Schrijfveren
Thema van donderdag 30 mei & vrijdag 31 mei 2019.

In deze schrijfveren-editie voeg ik het thema van vandaag 30 mei: “Trillend van aangeboren ergernis”, samen met het thema van morgen 31 mei: “Ik was toe aan een ander leven”.

Menigmaal stond ik op het punt dat door velen verfoeid wordt, een punt ook waarover de meningen zo verdeeld zijn dat ze haaks op elkaar staan. De laatste keer dat ik op dat punt stond was begin 2016. In tegenstelling tot alle voorgaande keren begon ik niet die weg te bewandelen maar stapten mijn voeten de weg naar de huisarts. -Trillend van aangeboren ergernis- Uitleg was niet nodig, ze zag aan mijn ogen hoe laat het was en zonder onnodige woorden zei ze dat er iets ‘nieuws’ was en dat dat voor mij wellicht een goed startpunt zou zijn. De dag daarna al zat ik tegenover een meneer die kennelijk al goed door de huisarts was voorbereid. De enige vraag die hij stelde was: Wil jij zo leven als dat je tot dusver deed?
Nee! Duhuh!!! -Ik was toe aan een ander leven-Waarop hij antwoordde: “waarom doe je het dan?” Doodgemoedereerd alsof hij bijv. vroeg of er nog boodschappen moesten komen ofzo. Ik keek hem sprakeloos aan, compleet verbijsterd. (Het lukt maar zelden iemand mijn ratel tot stilstand te brengen.) Na enige minuten stamelde ik iets in de trant van: Ik heb niet geleefd, ik ben geleefd, het is nu tijd een ander, mijn, leven te starten. Dat was het begin van de ommekeer. Er volgden één op één sessies en groepssessies en veel huiswerk, heel veel huiswerk die die 1e cursus “Voluit Leven” met zich mee bracht. Aan het eind ervan wist ik al dat ik nog niet genoeg handvatten had omdat ik veel moest afleren maar zeker ook aanleren en dus schreef ik me in voor “Het leven is van mij”; de vervolgcursus die op ongeveer dezelfde wijze werd uitgevoerd. In de 1e maand van die 2e cursus ‘wist’ ik dat niet wist wie ik was én dat als ik al iets wilde bereiken ik eerst maar eens moest zien te ontdekken wie ik nou werkelijk was. Dus hoppa terug naar de huisarts, de psych, het ziekenhuis en diverse specialisten. Ik kreeg overal nul op mijn rekest maar ik was onvermurwbaar. Ik wist wat ik wilde en niemand zou me tegenhouden. -Ik was altijd tegengehouden, aan banden gelegd, alles werd voor mij bepaald etc en dat moest maar eens afgelopen zijn. In de optiek van velen heet zoiets misschien ‘eigenwijs’ maar in mijn optiek niet. Er moest een ommekeer komen en des te rigoureuzer des te beter.- Het gevolg was een cold turkey stop met alle medicatie. Ik sloeg de waarschuwingen in de wind en werd voor ‘gek’ verklaard. Dat vond ik zelf overigens wel hilarisch want gekker dan mij tref je er geen, zei ik altijd. In de euforie van de 1e dagen voelde ik me de koning te rijk en mijn wilskracht groeide tot enorme proporties, tot die terugvallen begonnen te komen. Toch… was ik niet van plan van de gekozen weg af te stappen, “ik ben iets begonnen dus ik maak het ook af…” zei ik vastberaden, mede door de overtuiging dat ik niets te verliezen had maar juist alles te winnen.
In die periode begon Anita over CBD. In 1e instantie weigerde ik dat heel resoluut want toch weer aan de medicatie? Toch weer het risico aangaan van een medicijnverslaving? Geen haar op mijn hoofd, écht niet. Maar ja, als iemand mij tot iets kan bewegen is het Anita wel en zij hield vol tot ik op zeker moment bezweek. Op dat moment zaten we in de auto dus Anita gooide het stuur om bij de eerstvolgende bocht, daarmee ook gelijk de plannen voor die dag wijzigend maar dat is even terzijde, en even later stonden we voor een zekere winkel die een groot reclamebord voor de deur had staan van die CBD. Ik weifelde maar kreeg prompt een duw in mijn rug, werd bij de arm gepakt en de winkel in gesleurd en weer even later stond ik buiten met een klein flesje met een goedje daarin dat meer dan één uur in de wind stonk. Dat was 15 juni 2017.
De eerste dagen was het een kwestie van uitvogelen… hoe neem ik dat goedje in, neem ik er iets bij of niet en zo ja wat dan, wanneer neem ik het in etc etc. Al snel ontdekte ik dat het mij het beste lag ‘s ochtends 2 druppels te nemen en ‘s avonds ook 2, zo om de 12 uur zeg maar. Er iets bij eten en drinken doe ik als ik er zin in heb, en zo niet dan niet, dat maakt verder geen verschil. Wat de effecten waren in het begin en wat ze tegenwoordig zijn heb ik al een aantal keren beschreven.

Veel mensen geloven nog steeds heilig in dat dat wat een arts/specialist voorschrijft het enige juiste is. Is natuurlijk prima als jij daarvoor kiest maar indien je toch ‘nodig’ het roer om moet gooien… luister dan naar jezelf, volg je hart, niemand kent jouw lichaam, jouw zijn, beter dan jijzelf! Laat je niet gek(ker) maken dan je al bent. We zijn allemaal mensen, maar daarmee houden de overeenkomsten ook op. Ieder mens is uniek, diens lichaam en geest ook. Ook al heb je dezelfde ziekte als een ander, de impact ervan is verschillend. Hetzelfde geldt voor medicatie. Wat voor de één een wondermiddel is, is dat niet per definitie ook voor de ander. De witte jassen en geitenwollensokken weten veel maar niet alles! Kom uit het hol waar jij of jezelf hebt ingestopt of hebt laten instoppen!

Ik tril nog maar heel zelden van aangeboren ergernis! ~ én ~ Ik heb een ander leven!!

10 thoughts on “Aangeboren ~ Leven”

  1. Ik blijf genieten van jouw succesverhaal. Je hebt helemaal gelijk wat de dokters betreft. Jij bent de eerste die de regie over eigen gezondheid in handen moet kunnen en durven nemen.

    1. 😉 Ik ook 😉

      Ja dat vind ik dus ook… maar ja … ik heb het ook ‘nooit’ echt gedurfd tot op zeker moment… dus ik snap de terughoudendheid in de meeste mensen heel goed

  2. Je hebt helemaal gelijk. Als patiënt moet je op je gevoel durven afgaan en de eigen regie in handen nemen. Ik neem ook niet alles wat dokters zeggen of voorschrijven zomaar voor lief. Ik ken mijzelf beter dan zij mij. ❤️

    1. Dank je wel. Ja dat vind ik ook maar ja, dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan.. tot je op zeker moment beseft totaal geen andere optie meer te hebben… helemaal mee eens hoor, doe ik ook al een paar jaar niet meer, zelfs niet met anderen voor wie ik de zorg deels moet dragen. <3

  3. ik ben gekker dan jij hoor hihi
    maar noem het ” prettig gestoord ”
    en ook ik ging vaak m’n eigen weg , en de laatste jaren weer
    weet nu hoe ik naar mijn lichaam luisteren moet , en belangrijker nog
    ik doe dat dan ook 🙂
    1 pufje in de ochtend , en mee voor noodgevallen onderweg , bevalt me prima
    ik wil maar zeggen , ga zo door

    eigenwijze groet

  4. Artsen kunnen vaak alleen maag afgaan op wat de patiënt verteld en lang niet iedereen is in staat precies aan te geven wat er nou precies mis is, Een gebroken been, ja, simpele zaak maar zodra je met min of meer psychosomatische klachten komt wordt het raden of uitsluiten van ziektebeelden. Maar net als bij de Hulk lees ik jouw succesverhaal natuurlijk graag.

    1. Ook dat klopt helemaal hoor…. de mondigheid van een mens is afhankelijk van diverse factoren. Waar ik tegenaan liep en wat mij altijd enorm stoorde is dat ik veel specialisten trof die zich hielden aan de theorie en amper tot geen oor hadden voor de praktijk. Zij gedroegen zich alsof ik het domme schaap was en alleen zij wisten waar het om ging. Terwijl zij je al weer vergeten zijn nog voor je hun spreekkamerdeur achter je hebt dichtgedaan.
      De laatste 2 jaar ruim ben ik echt gewisseld van specialisten en gelukkig nu bij een aantal dat wel aandacht heeft voor de praktijk en ook volop erkennen dat theorie en praktijk maar zelden overeenkomen.

      Dat snap ik wel… Jan en mijn succesverhalen zijn evengoed heel verschillend maar dat maakt niet uit, we boekten en boeken nog steeds winst en dat is wat uiteindelijk telt want zowel hij als ik hebben een nieuw leven gekregen en dat scheelt een ferme slok op de borrel. Zelfs voor iemand die dat goedje nooit aanraakt 😉

  5. Verhaal is erg herkenbaar, kan niet anders zeggen dat het klopt wat je schrijft……ben blij voor je dat CBD voor jou het middel is om te leven zoals je wilt leven……

    1. Ja he… al is het natuurlijk wel erg jammer dat iemand mijn verhaal herkent want dat betekent dat die iemand soortgelijke ervaringen heeft en ziekte, ongeacht welke, gun je uiteraard een ander niet.

      Dank je wel… ja is voor mij het wondermiddel.

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.