Broeden

Zing-ZO ~ Limerick op Zondag
21 juni 2020 – Gestart op 29-01-2012
~ ~ ~ ~ ~ Zing-Mee met …..  jou?

 

 

Een ouderpaar, zeer goed bedreven,
voegde zich saam voor het nieuw leven
Als één grote spons
zaten zij op ‘t  dons
broedend om de beurt, levens geven.

 

Zie nu hun kroost nieuwsgierig kijken
rondom zich dat veilig doet lijken
Pap en Mam, zij staan
als ouders voortaan,
beschermend klaar, dat zal dan blijken.

 

 

R.I.P. Henk

Henk heeft de lange en moeizame klim naar boven volbracht en de Bovenste Trede van de Levenstrap bereikt na 84 jaar, 1 maand en 3 dagen.

Lieve Riet, Ruud, Inge en kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen, gecondoleerd, ik denk aan jullie, dikke knuffel vanaf hier!

(ps… ik geef uiteraard niet Riet haar adres af maar mochten jullie haar en haar familie iets willen stuen, laat het mij dan even weten, dan krijg je mijn adres en zorg ik dat Riet het krijgt.)

 

 

Tot ooit

Zwijmelen op Zaterdag ~ 20 juni 2020
~ 1 = Marja 17-11-2012 / 04-11-2017 (nr. 1 t/m nr. 260)
~ 2 = Trees 11-11-2017 / 13-07-2019 (nr. 261 t/m nr. 347)
~ 3 = ikzelf 20-07-2019 / 25-01-2020 (nr. 348 t/m nr. 375)
~ 4 = Tasja 01-02-2020 (vanaf nr. 376)

Jeans is onlosmakelijk met mijn leven verbonden doordat het vanaf 1997 t/m 2015 ieder theaterseizoen minimaal 1x per week aan de orde was en ik met iemand het land doortufte om ergens een theater of schouwburg binnen te stappen, of het nou Delfzijl was, Den Helder, Goes, Kerkrade of welke plek ook, als ‘wij’ er bij wilden zijn gingen we. Een onbetaalbare schat aan herinneringen hield ik eraan over.

Het Jeans-schip begon lek te raken met het overlijden van Karel op 30 juli 2015 en er gaat zeker geen week voorbij dat ik niet aan hem denk, zijn stemgeluid ergens op zijn Amsterdams hoor roepen ‘Heej Mariejjj’
Jeans kenmerkte zich door de jaren heen als een springplank voor talent in het genre zang, dans en toneel en dus zag je ook per seizoen de cast wisselen, sommigen bleven een paar seizoen (zoals Diederick van vorige weekse Zwijmel bijv. en zo kan ik vele meer benoemen) en anderen bleven maar 1 seizoen. Vele namen uit de Nederlandse Showbizz komen voort uit Jeans.

In 1995 maakte Jeans een extra speciale tournee om 50 jaar bevrijding te vieren in de Nederlandse schouwburgen en theaters, dit in samenwerking met het Kapel Koninklijke Luchtmacht. Een show vol met liedjes die in de tijd van WO-2 en rondom/na de bevrijding gezongen werden.

Afgelopen donderdag overleed Vera Lynn, zij werd geboren op 20 maart 1917 en was dus meer dan een eeuw oud geworden, 103 om precies te zijn.
Haar “We’ll Meet Again is legendarisch. Dat ik dit nummer plaats is dus ook logisch omdat het veel betekenend was voor miljoenen mensen 75 jaar geleden, maar ook voor mij werd toen ik eenmaal kennis had gemaakt met een speciaal castlid uit die show in 1995 en met haar de muziek via cd deelde en extra nadat Karel overleed en wederom toen wij ook afscheid moesten nemen van een ander Jeans-lief-castlid, ‘mijn enige echte Sinterklaas’, de Surinamer die zich met liefde wit schminkte, Edwin Gerritsen, die een jaar na Karel in September 2016 overleed.

 

Alles verandert… dingen die je op zeker moment als ‘onmogelijk’ ervaart blijken zomaar opeens toch mogelijk. Voor mij is een “We’ll meet again” aan de orde met een groep mensen van wie ik heel veel hield, nee nog steeds hou natuurlijk, en waartegen ik in het volste vertrouwen, met mijn ogen gericht naar boven, zeg: ‘tot ziens’

 

 

Laatste spanningsdag?

De 19e… een dag waar ik al een tijdje naar uitkeek en voor aftelde… de laatste dag (hopelijk) waarna we tot rust kunnen komen voor wat betreft Vanyar en weten of en hoe we verder kunnen met onze veestapel… of alleen 3 poezels nog… of 3 poezels en 1 hond.

Alle ellende begon totaal onverwacht aan het eind van een heerlijke dag in Artis, op 27 mei. De 1e blogpost schreef ik de 28e H I E R. Een dag later kreeg het verhaal een nare wending erbij zoals ik H I E R beschreef.  En op 1 juni vervolgde het verhaal H I E R en op 2 juni H I E R en op 3 juni H I E R en op 4 juni H I E R  & 5 juni H I E R  Daarna kon het afwachten ‘beginnen’ of beter gezegd verder gaan maar dan wel in een minder gestreste modus.

Met Vanyar gaat het, volgens mij althans, goed voor zover de mogelijkheden dat toelaten.  Vorige week was ik weer bij de dierenarts omdat zijn temperatuur niet vertrouwde en ook vragen had mbt zijn edele delen. Gezien het ziektebeeld is een definitieve castratie niet mogelijk want een narcose kan niet, tenzij het om iets levensreddends gaat en dat is een castratie natuurlijk niet. Een narcose levert stress op en voor Vanyar is stress dodelijk. Natuurlijk is stress onvermijdelijk maar ik moet wel proberen het tot een zo laag mogelijk niveau te beperken. Chemische castratie dus, jaarlijks te herhalen.

De medicaties die hij nu 2x per dag krijgt… aangevuld met extra prednison als ik stress verwacht / niet vermijden kan… lijken aan te slaan maar ja dat is wat ik denk, ik kan niet de nodige testen uit voeren om de bewijzen daarvan te produceren. Dat gaat dus ‘nu’ gebeuren, want op het moment dat deze blogpost gepubliceerd wordt zit ik in de dierenartsenpraktijk en gaat er bij Vanyar bloed afgenomen worden. Er worden dan 2 tests uitgevoerd, de 1e zal direct vertellen of hij infuus met medicatiesboost nodig heeft of niet en de 2e zal later op de dag duidelijkheid verschaffen over of hij wel of niet in balans is met de huidige dosissen medicaties of dat die aangepast moeten gaan worden.

Kortom… nog even spannend, hopelijk de laatste dag en hopelijk aan het eind van de dag ‘gewoon’ nog onze 4 koppige 4-voetige veestapel zoals die er de afgelopen 14 dagen was en voorlopig ook zal blijven. 3 poezen en 1 hond. De laatste krijgt maandelijks een fors prijskaartje aan speciale voeding, regelmatig op bezoek bij zijn vriendin in de witte jas en medicatie. Gelukkig hebben we nog een buffertje *glimlach* en anders moeten er maar minder boodschappen (lees: mensenlekkers) gehaald worden.

En dan maandag… komt “Sir” Kai weer logeren. Een vriendje van Vayar en de grootste knuffelkonthond die ik ooit heb ontmoet. Ongelofelijk als je ziet hoe dat arme dier, zoals hij uit een opvang bij een goede kennis kwam wonen was en nu is. Het is nog steeds een Friese Stabij reu en de angst en terughoudendheid die hij had is opgeteld bij de liefde die hij al gaf… een fantastisch beest, en dat uit de mond van iemand die ‘niets’ heeft met Friese Stabijen *grijns*.  Zijn baas gaat met diens zonen en zijn vriendin met haar hondje en kinderen met de boot op vakantie, dat is voor Kai niet ideaal omdat hij dan geen bewegingsvrijheid aan ruimte genoeg heeft. Geeeeeeeen punt bij (Kar)wij, wij verheugen ons al enorm op zijn gezelschap en het bed wordt dan ‘s nachts voller en dat gedurende een week of 2,5 a 3 … heerlijk vooruitzicht !!

Tot slot… hopelijk kunnen jullie het nog één dag opbrengen om voor Vanyar te duimen al ben ik al wel heel dankbaar voor jullie steun in tal van vormen de afgelopen 3 weken! 

======================================================================================

Update – 12.00 = Alles is oké, de medicatie werkt zoals het behoort te werken en de dosissen zijn oké. Yeeeyyyyyyy

======================================================================================