Blog-Stokje

Zoals al wel bekend hou ik van blogstokjes. Het zal je vast ook niet verbazen dat er ontiegelijk veel stokjes zijn in blogland. Of zo’n stokje je interesseert of niet hangt natuurlijk voornamelijk af van het onderwerp waarover dat stokje gaat. Nou pik ik meestal een stokje op ergens waar ik het, al dan niet naar zoekend, tegenkom en als het onderwerp me interesseert. Zelf stokjes maken deed ik nooit tot aan 6 februari jl toen ik mijn 1e stokje maakte en hier publiceerde. Nu ruim een maand later dan de 2e. Ik tag niemand, dat doe ik nooit want ik hou er niet van mensen iets op te leggen maar natuurlijk zou ik het wel heel erg leuk vinden jouw antwoorden te mogen lezen!

Het onderwerp van dit stokje is het bloggen.

1) Waarom startte je met bloggen? 
Ik zat in huis opgesloten door mentale ziekte die maakte dat ik het huis niet uit durfde. Ook fysiek was er toenemend van alles aan de hand dus handwerken kon ik op zeker moment niet meer, die hobby viel weg. Doordat mijn hoofd te vol zat werd het verslinden van boeken ook een onmogelijk iets. Iemand zei dat ik maar moest gaan bloggen want dan zou ik veel van me af kunnen schrijven, contacten leggen met lotgenoten want dat zou  me goed doen, mooi tijdverdrijf en veel afleiding etc etc.

2) Waarover blogde je in het allereerste begin?
Over het feit dat ik ziek thuis zat en allerlei hobbies daardoor wegvielen en ik iets nieuws wilde uitproberen om uit de impasse te komen

3) Hoe lang blog je al?
Bijna 14 jaar… ik startte op 13 april 2003
Op zeker moment heb ik na lang nadenken de hele boel verwijderd. In eerste instantie voelde dat het beste maar geruime tijd later kreeg ik daar toch spijt van. Het is niet terug te halen maar ik weet wel dat ik dat nooit meer zal doen.*

4) Wat was je 1e blognaam?
Melody Music. Al ben ik nog zo’n wispelturig typje, die naam wijzigde niet, zal ook niet wijzigen omdat het mij gegeven werd door een zeer dierbaar iemand in 1997 die afgelopen 21 september overleed op 53 jarige leeftijd.

5) Bij wie startte je het bloggen?
*Web-log.nl Was mijn thuis vanaf het begin, is ook altijd zo gebleven. In de moeilijkste tijd heb ik blogger bezocht en uitgeprobeerd maar daar kon ik echt mijn draai niet vinden. Weblog.nl ging over in WordPress.com en daar ben ik nog steeds mee bezig, weliswaar selfhosted maar draaiend op het WordPressplatform, dat gelukkig nauwelijks nog geheimen voor me heeft. *

6) Hoeveel blogs had/heb je?
Momenteel nog maar 2. Deze en de Sinterklaas-Spel-Blog.
In het begin was dat anders. Ik had als eerste een ‘test-blog’. In die tijd was het bloggen  nog een wereld waarvan weinig bekend was, zo goed als niets eigenlijk. Ik werd gelijk vanaf dag 1 actief op het forum van web-log.nl en samen met Martin en Peter, bedachten we allerlei dingen die wenselijk waren en veel daarvan werd geïmplementeerd.
Het aantal mensen dat ging bloggen nam heel snel toe en dus kwamen er meer wensen. Er kwamen steeds meer mogelijkheden en mensen gingen zoeken naar info over hoe iets moest etc en dat kon dan op mijn test-blog gevonden worden.
Vrij snel daarna werd het een hype je blog te laten keuren en diverse keurings-blogs schoten als paddenstoelen uit de grond.  Een moderator op het forum, Lau, en ik ontdekten al snel dat al die keuringen plaats vonden op basis van smaak van de keurder.
Dat vonden wij niet kunnen dus starten wij een blog waarop wij onze smaak buiten beschouwing lieten en de blogs puur en alleen keurden op het gebruik van de mogelijkheden, laadtijd en leesbaarheid. Ook gaven we tips.
Andere blogs die ik heb gehad waren:  een blog voor mensen die te maken hadden gehad met misbruik, specifiek kinderen, soort van lotgenotenblog dus. Een blog waar mensen elkaar een helpende hand konden toesteken ongeacht waarmee. Een blog waarop mensen dingen te koop te leen of the huur mochten aanbieden. Een blog waar mensen iets konden achterlaten om een andere blogger een hart onder de riem te steken. Een blog waarop ik het Sinterklaas-Spel organiseerde en uiteraard had ik ook een apart blog voor Jeans in die tijd.

7) Waarom blog je?
Al van jongs af aan schreef ik in mijn dagboek. Dat doe ik nog steeds maar dan op een andere manier, hier dus. Het is voor mij de leukste hobby binnenshuis. Ik kan er mijn ei in kwijt en ik kan dingen van me af schrijven. Ik lees ook graag wat anderen van zich af schrijven. Je leert veel, je ontdekt veel dingen waarvan je het bestaan niet of nauwelijks afwist. De extra dimensie die een regulier dagboek niet heeft, de interactie met een ander mens, maakt het voor mij extra leuk, dat vind ik een cadeautje.

8) Wat vind je het mooist aan het bloggen?
Het contact met mensen zonder dat ik daarvoor fysieke inspanning moet leveren en het huis uit moet en dat ik de vrijheid heb dat contact te laten plaatsvinden op momenten die ik kies. Ook de gevolgen van die contacten, sommigen ervan zijn zeer dierbare vrienden geworden, wat een rijkdom. Het is voor mij een grote bron van plezier en het dingen ontdekken en delen met anderen vind ik een zeer waardevolle toevoeging.

9) Ontmoette je al bloggers in het echt? 
Ja talrijke. Een klein aantal op persoonlijke titel en de rest bij weblogmeetingen die ik organiseerde in het verleden. Eens ff zien of ik ze allemaal nog kan opnoemen, 14 jaar bijna jeetje grinnik, hopelijk vergeet ik er nu niet iemand te noemen, indien wel vergeef het me dan aub? Alfabetische volgorde dan naar:
Aline, AnneMarie, Casper, Christiaan, Coen, Corry, Frans, Frederique, Geesje, Hanneke, Hannie, Hanny, Hulk, Kakeltje, Karin, Kati, Lau, Leo, Liesbeth, Loes, Marja-K, Martin, Minoesjka, Mrs-T, Nannie, Peter, Reismeermin, Renate, Rianne, Rietepietz, Saskia, Thom en Astrid, Tamara, Tigaas, Trees, Trui, Truus, Vonnie-B.
Sommigen bloggen al niet meer, erger nog; 5 ervan zijn al niet meer onder ons.

10) Wat is je mooiste blogherinnering?
Dat ik gevraagd werd de trouwfoto’s van een blogster te maken. Die vraag kwam totaal onverwacht ik was verbijsterd door de eer die mij betoond werd want ik was / ben maar een hobbyfotografe. Tegelijkertijd een prachtige uitdaging maar ook heel eng want stel dat ik het zo verpesten? Zo’n dag doe je immers maar 1x normaal gesproken en je kan het niet overdoen als de foto’s rampzalig uitvallen… maar ze hield voet bij stuk dus heb ik mijn uiterste best gedaan en God op mijn blote knietjes bedankt toen bleek dat ze beiden zeer blij met mijn foto’s waren. (pfew, zucht van opluchting toen).