Archief van
Categorie: Zandloper

Vergankelijkheid

Vergankelijkheid

Af en toe roerloos blijven staan en ervaren wat er al dan niet gebeurt
Je weet immers dat je verder moet gaan omdat dát het leven kleurt
Elk moment in vol besef beleven vanuit de wil het te ervaren
Niet van plan je te laten weerhouden door mitsen en maren
Welk pad je ook gaat, obstakels die je moet nemen,
Alléén jij hebt het recht jouw leven te claimen.
Wat een ander ook maar wenst te bepalen
uit jouw leven kun jij winst halen.
Alles zal ooit toch wel vergaan
waar jij ook zult staan.
Samen of toch alleen
jij, ik, iedereen
gaat heen.
Vergaan.
*
Ontstaan
Leven gaan.
Leiden en lijden;
goede en slechte tijden.
Builen vallen en geschaafd raken
Tevens soms geneigd zijn tot staken.
Ook dát kan niemand je eigenlijk verbieden
Dingen, goed en kwaad, zij zullen toch geschieden.
Proberen te nemen zo alles komt, goed- en kwaadschiks
Negeren heeft totaal geen zin, dat brengt je helemaal niks.
Aanvaarden, zelfs wanneer je denkt het niet (meer) te kunnen dragen
Ook jij mag gerust volop klagen, de opluchting zal je naderhand schragen.
Geregeld roerloos staan, daarna weer voluit leven tot jouw eigen moment van vergaan.
Uitgebloeid

Uitgebloeid

Aan je bestaan komt een eind, je dagen zijn geteld
nadat je in pracht en praal voluit bent opgeweld.
Het overleven is begonnen, tijd is zo geronnen.
Kracht glipt als zand door je vingers,
je reikt hongerig naar het licht.
Stralend in pracht en praal
je sporen rond strooien.
Nog iets geven,
voluit leven.
Uitgebloeid.
Leven gegeven
door uitbundige bloei.
In ronde rij gerangschikt
nadat je je fundamenten verloor.
Vooraleerst met gelijken op een hoop,
daar dan weer weg geplukt en meegenomen.
Daarna werd je dagelijks attent gevoed en verzorgd
en kreeg je een mooie plaats en bewonderende blikken.
Het zaadje gezaaid, door wind verwaaid, bloeiend leven dat verfraait.