Zing-Zo

Zing-Zo: Limerick op Zondag.

Schrijf jij er ook eentje, mag ik dan je link?

Zing mee met de Zing-Zo’s van: MARJA

bono

Bono liep trots te paraderen
was het publiek aan ‘t bestuderen
men komt niet voor jou
trotseren de kou
Voor Azizi moet je ‘t waarderen.

Ilona liep rond vrolijk en vrij
zij straalde van trots en was zo blij
men kwam voor haar kind
dat ieder lief vindt.
kraambezoek hoort er gewoon ook bij.

Azizi liet het maar gebeuren
er was zo veel nieuws te bespeuren
van elk mens dat keek
en niet opzij week
rook zij de bijzondere geuren.

Zwijmelen op Zaterdag

Marja

Op mijn 14e verjaardag kreeg ik een koffertje waarin een platenspeler bleek te zitten. Ook kreeg ik er 2 langspeelplaten bij, 1 van ABBA en 1 van TAVARES. In die tijd zat ik óf op school, óf in de dansschool, óf bij muziekles, óf in de cafetaria waar ik werkte, óf op mijn kamer. In het laatste geval lag ik op mijn buik op de grond, steunend op mijn ellebogen met een boek ertussen (in die tijd verzamelde ik Pinkeltje-boeken) luisterend naar muziek van die langspeelplaten. Naar verluidt was ik een extreem moeilijk kind…dat herinner ik me niet. Wat ik me wel herinner is de eenzaamheid, het altijd op mijn hoede zijn, het altijd zó mijn best doen om vervolgens tot de ontdekking te komen dat het wéér niet goed genoeg bevonden werd. Wat ik me ook herinner is de vluchtdrang, ik wilde overal wel zijn behalve thuis. Terugkijkend… hoe triest is het dat ik pas sinds oktober 2007 die vluchtdrang niet meer heb. Wat ik toen niet wist weet ik nu wel: hoe fijn het is om ergens te zijn waar je gewenst bent, waar niemand je veroordeelt, waar je mag zijn wie je bent, waar je je in elke bui veilig en geborgen voelt. Dát gevoel geeft deze muziek mij en daarom deel ik het graag met jullie in de hoop dat jullie ook zo’n plekje hebben, ik wens het een ieder van harte toe!

Tegenstelling

Tegenstelling

winterlente

Heb jij ook een leuke foto waarmee je mee wilt doen met deze uitdaging?
Voer dan in het script hieronder de link naar je logbericht in en je naam…

Mister Linky’s Magical Widgets — Thumb-Linky widget will appear right here!
This preview will disappear when the widget is displayed on your site.
For best results, use HTML mode to edit this section of the post.

Thema Vrijdag 01-03-2013=Merkwaardig-Gewoon (met dank aan DIENEKE)

Aanvullen

Foto-Raadsel-Uitdaging: “Aanvullen” – Woensdag 20 februari 2013

Oplossing Aanvullen nr. 43 “Je niet de kaas van je brood laten eten”

Wil je ook meedoen?
Kijk dan wat het 2e deel van het spreekwoord moet zijn en probeer dat in beeld weer te geven met een foto op je eigen log. Oftewel vul het spreekwoord aan en maakt het compleet.
Deze week, nr.44, het spreekwoord: “Met hoge heren is het ……… ”

hogeheren

Mister Linky's Magical Widgets — Thumb-Linky widget will appear right here!
This preview will disappear when the widget is displayed on your site.
For best results, use HTML mode to edit this section of the post.

Spreekwoord (45) voor woensdag 27 februari is: ‘De aap komt ………..’

Zing-ZO

Zing-Zo: Limerick op Zondag.

Schrijf jij er ook eentje, mag ik dan je link?

Zing mee met de Zing-Zo’s van: MARJA & TREES & MINOESJKA

Azizi, dochter van Ilona en Bono, geboren op 10 februari 2013:
azizivanilonaenbono

Ilona stond in d’Emmer stallen
zij zou binnenkort gaan bevallen
ze drentelde rond
in late avond
verzorgers erbij met zijn allen.

Ook Bono werd dus nogmaals papa
was trots op zijn vrouwtje die mama
een kindje erbij
de kudde zo blij
weer voller de Emmer sahara.

Azizi werd erg snel geboren
dat kon iedereen zeer bekoren
1.90 groot
een regelrechte stoot
plaatst in Emmen mooie voetsporen.

WE-300

Plato

‘Mensen met ervaring gezocht’ had er in de advertentie gestaan. Ervaring? Nou die had ze meer dan zat! Ze wilde het niet kennen, die ervaring kon ze missen als kiespijn, maar ze het die ervaring opgedaan, niet eenmaal, niet tweemaal, niet driemaal, maar ontelbare malen. Elke keer was het rampzalig geweest en had het haar hele leven overhoop gegooid. Telkens weer terug naar het begin om opnieuw te beginnen met opbouwen van een nieuw leven. Het had haar naar de rand van een afgrond geleid, er waren momenten geweest waarop ze ernstig met zichzelf in gesprek was om het leven zelf maar te stoppen in plaats van te wachten op het einde dat door iets anders bepaald werd. Tot dat zomaar opeens daar die gedachte was. ‘Ja hallo, zo ver zal ik het toch niet laten komen, ik wil geen slachtoffer zijn, zeker niet meer dan ik al ben, dat gun ik hen toch zeker niet? Ik ben toch zeker veel meer waard dan die mensen die het woord mens niet eens waardig zijn? Minder dan beesten zijn het zelfs, er is niet eens een woord voor te verzinnen dat de lading in juiste vorm dekt. Wat haar betreft mochten die lui in het openbaar gestenigd worden en een uiterst langzame en zeer pijnlijke dood sterven. Dát zou helaas niet gebeuren maar ze kon wel een ander steentje bijdragen. Ondanks veel levenswijsheid kon ze de gevolgen niet helemaal overzien maar dat gaf ook niet, die boeiden haar niet, het ging erom die mensen te vinden en ze dan aan de schandpaal te nagelen door hun gegevens openbaar te maken. Aan het eind van die dag, aan het eind van een gesprek werd haar op een gegeven moment de hand geschud, “Welkom, samen zullen we zinvol, maar vooral hard nodig, werk doen!”

Zwijmelen op Zaterdag

Marja‘s 14e zwijmelen op zaterdag…

Een lied van Wia Buze. Een prachtige Groningse zangeres die vele mooie nummers, zowel in het Nederlands als ook in het Engels en uiteraard óók in ons prachtig dialect heeft opgenomen. Afgezien van het feit dat ze een stem heeft die mij altijd kippenvel bezorgt is het ook nog eens een machtig mooi mens, zowel aan de buitenkant als aan de binnenkant! Het lied dat ik met jullie wil delen heeft al jaren grote waarde voor mij. Als jullie de tekst horen (en lezen hieronder) zullen jullie vast geen moeite hebben om te begrijpen waarom dat zo is. Dit lied is niet in youtube-vorm voorhanden helaas dus vandaar dat er geen beelden van haar bij zijn.

Ik plaats dit lied omdat ik blij, maar vooral intens dankbaar, ben met die mensen die ik ‘échte vriend(in)’ mag noemen én omdat enkelen daarvan uit blogland komen!

soms gaat er ongemerkt een tijd voorbij
dan houdt hij zich afzijdig, net als jij
maar als j’in nood zit lijkt hij helderziend
ja zo is een echte vriend

hij vraagt niets en heeft altijd tijd voor jou
hij luistert naar je en hij lacht met jou
en droogt ook nog je tranen als je grient
ja zo is een echte vriend

en hij zal er zijn
zolang als je leeft
hij deelt met jou alles
wat jij hebt beleefd
je raakt niet verdwaald
op het duistere pad
zoals iemand die nooit echt een vriend heeft gehad

ook zonder woorden zal hij jou verstaan
vaak zal een enk’le blik al wel volstaan
hij zegt je eerlijk wat hij van iets vindt
ja zo is een echte vrind

en hij zal er zijn
zolang als je leeft
hij toont je in alles
dat hij om je geeft
wat je ook voelt
niets zal hem ontgaan
en wat je ook doet,
hij zal achter je staan

hij zal je nooit verraden
hij reikt je steeds de hand
en leeft altijd met je mee

je voelt nooit verlaten
zo sterk is jullie band
een warmte die je omgeeft
want hij zal er zijn
zolang als je leeft
hij wijst je terecht
hij helpt en vergeeft
hij staat je terzijde
met raad en daad
dus prijs je gelukkig met zo’n kameraad

ja hij zal er zijn
zolang als je leeft
en toont je in alles
dat hij om je geeft
zonder zijn vriendschap
weet jij je geen raad
prijs je gelukkig met zo’n kameraad.

Invalshoek

REISMEERMIN – Emeritaat / Vrijwilligerswerk

Jan-Jaap had het heel zijn leven al geweten, terugdenkend kon hij zich niet het moment herinneren waarop die wetenschap zich voor het eerst in hem geopenbaard had, die wens was er altijd al geweest zolang als hij zich heugen kon. Iedere keer als iemand hem vroeg wat hij wilde gaan worden, later als hij groot zou zijn, was steevast zijn antwoord “Papa”. Dit antwoord werd uiteraard door niemand verwacht en verbijsterde iedereen. Sommigen zwegen na het antwoord, niet wetende hoe ze op dat antwoord moesten reageren. Anderen zwegen even om van hun verbazing te bekomen en vroegen dan: ‘oh? en waarom dan?’ Dan was, wederom steevast, het antwoord: “omdat dat moet”. Verdere uitleg vragen was zinloos want Jan-Jaap vond dat dat antwoord meer dan voldoende was en verder toelichting overbodig. Hij doorliep de ene na de andere school schijnbaar moeiteloos. In zijn studententijd zat hij in tegenstelling tot zijn medestudenten elke vrije seconde met zijn neus in de boeken en slaagde cum laude Op zekere dag nam Jan-Jaap afscheid van zijn dierbaren en vertrok naar Kameroen met slechts een rugzak met daarin een boek, een schrift en een beetje geld.
Vele, vele jaren later kijkt een jonge vrouw met haar man en kinderen naar de tv. Ademloos beluisteren ze wat de verslaggever vertelt over hoe duizenden mensen op een plein zijn samengekomen. Er heerst stilte, je kan er een speld horen vallen. De verslaggever ratelt maar door terwijl de camera met regelmaat tussen de verslaggever en een schoorsteen hoog in de lucht heen en weer zwenkt. Op een gegeven moment komt er uit die schoorsteen witte rook en het volk op het plein begint te juichen. Dan is het weer stil, de spanning neemt op het plein weer toe, evenals in de huiskamer van die jonge vrouw en haar gezin. Dan gaan op het bordes de deuren open en komt een man tevoorschijn in een prachtig gewaad. De camera vangt zijn ogen en het gezin ziet hoe die eigenaar van die ogen zijn speech begint af te steken. De jonge vrouw glimlacht liefdevol en zegt dan tegen haar gezin: ‘Kijk nou toch eens, onze oom Jan-Jaap, die ooit voor vrijwilligerswerk alles achter zich liet en naar het verre Kameroen vertrok, zie hem daar toch eens staan, zo mooi.”. Ontroerd pinkte ze een traan weg, haar man keek haar aan en zei: dit heeft hij verdiend met al dat werk daarginder, en zullen we wedden dat hij zijn emeritaat tot op het laatst mogelijke moment zal uitstellen? Ze knikte en zei: ‘daar hoeven we niet over te wedden, ik weet het wel zeker!’.