Nog maar een paar dagen en dan is de maand april voorbij, 4 maanden van 2019, een jaar waaraan ik hoopvol gestemd begon. Van 7 januari is er doorlopend van alles aan de hand geweest en was er nauwelijks gelegenheid om op adem te komen. Dat trok mentaal een forse wissel en ik verhoogde mijn CBD-dosis. Dat leek in 1e instantie goed te gaan maar al gauw voelde ik me beroerder worden, mentaal instabieler, mijn eetlust verdween weer, evenals mijn slaap. De dagen van 1 t/m 11 april waren ronduit hel. Ik voelde me als de laffe leeuw, uiterlijk een grote bek om maar de kleine, en doodsbange vooral, binnenkant niet te tonen aan de buitenwereld.
Gelukkig heb ik dan een 5-tal mensen om me heen staan die zich niet zo maar gewonnen geven en mijn weigering tot wat ook niet zonder meer accepteren. In de nacht van 5 op 6 april dreigde een psychose en acuut vielen mijn suïcide-gedachten weer als een hagelbui naar beneden.  De crisisdienst wist erger te vermijden en ik wist me bijeen te rapen, uiteraard met behulp van dat 5-tal.
Ook verlaagde ik de CBD-dosis terug naar wat ik oorspronkelijk gebruikte en al snel begon ik me beter te voelen.
Inmiddels is het 26 april en heb ik weer, ja ja de duivel schijt altijd op dezelfde stoep, en nee uiteraard gun ik geen van jullie een bezoek van hem op jullie stoepen, alle zeilen bij moeten zetten om de stress van deze week goed te kunnen behappen. Die stress die dinsdag begon loopt nog volop, er zijn vragen waarop op dit moment geen antwoorden beschikbaar zijn, er zijn ook zorgen waarvan we niet weten hoe we die moeten plaatsen. Het aloude cliché “de tijd zal het leren” is hier momenteel volkomen aan de orde.
Ik merk wel dat ik zowel fysiek als mentaal nog in een rouwfase zit maar dat is oké, ik verzet me er niet tegen. De situatie die die rouw oproept is zoals die is, gebeurtenissen die geaccepteerd moeten worden of ik nou wil of niet. Toch groeit de acceptatie, neemt de weerstand af omdat ik besef dat die weerstand zinloos is en alleen mijzelf maar schaadt. Tóch verzet ik me niet écht tegen die emoties want ik weet maar al te goed wat er uiteindelijk gebeurt (gebeuren kan) als je vlucht. Dat heb ik jaren gedaan en daar een behoorlijke prijs voor betaald, dát ga ik dus niet herhalen.

Kortom… ik probeer ‘alles’ te nemen zoals het komt en er dan weloverwogen het beste van te maken. Ben ik verdrietig dan laat ik mijn tranen gerust stromen, ben ik boos dan scheld ik, ben ik blij dan lach en zing ik… én ik plan leuke dingen zodat ik constant, bij elke blik in mijn agenda, die leuke dingen zie staan en het me erop verheugen-gevoel in mij omhoog komt.
Straks (later vanavond) ga ik met mijn meisje de Drentse Tulpenroute rijden die door de organisatie “tulpenpracht bij nacht” is betiteld, hoe toepasselijk!
Morgen ontvluchten zij en ik het stadse koningsgebruis en gaan de grens over. We gaan naar een dierentuin waar kort geleden tijgertjes werden geboren. 5 tot 6 kwartier rijden maar terwijl ik uiteraard zelf niet achter het stuur zit, en dan gratis entree hebben, zulke uitjes zijn dus prima te doen!
Zondag dan een beetje de rust- & ontspanmodus om energie op te doen voor maandag want…
Maandag vertrekken mijn meisje en ik in alle vroegte naar Emmen om Herman & Daniëlle op te halen waarna we gevieren richting Amersfoort rijden. AnneMarie en Karel zullen zich aldaar bij ons voegen en dan gaan we gezessen Dierenpark Amersfoort onveilig maken *grijns*, mens-onveilig wel te verstaan want dierenleed veroorzaken is er uiteraard absoluut niet bij!
En dan is het al snel mei… morgen, zaterdag, over 4 weken is het al zover! De dag van de weblogmeeting in Apenheul en ook daar verheug ik me natuurlijk enorm op. Daar zal Karel dan ook weer bij zijn, mijn meisje en ik met Anita, het duo uit Emmen, Cincia (vriendin van mijn meisje) en Minoesjka, zo leuk om haar ook weer eens te ontmoeten, is al veel te lang geleden. Ik heb inmiddels vele punten verzameld waarmee ik kaartjes kan scoren met mooie korting en daar gaan we natuurlijk wel gebruik van maken, die laten verlopen zou niet alleen zonde maar ook erg dom zijn toch?! Als ik nog een wens mag uiten… kom jij ook naar Apendoorn op 25 mei? Zou ik hartstikke leuk vinden én ik niet alleen natuurlijk.
Nou is het al vrijdagavond en maandag is al over 3 nachtjes slapen dus best wel ad hoc eigenlijk maar schroom aub niet als je zin hebt om je maandag bij ons te voegen! Wil je een kaartje met korting meld je dan maar even bij mij.

Ik wens iedereen een hartverwarmend weekend!