Zwijmelen op Zaterdag ~ Herdenken


Trees‘
Zwijmelen op Zaterdag ~ sinds 11-11-2017
voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012) ~

 

Vandaag val ik even in herhaling want ik heb dit nummer al vaker geplaatst. Toen ik dit nummer voor het eerst opgevoerd zag worden door Jeans raakte het me enorm diep en ik zal dat ook nooit meer vergeten. Eind jaren 90 ging ik voor het eerst naar een voorstelling van Jeans als wederdienst voor iemand die mij een gunst verleende, zowel van die gunst als van het gevolg heb ik nooit spijt gehad en ik koester nog steeds heel dierbare herinneringen aan die tijd!
Enkele dagen eerder had ik mijn toenmalige hartsvriendin verloren, totaal onverwacht een hartstilstand en 3 pubers bleven ontredderd achter want hun vader was er nooit voor hen geweest en hun moeder was een half jaar eerder alleen komen te staan toen ze e.i.n.d.e.l.i.j.k. de moed vond hem de deur te wijzen. Ik schrijf nu wel ‘totaal onverwacht’ maar eigenlijk was dat niet zo, hij had haar al die voorgaande jaren zoveel aangedaan dat zij bezweken is aan de gevolgen daarvan.

Vandaag is het 4 mei… de dag dat wij met zijn allen (hoop ik althans!) stilstaan bij de doden, die van WOII hoofdzakelijk maar ik kan me niet voorstellen dat je op een dag als vandaag niet ook de mensen voorbij ziet komen in je hoofd die jij verloren hebt, de mensen die jij lief had, nog steeds lief hebt. Vandaag gedenk ik dus die vriendin maar ook de mensen van wie ik de afgelopen jaren afscheid moest nemen, op 1 na waren ze allemaal onder de 65, die ene was 71. Sinds 2014 verloor ik uit zeer nabij staande kring 5 mensen, nam ik ook afscheid van mensen die minder dichtbij stonden maar toch een waarde voor mij hadden. En dan zijn daar de huisdieren van wie ik afscheid nemen moest.

Ja… ik zit nog in de rouwfase, ik weet het, kan ik niet ontkennen, al gaat het momenteel gelukkig heel goed met me. Toch speelde dit lied de afgelopen weken veelvuldig door mijn hoofd en heb ik het heel bewust bewaard tot vandaag, wetende dat 4 mei op een zaterdag zou vallen. De titel geldt immers niet alleen voor mij maar voor een ieder van ons want afscheid nemen van iemand die je zo dierbaar is, dat hebben we allemaal al wel meegemaakt.

Dood & Leven, ze horen onlosmakelijk bij elkaar… Beiden kunnen een “feestje” zijn maar helaas komt dat minder vaak voor dan je graag zou willen!

 

7 & de rest

Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag

sinds 11-11-2017

voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

 

Al is het dan inmiddels al weer 2 jaar jaar verleden tijd, in dat verleden liggen ontzettend dierbare herinneringen aan 19 jaren Jeans. Gaandeweg die jaren heb ik vele leuke en getalenteerde mensen mogen ontmoeten, sommigen ervan zelfs dusdanig dat ik ze veel beter mocht leren kennen. Eén van de heren uit dat verleden is Diederick Ensink en hij is toch wel één van mijn top-3 liefste castleden van de mannelijke kant. Gelukkig is hij ook nog steeds ‘bezoek- en bewonderbaar’ en kan ik nog steeds genieten van zijn talent waaraan ik nog geen grenzen heb kunnen ontdekken, integendeel, elke keer dat ik hem weer ergens zie optreden mag ik constateren dat het uitgebreid is. Zo prachtig te zien hoe iemand zich verder mag ontwikkelen en die groei mee mogen maken kan mij enorm ontroeren, vooral bij mensen die zoals Diederick wars zijn van kapsones of wat ook maar en gewoon heel bescheiden blijven.
In de musical Dorus bijv, telde ik op een gegeven moment 13 instrumenten die hij bespeelde, ga er maar aan staan! Dat zijn talent ook voor een deel uit humor bestaat is in Jeans al veelvuldig gebleken en de laatste 3 seizoenen mag hij zich daarin uitleven, uiteraard met gebruik van instrumenten-kunsten die zeer goed van pas komen, in de shows van Purper.

Het stuk dat ik vandaag met jullie wil delen is een bekend nummer dat hij covert… ook instrumentaal. Zijn stem niet meegerekend bespeelt hij hier 7 instrumenten: Een prachtig stuk muziek, dat ook in Jeans uitgevoerd is maar dan in een ander arrangement en door een ander, zeer talentvol iemand overigens, die nu schittert in de musical Lion King in één van de hoofdrollen. Het origineel is een prachtig nummer, is inmiddels door tallozen gecovered en ‘Diedje’ doet dat ook, op een wijze die mij heel blij maakt, maar dat spreekt wel voor zich toch? *glimlach*.

 

 

 

Een klein beetje tederheid

Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag

sinds 11-11-2017

voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

 

Zo her en der vind je het in mijn bloggeschiedenis wel terug… want ik heb het wel vaker benoemd. Bij mij thuis vroeger (jaren 70 ongeveer) was er een tv die hoogstzelden op de Nederlandse zenders stond, behalve dan ten tijde van het journaal en op zondagavond Studio Sport, maar bijna altijd op Duitse zenders. Waarbij niet alleen voetbal- maar ook muziekprogramma’s altijd de voorkeur hadden.
Als opgroeiend meisje zie je dan mensen voorbij komen die een prachtig leven hebben, vol glitter en vooral plezier want je zag veel tandpasta-glimlachen. Idolen had ik al snel en 2 daarvan waren toch echt wel favoriet. Mijn nr. 1 idool in die tijd was Jürgen Marcus. (al zijn muziek kan ik nu, jareeeeeeeen later, nog steeds woord voor woord meezingen). Nr. 2 op die idolenlijst was Roy Black.  Ik herinner me nog hoe ik in shock was toen ik van zijn overlijden hoorde in de herfst van 1991. Ik was toen 28 en hij 48.Wat ik me met name uit die tijd herinner is wel hoe ik weg droomde naar die wereld waarin alles perfect was. Nou ja, wat ik toen als heel jong meisje dacht dan want naarmate ik ouder werd nam uiteraard mijn naïviteit ook af.
Die onwetendheid van toen… mijn dromen van toen… als ik daaraan terugdenk zwijmel ik gelijk want die momenten maak ik natuurlijk nooit meer mee!!

Recentelijk kwam hij op tv voorbij en gelijk flitsten er talrijke herinneringen door mijn hoofd en ja ook veel tekstregels uit zijn muziek. Waaronder ook het stuk dat ik voor vandaag koos om te gebruiken. De titel is zéér toepasselijk, zeker in deze tijd waarin alles zó ontzettend hard, en vooral vaak harteloos, lijkt… Van een klein beetje (meer) tederheid wordt niemand slechter, wie wil het nou niet ontvangen?! Als ik al niet wist hoe goed dat kan doen… weet ik het nu wel dankzij jullie de afgelopen 3 weken, waarvoor dus hartelijk dank!

 

 

(Jullie hadden wellicht iets verwacht is het tijdsbeeld waarin we nu zitten, zou ik normaliter ook wel gedaan hebben maar nu even niet want mijn hoofd staat er helemaal nog niet naar, daarom dus geen paas-tijd-muziek maar iets totaal anders).

Geen spijt

Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag

sinds 11-11-2017 – 30 maart 2019

voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

 

Afgelopen maandag overleed op 76-jarige leeftijd Scott Walker.  Hij maakte deel uit van The Walker Brothers. die in de jaren 60-70 grote hits scoorden. De groep bestond uit Scott, Gary & John. Scott overleed dus enkele dagen geleden, John overleed in 2011 op 68-jarige leeftijd.
Een grote hit was oa “The sun ain’t gonna shine anymore” maar die plaats ik vandaag niet… ik kies voor een ander nummer dat ik mooier vind…

 

Een geheel nieuwe wereld

Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag

sinds 11-11-2017 – 21 maart 2019

voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

 

De meningen over musicals… en musicalmuziek… lopen nogal uiteen… Maar afgezien van smaak kun je toch wel stellen, vind ik althans, dat veel musicalmuziek ook zonder meer de moeite waard is als op zichzelf staand stuk muziek. Het onderstaande nummer is dat een voorbeeld van…
Overigens… wat er nou het eerst was, het ‘kip of ei’ verhaal, dit muziekstuk voor een musical ooit geschreven of dat een musicalproducent dit stuk voor een musical koos, dat weet ik niet. IK vind het een prachtig nummer, ik ken het in meerdere versies, musical en non-musical en vandaag is het mijn keuze.

 

1975

Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag

sinds 11-11-2017 – 9 maart 2019

voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

 

… oftewel 44 jaar geleden alweer… dat Nederland als de winnaar uit de bus kwam bij het Eurovisie Song Festival, dat toen in Stockholm plaats vond.
Dit jaar is het voor Nederland de 60e keer dat het meedoet…


Veler hoop is nu gevestigd op Duncan Laurence… die voor het voetlicht kwam enkele jaren geleden toen hij als Duncan de Moor meedeed aan The Voice.  Of die hoop al dan niet weer de grond in geboord gaat worden zal blijken in de dagen van 14 t/m 18 mei in Tel Aviv.
Het lied waarmee hij Nederland dit jaar zal vertegenwoordigen heet Arcade

 

Terug

Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag

sinds 11-11-2017 – 9 maart 2019

voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012) 

 

3 dagen geleden was het As-Woensdag.
Dé dag dat de tijd van versobering en bezinning begint… 40 dagen om ons voor te bereiden tijdens onze weg naar het licht van Pasen.

Bij die tijd past vanuit de klassieke muziek vooral  J.S. Bach.
Zoals het lot (ik geloof namelijk niet in toeval) bepaalde… zaten manlief en ik van de week voor een aantal van de films van James Bond en toen kwam er in 1 van die films muziek voorbij waarbij ik gelijk dacht ‘bingo… zaterdag…’

Nou is de keuze uit muziek voor deze tijd best wel groot en had ik uit tal van andere stukken kunnen kiezen maar ik dacht dat het wel leuk zou zijn iets te kiezen dat jullie hoogstwaarschijnlijk wel kennen als jullie de melodie horen. Ik vind het zelf een prachtig stuk en ik hoop dan ook dat jullie dat met me eens zullen zijn.

 

 

De cirkel is rond

 

“Simba-Time” verscheen op mijn foon toen Nigel mij berichtte, acuut kreeg ik natuurlijk een smile van oor tot oor!
Met in de cast niet alleen Nigel maar ook Gaia, David en Naidjim, uit ‘mijn goeie ouwe Jeans-tijd’… stond het uiteraard als een paal boven water voor mijn schoonmeisje en mij dat wij deze musical niet zouden overslaan en het niet één keer maar vaker wilden gaan zien.

Op musical-gebied een waar hoogstandje als je alleen al kijkt naar de techniek en hoe alles is vormgegeven. Al moet je het werk dat alle cast- & bandleden en de vele anderen eromheen zeker ook niet uitvlakken. Dat deze musical inmiddels veel awards heeft gekregen vind ik dan ook volstrekt logisch. De laatste voorstelling is in juli en dan stopt deze musical, uiteraard zijn Daphne en ik daarbij, althans de kaartjes hebben we al ‘eeuwen’ in ons bezit.

Nog één keer proberen me 100, zo niet 1000, % te focussen op dat wat er op het toneel gebeurt en voor alles daarbuiten mega oog- & oorkleppen op zodat ik weer het juiste soort kippenvel van top tot teen mag voelen glimlach … voor Nigel dus.

 

 

Nog één keer die rit naar dat verre gewest dus… voor Nigel heb ik dat wel over maar het is wel de laatste keer dat ik dan dat theater in zal stappen. De laatste keer dat ik er was heb ik me groen en scheel geërgerd over hoe men de behandeling van het publiek kwalitatief onder peil heeft gebracht. Dat ben ik niet gewend van dat specifieke theater, integendeel, was dus zeer teleurstellend, te meer ook daar ik 0,00 reacties heb ontvangen op mijn mails naderhand richting zowel het theater als de producent. Je betaalt een godsvermogen voor een plekje bij een voorstelling aldaar dus enig fatsoen mag je op zijn minst wel verwachten, vind ik.

 

Zwijmelen op Zaterdag Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017) ~ 2 maart 2019 – ~ voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

Geluidloos

“Het geluid van stilte”… is een nummer uijt 1964 van S&C, of de titel gelijk bij iedereen belletjes doet rinkelen weet ik niet maar tegelijkertijd kan ik me niet voorstellen dat je de muziek niet herkent zodra het begint te klinken…
“Het geluid van stilte”… is oorverdovend. Althans in mijn beleving want echte stilte bestaat niet als je het mij vraagt. Natuurlijk verschillen de volumes van de diverse ‘stiltes’ maar écht stil is het nooit toch?
“Het geluid van stilte”…viel afgelopen woensdag in mij toen ik het overlijdensbericht kreeg van een jonge vrouw van 38.
Een bericht waar niet alleen door mij maar ook door anderen al enige tijd op gewacht werd.
Ik kan niet verwoorden hoe het voelt dat iemand op zo jonge leeftijd moet bezwijken aan een ziekte waarvoor geen behandeling is omdat er ‘te weinig’ aan lijden waardoor er geen geld beschikbaar wordt gesteld voor onderzoek.
De ouders van deze jonge vrouw kregen in de jaren 70/80 2 gezonde kinderen en niemand kon bevroeden welk verschrikkelijk drama hen boven het hoofd hing.
In de tijd dat de zoon in de pubertijd kwam bleek er iets niet oké, allerlei vage dingen… geen dokter die het ouderpaar echt serieus nam, zij gaven echter niet op en bleven op nader onderzoek aan dringen. Dat verhevigde zich toen ook de dochter in haar pubertijd kwam en dezelfde klachten leek te hebben. Na jaren van leven tussen hoop en wanhoop werd uiteindelijk de diagnose gesteld… toen werd ook ontdekt dat zowel vader als moeder drager van die ziekte waren.
Ik ben zelf moeder… en nee ik kreeg ze niet zomaar … en ook de mijne hebben ‘iets’ al is het in dit geval niet een fatale ziekte maar zijnde dus moeder heb ik me vaak proberen voor te stellen hoe het moet zijn om te moeten horen wat je te wachten staat… en dan moet gaan zitten wachten op hoe het zich ontwikkelt en hoelang je je kinderen bij je mag hebben…om ze dan toch al heel jong weer los te moeten laten. Dat dat onbeschrijflijk vreselijk moet zijn kan ik vanuit mijn verstand wel invullen maar gevoelsmatig uiteraard uit.

Mijn muziekkeuze van vandaag is dus ‘Sound of Silence’ maar niet de officiële versie. Ik weet dat er mensen zijn die vinden dat je van de muziek van bepaalde artiesten moet afblijven en soms voel ik dat ook wel zo maar in dit specifieke geval heb ik met deze cover absoluut geen moeite. Pentatonix heet deze groep… en hun versie raakt mij altijd al, en in de emoties van de afgelopen dagen extra dus is het wel logisch dat ik er vandaag voor kies toch?!

 

 

Zwijmelen op Zaterdag Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017) ~ 23 februari 2019 – ~ voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

Jij

In de week van Valentijn… mag een liefdesduet natuurlijk niet ontbreken.
Nou is de keuze reuze, je kunt met betrekking tot dit onderwerp werkelijk in elk muziekgenre terecht, maar ik hoefde deze keer niet nadenken want dit lied dook op ergens van de week en ik wist gelijk dat ik deze wilde gebruiken vandaag, was alles maar altijd gelijk zo simpel en duidelijk glimlach.

De titel is: Wij staan samen sterk…  en eigenlijk zegt dat alles, al maak je er nog zulke lange en bloemrijke zinnen van….

Overigens, mocht de melodie je bekend voorkomen dan kan dat wel kloppen:
Het is namelijk een parodie uit 1990 door Herman Finkers en Brigitte Kaandorp.
De originele versie is “Together we’re strong” uit 1983 van Patrick Duffy (bekend als Bobby van tv-serie Dallas) en Mireille Mathieu. (Als je alleen het liedje wilt beluisteren en niet het voorstukje wilt zien, scroll dan door naar 1.32)

 

 

Luisteraar, hij is knap, hij is leuk, hij is intelligent
Hij is sterk, hij is woest aantrekkelijk
Hij heeft een snor en een accent en hij staat hier naast me
Ik zing ‘t duet met de man van mijn dromen

Dank je Birgit
En zei Socrates al niet “op ieder potje past een dekseltje”
Al verschillen wij nog zo veel al kunnen wij elkaar amper verstaan
Als wij bij elkaar zijn, dan past zelfs de grootste sleutel in het
kleinste slot

Huh, wat zeg je?
Wat?

Jij bent de sleutel, ik ‘t slot
Jij bent de gids, ik ben de grot (wat?)
Jij bent de deksel, ik de pot
We staan samen sterk, dit gaat nooit kapot

Jij bent de zee, ik ben de pier
Jij bent het glas, ik ben het bier
Jij bent de koe, ik ben de stier (oh Herman)
1 Uur met jou is vijf kwartier

(We staan samen sterk) Jij bent de trein, ik het station
(We staan samen sterk) Jij bent de regen, ik de ton
(We staan samen sterk) Jij bent de kers, ik de bonbon
(We staan samen sterk) Jij bent de rups, ik de cocon

(We staan samen sterk) Ik ben het zakje, jij de thee
(We staan samen sterk) Ik ben de kaas, jij de souffle
(We staan samen sterk) Ik ben de keizer, jij de snee
(We staan samen sterk) Ik ben Toon Hermans, jij bent Carre

We staan samen sterk
We staan samen sterk
We staan samen sterk
We staan samen sterk

‘k Had nooit gedacht dat ik ooit met jou zou zingen
Ik mocht eerst niet van m’n verloofde
Een liefdesduet
Wie weet werden we’r wereldberoemd mee
Dan maken we nog meer van dit soort dingen
We zingen over heel de wereld
Dan kopen we een villa en een jacht (villa en een jacht)

Nah, ‘n villa en ‘n jacht vind ik trouwens ook weer niet nodig
W’rom niet? ~ Nah, da’s duur
Nou ja Herman, we zitten middenin een romantisch duet
Nou, ik vind dat toch wel belangrijk
Nah ja, sorry hoor, maar dat vind ik nou echt iets voor een tukker,
om nou over geld te beginnen
Ja luister Birgit, ik vind romantiek best
maar het moet wel betaalbaar blijven
Nah ja, dat vind ik nou echt belachelijk

Ik ben bang
Wij zijn het varken en de tang
(wat een pietluttigheid nou opeens zeg,
betaalbare romantiek dat bestaat toch helemaal niet)
Bonifacius en een Fries
(dat kost nou eenmaal handenvol geld maar)
Jij bent ‘t schrikdraad waarop ik pies
(krentekakker ook eigenlijk ook zeg)

Ik ben de kip, jij bent de gril
(hiero, moet je ‘m eens zien staan in z’n ouwe kloffie)
Ik ben de paus, jij bent de pil
(hij heb ook geen smaak ook he, gewoon met Danny de Munk moeten doen)
Wij zijn een doedelzak in Tirol
(die begrijpt dat soort dingen tenminste)
Jij bent Berdien Stenberg,
ik ben een viool
(ja en maar doorzingen, waar slaat dat nou op)

Ik ben de steen, jij bent de nier
(met z’n stomme snor)
Jij bent Amstel, ik ben bier
(ja, nog een beetje reclame zitten maken op mijn CD)
Jij bent Pieter, ik ‘t klavier
(boer, nah ik heb ‘t helemaal gehad)
‘t Leek me ook sterk (nou mij ook)

Het leek me ook sterk (het leek me ook sterk)
Het leek me ook sterk (het leek me ook sterk)

 

Zwijmelen op Zaterdag Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017) ~ 16 februari 2019 – ~ voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)