Ik heb nog nooit

Jawel… daar is er weer eentje… deze keer pakte ik hem op bij Staartje:

Wat je nog nooit gedaan hebt…. uit dit lijstje: 

iets gebroken, gespijbeld, geskydived, in een limo gezeten, een beugelgehad, een  massage gekregen, een tattoo laten zetten, mijn haar geverfd, paard gereden, een kind gebaard, karaoke gezongen, in zee gezwommen, een concert bijgewoond, gekampeerd, buiten de EU gereisd, gedoken, sushi gegeten, gevlogen, geziplined, in een ambulance gelegen, een celebrity ontmoet, een tv-debuut gemaakt, een cruise gemaakt, iets laten piercen

Effe zien… Ik heb nog nooit:
geskydived – in een limo gezeten – een beugel gehad – buiten de EU gereisd – gedoken – geziplined – een cruise gemaakt …

Het enige in bovenstaand lijstje dat mij spijt is het feit dat ik geen beugel heb gehad. De rest lijkt me leuk en als ik de kans krijg het te doen zal ik de kans ook wel aangrijpen maar als het nooit gebeurt is het ook goed.

En het tikt verder

Zing-ZO

Limerick op Zondag

Gestart op 29 januari 2012

Zondag 31 maart 2019

 

Zing mee met:

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter

 

 

Twee keer moeten we tijd verschuiven
En één keer een heel uur uitwuiven.
De 2e komt terug
maar niet al te vlug
Wanneer stopt men met aan tijd kluiven?

 

Soms wil je zo graag de tijd doden
Zo’n zinloos verzoek aan klok-goden.
Die luisteren niet
vertragen subiet
maar verhogen wel je haast-noden.

 

Halsreikende naar iets uitkijken
kan tijd wel een slechte vriend blijken.
Hoe hard je ook loopt,
naar waar je op hoopt,
‘t moet op eigen tempo verstrijken.

Hoor jij wat ik hoor?

Schaap Schrijft – Schrijfuitdaging  – – – Gestart: 29 september 2018 – – –
Themawoord 30 maart – 13 april :  Schrijf-Uitdaging nr. 14

 

 

De kok spitste zijn oren. Wat hoorde hij toch? Totaal gefocust als hij was, was hem niet opgevallen dat zijn apparatuur wat aan het verschuiven was, dat potten en pannen sterker heen en weer waren gaan schommelen. Even de aandacht loslatend van waarmee hij bezig was probeerde hij te bedenken wat er nou gebeurd was. Al snel volgde een zucht van opluchting; een storm, niks aan het handje jochie, gewoon een storm, die hebben we toch al vaker gehad, niks om je zorgen over te maken toch?! Hij verplaatste enkele zaken en wilde zich net weer over zijn werk buigen toen hij weer dat rare geluid hoorde. Nu herkende hij het wel, het leek toch wel heel erg veel op het geluid dat iemand maakt die ziek geworden was. “kan niet mijn schuld zijn, aan mijn eten mankeert niks, alles is goed geprepareerd en vers ingekocht en zolang zijn we nog niet onderweg…” en hij focuste zich weer op de taak, een snelle blik op de klok vertelde hem dat hij moest opschieten want anders zou er wat zwaaien. De kapitein duldde geen verzet in welke vorm ook, én het eten later dan gewenst op tafel was óók uit den boze.

Het werd even stil, heel stil… verbaasd keek de kok om zich heen terwijl hij mompelde: nou Stilte, jij bezoekt ons altijd vóór de storm, weet je nog wel? Nu ben je toch écht te laat want we zitten er al midden in, waar hing je nou weer uit?  Toen, ineens, stopte hij van verbijstering adem te halen, wat hoorde hij nou dan toch? Dit geluid kon hij helemaal niet thuisbrengen, had zoiets nog nooit eerder gehoord. Hij schudde zijn hoofd; je wordt gek ouwe, wijd je aan je taak en ga geen spoken zien, zeker niet horen. Onmogelijk zich nog langer tegen zijn dwang om een kijkje te gaan nemen naar waar dat geluid vandaan kwam, en wat het was, legde hij de lepels weer neer, droogde zijn handen af en verliet het kombuis en klom de trappen op naar het dek. In eerste instantie zag hij erg weinig want het was zo donker als de nacht, geen goed teken, dat belooft niet veel goeds, mompelde hij terwijl hij verder klauterde. De wind greep zich met scheurende klauwen zich aan zijn kleding vast, hij moest houvast zoeken wilde hij niet overboord slaan. Ook de regen kletterde neer en benam hem het eventuele zicht dat hij gehad zou hebben als het niet zo donker zou zijn geweest. Zich overal aan vastgrijpend om niet ondersteboven te gaan liep hij het hele dek rond en helemaal vooraan, op het uiterste puntje zag hij een minuscuul lichtje.  Met tussen diens knieën een lantaarn geklemd trof hij daar de kapitein aan.

De storm verdween, de regen hielp op, en de vlam op de kaars scheen meer kracht te krijgen want het licht nam toe in de lantaarn terwijl het eromheen inktzwart bleef. Dáár, dáár, was het weer. Dat geluid dat hem in de kombuis al zo betoverd had.  De kapitein keek hem aan en zei: Jij hoort het ook toch? Ja toch?? In diens stem klonk een soort van wanhoop dat maakte dat de kok ‘ja’ gezegd zou hebben als het niet zo was geweest. Hij keek de kapitein aan en zei heel gedecideerd: Kapitein, u moet terug naar uw post. Zet de koers op dát geluid en leid ons allen in rustigere vaarwaters. Zonder antwoord te geven volgde de kapitein het  hem opgedragene op.

 

Sirene’s sopraan.
De verleiding niet weerstaan,
man en muis vergaan.

Kraambezoek Zuna & Kimani

 

29 Januari beviel Tia, één van de oudste leeuwinnen in Wildlands, van 2 welpen-meiskes die de namen Zuna & Kimani kregen. Op het hoogstnoodzakelijke contact met mensen na konden ze in alle rust wennen aan leven in een groep met mama, tante, 2 halfzussen en papa natuurlijk.
Vandaag zouden ze voor het eerst naar buiten komen en als abonnee had je voorrang om daar bij te zijn, mits je je aangemeld had en uitgeloot was. Gelukkig waren wij daar ook deel van en zo stonden we vanochtend ruim voor 9-en al voor de poort tussen tal van andere mensen en vooral camera’s natuurlijk glimlach.
Met slecht nieuws achter de kiezen, (kom ik later nog wel op terug maar niet in dit bericht) kon ik zo’n afleiding én de zeer warme stralen van de zon, zeker gebruiken, terwijl ik de ogen niet droog kon krijgen kon ik ook glimlachen en genieten van de gedreutel van die kleintjes, en hoe zij met de groten stoeiden, aan grote brokken vlees trokken en wat al niet meer zij.
stel je voor… rijen mensen, allemaal klikkende camera’s…. oeps, mijn oren werden niet blij maar ja mijn aandacht was al opgeëist door de 2 hoofdzaken en mijn focus lag bij de welpjes.
De foto-map bevat heel veel foto’s… het grootste deel, het leeuwendeel zoals men dat ook wel noemt, zijn leeuwenfoto’s. 150 van de welpjes en 35 andere…

 

 

Nadat we de Serenga afkwamen nog even door de kas, Mario begroeten, kijken of de Ringstaart Maki’s al bevallen waren en of we de Zonneral met gespreide vleugels konden scoren. Het eerste lukte maar de 2 laatsten niet… daar was het zo warm dat we dat al snel voor gezien hielden en weer naar buiten hobbelden, de frisse doch warme lucht in want de zon deed echt heel goed haar best.
De zon brandde behoorlijk en het was er heel erg druk ook, niks voor ons dus. In de Birdybush nog een sneu momentje, we wisten dat de Blauwwang Honingeter op een nest zat en toen we daar gingen kijken zagen we tot onze spijt 3 eieren kapot op de grond liggen. De Vlindertempel sloegen we ook over want daar verwachtten we dezelfde warmte.

 

 

Ik maakte ook nog een filmpje met mijn foon…

Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet?

Villanelle nr. 3.

 

 

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet
Zie jij misschien wat ik niet zie
Zie mij voor wie ik ben

Zie jij mij voor wat ik ben
Zie jij misschien wat ik niet zie
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet

Zie jij mij voor wat ik ben
Zie jij misschien wat ik niet zie
Zie mij voor wie ik ben

Zie jij mij voor wat ik ben
Zie jij misschien wat ik  niet zie
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet

Zie jij mij voor wat ik ben
Zie jij misschien wat ik niet zie
Zie mij voor wie ik ben

Zie jij mij voor wat ik ben
Zie jij misschien wat ik niet zie
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet
Zie mij voor wie ik ben

(H-)-erkenning

 

Eergisteren waren er op tv, op kanaal Z-doc, 3 documentaires.
Nou zie ik graag documentaires over uiteenlopende onderwerpen, vooral die over WO2 en medische zaken intrigeren me altijd al, enorm. Ik neem ze dan op en zodra ik er alle rust en tijd voor heb kijk ik ze. Gisterenmiddag keek ik dus deze 3.
De 1e ging over psychische problemen waardoor men dwangneuroses had ontwikkeld.
De 2e over het ontstaan, én al dan niet leren leven met, depressies.
De 3e ging over zelfmoord.

Alle drie enorm ingrijpende en complexe problematieken, alle drie ook aangrijpend zowel in positieve als negatieve zin. Voor mij als ‘soortgenoot’ zeker. Het heeft me zelfs zodanig aangegrepen dat ik er vannacht van heb gedroomd, heel intensief ook, zó levensecht! Het opstaan na zo’n nacht is dan toch wel ff wat anders dan normaal maar dat terzijde.

Wat mij met name in die drie programma’s trof was de herkenning van de niet-erkenning en de gevolgen van het laatste, -iets waarover ik niet één boek maar een complete encyclopedie zou kunnen schrijven als ik me daartoe zou zetten-, hoe triest is dát?! Iedere deelnemer uit de ene groep hadden één grote overeenkomst, wellicht de grootste gevoelsmatig; eenzaamheid door onbegrip. De mensen die in die programma’s aan het woord kwamen waren aan de ene kant de mensen die met zo iets ‘gezegend’ zijn en aan de andere kant mensen die er onderzoek naar doen en alternatieve behandel- & geneeswijzen aan het onderzoeken en ontwikkelen zijn. Het waren allemaal BN’érs overigens, nou ja niet écht natuurlijk maar omdat die term hier wel bekend is… geen Bekende Nederlanders maar Bekende Britten. Alsof de programmamakers wilden aantonen dat dit iedereen kan treffen, niet alleen maar de ongeschoolde, domme, uit het lagere milieu komende mens etc. Eén ervan was een politicus die zelfs tijdens een debat over gezondheidszorg zijn verhaal deed, dat is wél lef hebben!!

De strijd die die mensen leverden, nog leveren, 24 uur per dag, 7 dagen in de week. Wat ze allemaal (niet) doen om het leven zo draagbaar mogelijk te maken. Daarin ligt natuurlijk veel al herkenning voor mij want wat ik in de loop der jaren niet al gedaan / gelaten heb om te overleven. Hoe paradoxaal dat ook moge klinken want vol zelfmoordneigingen rondlopen maar toch willen leven… dat is niet uit te leggen voor een ‘gezond-van-geest’persoon.

In de laatste van de 3 documentaires werd gesproken over het aantal zelfmoordpogingen en de verschillen daartussen. In het Verenigd Koninkrijk doet iedere 90 minuten iemand een succesvolle poging… oftewel 16 mensen per dag!!! De statistieken wijzen uit dat, wederom in het Verenigd Koninkrijk, véél meer vrouwen een poging doen dan mannen maar dat véél meer mannen in hun poging slagen dan vrouwen. Volgens een kenner is dat toe te schrijven aan het feit dat mannen sneller alle remmen los laten en tot gruwelijkere methodes overgaan dan vrouwen. Diezelfde statistieken meldden ook dat 1 op de 4 mensen depressief is, 1 op de 3 daarvan zelfs regelmatig met zelfmoordgedachten rondloopt… Ik neem aan, gezien mijn ervaringen in de wereld van zoektochten naar hulp, dat die getallen niet zo extreem zullen verschillen met de Nederlandse statistieken.

In geen van die programma’s werd gesproken over CBD… nou is CBD een extract van de wietplant… en in die programma’s werd juist extra onderschreven hoe fout wiet-gebruik is. Over het deeltje THC in de wiet viel geen woord. Dat verbaasde me wel.

Hoe dan ook… ik ben blij dat ik wél CBD heb ontdekt en ben gaan gebruiken!

De overkoepelende gedachte die toch wel erg raakt… negatief in dit geval… is de eenzaamheid en het onbegrip, wat ik zo goed herken, en dat die voor een groot deel voortkomt uit het feit dat we tegenwoordig leven in de trant van ‘ieder voor zichzelf en puntje puntje puntje’. We klagen dan wel graag en veelvuldig over de sociale controle van ‘vroeger’ maar kennelijk was die zo slecht toch niet…

Tot slot… een tip die de kenner vanuit de behandelende hoek in het 3e programma gaf… als je denkt dat iemand met zelfmoordgedachten rondloopt, spreek die persoon dan aan en vraag ernaar. Alleen dat al schijnt veel mensen er dan van te weerhouden op dat moment want eigenlijk is het noodkreet om ‘even’ gehoord te worden.

Kloozup

Vlinders zien / bekijken… iets dat de meeste mensen erg leuk vinden…
Om het goed te kunnen zien ga je vaak dichtbij staan…
Maar… kom je ook zó dichtbij dat je de haartjes kan tellen?
Meestal niet toch?
Ik doe dat vaak wel maar ben te lui om lenzen te wisselen en de foto’s lukken dan ook hoogstzelden.
Vandaar dat ik vanmiddag besloot het met de camera van mijn foon te doen…
Toegegeven, mijn camera maakt mooiere foto’s, maar toch zie je alles vrij duidelijk…
Er zit ook beweging in de foto’s maar dat komt door mijn trillemientjes, sorry daarvoor…
ik wilde ze jullie evengoed niet onthouden…

De Komeetstaart-Vlinder dus:
(en ja vanaf deze kant gefotografeerd zou je het toch niet herkennen als de vlinder op de onderste foto?)

 

 

 

 

24-L

Have a L-2-share?
Please join us and share your link at https://abcwednesday.com & Leave your link:

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter

 

Hi Everybody… and Goodmorning / -afternoon / – night

24-L

Today I give you the Lemur. These lovely creatures live also in many zoo’s around the world and thankfully my hometown zoo has them too.  Here in The Netherlands we call them Ringstaart Maki’s. (liturally translated it sais: Ring-Tail Maki… and Maki being another word for Ape, sounds logical in total, doesn’t it?).

We have a group of aprox. 30 of them. And we are expecting! Every day now some little ones will be born because the last few months we had a visitor in the group, a Male called Ernie. He came to stay for a while in our group in the hope to give some ladies a growing present in their bellies, and he succeeded. I won’t give details about how he did that ofcourse, you can all imagine it I presume *smile*.

So… introducing our guest: Ernie:

 

and here again with one of his girlfriends who is one of the expecting Ladies: Maya
By the way…. this photo shows one of the ways how to know when a Lemur is male or female… The males have red eyes, the females have yellow eyes.

 

 

And one of my favorites: Jara

 

I joined ABC Wednesday halfway through round 15. My other L-entries for previous rounds:


15-L

16-L

17-L

18-L

19-L

20-L

21-L

22-L

23-L

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Have a splendid, ♥-warming ABC-wednes-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

Opgelet-Fraude

Vanochtend even voor 6-en kreeg ik een smsje van mijn bank… althans dat wilde men mij natuurlijk laten denken….

Uiteraard je reinste fraude, oftewel Phishing, zoals men dat noemt.

Kortom… als je dit soort berichten ontvangt, op welke manier van welke bank dan ook, ga er NOOIT op in want dan geef je criminelen de vrije hand over jouw bankzaken en dat leidt geheid tot problemen!!!

Overigens: exact hetzelfde geldt voor e-mails die je krijgt met soortgelijke meldingen.
Als je dus een bericht krijgt… op welke manier ook, klik NOOIT de geleverde link aan maar neem altijd telefonisch contact op met jouw bank voordat je een andere actie onderneemt!!!

Dit bericht delen wordt uiteraard zeer gewaardeerd!!!

Verleden en heden

{Met, standaard, een hoofd vol zinnen en woorden die ‘altijd’ probleemloos vanuit mijn vingers via het toetsenbord in een blogbericht vloeien is het veel minder gemakkelijk om het in een dichtvorm te gieten die klopt maar waarin ik (nog) niet thuis ben. Deed ik H I E R een 1e poging om de prachtige voorbeelden van Viviane en Bea te volgen, probeer ik het hier met poging nr. 2. in rijmvorm: A b B – a b A – a b B – a b A – a b B – a b A B )

 

Heden en verleden tezamen met én in elkaar gedraaid
Uitgekomen maar ook verloren gegane dromen
Het bestaan belevend vieren met een lach en een traan

Wat was, was is, wat zal zijn
Uitgekomen maar ook verloren gegane dromen
Heden en verleden tezamen met én in elkaar gedraaid

Wat was, was is, wat zal zijn
Uitgekomen maar ook verloren gegane dromen
Het bestaan belevend vieren met een lach en een traan

Wat was, was is, wat zal zijn
Uitgekomen maar ook verloren gegane dromen
Heden en verleden tezamen met én in elkaar gedraaid

Wat was, was is, wat zal zijn
Uitgekomen maar ook verloren gegane dromen
Het bestaan belevend vieren met een lach en een traan

Wat was, was is, wat zal zijn
Uitgekomen maar ook verloren gegane dromen
Heden en verleden tezamen met én in elkaar gedraaid
Het bestaan belevend vieren met een lach en een traan