Ben er nog én weer

Ben er nog én weer

Vrijdag, 21-02-2020, 19.30…

2 dolle blaffend huilende 4-voeters kunnen het niet afwachten dat de sleutel omgedraaid is en de deur opengaat. Geen mens, hoe geliefd ook, begroet je zoals honden kunnen doen *glimlach*.

Hier belandde ik als eerste nadat de huisarts mij met een ambulance naar het ziekenhuis had laten brengen. Op de 1e hulp is het altijd een bedrijvigheid van jewelste en voor een patiënt vaak de plek van lange adem, wachten, wachten en nog eens wachten terwijl er ondertussen de ene na de andere witte (of welke kleur dan ook) jas binnen komt hobbelen en iets van je wil.

Al vrij snel werd wel duidelijk dat men niet gelijk antwoorden had, alles week af van het ‘normale’ (goh? normaal? bij mij? ehhh?). Zelfs in de omgeving van wat men verwachtte bij een binnengebracht iemand met de klachten die ik had… klopte er niks van, dus mocht ik niet weg. En werd dit mijn uitzicht voor onbepaalde tijd. De middag was inmiddels om en de lunch was er compleet bij ingeschoten… dat vond mijn maag niet prettig maar gelukkig hoefde zij niet al te lang ongeduldig te wachten want eenmaal op mijn nieuwe tijdelijke huisvesting kwam dit al snel binnen. Daarbij perfect rekening gehouden met aantekeningen in mijn dossier ivm intolerantie en allergie.

Toen kon het wachten beginnen… kans om me te vervelen kreeg ik niet want de ene na de andere persoon hobbelde mijn kamer in en uit. Soms verdwenen ze weer zonder mij en soms verdwenen ze uit de kamer mét mij. Tal van onderzoeken waren nodig en dat kon niet allemaal op de kamer die mij toebedeeld was. Lang verhaal kort… mijn longen zijn schoon, (goh, dat na 45 jaar roken en nu 4 maand niet meer) … Er ging van alles mis, ik heb werkelijk overal gaten en pleisters nu want hoe men ook zocht, mijn aders dachten overduidelijk allemaal “bekijk het, dit spelletje kennen we al, geen zin in, zoek het lekker zelf uit…” Uiteindelijk lukte het toch een katheterisatie uit te voeren. Allereerst ging men kijken of de in oktober geplaatste stents schoon waren, dat was gelukkig zo. Verder kijken… wat bleek uiteindelijk? In mijn hart zit een oerwoud aan kleine adertjes en die adertjes krampen dicht bij stress. Normaliter gaan ze weer open bij ontspanning maar als de stress te groot is dan blijven ze dus verkrampt dicht… en dus mijn ‘ervaringen’ van woensdag en de dagen ervoor afgegaan  plus puntje puntje puntje puntje

Na veel vijven en zessen hoorde ik dus vanavond om 18.15 dat ik naar huis mocht, (wel met een rits afspraken voor de komende tijd) mits ik eerst langs de apotheek zou gaan om een paar dozen pillen te halen. In ‘ons’ ziekenhuis zit schuin tegenover de apotheek het ziekenhuisrestaurant. Dus Anita en ik namen daar plaats terwijl man de apotheek bezocht met de recepten. Deze stresskip kan normaliter al écht niet in een apotheek staan wachten,  laat staan vandaag, man weet dat en aangezien hij alle engelengeduld verzameld in zich draagt doet hij dat soort zaken altijd. Anita en ik namen dus een capu-tje… En om 19.30 ongeveer plofte ik op de bank in comfortabele kleding.

Dank jullie wel lieve mensen voor de lieve berichten op het vorige blog, ik ga daar nog wel op reageren maar niet nu…

Ps…de operatie van man is afgelopen woensdag uiteraard gecanceld en naar een andere datum verhuisd.

40 gedachten over “Ben er nog én weer

  1. Gelukkig ben je weer thuis. Dat is een goed teken anders hadden ze je niet laten gaan.
    Ik begrij dat het nog wel een vervolg heeft. Hoop dat ze het goed kunnen behandelen en niet tegen nog meer gekke dingen aanlopen.
    Rust lekker uit Melody. Geniet van je hernieuwde vrijheid.
    💋💋💋💐💐💐💐

    1. Ja inderdaad… de gevolgen zijn deels duidelijk en deels moeten die zich nog laten blijken…. het enige dat ik nu hoop is dat de medicaties gaan werken en ik meer lucht krijg want 24/7 naar adem happen is heel frustrerend.

      ♥ ♥ ♥

  2. Je hebt het weer overleefd. De les is dus, als ik het goed begrijp, na stressen niet vergeten te ontstressen. Dan openen de adertjes zich weer en kunnen we opgelucht adem halen. (Leer dat nou eens! 🙂 ) Maar hé, die porties nasi zijn wel héél klein! Krijg je wel genoeg te eten? Goed te weten dat de longen en de stent schoon zijn, en de glimlach op je capu is vast een teken… Smok van mie.

    1. Haha ja.

      Dat ik dat nog moet leren… dat wist ik al, er zijn zo wel een paar dingetjes die ik ‘moet’ … maar behalve cardiologen liep ook de pysch actief om mij heen en ook zij gaat zo het eea doen … kortom… het begin is er …..

      dat zal dan aan de foto liggen want de portie was echt groot zat. En ja indien ik had gewild had ik zoveel kunnen eten als dat ik wilde…

      Ja toch,, dat weten we dan maar weer.

      Haha ja de bediening aldaar had wel door dat ik huiswaarts ging natuurlijk dus zeer toepasselijk toch

    1. Dank je wel schat. Ja inderdaad, ik heb een stuk duidelijkheid en dat scheelt altijd.

      Ja maar ja aard van beest, verander je niet, dus dat is nog wel een dingetje… gelukkig gaat de psych ook goed aan de slag en gaan de medicaties werken dus wie weet, hoop doet leven of niet dan

      OF die pillen gaan doen wat ze verondersteld worden te doen is nog maar de vraag, bij mij werkt altijd alles anders, maar de tijd zal het leren .

      ♥ x♥ x♥ x

  3. Oh wat fijn dat je weet thuis bent, wat een ellende ( met dank aan het team stomme koeien van vorige week die je deze ellende bezorgden)
    Stress is natuurlijk bar slecht voor iedereen en voor jou in het bijzonder. Maar wat prachtig dat je longen nu helemaal schoon zijn. Jammer dat Joop zijn operatie nu niet door kon gaan maar ja, soms heb je weinig keus. Geniet maar van je eigen bedje én je dierenvolk,, dat is prima tegen stress. Liefs en beterschapXXX

    1. Ja nou en of.

      Precies, de spijker op de kop. Inmiddels is er een extra klacht naar die oetlullen gestuurd; “met de hartelijke groeten uit het andere ziekenhuis’ 😉

      Ja dat verbaasde me wel hoor.

      Precies ja…mijn situatie moest nu voorrang hebben…

      Helemaal waar, alweer uren knuffelgehaltes opgevoerd

      dank je wel, knuffel terug liefs ♥ ♥

  4. Hier ook maar even gekeken voor het slapen. Tjonge wat maak je er allemaal spannende verhalen en foto’s van. Zou ik niet kunnen, maar ben bang dat ik helemaal gestrest zou raken. En die witte jassen? kunnen ze niks aan doen, is de mode in dat gebouw. Hoewel, soms komt er ook wel een blauwe of een groene voorbij. Gewoon (?) alles op je af laten komen, en zo mogelijk lijdelijk ondergaan. Sterkte daarbij.

    1. Voor het slapen gaan nog wel, niet echt handig 😉 Spanning voor het slapen gaan kan averechts werken op slaap, hopelijk is dat niet gebeurd.

      Ik heb meerdere kleuren gezien hoor….

      TJa dat …. dat is wel een dingetje he, dat is aan mijn iet zo besteed

      Dank je wel. ♥

  5. Ha, je bent er weer en thuis. Op zich een goed teken, maar nog niet klaar. Tja, stress, ontstress, dat gaat voor jouw moeilijk worden. Alles komt bij jou extra binnen, blijf daar maar eens rustig onder. Misschien moet je je tenten opslaan in Wildlands. Voor nu wens ik je rust. En voor je echtgenoot nog maar even sterkte dan.

    1. Ja precies. Er is een psych bij betrokken, ook medicatie, … en nu afwachten wat er nog gebeurt / hoe het zich verder ontwikkelt

      Jahhhh als dat zou kunnen 😉

      Dank je wel hoor… die laatste grinnikt

  6. O wat fijn dat de hondjes/poesjes je weer konden begroeten…klopt niemand kan dat zoals de dieren.
    Al zal manlief ook wel blij zijn dat je weer op de bank kan kruipen en voor het weekend lekker thuis bent.
    Kreeg op je vorige blog iedere keer een virusmelding…het en waarom weet ik niet maar hier is niks aan de hand.
    Laat je lekker verwennen dan blijft de stress ook wel weg.
    Beterschap en liefs van mij

  7. hé streskip hihii
    als ik dit zo lees heb jij je prima vermaakt
    aan en met al die ongein van een ziekenhuis
    man lief en Anita loodsen je wel door de komende dagen
    we wachten het af , las al over tenten opslaan in Wildlands en O wonder het leek el of i jou ja zag knikken
    fijn weekend groet

      1. ha die Melody
        of je dat bent weet ik niet , maar ik dek dat een ieder het krijgt daar met die mri pppffftttt
        nu weer wat op conditie komen en je tuintje door
        zag je bij de foto’s , ja wat was die kleine aan het donderjagen hihi
        gister was ik in Artis
        vandaag rustdag

        1. Neuuuhhhh momenteel niet…

          Ja klopt, dat wil ik wel maar kan ik niet zonder hulp van anderen helaas…. en die ‘anderen’ zijn dun gezaaid

          Ja joh, gaaf toch. Ergens dit jaar ofzo nog 3 kalfjes erbij…. 1 in amersfoort, 1 in amsterdam en 1 in nuenen, dat wordt feest

          Heelijk, maak me maar jaloers hoor.

  8. Blij dat je er weer bent en dat het al bij al nog meevalt. Dat van die stress en reactie op haarvaten hart schijnt typisch te zijn voor vrouwen. Dat las ik onlangs. Ik hoop dat je voldoende rust neemt. De stress van de MRI zal er zeker geen goed hebben aan gedaan…
    Draag goed zorg voor jezelf. Dikke knuffel ❤️🤗

    1. 😉 Ik ook 😉

      Jah dat hoorde ik ondertussen ook al een aantal keren….

      Dat gaat wel lukken denk ik…. nee zeker niet, die hebben iinmiddels een 2e klacht te pakken…

      Ga ik doen, dank je wel knuffel terug ♥ ♥ ♥

  9. Goede morgen ( kan nog net) tja . . . in ieder geval fijn dat je weer naar huis toe mocht. Doe maar wat ontspanningsoefeningen als je tenminste daar de rust voor op kunt brengen.

    1. Goedemorgen… ja hoor, beter iets dan niets, dus tijdstip is van ondergeschikt belang 😉

      ZO is het maar net. dat doe ik ook… samen met de grote skippybal … deedik altijd al dus dat blijft zo

  10. Welkom back! En je honden helpen je zeker ontstressen! Dieren in het algemeen, zeker bij jou.

    Goed nieuws dat ze geen mankementen vonden,

    Verplicht jezelf nu het rustig aan te doen en veel te rusten, ook al ligt dit niet direct in je natuur, het is erg belangrijk.

    En nu weer moed zoeken voor de man, van het ene in het andere, maar het komt goed!

    1. Dank je wel. Ja dat kunnen ze wel maar ze kunnen ook het tegenovergestelde doen…

      Wat ze vonden is niet operatief te herstellen maar hopelijk met pilletjes wel… dat is nog even afwachten omdat ik niet dat type mens ben dat standaard reageert op medicatie

      Ja klopt… zo blijven we van de straat en uit de kroeg moet je maar denken

  11. Goed nieuws, fijn dit te lezen allemaal, goed veel onderzoeken nog, maar voor nu weer lekker thuis……
    Stress kan in veel gevallen een grote boosdoener zijn……

    1. Ja wel hè

      “lekker thuis” dat klopt wel want wie wil nou graag in een ziekenhuis verblijven…. maar het feit dat mijn lijf nu de rem is en ik dus niks kan, en dus aan huis gebonden ben is niet zo ‘lekker’ dat levert stress op die ik juist kwijt moet zijn te raken…….. en dat is heftig… dubbel en dwars

      Ja absoluut. Heb er meer dan genoeg, teveel, van dus ben het knap zat.

  12. Lieve Melody,

    welkom thuis!
    Het klokje tikt nergens beter dan daar.
    Maar nu moet jij weer aan de gang komen.
    Geen energie…
    Ik denk, dat het gewoon de tijd nog niet is.
    Het is toch rot-weer buiten.
    Kom jij maar lekker bij.
    En als het echt lente is, dan rustig naar buiten en van de zon genieten…
    Zul je eens zien, hoe je dan opknapt….

    Heel veel liefs van Marlou

    .

    1. Ha die Marlou

      Dank je wel, lief van je.

      Ja dat klopt en het ‘niets’ kunnen vanuit het fysieke aspect is zo niet mijn ding, dat levert dus wel ‘weerstand’ op ;-0

      *grinnik*, als ik een aan-uit knopje zou hebben zou ik dat misschien kunnen…. wachten tot het lente is… pfew… ik hoop dat mijn geduld het redt zolang het nodig is 😉

      Liefs terug ♥

Lucht je ❤️

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: