Oudjaarsdag 1979… ergens in de middag… verliet een ambulance het ziekenhuisterrein van het (toen nog…) Academisch Ziekenhuis in “Stad”. Er lag sneeuw, het was koud, het vroor… het ene zag ze, het andere werd haar verteld. In de ambu was het warm dus van het laatste merkte ze niks. Veel zag ze niet door de ruiten van die ambu want liggend is het uitzicht niet zo groots.
De ambu tufte naar een minuscuul gehuchtje zo’n 15km noord oostwaarts, toen nog zonder import. Sterker nog, ze was 17 inmiddels maar had pas enkele weken geleden voor het eerst ooit in het eggie  iemand met een kleurtje gezien. Een hele ontnuchtering als je in het ziekenhuis ligt, vastgebonden in een bed, zo bleu en preuts als de neten bent en er dan ineens een heel grote, omvangrijke, gitzwarte neger voor je staat de volgende ochtend om je te komen wassen van top tot teen en daarbij geen millimeter overslaat, maar oké dat is verhaal 2.
Zo’n 3 kwartier later stopte die ambu voor een huis en weer even later werd ze van de brancard overgeplaatst in een rolstoel, heel luxe voor die tijd want deze kon in de ligstand en lag natuurlijk een heel stuk comfortabeler dan een brancard en bovendien kon men met haar aan de wandel en hoefde ze niet de bank in de beslag te nemen want voor een bed in de kamer was geen plek dankzij de kerstversieringen en bovendien ook een beetje heel erg zinloos omdat ze ‘alleen maar’ over de jaarwisseling naar huis mocht, op nieuwjaarsdag in de middag zou de ambu haar weer komen halen.
Vele uren later stond er een jongedame op de stoep, tezamen met 2 van haar 4 zussen. Of ze mij mee mochten nemen naar buiten, vuurwerk kijken enzo. Nou ja dat mocht dan uiteindelijk toen die meiden de instructies over hoe ze de rolstoel moesten bedienen, waarop ze moesten letten en wat al niet meer, goed in hun oren geknoopt hadden en ik danig ingepakt was want ja het vroor, het was koud, er lag sneeuw enz.
Op de straat was het druk, bewoners die elkaar de hand schudden en het beste wensten… even verderop stond een groep jeugd met in hun handen plastic zakken met, onmiskenbaar, vuurwerk.
De meiden rolden mij voorbij hen, op weg naar de volgende straat waar zij zelf woonden, waar ik andere leeftijdsgenoten verwachtte te ontmoeten, niet dus. Op zeker moment hoorde ik achter ons iets roepen dat ik niet kon verstaan maar dat bleek te gaan over het feit dat ik wel over de straat rolde, dat het donker was en dat ik dus vergeten was mijn “lampjes aan te doen” en dat zonder verlichting rollen strafbaar was en niet slim met een politie agent als buurman… en voor ik goed en wel besefte wat er gebeurde werd ik met rolstoel en al opgetild, vloog ik door de lucht en belandde ik op mijn snufferd in de sneeuw. Er verstreek wat tijd maar op zeker moment hoorde iedereen sirene, was de straat niet meer zo donker en werd ik op een brancard terug de ambu in geschoven en linea recta weer naar “Stad” gereden, die rit duurde heel lang… niet dat ik het toen begreep maar achteraf werd verteld dat de chauffeur probeerde de auto zo weinig mogelijk te laten schokken en schudden omdat zo’n salto en smak die ik maakte even eerder niet bevorderlijk was voor iemand die enkele weken eerder haar rug had gebroken.

Oudjaarsdag 2019… rond de klok van 4 in de middag…
Thuis op de bank, pootjes omhoog, veel pijn in de rug (psychosomatisch of echt of een beetje van beide?)  4 voeters en 2-voeter binnen handbereik, niks moet, alles mag, tv aan, film kijken, leut en lekkers erbij… al het vee binnen houden want op 1 angstpieper na willen ze allemaal naar buiten, dat mag altijd, dus waarom vandaag niet, dat snappen ze natuurlijk niet. ( Vanyar noch de poezels hebben problemen met vuurwerk maar ja, er zijn mensen die dat ook niet hebben en die dan dieren maar wat graag met vuurwerk bekogelen etc en aangezien dieren in onze wetgeving geen bestaansrecht hebben is dierenleed slechts een woord en mag het gewoon veroorzaakt worden.
Je kunt als diereneigenaar hooguit aangifte doen van beschadiging van eigendom maar dan moet je wel de mazzel hebben een politieagent te treffen die de moeite van de aangifte opnemen wil doen alvorens het in de la te flikkeren. ) Niks aan de hand…. Zou je zeggen… toch?! Mwah…

Ik zit op de bank… het geluid van de tv staat op 20 waar het normaal op 10 staat. Een aantal dekens ligt om mij heen binnen handbereik om Brego verstopplekjes te bieden zodat hij de lichtflitsen niet zal hoeven zien. Het is nog redelijk licht buiten dus nu zijn die nog niet zo heel erg zichtbaar, mede ook natuurlijk omdat de randdebielen alleen maar knalwerk afsteken. 40 jaar verder weet ik inmiddels heus wel dat het vuurwerk mij niks kan doen, mijn dieren ook niet, zolang we maar binnen blijven. Maar onderhuids… daar rommelt het, nog altijd, die angst die er zit is onuitwisbaar en maakt me zó boos! Enerzijds op mezelf omdat ik die boosheid kennelijk niet los kan laten en anderzijds op al die randdebielen die alleen maar ‘ikke ikke ikke en de rest kan stikken’ in hun lege hersenpan hebben en niet nadenken over wat ze aanrichten bij menig mens en dier, alleen maar voor hun eigen vermaak.

Wát ik na 40 jaar angst iedere vuurwerkranddebiel gun … vul maar in met ‘puntje’, ‘puntje’, ‘puntje’…. dan wordt de laatste regel op mijn blog van 2019 niet de uitspraak van iets dat ik niet mag wensen, laat staan een ander mag toewensen.

28 gedachten over “40

  1. een kijkje terug in de geschiedenis
    ben je er achter gekomen welke zotten jou toentertijd met rolstoel en al in de sneeuwhopen gooide 🙁
    die moeten ze wat ik vanochtend bij de supermarkt buiten zei hardop , na een enorme knal heel dicht bij
    ” die had ie in z’n reet moeten stoppen en af laten gaan , was er een zot minder geweest ”
    een mevrouw achter een rollator stak een duim op 🙂
    maar ja , een ander zei , kijk maar uit , weet je niet wat er in Andijk is gebeurt , ja dat weet ik , maar op zo’n moment sta je er niet bij stil , ik zou die lui kunnen afschieten , maar dat mag geloof ik ook niet , kunnen ze geen werkstrafje meer krijgen hé , en heeft de rechter geen werk meer pppffft
    ik ga eten
    smakelijk en fijne avond groet

    1. Jah….. en ieder jaar weer jaagt het me op de laatste week in december…
      Jah ik weet wel wie het waren… het egoisme van toen in veel mensen is er nog steeds in de mensen van nu

      Je kunt je mond maar beter houden want alleen de criminelen hebben hier rechten… de niet-criminelen, wij dus, hebben alleen maar plichten…

      Wat mij betreft schieten ze iedere randdebiel neer… en weigeren ze elke vorm van behandeling, pijnstilling of wat ook maar…. verhongeren en creperen die kakkerlakken.
      Het kan heel simpel… iemand die criminaliteit verkiest, verkiest automatisch opgeven van rechten… maar nee dat vind men in dh niet goed… dan vindt de onderwereld hen niet meer aardig en kunnen ze niet hun zakken langer vullen

      Dnk je wel, jij ook.

      1. nare herinnering die blijft , bah

        ja mond houden is vaak het beste , maar ja dat lukt me niet altijd

        ja hoor laat maar creperen

        nu maar ff aan vrolijker dingen denken hoor

        1. Tja ach… het is zo het is, toch… nare herinneringen heeft iedereen op zijn schouders mee te torsen…

          Mijook niet hoor… ik wil mar wat graag naar buiten om die kloothommels verrot te schelden maar die ergernis gun ik hen niet

          Tv kijken helpt wel…

  2. Wat een heftig verhaal, ja dan snap ik die angst en dat je met je honden binnenblijft.
    Hopelijk een fijne jaarwisseling en goed uitgerust aan het nieuwe jaar beginnen
    Groetjes

  3. Snap heel goed dat je nu wat meer last van je rug hebt. ………. op zo’n dag wordt je weer met je neus op de feiten en beperkingen gedrukt…… goed dat je het van je af schrijft.
    En ik snap het helemaal!!!
    Trouwens, van mij mag dat vuurwerk ook afgeschaft hoor, wordt gek van die herrie en snap echt niet wat er nu zo leuk aan is!
    Goede jaarwisseling, en ik hoop dat de pijn morgen minder is en ook de rest van 2020 fijn en met weinig pijn zal verlopen.

  4. Zoiets ingrijpends zal inderdaad altijd bij je blijven. Laten we maar hopen dat de mensen gewoon gaan leren om hun verstand te gebruiken.. Helaas zijn er altijd idioten die niet over gezond verstand beschikken.
    En dié wensen alleen wat meer wijsheid toe en niet zoals ik jou natuurlijk een heel mooi en vooral gezond 2020.

    1. Klopt inderdaad… *grijns*, jah zullen we ff lekker naïef het nieuwe jaar ingaan, lijkt me geweldig 😉

      Haha ja ik snap je…dank je wel hoor, vanuit mijn ♥ wens ik je alles dat jij het liefst voor jezelf wilt en wat ik met mijn sinterklaasactie niet voor elkaar kreeg.

    1. Ja klopt… sindsdien 24/7 pijn en ongemak (behalve tijdens de zwangerschappen, raar maar waar) … aan de andere kant, ik loop wel… terwijl men toen zei dat dat nooit meer zou gebeuren dus tja…

  5. Het kan wel voorstellen dat je honden binnen houd. Vuurwerk is zeker vreselijk. Ik heb verhalen gehoord wat met dieren gebeurd is geweest. Van mij mag het af schaffen. Maar het is wel traditie. Bij jou verhaal was heftig geweest als ik zo leest. Pfff… Gelukkig is ook weer voorbij. Wij gaan gewoon weer bloggen Melody. Voor ons was het ook rot jaar geweest. We wensen je een gelukkig nieuwjaar 2020 en goede gezondheid toe. Groetjes J&F.

    1. Hallo, fijn jullie terug te zien!!

      Ja klopt, verhalen te over… daar ben ik het volkomen mee eens.

      Dat weet ik, ik hoop en gun het jullie van harte dat 2020 alleszins een prachtig jaar wordt.

  6. Iedereen heeft zijn verhaal, maar jij kan echt een boek schrijven over wat jij allemaal hebt meegemaakt. Nu begrijp ik de sterke vrouw die in haar blogs naar voren komt.

    Er was hier gisteren veel minder vuurwerk…. nu onze kat er niet meer is :). Vroeger stond hij doodsangsten uit.

    1. Jah klopt!!

      Hier was er wederom erg veel…. al een paar dagen en dat ging door tot aan 2 uur vanochtend. Het is zo sneu te zien hoe dieren kunnen lijden aan die angst… je bent zo machteloos

  7. Een explosief verhaal, Melody, ik hing aan je lippen. Wat zal dat een nare tijd geweest zijn: blij dat je naar huis mocht, en dan zo terug moeten. Je zou ze toch… Je bent een vechter, een doorbijter. x
    Nu zijn we veertig jaar verder, en de verkoop van vuurwerk is alleen maar gestegen. Het kost te veel, en dan heb ik het niet alleen over geld.
    Smokey heeft gisteren zijn toevlucht gezocht bij Sean, onder het bed. Gelukkig is de rust weer teruggekeerd.

    1. Ja best wel… Ik verloor alles toen, letterlijk alles, behalve het in leven zijn.

      Jah hou op schei uit…. Brego is trillend en zo verdrietig half paniekerig het nieuwe jaar ingegaan… en ik superboos en superverdrietig dus huilend in bed gekropen.

  8. Vanochtend werd ik wakker en het eerste wat ik waarnam was stilte. Heerlijke, pure, goddelijke stilte. Geen oorlogsgeluiden meer…Werd er bijkans gek van. De knallen hoorde ik door m’n oordoppen heen. Ik wilde niets. Alles op zwart. Maar dat ging niet.
    Rosa had er in huis geen last van.
    Dat die gebeurtenissen van 40 jaar geleden (nog) zo’n impact op je hebben, snap ik wel. Zou EMDR=therapie een idee zijn?
    Ik heb er (gedeeltelijk) positieve ervaringen mee. Mijn probleem is dat ik niet bij mijn gevoel kan komen en dan is de therapie niet toepasbaar.)
    Traditie? Tijd voor een breuk! Je hoort steeds meer tegengeluiden. Zeer milieu-onbewust, angstige (huis)dieren, ongelukken…Voortaan alleen vuurwerk afsteken door gemeenten/overheid.
    Dikke knuffel lieverd ♥

    1. Fantastisch voor je, van harte gegund ook.
      Helaas hier niet…. de hele dag door vandaag… m 21.15 de politie gebeld die mij niet eens uithoorde maar afzeikte en de verbinding verbrak

      Ja klopt… emdr is niet zinvol hier helaas

      knuffel terug

      ….een Duitse dierentuin …. afgebrand apenhuis, geen enkele aap heeft het overleefd… mooi toch vuurwerk enzo

Voel je vrij je ♥ te luchten...

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.