40

Oudjaarsdag 1979… ergens in de middag… verliet een ambulance het ziekenhuisterrein van het (toen nog…) Academisch Ziekenhuis in “Stad”. Er lag sneeuw, het was koud, het vroor… het ene zag ze, het andere werd haar verteld. In de ambu was het warm dus van het laatste merkte ze niks. Veel zag ze niet door de ruiten van die ambu want liggend is het uitzicht niet zo groots.
De ambu tufte naar een minuscuul gehuchtje zo’n 15km noord oostwaarts, toen nog zonder import. Sterker nog, ze was 17 inmiddels maar had pas enkele weken geleden voor het eerst ooit in het eggie  iemand met een kleurtje gezien. Een hele ontnuchtering als je in het ziekenhuis ligt, vastgebonden in een bed, zo bleu en preuts als de neten bent en er dan ineens een heel grote, omvangrijke, gitzwarte neger voor je staat de volgende ochtend om je te komen wassen van top tot teen en daarbij geen millimeter overslaat, maar oké dat is verhaal 2.
Zo’n 3 kwartier later stopte die ambu voor een huis en weer even later werd ze van de brancard overgeplaatst in een rolstoel, heel luxe voor die tijd want deze kon in de ligstand en lag natuurlijk een heel stuk comfortabeler dan een brancard en bovendien kon men met haar aan de wandel en hoefde ze niet de bank in de beslag te nemen want voor een bed in de kamer was geen plek dankzij de kerstversieringen en bovendien ook een beetje heel erg zinloos omdat ze ‘alleen maar’ over de jaarwisseling naar huis mocht, op nieuwjaarsdag in de middag zou de ambu haar weer komen halen.
Vele uren later stond er een jongedame op de stoep, tezamen met 2 van haar 4 zussen. Of ze mij mee mochten nemen naar buiten, vuurwerk kijken enzo. Nou ja dat mocht dan uiteindelijk toen die meiden de instructies over hoe ze de rolstoel moesten bedienen, waarop ze moesten letten en wat al niet meer, goed in hun oren geknoopt hadden en ik danig ingepakt was want ja het vroor, het was koud, er lag sneeuw enz.
Op de straat was het druk, bewoners die elkaar de hand schudden en het beste wensten… even verderop stond een groep jeugd met in hun handen plastic zakken met, onmiskenbaar, vuurwerk.
De meiden rolden mij voorbij hen, op weg naar de volgende straat waar zij zelf woonden, waar ik andere leeftijdsgenoten verwachtte te ontmoeten, niet dus. Op zeker moment hoorde ik achter ons iets roepen dat ik niet kon verstaan maar dat bleek te gaan over het feit dat ik wel over de straat rolde, dat het donker was en dat ik dus vergeten was mijn “lampjes aan te doen” en dat zonder verlichting rollen strafbaar was en niet slim met een politie agent als buurman… en voor ik goed en wel besefte wat er gebeurde werd ik met rolstoel en al opgetild, vloog ik door de lucht en belandde ik op mijn snufferd in de sneeuw. Er verstreek wat tijd maar op zeker moment hoorde iedereen sirene, was de straat niet meer zo donker en werd ik op een brancard terug de ambu in geschoven en linea recta weer naar “Stad” gereden, die rit duurde heel lang… niet dat ik het toen begreep maar achteraf werd verteld dat de chauffeur probeerde de auto zo weinig mogelijk te laten schokken en schudden omdat zo’n salto en smak die ik maakte even eerder niet bevorderlijk was voor iemand die enkele weken eerder haar rug had gebroken.

Oudjaarsdag 2019… rond de klok van 4 in de middag…
Thuis op de bank, pootjes omhoog, veel pijn in de rug (psychosomatisch of echt of een beetje van beide?)  4 voeters en 2-voeter binnen handbereik, niks moet, alles mag, tv aan, film kijken, leut en lekkers erbij… al het vee binnen houden want op 1 angstpieper na willen ze allemaal naar buiten, dat mag altijd, dus waarom vandaag niet, dat snappen ze natuurlijk niet. ( Vanyar noch de poezels hebben problemen met vuurwerk maar ja, er zijn mensen die dat ook niet hebben en die dan dieren maar wat graag met vuurwerk bekogelen etc en aangezien dieren in onze wetgeving geen bestaansrecht hebben is dierenleed slechts een woord en mag het gewoon veroorzaakt worden.
Je kunt als diereneigenaar hooguit aangifte doen van beschadiging van eigendom maar dan moet je wel de mazzel hebben een politieagent te treffen die de moeite van de aangifte opnemen wil doen alvorens het in de la te flikkeren. ) Niks aan de hand…. Zou je zeggen… toch?! Mwah…

Ik zit op de bank… het geluid van de tv staat op 20 waar het normaal op 10 staat. Een aantal dekens ligt om mij heen binnen handbereik om Brego verstopplekjes te bieden zodat hij de lichtflitsen niet zal hoeven zien. Het is nog redelijk licht buiten dus nu zijn die nog niet zo heel erg zichtbaar, mede ook natuurlijk omdat de randdebielen alleen maar knalwerk afsteken. 40 jaar verder weet ik inmiddels heus wel dat het vuurwerk mij niks kan doen, mijn dieren ook niet, zolang we maar binnen blijven. Maar onderhuids… daar rommelt het, nog altijd, die angst die er zit is onuitwisbaar en maakt me zó boos! Enerzijds op mezelf omdat ik die boosheid kennelijk niet los kan laten en anderzijds op al die randdebielen die alleen maar ‘ikke ikke ikke en de rest kan stikken’ in hun lege hersenpan hebben en niet nadenken over wat ze aanrichten bij menig mens en dier, alleen maar voor hun eigen vermaak.

Wát ik na 40 jaar angst iedere vuurwerkranddebiel gun … vul maar in met ‘puntje’, ‘puntje’, ‘puntje’…. dan wordt de laatste regel op mijn blog van 2019 niet de uitspraak van iets dat ik niet mag wensen, laat staan een ander mag toewensen.

Weg

Zing-ZO ~ Limerick op Zondag ~  Gestart op 29-01-2012 ~ Zondag 29 december 2019

 

 

Zo ongebonden kunnen vliegen.
J’op zachte wolken laten wiegen
in je slaap en droom
is er rem noch schroom
en evenmin spelen intrigen.

 

De vleugels breeduit willen spreiden
en zwevend op de windstroom glijden
Wie vliegt mee met mij
ongehinderd vrij
én ons zo van ketens bevrijden.

Doen dan

 

 

Vleugellam lijken
telkens weer sterker blijken
passen voor wijken.

 

 

Te zwaar beladen
Telkens opnieuw verraden
Standaard façaden

 

 

Niet protesteren
Noodlot is niet te keren
Stap voor stap leren;
de kunst van accepteren,
daar zelf van profiteren.

 

 

Leven

 

 

Ontelbare kaarsjes verspreiden dansend hun licht,
hun vlammetjesgewakker verwarmt menig gezicht.
Veel, diverse, gedachten komen boven drijven
waarvan je een deel wel wil, maar niet kan, uitwrijven.

Het leven geeft, het leven neemt, je wint en verliest.
Mogen ervaren hoe ‘t hart ontdooit en weer bevriest.
Het ene moment blijven je ogen nog wel droog
maar het andere zitten de tranen veel te hoog.

Soms slaag je toch in je poging ze weg te slikken
soms echter voelt het alsof je erin gaat stikken.
Het één kan onmogelijk zonder ‘t ander bestaan

laat daarom die tranen wanneer nodig, gerust gaan.
Het moet eruit, ‘t verschoont en zal weer ruimte geven
Ja-Nee, Goed-Fout, Plus-Min, Lief-Leed, Lach-Traan, heet: leven.

 

 

 

Kaarslicht

Het is weer december en dus weer tijd voor de kaarsjesroute… die ik al een aantal jaren op rij met mijn schoonmeisje aandoe… oftewel, we begeven ons dan weer naar en op een locatie die 50 jaar geleden nog niet in de huidige vorm bestond. Een plek waar het toentertijd rondom deze jaartijd vast wel enorm te keer kon gaan als de weergoden een robbertje vochten. Het gaat er nu ook jaarlijks om deze tijd in het jaar enorm te keer maar dan in de vorm van robbertjes tussen de vele mensen die daar een paar uur willen vertoeven en dus eerst het ‘parkeer-robbertje-vechten’ aan moeten gaan… zo ook wij weer vandaag maar gelukkig raakten we de auto redelijk dichtbij de ingang kwijt.

Daphne was aan het eind van de ochtend bij ons gekomen en we hebben eerst maar een inkopen voor 2e kerstdag gedaan zodat we die dag in ieder geval te eten en te drinken hebben. Daarna dus de auto in en op weg naar Luttelgeest, de Orchideeënhoeve om precies te zijn.  Van oorsprong een bloemenkwekerij van met name orchideeën maar tegenwoordig meer bloeiende planten en ook een groeiende dierenpopulatie, waaronder een schitterende vlindertuin!

Bij binnenkomst was het hoog en breed lunchtijd dus dat deden we als eerste. Dat kan daar ook prima en zeer betaalbaar ook. Voor ons een traditie dat we daar voor “iets met zalm” gaan.  Eerst maar de hele route lopen bij ‘daglicht’ en dan al weet je niet waar je het eerste of het laatste moet kijken want pracht en praal aan bloeiend goed omringt je.

Nou is het altijd zo dat je er rond 16.30 uit moet… en je dan om 17.00 er weer in mag. Dat deel dan specifiek bedoel ik. De medewerkers steken dan 1000-en kaarsjes aan en alle tl-verlichting gaat uit. Winterdroom noemt men het en dat is het ook! Toen we eruit gingen bleek het restaurant zo mega vol dat een plekje bemachtigen onbegonnen werk was, dus die gedachte verwierpen we gelijk weer. Na de ‘licht’ route kuierden we door de winkel en vervolgens startten we dezelfde route nogmaals maar dan de ‘donker’ versie.

Toen we daarmee klaar waren wilde ik wel graag een bakkie leut maar in de toegangshal was het een drukte van jewelste, allemaal mensen die wachtten op de kans om het restaurant binnen te kunnen, de rij stond er nog steeds. We kochten (doen we ook altijd) beiden een orchidee om mee naar huis te nemen en gingen richting de uitgang, benzinepompen genoeg onderweg dus dan maar ergens een stoppie voor een bakkie maken want ‘uren’ in de rij voor dat restaurantgedeelte, écht nie!!

Dat deden we dan ook en in dit geval in Drachten bij een pomp naast de Mac. En ja ik weet dat het fout is, mijn cardioloog keurt het vast af, maar heej boeiuh, mijn leven, mijn lijf… en dus mijn laatste zondigmoment qua voedsel in 2019… een broodje van de mac met uitgebakken spek, lekker puhhh (en ja ik wet wat de gevolgen zijn, en ja ik koos er bewust even voor ipv tegen, en thuis heb ik pillen genoeg op voorraad en met een escapepil zijn de problemen wel te verdragen..)

Als je op de foto hierboven klikt opent mijn album zich met alle foto’s van mij van vandaag. (Daphnes foto’s heb ik nog niet, zodra ik die wel heb, zal ik ze toevoegen.) De mijne zijn 200 in totaal, niet dat ik er zelf helemaal tevreden over ben, ben al wel met mooiere/betere foto’s daarvandaan gekomen maar oké dat zij dan zo, de megadrukte van de mensen en mijn eigen condities speelden hun rollen mee. Beter iets dan niets of niet dan?!

 

 

5 euro???

 

Al sinds mijn kinderjaren buig ik me elk jaar rond kerst over de Kerstpuzzel van Dr. Denker. In mijn kindertijd lag de hele krant over de woonkamervloer verspreid en kropen mijn vader en ik er tussendoor om elke pagina zo goed mogelijk te onthouden en dan net dat ene stukje te vinden waarmee de kerstpuzzel toentertijd samengesteld werd.

Klik voor Rebus-blad ~ Klik voor Invulblad

Ik heb de afgelopen uren enorm zitten puzzelen en een groot deel al gevonden. Vervolgens maar ‘even’ weggelegd want je staart je er na enige tijd blind op. Ik mis nog de oplossing van: 15 … indien jullie het zien lees ik het uiteraard graag. (2e kd met dank aan Jack Feijen nr. 15 bekend) De gezochte gezegde heb ik al wel: MEN IS THUIS WAAR MEN WOONT EN MEN BEGREPEN WORDT

Thema Kerstpuzzel Dr. Denker 2019: Interieur
01SchoMmelstoel
02EEttafel
03KaNdelaar
04DIvan
05BoxSpring
06ZiTkussen
07 ScHilderij
08PrUllenbak
09FruItschaal
10VaaS
11TWeezitter
12CAnapé
13TrAploper
14BuReaulamp
15 ComMode
16PEdaalemmer
17DekeNkist
18ZonWering
19BOekenplank
20HoOgslaper
21LadeNkast
22LuchTer
23KeukEntafel
24PeNdule
25LaMpenkap
26 TafEl
27RotaNstoel
28KaBinet
29TelEvisie
3oHanGklok
31VitRage
32Etagere
33Tapijt
34BurEau
35BaNkje
  Wandrol
37StOel
38KaRpet
39GorDijn
40FauTeuil

 

Update... ahhh gossjjjj hoe zielig kun je zijn?
Dit jaar was overigens wél de laatste keer dat ik de krant heb gekocht want het uitbuiten van de burgers, dat het Nieuwsblad van het Noorden al jaren via haar abonnementsprijzen doet, loopt zo onderhand écht de spuigaten uit. Als je geen abonnee bent en de kerstkrant los koopt moest je dit jaar maar liefst 5 euro neerleggen. 5 euro voor slechts 2 bedrukte kantjes van 1 vel, hergebruikt ook nog, papier. (De kerstkrant is natuurlijk een dikkere versie van de ‘normale’ krant maar ja je hebt geen abonnement omdat je al die onzin toch niet leest, dus zeker de dubbele portie waanzin rondom kerst niet, het gaat alleen maar om de puzzel immers).  De puzzel staat ook altijd online dus volgend jaar vind ik hem daar wel, uitgeprint bij een super ben ik dan nog veel goedkoper uit ook als ik dat al wil. Een blaadje ruitjespapier werkt evengoed bij plaatjes op je foon, tab of flap.  Het zal in ieder geval vele malen goedkoper zijn dan die 5 euro die die liegende, fantasierijke en sensatiebeluste profiteurs in hun zak steken.
De Kerstpuzzel van Dr. Denker wordt al sinds jaar en dag gepromoot door ene Roderick (die daardoor ook zorgt voor een grote toename in krantkopers… puzzelaars…) . Elk jaar is er een samenwerkingsverband tussen hem en de krant, hij zet de puzzel online en maakt er een downloadlink van zodat mensen elders op de wereld de puzzel ook kunnen downloaden en oplossen. Nu heeft de betreffende krant hem gesommeerd, onder bedreiging van juridische stappen, die downloadlink te verwijderen.
Ik heb nooit een abo op die krant gehad en had al geen plannen dat te veranderen. Toen zij ook nog eens hun hetze jegens mijn 2e thuis startten verfoeide ik ze nog meer… En nu dit… ach ach ach, kinderachtigheid ten top en dat noemt zich een  nieuwsblad in hoofdletters, de 1e beste straatkrant, zelfs de gratis versies, zitten beter in elkaar, eerlijker vooral, niet 100% firma List & Bedrog om maar verkoop te scoren. Terwijl ik er nu zo over nadenk is het eigenlijk wel jammer dat ik geen abonnement heb want anders had ik nu dubbel winst kunnen boeken… en opzeggen en geld besparen. Ik heb wel 2 middelvingers en die steek ik graag uit naar dat stelletje randdebielen.

4e Advent

 

Zing-ZO ~ Limerick op Zondag ~

Gestart op 29-01-2012

Zondag 22 december 2019

Zing mee met:    jou?

 

1e Advent (Levavi) Quote:
“verwachting verlicht het hart..”

2e Advent (Populus Sion) Quote:
“Vertrouwen is beginnen met klimmen zonder de rest van de trap te zien..”

3e Advent (Gaudete) Quote:
 “Laat verlichting je blijdschap stralen…”

4e Advent (Rorate) Quote: – – – –
“Ga vergeven en kies voor leven…”

 

 

Het licht der verwachting mag stralen
om stapels hoop binnen te halen.
Ongeremd komt vrij,
‘t vooruitzicht maakt blij,
het mooie dat zal nederdalen.

 

Elk hart boordevol met vertrouwen,
‘n oneindigheid om vol te stouwen.
Vloer, dak noch muren
kunnen ‘t verzuren
want ‘t laat zich door niets tegen hou-wen.

 

Het verheugen laat blijdschap voelen
zal elke verdriets-traan wegspoelen.
Een kers(t)vers begin
Kwestie van win-win
Schop ballen in de juiste doelen.

 

*Verwachting* maar nooit laten stoppen.
*Vertrouwen* laat elk hart luid kloppen.
Stop niet met leven
Start met vergeven
*Verlichting*  komt dan op de proppen.