Verenigen

 

Al geruime tijd keek manlief hartstochtelijk uit naar de komst van zijn vakantiegeld.
Hij was zó toe aan een nieuwe tv! Nou hè hè eindelijk, ‘t bleek gestort, ‘t was er.
Door een salarisverhoging met terugwerkende kracht en tal van overuren viel het bedrag nog positiever uit dan hij verwacht had. Mooiiie mazzeltjes dus.
Vandaag in alle vroegte togen we samen naar Emmen en na een bakkie leut vertrokken Herman en manlief de grens over om aldaar een tv te gaan kopen. Door de verschillen in BTW oa is dat wel degelijk de moeite waard namelijk. Met mijn auto want dat is de grootste van onze beide auto’s en bovendien het ‘goedkoopst’ omdat ik een diesel heb en manlief een benzine-auto. Over de grens heeft manlief mijn tank ook gelijk weer volgegooid, dus ik kan weer even vooruit, scheelde 28 cent de liter… kassa!!!
Manlief wilde een grotere tv…de onze was 48 inch en manlief had zijn zinnen gezet op een 65 inch. Hij twijfelde of dat wel in mijn auto zou passen, ik zei ‘er gaan veel makke schapen in een klein hok’… lukt vast wel. Met in mijn herinneringen natuurlijk al hetgeen ik de afgelopen jaren al niet in mijn altijd kleine toettoetjes vervoerd heb waar iedereen zei ‘da ga niet passe jongedame’.
Daniëlle en ik staken de weg over en hobbelden/rolden rond openingstijd onze 2e thuis binnen. Een drukte van belang, iedereen had zich door het schitterende weer laten verleiden. De rolstoel van Daniëlle had een wasbeurtje nodig en aangezien er voor de poort een plein vol water is… doelbewust voor velen om van te genieten… rolde ze daar dus even door de alternatieve wasstraat.

Wij bezochten onze witte watermeisjes waarna we de vlinders opzochten om vervolgens door te stappen richting Jungola-kas om daar, zoals altijd onze lunch smullend te nuttigen terwijl we onze krakkemikkige stelsels ietwat rust gunnen.

Op zeker moment bliepten onze foons… en kregen we beiden foto’s van de aanwinst naast mijn auto. Dat ging dus écht niet passen! En dus werd de doos bij de zeer behulpzame verkoper achtergelaten, vouwde Herman zich in alle bochten om het minuscuul overgebleven plekje zo comfortabel mogelijk te vullen en togen zij Assen-waarts om de tv bij ons thuis achter te laten. Manlief en ook Herman hadden al wel ingeschat dat het mij niet zou lukken om comfortabel thuiswaarts vanuit Emmen te rijden en dat wilden ze mij niet aandoen, zeker niet met de hitte van vandaag.

Toen de heren ons appten op weg naar Emmen te zijn begonnen wij ook huiswaarts te keren… Wij waren er eerder dan zij natuurlijk, wij hadden nog geen 500 meter te overbruggen en de heren nog geen 50km… op de galerij gingen wij zitten, in de schaduw en een koel briesje, wachten op onze heren. Nadat die gearriveerd waren namen we afscheid en togen wij huiswaarts. Manlief had hier thuis natuurlijk nog het eea te doen maar bovendien wilde hij ook nog even naar bed kunnen want hij had een verzoek tot overwerken nachtdienst gekregen en niet afgewezen en tja als je dan al ruim voor 8-en je bed uit bent… is een paar uur slaap nog wel even lekker… “‘k ben geen 20 meer hè” grinnikte hij toen we het eea uitlegden over waarom hij nog naar bed hoopte te kunnen.
Hoe dan ook… de tv is inmiddels in ons bezit en staat op het dressoir, wel een ietsiepietsie grijns groter… maar hij is er blij mee en dus vind ik het goed. We hebben het nuttige met het aangename vereend en mijn spaarrekening is weer iets leger maar dat mag ook als je er zo iets moois voor terug krijgt toch? Stiekemweg ben ik er zelf natuurlijk ook heel blij mee want ik verheug me al op een LotR-marathon met deze tv die niet alleen heel erg groot is maar ook de kleuren heel mooi weergeeft, en vlekvrij hihi dat was bij de oude tv wel ff anders.

De kiekjes van vandaag…zitten mooie bij, ik ben tevreden… staan HIER.

Over Melody

❤️-elijk Welkom én voel je vrij om je ❤️ te luchten. (mag ook in: mel62ko@gmail.com)
Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

Lucht je ❤️

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.