Stoppen maar weer met :

– – – Ogen en oren openhouden – – – voor wat betreft mijn verzoek van enige tijd geleden.
Het gat dat in onze veestapel viel op 1 april met het overlijden van Noah is per vandaag weer gevuld en ik stel jullie heel graag voor aan onze nieuwe huisgenoot die vanaf vanmiddag Vanyar heet.

~

Ik vond hem enige tijd geleden op Marktplaats en de eigenaar kreeg vele berichten maar telkens bleek de persoon in kwestie niet de juiste nieuwe baas te zijn, vandaag mocht ik dan langskomen om kennis te maken en joehoeeeeeeeeeeeeeeeeee de klik was er gelijk. Het heeft ‘even’ geduurd, ik was het al lange tijd kwijt maar het gevoel van ‘ben een blije gup’ is er weer hoor! Ik kon maar niet wennen aan het hebben van 1 hond en tja die week in april was natuurlijk wel de meest heftige week van al die rotmaanden die na de jaarwisseling startten.

 

De kennismaking hier in huis verliep ook geheel probleemloos, zoals ik al hoopte en ook wel een beetje verwachtte. Deze nieuwe heer is dan wel geen poezels gewend maar onze poezels zijn wel ‘vreemd’ volk over de vloer gewend dus deze is gewoon één van de zovelen, dat deze niet meer zal vertrekken ontdekken ze vanzelf wel *glimlach*.

Kortom… Ik stel jullie heel graag voor aan Vanyar!
Hij is geboren op 31 juli 2017 dus als alles goed gaat kunnen we nog jaren en jaren van hem genieten!

Ogen & oren openhouden?

Zoals jullie wel weten moesten wij onze Noah in laten slapen op 1 april j.l.

 

 

Sindsdien is Brego alleen, als hond dan wel te verstaan. Hij is wel vriendjes van het 4-koppige andere gespuis maar toch is hij niet zo happy als dat hij was toen Noah er nog was.

 

Nou hebben we het geluk dat hier met enige regelmaat een logee-oppas-hond over de vloer komt; zoals vandaag toen Makker er was:
 

 

Ook Kai komt af en toe binnenwaaien

 

 

En als er 4-voetige visite is zie je duidelijk verschil bij Brego…

Kortom we zoeken een maatje voor onze Brego. Het liefste een Koningspoedel en als 2e keus, zonder aan die 1e af te doen uiteraard, een Airdale Terrier.
Alle sites die op het net actief zijn die dieren aanbieden bieden voor 95% dieren aan uit het buitenland. Nou vind ik het een prachtig streven maar hallo, ook in Nederland is er dierenleed zat en zijn er veel mensen die om wat voor redenen dan ook maar een gouden mand voor hun 4-voeter zoeken. Onder het mom van ‘Twee weten meer dan één” dus mijn vraag aan jullie:
Horen of zien jullie iets van een ‘zoektocht naar een gouden mand’ voor 1 van de 2 genoemde hondenrassen, laat het me dan weten. Afstand maakt me helemaal niets uit!!
Wat een Koningspoedel is zien jullie aan de bovenste foto en wat een Airdale Terrier is zien jullie aan de foto hieronder. (dit was één van onze oppashonden, Mac, die helaas een paar jaar geleden al over de regenboogbrug wandelde)

 

 

Voor alle duidelijkheid, ik heb niets tegen een hond uit het buitenland maar de prijskaartjes die daaraan hangen als je er eentje via het internet wilt vinden zijn erg hoog. Onze beurs is verre van ruim maar dat geld dat we hebben gaat altijd naar de dieren als eerste en dan pas naar ons. Die hoge bedragen die men vraagt voor een hond uit het buitenland besteed ik liever aan de zorg die het dier nodig heeft zodra hij hier woont.

Ik lees het dus heel erg graag als jij iets weet!
Bedankt alvast.

1 stap vooruit en 2 achteruit?

Ik hoest me suf tot kokhalzen toe, allemaal zenuwen…

Eergisteren zag ik onze Bilbo vreemd bewegen… verder niets aan de hand ogenschijnlijk.
‘Dierenarts?’ zei iemand hier… ‘Als ‘t écht moet ga ik wel maar liever niet, zeker nu niet…’ was mijn antwoord.

Vannacht ben ik bij hem op de bank gebleven want gisterenavond uitte hij meermalen kreten en gromde hij vervaarlijk tegen de rest van ‘t spul.
Zo niet Bilbo!!!
Kortom, vanochtend de dierenarts gebeld. Vrije inloopspreekuren bestaan niet meer, alles moet op afspraak, en dat kon vandaag alléén nog maar om 17.45. Tenzij het écht écht écht een spoedgeval zou zijn. Nou nee, dat leek mij niet, al ben ik momenteel emotioneel verre van stabiel dus iets objectief beoordelen zit er nu écht niet in.

Duim alsjeblieft dat ik hem levend en op weg naar beterschap mee terug naar huis mag nemen?

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

U P D A T E

“Van alle mogelijke opties is deze het meest te prefereren hoor”, zei de dierenarts op geruststellende toon toen ze zag dat ik het een beetje te kwaad had, naar het waarom hoefde ze me uiteraard niet te vragen.

Wat bleek nou?
Bilbo had een abces van de ene heup naar de andere over de breedte van de rug en een deel van zijn staart. Die werd vervolgens opengemaakt en leeggehaald (stinken!!!) en daarna schoongespoeld. Met een aantal injecties en een zichtbaar opgeluchte poezel (en diens personeel) kon zoonlief ons weer thuis brengen. De komende 5 dagen moet hij een aantal medicaties binnenkrijgen maar dat is gelukkig geen probleem, als je het trucje kent wordt geen kat je de baas.
Kortom… Bilbo zal binnen een paar dagen weer de oude zichzelf zijn naar verwachting van de dierenarts en dat is natuurlijk het mooiste nieuws van deze dag!

Dank jullie wel voor al het duimen, het heeft geholpen!!!

Stoel

Een paar weken geleden kreeg een zoektocht een einde toen ik op Marktplaats deze stoel vond en het met de verkoper eens werd over de prijs die ik er voor over had. De verkoper woonde in de wijk naast de onze op nog geen 3 km afstand.

De stoel is lila en past dus perfect bij de rest van het meubilair dat overwegend paars is.  Ik was zoekende naar iets dat qua vorm en afmeting in onze woonkamer passen zou maar uiteraard voornamelijk vanwege de kleur. Hoofdzakelijk voor de poezels want visiste komt er nauwelijks hier en als die al komt is onze bank immers groot genoeg. Manlief had er een hard hoofd in, die liggen het liefst op de bank, of op ons bed, of op het hondenbed, of op de keukentafel of op het aanrecht en zo nog enkele plaatsen, zei hij.
Ik betwijfelde dat en eigenwijs als ik ben hield ik voet bij stuk en zocht verder tot ik een stoel van mijn gading vond. En geheel terecht zo bleek want manlief kreeg ongelijk grijns.

Kortom, zie hier ons 4-tal poezels, maffend en reizend in dromenland met vanaf de leuning met de klok mee; Merry, op de rugleuning Bilbo, en naast elkaar op de zitting Pippin en Precious.

Zoals ze hier liggen ogen ze wel allemaal heel rustig en lief maar oh oh oh als ze het op hun heupen hebben veranderen ze in no time in clowns of in tijgers afhankelijk van de bui waarin ze verkeren.  Pippin bijv. kan helemaal knotsknetterdol worden van zijn speelgoedmuisjes, het enige moment negeert hij ze compleet en het andere vliegen die muizen de hele woonkamer door. Merry is Brego’s grootste vriendin, die twee kletsen en kroelen wat af af en toe. Precious vind alles best en is nog steeds de ongenaakbare. Bilbo is er eentje met een meerdere persoonlijkheidsstoornis. Aan de ene kant is hij de verdediger en timmert ieder ongewenst sujet van zijn terrein af, aan de andere kant slaapt hij ‘s nachts bij mij, waarbij hij zijn lichaam om mijn hoofd heen vleit als een soort van aureool, tussen mijn hoofd en het achterste bedbord, legt dan zijn hoofd in mijn open rechterhand, wacht tot ik mijn linkerhand om zijn hoofd heenleg en friemelt dan zijn beide voorpoten rondom mijn op elkaar liggende polsen alsof hij bang is dat ik niet bij hem zal blijven.
Ze kunnen alle vier klokkijken, weten precies wanneer het etenstijd is en zorgen er wel voor dat wij dat niet vergeten. Ze herkennen het geluid van mijn auto dus wachten me aan het begin van de straat op en komen dan met mij tegelijk thuis. Waar ze zich ook maar mogen bevinden… zodra iemand hier een eitje tikt, zodra iemand hier de dop van de slagroombus aftrekt, staan ze paraat en als je hen dan negeert voel je tikkende pootjes op je rug glimlach

De enige die geluidloos mauwt is Precious, de andere drie maken dat ruimschoots goed, ze bleren je letterlijk en figuurlijk de oren van je hoofd als zij vinden dat jij hen niet genoeg aandacht geeft…

Ik vind het altijd weer heel bijzonder te constateren dat dieren een geheel eigen karakter hebben. Er zijn in de loop van de afgelopen 36 jaar heel wat dieren bij ons gekomen en door hun overlijden vertrokken maar niet één was gelijk aan de ander. Bij onze poezels niet, geen van alle 17 tot dusver (waarbij ik niet de kittens meetel die geboren werden en een nieuw tehuis kregen) , en ook niet bij onze honden waarvan we nu nrs. 6 en 7 hebben.

Vredige Vrede

Zo ‘s ochtends vroeg…terwijl de zon langzaam opkomt… het hele huis in volledige rust, op mij na dan maar ja ik zit zwijgend op de bank en het enige geluid dat hoorbaar is is mijn geratel op het toetsenbord…

Manlief en jeugd vertoeven nog in dromenland, vanwege hun privacy grinnik zal ik daarvan geen foto’s plaatsen maar van mijn veestapel kan het wel want hen maak je echt de kachel niet aan met al dat oeverloze gezeur over hun rechten zolang zij maar op tijden hun natje, droogje en knuffelpartijen krijgen. Vanaf de oudste dan maar:

Noah:

 

Precious:

 

Brego:

 

 

Pippin:

 

Merry:

Merry & Pippin

Zoals ik al eerder beschreef gingen Daphne en ik gisteren op weg naar een Gelders asiel om daar 2 poezenknuffels te halen, een broer en zus van om en nabij 5 jaar jong, althans zo schatte men het daar in nadat ze in een bos gevonden waren in een doos, uitgezet dus. Ik zou heel graag een heel hartig, maar zeer zeker niet hartelijk, woordje met de voormalige eigenaren wisselen!
Eenmaal op locatie kromp mijn hart ineen want och och och wat zaten er veel dieren, die natuurlijk allemaal stuk voor stuk op een mandje hopen, het spijt me altijd enorm dat ik niet bij machte ben al die dieren dan zo’n mandje te bieden, al hoe zeer ik het hen ook gun.
De rit huiswaarts was een lange en niet zo heel aangename. Een compleet kattenconcert, blijkt maar weer dat katten niet van autoritten houden, zeker niet met warm weer en openstaande ramen voor frisse lucht maar ook heel veel lawaai.
Ze stonden in hun reismandjes op de achterbank in de gordels natuurlijk maar om de beurt heb ik de ene na de andere een tijdje op schoot gehad om ze gerust te stellen, dat lukte deels wel gelukkig.
Eenmaal thuis rond de klok van 4, volgde het kennismaken met onze heren en natuurlijk de andere 4-voeters, waarvan er 2 (Brego & Bilbo) heel nieuwsgierig waren en 2 (Noah en Precious) totaal geen interesse toonden, zoals verwacht overigens.
Al vrij snel leek Pippin uit zijn schulp te komen, zeker toen hij zich realiseerde dat er hier handen beschikbaar waren die wel wilden kroelen… even snel overigens liet hij zich zijn eten, (wij geven onze dieren altijd om 16.30 uur eten), prima smaken.
Anita was even komen binnenvallen om kennis te maken en wij grinnikten “hij doet zijn naam eer aan”.
Ik geef onze dieren altijd namen uit mijn lievelingsfilms… voor hen onder jullie die LotR kennen zullen de namen dus ook niet vreemd in de oren klinken. Pippin is de nieuwsgierige en altijd hongerige naar eten en aandacht in de film, onze Pippin is dat ook, dus mijn keuze was goed. Merry is de wat meer afstandelijke en gereserveerde, ook dat geldt voor onze 4-voeter zoals het nu lijkt.
Manlief ging op zeker moment naar bed terwijl ik beneden bleef om hen de 1e nacht gezelschap te houden en (uiteraard) indien nodig acuut in te kunnen grijpen in geval er iets mocht gebeuren tussen de ‘nieuwen’ en de ‘ouden’. Dat was niet aan de orde gelukkig en die 1e nacht verliep dus prima. Foto’s maken is nog niet zo heel gemakkelijk, zeker van Merry niet want zij laat zich nog niet erg veel zien, en als ze dat al doet dan is het maar heel kort en is ze beweeglijk dus zijn de foto’s bewogen glimlach.
Ik zal de komende dagen hopelijk betere foto’s kunnen scoren…
Voor nu even zover… wij zijn blij met onze aanwinsten!
Nu is het een kwestie van ramen en deuren gesloten houden en constant goed oppassen bij het betreden dan wel het verlaten van het huis, dat er niet weer kat tussen de benen door glipt en er vandoor gaat zoals Largo vorig jaar in juni deed. Hij was de 1e ooit die we heel snel kwijt raakten en hopelijk blijft hij ook de enige.

 

Merry

Pippin

Even voorstellen

Vorig jaar mei toog ik met zoonlief naar Lelystad om 2 poezen te halen die dringend een nieuw mandje nodig hadden… Helaas verdween 1 van de 2 een dikke week later maar de blijver is inmiddels soort van heer en meester in ons huis, de rest van onze veestapel past zich aan en genieten we elke dag van deze clown die zijn naam eer aan doet en veel kattenkwaad uithaalt.

De stand is nu 2 honden en 2 poezenbeesten… nog wel… nog 4 nachtjes… en dan verandert dat in 2 honden en 4 poezen…want… maandag komt er een duo bij: Een zwervend, en gelukkig gevonden, duo broer en zus… die men dus ook niet uit elkaar wilde halen en waarvoor men dus een gouden mand (2 dus) zocht zodat ze samen konden blijven… en dat kan hier natuurlijk wel 😉

Hun huidige namen zullen met hun verhuizing wijzigen… bij een geheel nieuw leven horen nieuwe namen, vind ik, doe ik altijd al sinds ik dieren uit een asiel haal… en dus ook deze keer. Ik stel jullie graag voor aan Merry & Pippin. Ja uiteraard namen uit LotR, zoals al onze dieren die krijgen.

Bi-Pr-Br-No-Jo

Wachten op eten…. “Nee we zeuren niet, we wachten gewoon” … ja hoor tuulk, geloven jullie ‘t zelf?

 

“Ja Noah, opgestaan is plaats vergaan, lekker puh”

 

“Huh, wat zeg juh, laat me joh, ik wil snurken”

 

“Ohhhh Noah kom, Grote Baas gaat rauzen… ikkuuhe eerst, nee ikke, nee ikkuhhh”

Stoorzenders

Met dank aan mijn maandagmeneer mag mijn (v)echtgenoot tegenwoordig elke dag de krant van gisteren lezen. ‘s Avonds heeft mijn maandagmeneer die krant helemaal doorgespit en ipv dat ik hem, zoals voorheen altijd, in de papiermand gooi, stop ik het dus in mijn tas. Gisterenavond had manlief de krant van vrijdag nog niet gelezen dus vanochtend was de krant van de zaterdag aan de beurt. Gezien zijn problemen met de knieën heeft hij een bepaalde zithouding ontdekt die hem het beste bevalt tijdens het lezen van de krant.
Nadat onze ‘ff-op-een-bakkie-binnenwip-visite’ weer de deur uit was wilde hij dus aan het lezen van de krant beginnen… nou vergeet het maar…
Wij hebben namelijk tegenwoordig 2 stoorzenders in huis…