(Foto met dank aan Ellen C.)

 

Zachte voetjes dalen weer neer,
onweerstaanbaar aangetrokken.
Vrijmoedig en onverschrokken,
het ontastbare beroert teer.

 

Heden en verleden kwamen
vandaag zo maar weer eens bijeen.
Verenigd, weer even samen.
‘Ik ben er, je bent niet alleen’.

 

Werelden eindig gespleten.
Mist die de grens nog verduistert
tot onze tijd is versleten.

 

Namen liefdevol gefluisterd
geen één wordt een keer vergeten,
want er wordt altijd geluisterd.