Wie-Wat-Waar-Wanneer

Woensdag 21 augustus… tijd voor een opsomming?

De Herfst is al onderweg, over een maandje is zij er al weer… De Winter volgt dan snel, 3 maandjes later… De agenda bevat leuke vooruitzichten waaraan ook jullie mogen & kunnen deelnemen indien jullie willen: laat het me dus maar weten…

Wanneer? Wat? Waar? Wie?
27 augustus Safari Park Beekse Bergen Daphne & ik, Herman & Daniëlle
13 september Midnight Walk  Assen Daphne & ik, Karel
20 september Night Walk Emmen Daphne & ik en…
28 september Weblog Meeting Arnhem Daphne & ik, Herman & Daniëlle, Karel
26 oktober Zoo Lights Osnabrück Daphne & ik en…
31 oktober Halloween im Zoo Münster Daphne & ik en…
16 november Weihnachtslichter Münster Daphne & ik en…
26 november-5 december Sinterklaas-Spel-2019 Sinterklaas-Blog ….

Doelen najagen

Write on Wednesday
~ 2 – wekelijkse Schrijf-Uitdaging
~ Thema 21 augustus 2019
~ Thema 4 september “Vrede”
~ Schreef jij ook een WoW en mag ik /mogen wij die lezen?
~ Voeg dan hieronder je link toe:

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter


De één zegt: Geen doel te groot…
De ander zegt: Focus slechts op bereikbare doelen…
Mijn wijze van omgaan met ‘doelen najagen’ is anders!

Bij de uitspraak van de één denk ik: “Allemaal leuk en aardig maar wat bereik je met het jezelf voor de gek houden?”
Bij de uitspraak van de ander denk ik: “Jahh maar zet je jezelf daarmee niet onbewust op de rem?”

Mijn wijze van doelen najagen is, denk ik althans, meer een realistische.
Geen doel te groot? Gaat voor mij niet op, gezien mijn fysieke (on-)-mogelijkheden zal ik bijv. van ze never nooit niet een atlete worden die een podium van de gouden plak zal betreden.
Slecht bereikbare doelen? Wát zijn die doelen dan? Mijn, jaar in jaar uit, enig doel, was altijd ‘vandaag’ doorkomen.

Inmiddels in zowel fysieke als mentale in een totaal andere conditie is mijn leven 100% anders dan het ‘altijd’ was. Geen doel te groot geldt in mijn visie nog steeds maar bereikbare doelen is gewijzigd, nu is het: Welkom nieuwe dag, welk leuks breng je vandaag?

Jungle Alarm

1e Summernights: dag 40 : mijn 12e : nog 5 te gaan.

Zoals (bijna) altijd op dinsdag toog ik ook deze dinsdag weer de 50+ kms zuidoostwaarts om een kleine 3 kwartier later door de deuren van mijn 2e thuis binnen te wandelen. De zon scheen al volop maar de hemel toonde een kleurenschouwspel van ogenschijnlijk vreugdevolle als ook donderwolken.

Vandaag zou het een ‘korte’ route worden in de zin van dat ik alleen maar het meest rechtse deel, qua oppervlakte het middenste deel, oftewel Jungola, wilde doen. Even de zinnen verzetten, wind door en zon op het snoetje maar wel rekening houdend met een lager energieniveau.  We begonnen bij de Monkey Market in de hoop het pasgeboren jong van één van de Doodshoofdaapjes te mogen spotten, dat geluk was niet niet met ons maar gelukkig lieten andere exemplaren zich wel zien.

Eenmaal voorbij Monkey Market kom je dan bij Mahada en achter Mahada is één van de rookplekken die we altijd aandoen alvorens we Jungola-Rimbula-Kas ingaan. Na het binnengaan gingen we linksaf in de hoop de nieuwste Zonneral te treffen met gespreide vleugels ook nog het liefst, die vlieger ging niet op, Mevrouw was bereid dichtbij te komen en met ons te communiceren (geen idee wat ze dan zegt maar dat even terzijde), haar snavel openen vond ze dus geen probleem maar haar verendek hield ze gesloten.

Toen via de Maki’s en de Vari’s (die we niet zagen overigens) op naar de Bruinkop Slingerapen en gelukkig had Mario wel wat meer bereidwilligheid naar ons toe want die haastte zich om ons te komen begroeten en ons toe te spreken, ook hier geen idee wat hij dan zegt maar dat doet er niet toe, wij interpreteren zijn gebabbel als groet.

Daarna gingen we verder want het was al de hoogste tijd om onze magen te vullen… en alsof we ons dat al niet gerealiseerd hadden… kregen we nog even via oog en oor getoond hoe dat dan moest:

Op hun vaste plekjes speurden we daarna het groen af, op zoek naar klein, kleiner, kleinst met lichtgrijze streepjes of rode puntvlekjes… die vonden we dan ook, in alle maten ook nog, schitterend te zien hoe dit grut zich ook voortplant en vermeerdert en zich steeds minder aantrekt, dan wel laat afschrikken door al dan niet zeer luidruchtige 2-voeters met grote en kleine toeters.

Het was alweer even geleden dus we wilden deze keer de boot niet overslaan en zo zaten we dus even later, nadat ons stralend lachend “behouden vaart” was toegewenst in de boot over de Rimbula River. Ineens viel het geluid uit de luidspreker weg, de stem van Jungle Jim zweeg terwijl dat niet zo hoorde, er volgde nog een raar geluid en toen ging de sirene af, oeps, brandalarm, en dat betekent dus dat iedereen zich als de bliksem naar een uitgang moet begeven en de kas moet verlaten. Gelukkig staan er dan overal hopen medewerkers die je de weg wijzen als je die niet weet en zo stonden we even later buiten. Gelukkig bleek het allemaal mee te vallen en mochten we even later terug de kas in. Verder maar weer… de dieren hadden zich ogenschijnlijk niet door het alarm laten afschrikken en stonden zo te zien onverstoord te doen waar ze voorheen al mee bezig waren.

Inmiddels waren er al weer een paar uur verstreken want a) we doen het altijd op ons gemakkie en b) we komen altijd wel bekenden en onbekenden tegen en dát levert altijd weer heel leuke gesprekken op, de spontane, dat zijn de leukste. De SneeuwkapTapuit vond al ons gekakel maar niks kennelijk want hij draaide ons de rug toe. Onder hem spotte ik nog een dood blad, nou is het natuurlijk de natuur dus ook het leven van al dat groeit en bloeit gaat gewoon door. Die dode bladeren zitten toch nog vol leven naar mijn idee en ik zag er eentje die ik wel de moeite van het bukken / door mijn knieën gaan waard vond.

Via de Olifantenbrug liepen we langs de Otterbeek terug naar het Kompasplein en toen had ik het wel gehad, met het laatste beetje puf nog in de voeten wandelden we terug, stapte ik in mijn auto en reed ik de km’s terug om eenmaal thuis de pootjes lekker in de hoogte te leggen. Dit alles nadat we ‘tot ziens’ gezoemd waren door een harde werkster in de struiken, die naast het stuifmeel dat zij verzamelde ook nog eens ’65 foto’s in haar tasje stopte’ *glimlach*:

25-G


Want to join ABC-Wednesday because you have a G-2-share? Please add your link below:

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter


Hi Everybody… and Goodmorning / -afternoon / – night

25-G

Looking for G, in general not that hard a letter, I struggled finding it. So browsing to my photographs (thankfully I have thousends of them) I came upon this photo. In my hometown zoo we have Brush Boars, they came just a couple of weeks ago. This pair never strays to far from eachother and whenn they go to sleep they always lay side by side. As I did not want to part them by cutting up this image I show them both to you. The male of the two gives me what I was searching for, the G. Do you see it?  (Look at his left ear)

 

Looking forward to your entries for 25-G I greet you and say:
Have a wonderful, gorgeous, splendid & ♥-warming ABC-wednes-day / – week!

Wandelen

De zomer loopt, meteorologisch in ieder geval, op zijn eind… dat betekent dat de wandelkriebels weer naar boven komen dragen en die werden extra geactiveerd toen ik afgelopen weekend de mail kreeg om mij/ons weer in te schrijven voor de Midnight Walk in Assen. Dit jaar is het, net als voorgaande jaren, op de 2e vrijdag in september, oftewel de 13e. Deze keer is de 11e editie alweer. Inmiddels heb ik de inschrijving natuurlijk voltooid en verheugen Daphne en ik ons er al weer op. Zo’n 7 a 8 km in het donker met een 20-tal onderbrekingen door muzikale en theatrale acts, altijd weer heel verrassend! Zoals ik al eerder beschreef in de vorige edities, wordt er altijd gelopen voor een goed doel. Net als vorig jaar is het ook dit jaar Nationaal Fonds Kinderhulp

Dit jaar voor het eerst lopen Daphne en ik niet één Midnight Walk maar twee!

Een week later namelijk, op vrijdag 20 september, lopen we in Emmen, Daphnes nieuwe woonplaats. Al ken ik het centrum onderhand wel redelijk, heb het nog nooit bij nacht gezien, ben dus heel benieuwd! De wandeling is hier ook zo’n 7 a 8 km en kent ook tal van onderbrekingen zoals we die in Assen kennen. Ook in Emmen wandelen we voor het goede doel, maar in tegenstelling tot Assen waar men maar één goed doel benoemt, kiest de organisatie in Emmen ervoor om 5 goede doelen te benoemen, regionale doelen ook nog. Die 5 zijn: Stichting Naoberschap United, Wensstichting Drenthe, Dansschool Veronto, Stichting Cho 50+ en Harmonie Euterpe. Zij worden HIER nader toegelicht.

Uit ervaring weten wij inmiddels dat het altijd reuze gezellige avonden zijn met 100-en, zo niet 1000-en deelnemers. Iedereen praat met iedereen alsof het één grote familie is. Wij verheugen ons er dus alweer enorm op. Mocht het je nou ook leuk lijken mee te wandelen, ben je uiteraard van harte welkom je bij ons aan te sluiten. Zowel Daphne als ik (met onze heren uiteraard) hebben slaapplaatsen genoeg dus als de rit / tijdstip het enige obstakel is, heb ik die bij deze weggenomen.

Opgesloten

Opgesloten binnen normen,
gehinderd door beperkingen.
Hoe verwachtingen zich vormen
beschikbare ruimte omringen.

Najagen van vele doelen,
door al die anderen gesteld.
Hoe iets dan te moeten voelen
wordt je ongevraagd wel verteld.

Korte tijd mag je maar leven,
niet verkozen doch gekregen.
Moet is boven mag verheven
en dát noemt men dan een zegen.

Sla de vleugels uit en vlinder
Ontdek zelf de mooiste oorden
Bevrijd je van alle hinder
Schrijf je verhaal in jouw woorden.