Klushulpjes

 Zing-ZO  ~ Limerick op Zondag
 

~ Gestart op 29 januari 2012 -/- ~ Zondag 30 juni 2019
 

~ ~ Z.i.n.g. –  o.o.k. – m.e.e. – m.e.t. – :  ANNEMARIE

 

 

Zodra ik zeg: ‘Mee in de auto?’
Blaft Brego: “niet zonder mij, hallo?”
Omdat hij mee wil,
niets krijgt hem nog stil,
springt dan op en neer als een jojo .

 

 

Vanyar toont iets minder zijn smachten,
gaat iets rustiger zitten wachten.
Toch is dat slechts spel
want ook hij wil wel!
Enthousiast toont hij dan zijn krachten

 

 

Zo laat mijn auto zich dan vullen,
met levende en dode spullen.
Klushulpen oké
gereedschap moet mee.
Kortom, werken is wat we zullen.

Eindelijk gezien….

8 Januari was het toen in NaturZoo Rheine tijgerin Naga beviel van haar eerste nestje welpjes, 3 maar liefst, en natuurlijk wilde ik ze wel gaan bekijken maar dat lukte gewoonweg niet doordat er telkens van alles op onze deurmat landde en ook het rooster van mijn schoonmeisje roet in het spreekwoordelijke foto-eten gooide. Vandaag dan eindelijk lukte het en dus toog ik in alle vroegte naar Emmen om haar op te halen. En weer een klein uur later liepen we door de ingang en gingen we eerst op weg naar maagvulling in vaste en vloeibare vorm. Bij het restaurant in dat park lopen altijd pauwen rond, het park heeft een behoorlijk aantal ervan. Die pauwen zijn natuurlijk volop gewend aan publiek en dol op ze, vooral als ze ‘per ongeluk’ iets laten vallen. Niet dat ons dat overkomt want wij weten wel beter, ook al is het nog zo aanlokkelijk want dan komen ze heel dichtbij.

 

NaturZoo Rheine is een prachtig park om te bezoeken, niet alleen vanwege de dieren maar ook vanwege de prachtige natuur en niet te vergeten de authentieke wijze van zoutwinning in dat gebied. Je ziet veel lelies in het park, in alle soorten en maten en kleuren, Voor mij altijd een feestje want ik vind ze prachtig maar kan ze niet in huis hebben vanwege mans allergie voor hen.

 

Qua weer was het perfect, halverwege de 20 graden dus prima in de zon en niet te fris in de schaduw. Er waren 3 schoolreisjes dus ook dat viel wel mee. Qua drukte van ander publiek viel het ook reuze mee dus met regelmaat waanden we ons ‘Remi’ *glimlach*. Ook dit park is volop bezig met uitbreiding en verbetering en bovenal verrijking voor hun dieren en dat zie ik natuurlijk graag. De dieren hebben het allemaal prima naar hun zin en je ziet echt geen stereotype gedrag. Zelfs de meest nerveuze en hooggevoelige diersoorten voelen zich ogenschijnlijk helemaal thuis.

 

 

 

Inmiddels was er al weer een ruime tijd verstreken en knorden onze magen weer dus zochten we het terras van eerder weer op. Weer even later zaten we heerlijk te smullen en deden we nieuwe energie op voor de rest van de ronde. Het hoofddoel van ons bezoek was nog niet aan de orde gekomen en we zouden uiteraard niet vertrekken voordat we die gespot en vastgelegd hadden, dus gingen we weer op weg…

 

 

 

 

 

 

Vele voetstappen en nog veel kliks kwamen we dan uiteindelijk bij het tijgerverblijf aan. In 1e instantie zagen we alleen mama maar… en toen dook er ineens 1 van de 3 welpen op. Die lieten zich zien en filmen dus daar zie je wel wat van in de fotomap en zo meteen in het filmpje dat ik hieronder plaatsen zal. Vader en ander duo leken onzichtbaar. Weer een aantal stappen later en vooral goed speuren en tussen het vele groen iets hopen te ontdekken spotten we dan uiteindelijk toch nog vader en 1 van de andere 2, waar nr. 3 was bleef een mysterie.

 

 

Nadat we nog net niet helemaal weggesmolten waren liepen we verder, het laatste stuk. Daar zit een grote kolonie Gelada Apen. Ze lijken op Bavianen maar van dichtbij toch ook weer niet. Ze zijn wel minstens zo indrukwekkend kan ik je vertellen, vooral als ze poses van dreiging aan gaan nemen.

 

 

De dag was al weer grotendeels voorbij toen we het park verlieten… we zochten een supermarkt op voor de dingen die we beiden nodig hadden maar die in Nederland of niet verkrijgbaar zijn of veel te duur… en na die inkopen gedaan te hebben gingen we verder op weg naar huis. We kregen nog een omleiding voor de kiezen want er was een groot ongeluk gebeurd. Daarna konden we probleemloos doorrijden naar het huis van mijn jeugd. IK dronk nog een bakkie, hielp mijn meisje nog even met een klein tuinklusje en ging toen ook huiswaarts. Midden in de eindemiddag/beginavond spits duurt dat een uur, *zucht*, ik verafschuw én b-wegen én regelneukertjes grrrrrr maar ja het is zoals het is, via allerlei dorpjes en streekjes omrijden is ook niet mijn ding, zeker niet aan het einde van een lange dag in een heel drukke, fysiek intensieve, week. Ongeacht hoe mooi deze provincie ook is.

 

Rest mij nog de link te geven van het foto-album waarin alle foto’s, 200 deze keer, staan en te bekijken zijn, klik maar HIER

Morgen gaan we dan waarschijnlijk samen naar Emmen om met de jeugd in hun voor- & achtertuin aan de slag te gaan om de woestenij te fatsoeneren. Morgen is dus ook vol en dan is deze week alweer om. Het weekend heb ik nog geen plannen, en al vind ik ad hoc nog zo leuk, ik heb er nu geen bezwaar tegen als het weekend mij 2 rustige dagen oplevert zodat ik mijn eigen bedoeninkje kan aanpakken en ook mijn maandagmeneer met een bezoek kan vereren. Tijd zal het wijzen, of niet dan?

 

Terwijl ik bezig ben dit bericht te maken bliept bij mailbox en weet ik dat WE-transfer zijn werk weer heeft gedaan en heb ik dus ook de foto’s van Daphne binnen. Die dus ook maar uploaden.. en door op onderstaande foto te klikken opent zich die map met 225 foto’s

 

 

 

Er is er één jarig hoera hoera…

Vanochtend in alle vroegte toog ik weer naar het Oosten om een uur later met mijn Emmens duo door de poorten te hobbelen, op weg naar een verjaardagsfeestje want de jonge bull van onze olifantenkudde, Manoa, werd vandaag 1 jaar en dat moest uiteraard gevierd worden. Het feestje zou om 11 uur beginnen en even na tienen verzekerden we ons van prachtige plekken op de 1e rij. Al snel voegde ook mijn schoonmeisje zich bij ons, die was op de fiets want dat kan zij nu natuurlijk sinds een paar weken, slechts enkele minuten en ze is er.

 

Manoa… op de dag dat hij het eerste licht zag:

 

Manoa vandaag: (Een wereld van verschil qua formaat)

 

Net als dat andere fans ons spotten en vastleggen, gebeurt ons dat natuurlijk ook. 2 lieve dames die naar de namen Janny en Herma luisteren stonden tegenover ons, ook 1e rij maar dan aan de overkant en uiteraard begroetten we elkaar.

 

 

Zo kun je dus zomaar betrapt worden als het ware betrapt op het ‘straf’= rokersbankje terwijl je je meisje de haren vlecht zodat ze haar nek droger kan houden *glimlach*.

 

 

We gingen de kas in want onze magen begonnen te knorren. Langs het theater van Jungle Jim spotten we iets dat er niet hoort, jawel, ook 1 van de Bonte Vari’s was op ontdekkingstocht gegaan.

 

 

Na het eten weer naar buiten de frisse lucht in. Herman heeft zonne-allergie dus die voelde zich niet zo heel erg lekker. Dus besloten we richting de uitgang te gaan zodat hij en Daniëlle huiswaarts konden keren. Daphne en ik gingen Nortica op want zij was al heel lang niet meer met de camera in het park onderweg geweest en had van alle veranderingen op Nortica dus nog niets gezien. Gelukkig kon ik haar alles wijzen. In 1e instantie leken de 4 meiden niet aanwezig maar gelukkig bleek dat een vergissing. Lale spotten we het eerst en even later kwam Nela om de hoek en tja die waterrat weet als geen ander het publiek te vermaken, wat ze dus ook volop deed, daarbij af en toe gestoord door Noordje.

 

 

Via de doorsteek, Het Meridianenpad staken Daphne en ik over naar Serenga en ook daar stond zij natuurlijk te glunderen bij de jonge Onagers. Op ons gemakkie deden we het rondje en namen ook deze keer de Savannatruck mee. Daarna langs de leeuwen terug. Mister Dudley liet zich door het vrouwelijk schoon inspireren en het mooie weer motiveerde hem tot iets 18+ dat met veel kabaal gepaard ging maar ik uiteraard niet fotografeerde *grijns*. Ook zagen we de Nijlganzen maar ik spotte hun jeugd niet, tot ik even verder inzoomde en het grut op een hoopje/rijtje zag staan met mama ernaast, het leek alsof ze zwemles kregen.

 

 

Onder begeleiding van een kraaiende haan slopen we langs Mama Kip met een aantal kuikens en zochten de uitgang weer op. We namen nog een drankje op het terras bij Travellers en staken toen de weg over naar de Appie. Onze beide heren hebben late dienst dus we moesten onszelf vandaag met voedsel bedruipen… Er ligt daar genoeg dus dat is geen probleem en weer even later namen we afscheid toen ik bij mijn Emmens duo de auto uit de garage haalde en huiswaarts keerde. Met een tussenstop bij mijn maandagmeneer met wie het niet zo heel goed gaat maar daar kom ik tzt nog wel op terug. Eenmaal thuis werd ik omver gelopen door een 6-tal 4-voeters die allemaal om eten blerden alsof ze tot stervens toe aan het verhongeren waren, wat natuurlijk niet aan de orde is want ik had ze zelf nog gevoerd vanochtend om 7.30

 

 

De map van vandaag bevat meer foto’s dan anders, maar ja wat wil je. Aan de ene kant een verjaardagsfeestje en aan de andere kant het hele park door. Er komt later nog een aanvulling want Daniëlle heeft het feestgebeuren bij Manoa gefilmd en ook Daphne heeft natuurlijk veel prachtige foto’s gemaakt maar ja omdat zij hier niet meer woont kan ik ze niet gelijk zelf op de pc zetten maar moet ik wachten totdat zij ze mij gemaild heeft.

 

 

Met een beker koffie dook ik op de bank en strekte mijn moeie pootjes, de handen gingen met flap aan de slag en zodoende kan ik jullie HIER de foto’s laten bekijken.

 

Door op onderstaande foto te klikken opent zich het foto-album van Daphne van vandaag en het bevat 355 foto’s.

 

Filmpje van Daniëlle:

 

 

 

WoW ~ Kappen

W.o.W = Write on Wednesday

 

~ Thema 26 juni 2019 ~

 

2-wekelijkse Schrijf-Uitdaging (max. 175 woorden).

 

~ Thema 10 juli:

 

Jarig

 

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter


Iedereen vindt altijd wel iets van iets.
Iedereen heeft toch wel een afkeurende mening over de verpaupering van onze planeet maar helaas doet niet iedereen even goed zijn best om te teloorgang in tempo terug te drijven, velen zien het als ‘ver van mijn bed show’ … en rechtvaardigen zich en hun gedrag onder het mom van ‘als die en die het niet doen, waarom zou ik dan wel?’

 

 

Een actueel probleem dat een drama aan het worden is betreft de eikenprocessierups, een bedreiging voor de volksgezondheid ook. Hoorde ik toch enkele dagen geleden op tv iemand zeggen dat het wijs zou zijn alle eiken te kappen?! Zou niet erg zijn want diversiteit aan begroeiing zou toegejuicht moeten worden.

 

 

Ik heb er écht geen verstand van, vraag mij dus niet wat wijsheid is maar kappen? Dat gebeurt al decennia op véél te grote, én verkeerde, schaal als je het mij vraagt.

Weblog-Meeting-Herfst-2019

Ruim 4 weken geleden alweer hadden wij een fantastische dag in Apenheul tijdens een weblogmeeting. Een aantal bloggers wilden wel maar konden niet aanwezig zijn en toen zei ik dat ik de volgende weblogmeeting snel bekend zou maken en dat het ergens in de herfst zou zijn.

Van de week kwam Burgers Zoo met het prachtige nieuws naar buiten dat Olifant Pinky, die sinds eind april dit jaar alleen is ivm het laten inslapen van haar maatje Rekka, nieuw gezelschap zou krijgen vanuit Kolmarden Zoo in Zweden, Saba genaamd die ruim 50 jaar is, zij is van 1968. Pinky is iets ouder, zij is van 1963. Ik ben natuurlijk bij lange na niet de enige die hoopt dat het gaat klikken tussen deze 2 dames. Eveneens ben ik niet de enige die een liefde voor deze zachtaardige reuzen heeft en ik ben ook niet de enige natuurlijk die maar wat graag naar Burgers Zoo zal willen afreizen om kennis te maken met Saba. Kortom… Eén en één is drie dus de volgende weblogmeeting zal plaatsvinden in Arnhem in Burgers Zoo.
Deze locatie is al eens eerder dé plek van een weblogmeeting geweest en toen was het ook erg gezellig en troffen we het met het weer. Dat was op 23 september 2013, 6 jaar geleden alweer. (HIER zijn nog enkele foto’s te bekijken, het zijn er niet zo heel veel, bij het omzetten van Picasa naar Google is helaas veel verdwenen. Kan ik ook niet zelf terughalen omdat mijn pc naderhand gecrasht is en ik toen nog niet in het waardevolle bezit van een losse harde schijf was. )
De data die ik (vooralsnog) heb geprikt zijn: Maandag – Dinsdag 23 & 24 en Zaterdag 28 september.
Welke datum het uiteindelijk wordt hangt af van het aantal mensen natuurlijk.
Hopelijk ben ik nu vroeg genoeg en voorkom ik hiermee dat mensen die wel graag willen die data in hun agenda al bezet hebben staan *glimlach* .

Burgers Zoo heeft de laatste paar jaar enorm aan de weg getimmerd en er is heel veel veranderd ondertussen, dus zelfs al was je erbij in 2013, je zult veel niet meer herkennen.

 

 

 

 

Wil jij erbij zijn?
Ik lees het graag!

Ps… Indien er belangstelling voor is, indien de groep groot genoeg is, kan ik een rondleiding met een gids en meer regelen.

Boos-Lief

Foto-Uitdaging

 

~ Tegenstelling

 

~ Thema 25 juni 2019 ~

 

Gestart op 01 maart 2011 ~

 

Thema 2 juli 2019:  Open – Gesloten

 

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter


Eigenlijk had ik een andere foto in gedachten voor vandaag maar gezien de weersvoorspellingen… én het feit dat er nog steeds zó véél randdebielen met de intelligentie van een uitgeknepen theezakje op onze aardkloot rondlopen kies ik tóch voor iets anders.

Onze beide heren (die volgende maand resp. 11 en 2 worden) zijn dol op autoritjes. Zodra ze ook door krijgen dat dat staat te gebeuren staan ze enthousiast te springen en om ons heen te draaien. Zo ook aan het begin van deze maand toen we ettelijke dagen achtereen ‘s ochtends in alle vroegte 54 km oostwaarts togen om onze jeugd te helpen bij hun verhuizing want uiteraard namen we ze gewoon mee. Alleen thuislaten is iets dat wij zelden doen en als het al gebeurt zeker niet vele uren achtereen. Eenmaal in de auto gaan onze autoramen uiteraard open, ongeacht de temperaturen buiten. Géén haar op onze hoofden dus dat ook maar een spoortje van stompzinnigheid bevat om te kunnen verzinnen dat ze ergens in de auto achterblijven terwijl de auto afgesloten en dicht zit. De foto’s tonen ook wel dat onze heren het leuk vinden en het dus prima naar hun zin hebben tijdens de ritjes die gemaakt worden.

Kortom… deze invulling van Tegenstelling gebruik ik als waarschuwing al geloof ik gelijkertijd dat geen van de mensen die mij volgt zo’n achterlijke idioot is want volgens mij ben ik niet de aangewezen blogster om te volgen als je een dierenhater bent *grinnik*.
Mijn honden en ik zijn lief… maar wee je gebeente als jij de euvele moed hebt ons boos te maken door dierenleed te veroorzaken!

 

 

Zo dan, eindelijk af te vinken

Als oude blogster… en nee, ik bedoel hier nu even niet mijn leeftijd maar de duur dat ik al blog… heb ik gaandeweg vele bloggers mogen ontmoeten en dat was, op een enkele uitzondering na, altijd een succes. Vandaag kon ik aan dat successenlijstje eentje toevoegen, eentje die ik al jarennnn ken maar nog nooit in levende lijve had aanschouwd. Ook zij blogt al jaren, bijna net zo lang als ik, dus zij is er eentje van de oude blogstempel sak mar segguh. Zij is dus één van de allereerste bloggers die ik leerde kennen, via het hulpforum van weblog.nl
Over wie ik het heb vragen jullie je nu vast af? Deze dame dus, met de welluidende naam St@@artje.
Hoe ééa tot deze date kwam?
Zoals wellicht bekend heb ik samen met mijn Emmens duo DIT blog opgezet om alle negatieve gezeur in de media een tegenstem te bieden. Zij vond het blog en ging er reageren, zo leuk! Op zeker moment vertelde ze dat ze aangenomen was na een sollicitatie als vrijwilliger. Eén en één is drie dus hoppa afgesproken en vanochtend was het dan zover. Om 11 uur troffen we elkaar voor de ingang van Nortica en vervolgens wandelden we een groot deel van het park door, gezellig kletsend en ondertussen genietend van al het moois om ons heen.

 

 

Natuurlijk gingen we even de nieuwste bewoners van Nortica opzoeken om kennis te maken. 2 zeehonden die in het oude verblijf van de pinguïns mogen zwemmen tot het weer tijd is om ook dat verblijf te verbouwen. Even later gingen we ‘onder de grond’ want waterrat Nela was zichzelf aan het vermaken met het natte goed en aangezien zij gek op toeschouwers is was het daaronder best druk en kwam ze meermalen heel dicht langs de ramen voorbij zwemmen, dan zie je wel hoe groot zo’n ijsbeer eigenlijk is. De pinguïns trokken af en toe wel haar aandacht maar ogenschijnlijk had ze zich al gerealiseerd dat die lekkere hapjes buiten haar bereik zaten al leken ze nog zo dichtbij te zijn *glimlach*.

 

 

Via de nieuwste doorsteek, Het Meridianenpad liepen we via de Serenga terug en over te steken naar Jungola en weer even later de Rimbulakas in te stappen. Gelukkig hadden we mazzel en kon ik haar vele plekjes laten zien waar mooie diertjes zitten die vaak niet gezien worden vanwege hun formaat of hun schutkleur of een combi daarvan. Ik was wel blij haar een Anolis te kunnen wijzen en ons het plezier deed te gaan zitten imponeren…

 

 

We liepen via de andere kant terug en kwamen langs mijn meisje, daar pauzeerden we eventjes, dronken iets en wandelden weer verder naar het Kompasplein. Daar namen we afscheid en ging St@@artje richting de kantine omdat ze haar werk moest oppakken en ik nam plek op het terras met een drankje en een peukje. Daarna hobbelde ik de vilndertuin in terwijl ik wachtte op een bliepje van mijn foon die me zou meldden dat mijn Emmens duo onderweg zou zijn om zich bij me voegen. Dat bliepje kwam dan ook even later en weer even later voegde Daniëlle zich bij me, Herman was thuis gebleven ivm de hoge temperatuur, door zijn zonne-allergie is dit absoluut geen fijn weer voor hem.

 

 

We troffen de Grondtak aan en enkele mooie vlinders en een kijkje bij de Smaragd Varanen maakte dat ik dacht dat hij daar lekker lag uit te buiken. Het was echter behoorlijk warm in de Vlindertempel dus al snel waren we weer buiten. Langs de Doodshoofdaapjes en Agoeties om hun jongen te spotten, dat lukte prima maar fotograferen daarentegen weer niet want de ruiten waren erg smerig, ondanks een sopbeurt eerder vanochtend. De kas maar weer in… eerst wat drinken en eten. Daarna op zoek naar de Rode Ibissen want ja, daar hebben we nog niet zoveel foto’s van. We vonden ze vrij snel, bij de olifanten in de delta. Ein She Min, Einga Tha, Radza jr en Ravi waren er en erg loom ook, kennelijk ook last van de warmte. De Ibissen zaten in de buurt van het water en waren druk met het poetsen…

 

 

De warmte nam toe en de bedrukkende lucht ook dus besloten we het voor vandaag gezien te houden. Overmorgen maar weer, zeiden we tegen elkaar terwijl we op weg naar de uitgang gingen. Overmorgen wordt Manoa 1 jaar en dat feestje willen we natuurlijk niet missen. Dan is mijn meisje ook vrij dus zij komt ons gezellig gezelschap houden. Donderdag zijn onze mannen dan in dezelfde tijd aan het werk dus dan gaan mijn meisje en ik naar Rheine, eindelijk de baby-tijgers opzoeken, die inmiddels al 5 maanden zijn maar dat mag de pret niet drukken. Enkele Duitse ‘mijn 2e thuis idolaten’ voegen zich dan ook bij ons. 3 dierentuinen binnen 4 dagen, en telkens top gezelschap, wat een feest. Fotomappen maken dus *glimlach* En nee, niet vergeten batterijen op te laden en sd-kaartjes in de camera’s te stoppen natuurlijk.

 

 

De foto’s van vandaag, 60 in totaal, staan H I E R

Onder de indruk

 

Het imponeren
Formaat blijkt niet relevant
Stilstaande passant

kijkt diens ogen uit
en staat perplex en valt stil.
Zeer indrukwekkend.

Slechts hij met veel lef
komt schoorvoetend, naderbij.
toch aarzelende.
Komt op zijn schreden terug.
Toch te zwaar onder indruk.

Vrijheid


  Zing-ZO

~ Limerick op Zondag

~ Gestart op 29 januari 2012

~ Zondag 23 juni 2019

 

 

 

~ Z.i.n.g. –  o.o.k. – m.e.e. – m.e.t. – : BEA

 

 

Wel willen maar niet kunnen vliegen
slechts op de wind heen en weer wiegen,
Koppel zwaluwen
werpt slechts schaduwen.
Wel mooi dit beeld, zonder te liegen.

 

 

Een kunstenaar met inspiratie,
na materiaal-confrontatie,
schiep zo menig lijn
geeft blijk van diens pijn
van ‘t vast zitten in een creatie.

 

 

Wie zal hier het leven bevrijden?
Wie wordt wel verlost uit diens lijden?
Vrij wil ieder zijn,
waterloze wijn.
Belemmering blijft immers snijden.

 

 

.

Nieuws bekijken

 

Het was al weer even geleden…. dat we in Gees waren, om precies te zijn in De Beeldentuin van Gees. De laatste keer was 16 augustus 2018, de herfstexpositie van 2018 hebben we dus gemist, geheel tegen onze gewoonte in overigens maar ja soms loopt iets anders dan je graag had gewild. De zomerexpositie van 2019 staat er innmiddels al weer een tijdje en dus besloten we gisterenavond, terwijl we aan een bakkie zaten, dat we die vandaag maar moesten gaan bekijken. Eigenlijk wilden we naar een andere locatie, ook een totaal ander iets, maar geen van ons drieën zag die lange rit zitten, dat blijft dus nog even op de wensenlijst staan voor een andere dag, er komen er immers nog vele aan de horizon?!

 

 

Vanochtend rond 11.30 kwamen Niels en Anita hier binnenvallen en na een gezamenlijk bakkie leut lieten we man met veestapel achter en togen richting Gees. Het weer was er perfect voor.

 

 

Net als ieder jaar is de samenstelling van werken heel divers, iets dat je op het 1e oog mooi vind, of juist niet, iets dat je gelijk snapt of juist niet… kortom voor iedere smaak wat wils. Zeer zeker de moeite waard overigens als je eens in de buurt bent en van mooi aangelegde tuinen houdt met een diversiteit aan kunstwerken. Ook buiten deze 7 hectare grote tentoonstellingsruimte onder dak en buiten is veel moois te vinden, zowel qua natuur als qua bouwstijlen want naast de moderne huizen van tegenwoordig vind je er ook nog heel veel oude huizen en boerderijen… als je niet een moderne auto ziet staan of rijden waan je je heel gemakkelijk enkele eeuwen terug in de tijd.

 

 

Overige foto’s staan H I E R

Mooi, mmmooooooiii

De afgelopen dagen was er van alles zo mooi… en met dank aan ook Daniëlle… 3 mooie filmpjes :

1) Officiële opening Meridianenpad door Erik van Engelen:

 

2) Oog in oog met IJsbeer (Lily) die het publiek bij de opening

 

3) Olifanten-water-pret