Type your search keyword, and press enter

Trio

Vandaag was het weer een ‘trio’-dag… Niet alleen in de afspraken die ik vandaag vervulde maar ook het (telkens wisselende) gezelschap waarin ik vertoefde. Vanochtend reed ik eerst naar Rolde om daar een bezoekje te brengen aan mijn maandagmeneer die sinds 2 weken, vandaag precies, in een verzorgingstehuis woont die zorgt levert die past bij de indicatie die men heeft afgegeven. Ja, als je maar geld hebt, kun je wel de zorg krijgen die je nodig hebt maar moet je wel bereid zijn om jouw (heel oude in dit geval, op 1 maand na 94) wortels in andere aarde dan die van je eigen woonplaats te steken… Dat dat niet zo maar gaat blijkt uit alles en voor ons als bezoek is het veelvuldig slikken omdat het zinloos is op alles te reageren want je kunt noch het verdriet noch de ergernissen wegnemen. Ik had hem wat lekkers mee genomen en een mooie bos rozen en dat vrolijkte hem wel op, gelukkig ken ik de oude baas onderhand goed genoeg om te weten waarmee ik hem kan plezieren *glimlach*.

Daarna tufte ik door naar Emmen om even later met mijn dierentuinduo de weg over te steken, alle drie niet zo heel fit dus alleen een Jungola-dag vandaag, zo bespraken we. Weliswaar met een grijs en een grinnik want ja we weten onderhand dat we nooit op voorhand weten wie we tegenkomen en hoe het dan verder gaat, meestal anders dan op voorhand gepland en het zou ons dus niet hoeven verbazen dat dat vandaag ook zou gebeuren.

Na een bakkie leut bij Travellers staken we het Kompasplein over en namen afslag Jungola, waarbij het bij de MonkeyMarket al erg druk bleek want tja de Doodshoofdaapjes waren buiten en gezien hun aandoenlijk uiterlijk hebben ze veel fans. Jammer dat dat uiterlijk zeer misleidend is maar ja dat is bij veel wilde dieren en niet wilde dieren zo. Het was overigens wel erg raar licht, door de dreigende wolken die overtrokken, de zon die heel hard haar best deed, de lichtere wolken met regenbuitjes en regenbuien erin… maakte het fotograferen niet zo heel simpel, ik moest bij thuiskomst dus ook een behoorlijk aantal naar het ronde archief verplaatsen, maar dat even ter zijde.

De Vleerhonden zijn bij ons alle drie zeer gewilde objecten voor onze lenzen, we kunnen het niet uitleggen, van van ons drieën maar intrigerend vinden we ze wel, dus ook vandaag weer het geluk dat een groot aantal allemaal redelijk dichtbij hing en we dus veel foto’s konden maken. Omdat het paringstijd van de Geco’s is hadden we die al een tijdje niet gespot maar op zeker moment spotte Herman “Stompie”, zoals wij hem gedoopt hebben. Dit jonkie van ongeveer een jaar geleden is zijn staart verloren, vandaar dus die naam. Mijn lens kan op verre afstand iets behoorlijk dichtbij halen en dat deed ik dan ook onder het mom van ‘beter een vage foto op afstand, dan geen foto vlakbij’… want ik weet maar al te goed hoe razendsnel ze in het groen kunnen verdwijnen als ze zich bedreigd voelen wanneer je (te) dichtbij komt. Gelukkig bleef Stompie zitten en vonden we even later ook Moeders op enkele meters afstand en konden we ze beiden van veel dichterbij ook fotograferen.

Hoogste tijd om het geknor uit onze buiken tot zwijgen te brengen. Het was superdruk dus het terras bij Rimbula was behoorlijk gevuld, we vonden gelukkig een tafeltje die we rap inpikten. Op enkele meters afstand ging een arm de lucht in en even later kreeg ons tafeltje meer gezelschap, die vervolgens een tijdje bij ons bleef en weer afscheid nam om zijn eigen weg te vervolgen. Even later hetzelfde verhaal maar dan een ander persoon. Na het eten moeten rokers roken, dus wij naar de uitgang en ja hoor, op het ‘strafbankje’ voegden zich al snel 2 andere fans bij ons, vader en zoon, die ook heel vaak samen in het park rondlopen en ook zij bleven een tijdlang bij ons ‘hangen’ voor zij hun eigen weg verder vervolgden.

Eenmaal de Olifantenbrug over zagen we Mekong bij de poort staan die dicht bleek. Nou staat gewoonlijk de kudde van 10 opgesplits in 2 delen, 1 deel binnen in de Olifantenvallei en 1 deel buiten in de Olifantendelta. De wisseling vindt meestal zo rond 14 a 14.15 plaats. Toen wij daar liepen was het nog maar 13.30 maar Mekong had overduidelijk geen zin meer aan het buitengebeuren en wilde naar binnen. Tot hij echter onze stemmen hoorde, hij draaide zich acuut om en zette de nodige stappen om ons te komen begroeten. 5 blije mensen natuurlijk!!

Eigenlijk wilden we daarna het park weer uit maar aangezien Vader en Zoon net als wij ook erg fan van de Leeuwen zijn besloten we toch nog even de Leeuwenberg op te zoeken. Bij de Prairiehondjes was het ook erg druk want ook zij hebben hetzelfde effect op mensen als de Doodshoofdaapjes. Bij de Leeuwen was het rustig, ze waren allemaal in dromenland op Tia na, zij was en bleef alert, zeker toen het begon te regenen. Zij keek even om zich heen alsof ze wilde kijken waar de rest van haar troep was en toen ze zag dat alles oké was legde zij ook haar hoofd weer neer en ging verder slapen.

Nog snel even een blik werpen in het verblijf van de Stokstaartjes want daar was afgelopen maandag eentje geboren, we hoopten die te spotten natuurlijk maar dat feestje ging niet door dus maakten we rechtsomkeer en zochten via de doorsteek naar Nortica de uitgang op, hier vingen we nog een glimp op van Lilly die heerlijk lag te slapen én schuilen in één van de duikers die op hun terrein verspreid liggen.

Weer een tijdje later nam ik afscheid van mijn duo en tufte naar de andere kant van de stad om een ander duo van mij op te zoeken, deze keer met een welkomstcadeautje in de tas voor Tricia. Onze jeugd is namelijk sinds gisteren ook eigenaar van een veestapel dat niet meer alleen uit zwemmers bestaat maar nu ook een 3-voeter heeft gekregen. Ze zijn het nog steeds niet samen eens over welke naam het diertje moet krijgen dus voorlopig houden ze nog even de naam aan die het diertje in de opvang al kreeg.

Weer een tijdje later had ik het wel gehad en nam ik afscheid en keerde huiswaarts. Het rare weer is best vermoeiend kan ik je zeggen, de verschillen in het licht waren behoorlijk vandaag en er waaide een forse wind die gaandeweg de dag toenam en aangezien ik zo’n kleine 3 kwartier moet rijden, voornamelijk door open vlaktes wilde ik wel zorgen dat ik veilig en wel thuis kwam. Dat lukte gelukkig prima en eenmaal thuis stortte het hier weer van de regen. Kortom, op de bank, pootjes omhoog, koffie en peuk, sd-in de pc en hoppakee aan de slag… met als gevolg dat de foto’s op de pc staan, online gezet zijn, dit blogbericht geschreven is… én jullie de overige foto’s (met de foto’s hierboven en hieronder in totaal 70) kunnen bekijken door op onderstaande foto van Tricia te klikken.

Hieperdepiep Shwe Zin

Rond 11 uur stond mijn taxi met Jan & Aly voor de deur, heerlijk om voor de verandering nu eens gereden te worden ipv zelf te moeten rijden, en zo tuften we gedrieën naar Emmen om ruim een uur later Herman & Daniëlle te treffen om gevijven verder te gaan. We begonnen in Jungola,  na uiteraard koffie bij Travelers, bij de Doodshoofdaapjes en de Agoeti’s.

Weer een tijd later liepen we de kas in terwijl we ondertussen onze gasten op van alles en nog wat wezen. Het was behoorlijk druk in het park maar dat zorgde niet voor overlast gelukkig.  Het was weer tijd om wat lekkers te nuttigen en dus zochten we een tafel op en zaten even later gezellig te babbelen op het terras van Rimbula.  De zon was er volop en dat leverde weer foto’s op van de Anolissen. We hoorden de Zoembawalijster jubelen maar zien was verhaal 2, gelukkig heeft Daniëlle ogen als een Arend dus na enig zoeken spotte zij het als eerste.

Veel vogels lieten zich echter niet zien, wat ik zelf wel jammer vond want ik had ze natuurlijk maar wat graag aan onze gasten voorgesteld. Via de andere kant weer naar buiten om bij Mr. Layos onze magen te vullen met heerlijke friet met topping naar keuze. Die er dan ook zeer smakelijk inviel waarna we weer verder gingen. Natuurlijk zochten, en vonden, we Jarige Jet en ook zij liet zich even fotograferen.

Op het Kompasplein namen we afscheid van H & D en keerden zij huiswaarts terwijl Jan, Aly en ik verder liepen en Nortica ingingen. We hadden mazzel in die zin dat de Sneewuilen zichtbaar waren en zich gewillig lieten fotograferen, bij de IJsberen was het soortgelijk zij het dan dat we geen 4 zagen maar ‘slechts’ 2. Is niet erg natuurlijk, beter iets dan niets niewaar? *glimlach*. Dat is één van de mooie aspecten aan mijn 2e thuis want als de dieren even geen zin hebben aan mensen kunnen ze ‘schuilen’ en zich onzichtbaar ergens plaatsen.

Na de doorsteek naar Serenga zochten we als eerste de Nijlpaarden op, die waren van bovenaf niet zichtbaar maar van onderaf gelukkig wel. Via de Nandu’s en de Walibi’s liepen we Animazia in zodat ik de gasten de aquaria kon laten zien met oa Zeeschildpadden en ander zwemmend grut. Via de Landschildpadden gingen we weer naar buiten en begaven we ons richten de Leeuwenberg. Enkele dames lieten zich wel zien, zo ook de beide welpen maar van de man van de groep was niets zichtbaar. Ze lagen bijna allemaal te slapen, waarom ook niet, lekker in de zon, dus maffen maar toch? In de Bavianenarena was het redelijk rustig, er heerste vrede en er werd veel gevlooid… de jeugd haalde uiteraard ondertussen kattenkwaad uit.

Ook de truck werd natuurlijk niet overgeslagen en tijdens dat ritje fotografeerden we natuurlijk de dieren om ons heen die op de Savanne liepen. Ook hier rust en vrede en maagvulling bij de 4-voeters, dat ook bij mij trek opwekte maar dan in vloeibare zin. Dus zaten we even later op het terras bij Momma’s om onze inwendige vochtbalans weer een beetje op te krikken. Daarna zochten we op ons gemak de uitgang van de Serenga weer op en na het maken van nog een aantal foto’s eindigden we op het terras bij Travelers, waar we vanochtend ook begonnen waren.

Uiteraard niet voordat we tot slot de Vlindertempel nog even hadden aangedaan. De Oleandervlinders zijn momenteel in de meerderheid, veel andere soorten zijn er even niet, of in zeer geringe mate, dat is normaal, het wisselt altijd enorm wat je aantreft qua soorten en aantallen. De Monarch was er gelukkig wel en zo ook de Witte & de Blauwe Morpho en daar was ik natuurlijk erg blij om.

Na dus dat laatste bakkie leut met wat lekkers zochten we de parkeergarage weer op en weer een klein uur later werd ik thuis afgezet. Het was weer een heerlijke dag in prima gezelschap en zulke dagen? Ik hou ervan! Gelukkig waren onze gasten onder de indruk van het park en keerden dan ook totaal niet teleurgesteld huiswaarts, dat was natuurlijk voor mij wel het mooiste aan de hele dag want tja, ik kan wel zot van iets zijn maar dat betekent niet dat een ander dat ook is natuurlijk. Ik kwam thuis met 115 foto’s en die kun je bekijken als je op onderstaande foto klikt.

Feestje!!

Vandaag was dan de dag daar waar ik al heel lang naar uitgekeken had… een dag die pas gepland kon worden toen het huis hier leger raakte en ik dus plek kreeg om mensen een slaapplaats te kunnen bieden. Marion was de 1e die daarvan gebruik ging maken. Rond de klok van één haalde ik haar van het station en van daaraf was het enkele minuten alvorens ik de parkeergarage in kon tuffen en we even later door de poorten van mijn 2e thuis konden binnen wandelen. Herman en Daniëlle waren al in het park ergens en na een appje met onze locatie duurde het dan ook niet lang voor zij zich bij ons voegden.

Continue reading “Feestje!!”

Saba komt eraan!

Eindelijk is het dan zover!

Nadat in april dit jaar Rekka ingeslapen moest worden bleef Pinky alleen achter in Burgers Zoo in Arnhem en ging men op zoek naar geschikt gezelschap, die vond men uiteindelijk in Kolmarden Zoo in Zweden. Toen begon het papier- & geregelwerk… dat vergt helaas enige tijd, toen kwam de hete zomer met hittegolf… maar nu is het dan eindelijk zover, eind deze maand wordt Saba verhuisd van Zweden naar Arnhem en kunnen we haar opzoeken.

Op 22 juni schreef ik er DIT over en op 25 juni oa DIT over. Dit betekent dus niet alleen prachtig nieuws voor Pinky, Burgers Zoo & Saba maar ook voor ons want de weblogmeeting die ik aldaar wil gaan plannen kan dus doorgang vinden. Ik kom er nog op terug maar om alvast in de agenda’s te noteren…. Zaterdag 28 september!

Silent Forest

eaza.netIn 2017 startte de EAZA (European Association for Zoos and Aquaria) een campagne om verder uitsterven van Aziatische zangvogels te stoppen en juist voor een toename van aantallen te zorgen, de ‘SIlent Forest Campagne’ en gelukkig haakten ook dierentuinen in Nederland daarop in, waaronder ook mijn 2e thuis!
Zie de lijst van alle vogels HIER
Zoals ik al eerder beschreef op de OnwijsEnMooiWildlandsBlog (die ik met Herman & Daniëlle run) heeft Jungola al 28 vogelsoorten, waarvan een aantal binnen die campagne valt,  waarmee het Silent Forest plan zo goed mogelijk ondersteund wordt. Voor het werk en de inzet die Wildlands hiermee tot dusver verrichtte werden ze afgelopen maandag beloond met :

oa de Bali Spreeuw:

de Bonte Muskaat Duif:

de Zoembawa Lijster:

de Rijstvogel:

de Indische Blauwrug:

de Groene Langstaart Glans Spreeuw:

de Driekleurige Glans Spreeuw:

1e Summernights 12.4

Vandaag de 12e dag van de 1e Summernights, voor mij de 4e.
Gisteren sprak ik af met 2 andere die-hards en vanochtend troffen we elkaar bij de bushalte om samen het laatste stukje te reizen vanaf hun bushaltes tot aan de plek in de parkeergarage waar ik mijn auto parkeerde. In het donker, dus lekker koel, heerlijk vooruitzicht voor aan het einde van de dag toch?!  Zo gingen we met zijn drietjes op pad, 1 50+er, 1 40+er en 1 16-jarige. De parkeerplaatsen stonden veel voller dan we alle drie verwacht hadden dus dat verraste ons wel. Ook in het park was het dus drukker dan wij verwacht hadden, die drukte verdween al gauw want na een uur of 2 verdween iedereen en stroomde het park leeg, we liepen meters en meters zonder iemand tegen te komen, nou ja mensen dan natuurlijk want de dieren waren er natuurlijk wel en alhoewel sommigen erg loom waren, logisch, leken anderen daarentegen totaal geen last van de warmte te hebben. We deden als eerste Nortica aan, alhoewel het daar vaak heel koud/fris is heeft de warmte daar uiteraard nu ook haar slag geslagen maar de dieren vermaken zich optimaal.

De nieuwste aanwinsten: zeehonden, Vitus (m, boven) & Tyra (v, Onder)

Via het Meridianenpad staken we over naar Serenga, daar was het wel een lome bedoening en ons rondje kostte niet zoveel tijd als normaal maar toch brachten we daar een tijdje door omdat we op het terras van Momma’s iets dronken en uitrustten.

Van daaruit wandelden we op ons gemak Serenga uit en Jungola in om uiteindelijk in de Rimbula kas te belanden. Ook daar deden we het terras aan om te voorkomen dat we van uitdroging zouden omvallen. We kregen om de haverklap trouwens flesjes wakker aangereikt, die werden (gratis) uitgedeeld door het park aan het publiek en daar maakten velen natuurlijk ook heel graag en dankbaar gebruik van.

Met oponthoud door gesprekken met diverse bekenden onderweg vloog ook deze dag weer razendsnel om en toen we op zeker moment constateerden dat het al 17.45 was maakten we ons gereed om op te gaan naar Serenga, daar is het immers grotendeels te doen met de Summernights en om 18.15 is er de Leeuwenpresentatie, waarbij het spul meestal wel actief is. Eenmaal daar bleken die te slapen en liepen we dus vrij snel door. Al snel zagen we geen ‘kip’ en op het terras van Momma’s troffen we 1 andere gast, 1 vrijwilliger en 1 Wereldreiziger en 3 muzikanten en dus wij drietjes. Tja dan is het niet zo gemakkelijk gezelligheid te scheppen, zeker als ook de dieren amper vooruit te branden zijn en er dus op de savanne amper tot geen actie te beleven is. En dus besloten we maar er een eind aan te breien ipv tot sluit te blijven. In plaats van de geschatte 20.45 was ik dus om 19.45 thuis. Bij het verlaten van het park, wederom via het Meridianenpad door Nortica zagen we Vitus op een rots liggen en dus pakten we toch maar even weer onze camera’s ter hand. Bijzonder grappig was dat hij ons alle drie in het oog hield en ondanks dat we meters van elkaar af stonden gaf hij ons alle drie ruimschoots de tijd om hem te fotograferen, daar maakten wij uiteraard weer dankbaar gebruik van.
Kortom, klik op Vitus hieronder om de overige foto’s te kijken, de map bevat 100 deze keer.

1e Summernights 7.3

De 1e editie van Summernights is in volle gang, vandaag was het de 7e dag van in totaal 44 dagen en voor mij de 3e. Vanochtend, toen het park openging wandelde ik naar binnen om als eerste Johannes en Everdina te treffen met wie ik afgesproken had.
Everdina is een dame die heel mooie ansichtkaarten maakt met de foto’s die zij in het park maakt. Die wil zij graag verkopen zodat zij het KWF kan ondersteunen. Omdat Herman, Daniëlle en ik dat een prachtig plan vinden, en ook de kaarten heel erg mooi vinden, hebben wij haar op onze gezamenlijk blog die over Wildlands gaat, een pagina gegund waarop de kaarten getoond worden om haar met die verkoop te helpen.  Kijk maar eens!
Die kaarten zijn via die blog te bestellen maar dat mag natuurlijk ook hier bij mij.
Everdina had een stapel van elke kaart laten printen en met enveloppen erbij laten inpakken voor ons zodat wij die aan kopers kunnen overhandigen wanneer wij ze in het park ontmoeten. Aan het eind van de dag was ik er 14 kwijt *glimlach*.

Na een bakkie leut en gezellig geklets namen we afscheid van elkaar en ging ik het Kompasplein op om te wachten op mijn 2e date van de dag. Moos, (Monique) is net als ik een die-hard fan van het park en vertoeft er ook zo vaak ze kan. Haar date voor vandaag moest helaas afzeggen en mijn regulier gezelschap zou er ook niet zijn dus besloten we het samen te doen vandaag. Het was de 1e keer dat we met zijn tweetjes op pad waren en dat is toch een heel ander verhaal dan wanneer je deel uitmaakt van een grote groep. We hadden beiden de instelling, we gaan gewoon en zien wel hoe het loopt, als het niet gezellig is gaan we apart verder en is het wel gezellig blijven we samen. Het laatste bleek aan de orde en we hebben de grootste pret gehad, de dag vloog werkelijk in een bloedgang voorbij.
We troffen het enorm met het weer, écht zalig. Ook qua drukte viel het best mee al mag het park vandaag zeker niet klagen over de bezoekersaantallen.
We hadden tal van ‘lucky moments’ waardoor we dus ook tal van ‘lucky shots’ mochten maken en ik heb zelfs een aantal keren iets gefilmd met mijn foon.

Op Nortica hadden we bezoek… nou ja bijna dan… de boomstammenschutting die een afscheiding vormt tussen Nortica en Serenga bevatte een toeschouwer die over de rand gluurde. Alhoewel het diertje heen en weer ging en duidelijk volop in beweging was, bleek hij toch niet de sprong te durven en bleef dus op zijn eigen terrein. Doorlopen maar, eerst langs de Zeehonden en toen naar de Uilen, vandaar door naar het deel waar je onder water kunt kijken, dat leverde deze keer geen succes op dus hoppa naar boven. Daar werden we volop getrakteerd op IJsberen die in het water dolden terwijl ze hun magen vulden met de visjes die ze telkens opdoken, oppeuzelden om de volgende van de beneden te gaan ophalen. Met name Nela en Lilly waren daar volop mee bezig.

Via de doorsteek, het Meridianenpad, staken we over naar de Serenga. Even snel onder water kijken bij de Nijlpaarden maar dat was deze keer niet zo interessant want die lagen in een rijtje dominostenen tegen elkaar aan te slapen. Verder maar naar de Leeuwenberg, ook hier allemaal de effecten van Klaas Vaak, verder dus maar. De Nellies opzoeken, Moos had hen nog steeds niet kunnen fotograferen. Ook dat feestje ging niet door, hun verblijf stond wel open maar ze lagen eveneens in dromenland en kwamen niet naar buiten. Inmiddels hadden we al tal van stappen gezet en werd het de hoogste tijd voor wat rust in de benen en wat vloeibare vulling van de maag. Op het terras bij Momma’s kun je heerlijk zitten, je kijkt over de Savanne en dat is puur genieten, al zou ik daar van ‘s ochtends tot ‘s avonds, van open tot sluit, moeten zitten dan zou ik dat absoluut geen straf vinden. Zeker vandaag niet want de Impala’s hebben 5 jongen gekregen de afgelopen weken en laten die 5 nou lekker bij elkaar zijn gaan liggen?!

Na geruime tijd strekten we onze lijven weer in de verticale versie en gingen op weg naar de uitgang, van Serenga dan wel uiteraard, en in het Dogondorp had ik deze keer geluk. Ik aasde al een hele tijd op goede foto’s van Kiboki en Kivulo, 2 ezels. Omdat ik bezig ben op die andere blog met pagina’s over de dieren maar ik telkens niet de goede foto’s had kon ik dat nog niet aanvullen, dat kan ik nu dus wel gaan doen, ergens de komende dagen.

Weer enige tijd later verlieten we Serenga en gingen op weg Jungola in. We hadden inmiddels al weer trek opgebouwd en vooral zin in ijs, dus hoppa linea recta overal aan voorbij, eerst de Kas in naar de ola-toko voor dat ijsje. Die viel er natuurlijk ook zeer smakelijk in. We maakten ons rondje door de kas op ons gemakkie al maakten we daar dan niet zo heel veel foto’s. Wel nog even langs Eelco die vandaag de rol van Jungle Jim op zijn agenda had staan en hij toonde ons een aantal van zijn huisdieren, waaronder de Reuzen Agaatslak en de Miljoenpoot.

En nee de Miljoenpoot heeft geen miljoen pootjes, maar ‘slechts’ 256. (Je zult toch maar 256 voeten moeten wassen voordat je ‘s avonds je bed instapt…)
Mario had ons natuurlijk gespot maar ja, ik was met ander gezelschap dan gebruikelijk. Misschien is het suggestie, misschien ook niet, ik kreeg dit gezicht voor mijn lens:

Eenmaal weer buiten troffen we het wederom want de jongste Olifantenbullen gingen zwemmen met één van de moeders. Dolle pret natuurlijk. We liepen verder de bocht om en belandden op het terras van Mr. Layos, in de schaduw deze keer want Moos had het heel erg warm. (ik niet, vind die hitte zalig tegenwoordig, man wat een feest) En daar zaten wel even later te smullen van een grote bak friet met speciale topping. Je kunt kiezen uit 6 varianten en het is om van te watertanden zo lekker!!

Mekong (boven) zwaaide ons uit en Gonzo (onder) nam ons van hem over, zij het maar matig geïnteresseerd in ons *grijnsss*. Ja dus, weer Nortica in, zouden we nog een mazzeltje bij de Zeehonden hebben, of bij de IJsberen? Jammer helaas pindakaas, maar dat ‘verlies’ werd goedgemaakt door een aantal Californische Zeeleeuwen…

dan maar weer de doorsteek door want het liep al tegen zessen en om 18.15 is de presentatie op de Leeuwenberg, die wilden we niet missen want we weten onderhand dat het spul dan echt niet blijft liggen slapen, Klaas Vaaks zand is dan echt wel uitgewerkt. Dat dat geen slecht idee was bleek al snel want Zuna en Kimani waren aan het dollen en zo doende konden we daar mooie foto’s van schieten.

Na geruime tijd wandelden we verder want de volgende presentatie was bij Momma’s om 19/15. Die gaat dan over de Savannedieren waarna ze allemaal hun stallen ingaan. Een ideale kans om alle dieren te fotograferen omdat ze bijna op aanraak-afstand dichtbij komen staan terwijl ze wachten op het hek dat open moet gaan.

Emily:

Gus:

Elena:

Zahra

Toen liep het al tegen 8-en. Ja echt waar. Vanaf 10 in het park zijn… en er om 20.00 uur nog zijn…. en dan?
Dán je realiseren dat je niet eens alles hebt gezien!!!
We zijn NIET in de Vlindertempel geweest… we hebben ook geen shows onderdak gezien… Goh!!!


(pssttt…. daar heb je die twee alwéééérrrrr)

Via het Dogondorp op naar de uitgang. We moesten ons zelfs nog een beetje haasten ook want anders zou Moos haar bus missen. Tja, ik moest ook nog tanken want anders zou ik zelf ook niet eens thuis kunnen komen. Ik tank (bijna) altijd in Emmen (of in Duitsland als ik daar ben) omdat het veel te veel scheelt in de portemonnee. Niet een paar cent maar snel al een paar dubbeltjes, zo ook vandaag, maar liefst 25 cent met de prijzen in de stad waar ik woon. Ik had wel tegen Moos gezegd dat als zij de bus zou missen ik haar naar huis zou brengen. Ik vertik het namelijk om een vrouw alleen bij een bushalte achter te laten en aldus geschiedde want die bus haalde ik inderdaad niet. Dus tufte ik enige tijd later Assen voorbij en weer een tijdje later in Groningen van de weg af te gaan en haar te droppen voor ik terugkeerde.

Een zéér geslaagde dag. Prachtig weer. Mooie momenten met de dieren, leuke gesprekken onderling maar ook met vele andere bekenden. Een lijf dat volop in de meewerking zat vandaag, zowel fysiek als mentaal. Kortom, totaal niets te klagen. Eenmaal thuis zat ik op de bank met koffie en voelde me nog fit ook, althans, tot aan mijn enkels dan want mijn voeten hadden echt zo iets van: “wij doen niet meer mee voor de rest van de dag”.. nou dat mag dan ook wel *glimlach*, al moeten ze straks nog wel enige beweging leveren om de trap naar boven te bestijgen om vervolgens mijn bed in te duiken natuurlijk.

Kimani hierboven geeft het aan, deze dag was goed maar we zijn er wel klaar mee, morgen weer een dag. Nieuwe dag nieuwe kansen, we gaan het zien wat de dag zal brengen. Hoogstwaarschijnlijk een dag op de bank met mijn veestapel. Man gaat klussen bij de boogschietvereniging en ik pak een rustdag want zondag ga ik heel de dag op stap met mijn schoonmeisje en gaan we lunchen met één van de leukste en liefste blogsters die jullie allemaal wel kennen, daarover schrijf ik dan later wel weer.
Klik op Kimani om het foto-album te openen dat deze keer maar liefst

Summernights 4.2

De 1e editie van Wildlands Summernights is afgelopen zaterdag van start gegaan en duurt t/m 25 augustus. Zaterdag was ik er uiteraard met mijn Emmens duo en tal van andere vaste parkbezoekers, hartstikke gezellig en veel plezier natuurlijk ook al was het weer dan niet echt zomers te noemen, wel jammer want dat zie je gelijk terug in de bezoekersaantallen. Onze pret was er evengoed niet minder om.

Mijn schoonmeisje moet deze week nog werken voordat haar vakantie begint as. zaterdag. Vandaag zou ze op tijd vrij zijn en aangezien zowel haar manneke als de mijne middag- & avonddienst moeten draaien besloot we elkaar in het park te treffen en dan samen de Summernights te gaan ervaren want zaterdag moest zij tot sluit werken en kon er dus niet bij zijn. De 1e Summernights, dag 4, mijn 2e dus vandaag.
Zo liep ik vanmiddag rond half twee het park in en gingen we samen op pad.

Als eerste Nortica op natuurlijk, ik hoopte de Sneeuwuilen voor de lens te krijgen, alle drie het liefst ook nog maar die kans is niet zo groot, hoop doet leven niet dan?! Alleen de dame van het drietal liet zich fotograferen, haar echtgenoot en hun kuiken waren in geen velden of wegen te bekennen, verrekte handig al die begroeiing in hun verblijf, ideale verstopplaatsen voor al te nieuwsgierige ogen en klikkende camera’s.

Ook Nela was weer volop aan het spelen met een jerrycan, Lilly lag te slapen ver weg in dromenland en Noordje & Lale hadden kennelijk geen zin in bezoek want die lieten zich niet zien. Dat gemis maakte Nela dan weer helemaal goed.

Via het, 20 juni geopende, Meridianenpad staken we vervolgens over naar Serenga. Bij de Nijlpaarden werd een presentatie gegeven en daar stond me toch een horde mensen, dus Daphne en ik schoten snel de trap af en doken onder de grond. Of we dezelfde mazzel zouden hebben als 2 weken geleden? Ja hoor, het water was iets minder helder maar toch nog helder genoeg om een filmpje te kunnen maken.

Daarna via het verblijf van de Nandu’s en de Moeras Walibis verder, op weg naar de Leeuwen. Die luie donders lagen allemaal in dromenland dus daar was niet zoveel te beleven, aan de overzijde was echter leven genoeg in de brouwerij. De Waterbokken waren weer eens overgestoken en liepen met zijn allen te grazen terwijl de Nijlganzen heen en weer en in rondjes zwommen. Hun kuikens zijn al behoorlijk gegroeid.

Verder gelopen namen we plaats in de Safaritruck en lieten we ons door Arend rond rijden. Ook hier konden we her en der mooie foto’s maken. Daarna maar even door de Bavianen Arena, ook daar vond net op dat tijdstip een presentatie plaats en zagen we veel jong spul dartelen en anderen de rust pakken op moeders rug.

Na een kopje koffie bij Momma’s zetten we onze wandeling voort en brachten een bezoekje aan de Landschildpakken en de aquaria waarna we richting de uitgang van Serenga gingen om daarna de Vlindertuin in te gaan. Tot onze vreugde waren er weer wat meer verschillende vlinders te zien al hebben de Oleanders nog steeds de overhand. Er hing ook weer een Atlas en we zagen ook Witte Morpho’s en Monarchen.

Verder maar weer want we hadden toch best wel een behoorlijke trek ontwikkeld inmiddels. In de kas van Jungola was het redelijk rustig maar op het terras bleek dat toch minder waar, bijna alle stoelen waren bezet. Met beiden een bord lekker warm eten, dank je wel Bertus en Joran, zaten we even later te smullen en onze magen te vullen waarna we weer verder gingen. Zoals ik al verwachtte kregen we vandaag geen Anolissen noch Gekko’s voor de lenzen, de zon scheen niet en tja dan is dat kleine grut amper zichtbaar. De olifanten daarentegen waren wel aanwezig en dus werden zij het onderwerp waarop wij focusten en natuurlijk wat van het vliegende spul in de kas, waaronder de Vleerhonden en de Witwang Toerako’s.

Inmiddels raakte mijn energievoorraad kleiner en kleiner en ik wist dat ik nog een kleine 60km moest wegwerken op mijn 4 wielen en dat ik daarna thuis nog wel wat te doen had. Mijn veestapel zou me vast al hongerig op staan wachten en daarna moest er natuurlijk gewandeld worden, dus besloten we maar er een eind aan te gaan breien. Via de andere kant van de Jungola terug naar de hoofdingang aan het Kompasplein.

Eenmaal buiten namen we afscheid en stapte Daphne op haar fiets, ja ja dat kan zij nu he, en liep ik terug richting de parkeergarage. Bij de ingang daarvan draaide ik me nog even om en liet mijn camera nog een paar keer klikken. Het plein heeft een verlaagd deel waaruit fonteintjes omhoog spuiten, afwisselend in tempo en hoogte. Voor de kinderen met name is dit een geweldig feest, zodra het mooi weer is zie je dus ook tal van kinderen in dat water spelen, dat was vanmiddag natuurlijk niet zo.

Eenmaal thuis en mijn klussen geklaard kon ik dan eindelijk de pootjes omhoog leggen en de foto’s bekijken en uploaden. Er staan er 180 in het album van vandaag en ze zijn HIER te bekijken. De foto’s van Daphne heb ik nog niet binnen maar zodra ik ook die online heb gezet zal ik dit blog met een link daarvan aanvullen uiteraard.

Door op onderstaande foto te klikken open je het album van Daphne, het bevat 230 foto’s