg en liep naar de keuken om koffie te halen. GSM in de hand natuurlijk want stel je voor. En ja hoor daar ging de telefoon al. Mijn eigen (nou ja voormalige natuurlijk) dierenarts belde, nee niet de behandelende maar de hoogste baas van de praktijk met de uitslag. Mevrouw had geen zin om op mijn klacht in te gaan en praatte erover heen, waarna ik haar overstemde (ik heb iets meer volume dan zij) dat ik haar niet meer wilde spreken en ik legde de hoorn neer terwijl zij nog ratelde over Vanyar en de uitslag.

Terwijl ik neerlegde kwam een wisselgesprek binnen. Die meneer uit Utrecht, die dus enkele minuten eerder mijn mail ontvangen had, belde. Wilde graag van de hoed en de rand weten en deelde mij de uitslag mede. Vanyar heeft dus Addison’s Disease; oftewel optie 2 van de 50/50 kwestie waarover ik al dagen schreef, hij hoeft dus niet ingeslapen te worden maar moet voortaan 3 soorten medicijnen krijgen waarmee hij “100” kan worden. Daarna kreeg ik uitgebreid uitleg over deze kwaal en dat het zeldzaam is etc etc etc. Ik denk dat ik onderhand bijna alles weet van deze ziekte *glimlach*. De info die ik al vanaf het internet had aangevuld met de info van die meneer en de info die ik had gekregen van die dierenartsen die ik ondertussen gesproken had.

Bij het neerleggen van de telefoon ging hij gelijk weer over en werd ik gebeld door mijn nieuwe dierenarts. Een meneer met een aangenaam stemgeluid en een rustige manier van praten die door zijn assistente uitgebreid ingelicht was en mij dus vertelde dat de medicatie die Vanyar nodig heeft niet voorradig is omdat het én complex is en zeldzaam. Hij had ook gehoord van de situatie rondom Brego en Precious en zou eea uitzoeken en mij terugbellen.

Weer even later werd ik inderdaad terug gebeld en konden we de afspraak maken dat hij morgenochtend langskomt om Brego en Precious in te laten slapen. Totaal geen gezeur over Corona, moeilijk ivm 1,5 meter en wat al niet meer aan flauwekul. Hij komt en het gebeurt ergens halverwege of aan het eind van de ochtend.  Na het beëindigen van dat gesprek belde ik het dierencrematorium en maakte de afspraak dat zij morgenmiddag komen om Brego en Precious op te halen.

Kortom…. morgen…. op mans 63e verjaardag… verandert onze 6-koppige en 4-voetige veestapel in een 4-koppige 4-voetige ipv 3-koppige 4-voetige.  Over plm. 20 uur kan ik deze ellende afsluiten met een ‘tot ziens’ aan Brego & Precious… en me focussen op herstel van de balans in onze roedel…. én zelf weer tot rust komen, hopelijk weer normaal slapen, hopelijk dan ook met niet-langer- hartkloppingen van ’emotie die zó onnodig is’.

Én nóg “even”

Én nóg “even”

En het verhaal Vanyar heeft nog steeds geen einde noch duidelijkheid, wél drama!!

Vrijdag bleek dat er belangrijke testen nodig waren omdat het 50/50 was… of het één, met als gevolg inslapen, of het ander met als gevolg medicatie voor de rest van zijn leven. Vanwege het unieke aspect aan dit verhaal waren die testen niet voorradig en moesten besteld worden. Dat was pech. 2e pech was dat het vrijdag, dus vóór het weekend was, 3e pech was dat het ook nog eens Pinksterweekend werd. Met veel waarschuwingen, én de weekenddienst geïnformeerd dat zij in geval van nood, op de hoogte waren, ging ik huiswaarts.
Een K(walitatief) U(itermate) T(eleurstellend) waardeloos weekend volgde waarbij het mij, ongeacht verwoede pogingen, niet lukte de klok vooruit te kijken.

Vanochtend zou Vanyar opgenomen worden want de tests, die besteld waren vrijdag, werden verwacht.  Dat feest ging dus niet door. De tests arriveerden niet en sterker nog, er was onduidelijkheid wanneer die dan wel zouden arriveren, zo werd mij aan de telefoon medegedeeld. Na van de verbijstering bekomen te zijn, stikkend in verontwaardiging, vroeg ik naar de naam van die tests en zei ik dat ik dan wel andere praktijken zou gaan bellen om te vragen of zij die tests wel op voorraad hadden etc.
Ja nou nee nou ehhhh dát was niet de bedoeling.
Tja dát moet je dus bij mij niet doen; respectloos omgaan met een levend wezen dat volledig afhankelijk is van onze wijze van handelen!! Na hoe alles gegaan was de afgelopen dagen sinds woensdagavond. (plus natuurlijk wat ik al sinds oktober te verstouwen kreeg en de gevolgen van corona ook nog eens daar boven op) dus ik ging uit mijn plaat.
We hebben het hier over een levend wezen dat volledig van ons voor goede zorg afhankelijk is en niet over een rolletje behang oid.
Ik was woest (ben dat nog steeds eigenlijk, meer gefrustreerd en enorm verdrietig.
Pech voor diegene die mij dan aan de telefoon heeft want des te verontwaardigder / bozer ik ben, des te sterker ben ik verbaal.
Uiteindelijk werd mij beloofd dat er overleg gepleegd zou worden en dat men mij terug zou bellen.
Toen dat na een half uur wachten nog steeds niet gebeurd was, had ik er schoon genoeg van en belde zelf, waarop mij medegedeeld werd dat iemand onderweg was naar een andere dierenartsenpraktijk hier in de stad om daar de tests op te halen en ik kreeg een tijdstip door dat ik terug kon komen met Vanyar zodat hij weer opgenomen kon worden .
Ruim een uur later stond ik in de praktijk de dienstdoende dierenarts mijn ongenoegen mee te delen en heb ik haarfijntjes (druipend van sarcasme) hen gewezen op hun posters aan de balie “bent u tevreden vertel het een ander… bent u…. vertel het ons…”   ….. ze zullen dus nog echt wel een paar stappen moeten zetten wil ik daar klant blijven, laat staan dat ik hen ooit nog weer zal vertrouwen met de zorg voor mijn dieren….

Inmiddels is het 3 uur en is Vanyar weer thuis. Hij heeft wederom aan het infuus met vocht en medicijnen gelegen en in een tijdsbestek van 2 uur zijn tests gedaan. Alles gaat nu met speciale koerier naar Utrecht en waar ik bij stond werd met Utrecht gebeld om te vragen wanneer er dan uitslag zou zijn. ‘Toevallig’  doen ze die tests vannacht… en krijg ik dan morgen uitslag.

En dán is er nog het stukje over laten inslapen van dieren dat niet thuis kan ivm corona. Daar hielden ze ook vandaag weer aan vast. Net als over voorgaande maakte ik ook hierover mijn ongenoegen duidelijk en stelde dat dat voor mij onacceptabel is. Stel dat er morgen foute uitslag van Vanyar komt moet ik met 3 dieren in de auto op en neer naar de praktijk om ze dáár in te laten slapen? Dát gaat dus niet gebeuren. De kroegen zijn weer open, de terrassen, de bioscopen en noem maar op. Zij hebben bovendien genoeg beschermingsmiddelen in voorraad… hier is een grote tuin en een ruime woonkamer etc, dus ze zullen hier moeten komen. Dat gaat dus morgen besproken worden nadat de uitslag van Vanyar binnen is en de dienstdoende artsen met de baas van de praktijk hebben overlegd.

Kortom…… dit muisje krijgt dus zeker nog een staartje !!!