Soms

 

Soms … heel soms… is het leven zwaar,
speel je het even niet allemaal klaar.

Oud zeer dat boven komt drijven,
je zelfs in je slaap doet verstijven.

Ook is daar dan weer het niet begrijpen
waarom het hart ineens samen gaat knijpen.

Is datgene dan nog steeds niet een plaats toegekend,
ben je aan ‘het is zoals het is’ nog steeds niet gewend.

Soms… heel soms… is het leven zwaar
maar toch…tegenwoordig speel ik het makkelijker klaar.

Heb toch best veel winst geboekt
zo af en toe, binnensmonds en stiekem, gevloekt.

Soms… heel soms… voelbaar dat grote gemis
En toch? Het IS zoals het IS.

Afterparty

Jarig zijn… velen vinden er niks aan en doen er ook niks aan, vele anderen vinden het wel leuk en geven een groot feest omringd door familie, vrienden en kennissen etc. Eigenlijk hoor ik bij geen van beide groepen…
Jarig zijn is wel leuk, een soort van speciale dag maar verder… zegt het mij niet zo veel. Dat zal voornamelijk komen omdat ik van oudsher altijd ‘alles moest’ en ‘niets mocht’, wat er voor zorgde dat ik een bloedhekel aan verplichte nummertjes heb ontwikkeld. Een tweede reden is natuurlijk mijn jarenlange slechte gezondheid, het mentale deel ervan voornamelijk.
Deze 2 redenen hebben er voor gezorgd dat mijn kringetje super klein is. Dat doet me niets want zij die wel in dat kringetje zitten zijn ruimschoots voldoende. Kwaliteit overstijgt immers altijd kwantiteit?!
En dus kan ik mijn verjaardag vieren zoals ik dat het liefste doe.
Begon het zondag op mijn 55e oudjaarsdag (verslag HIER en Foto’s HIER) met Niels & Anita en Herman & Daniëlle naar Allwetter Zoo in Münster, vervolgde ik dat door gisteren (de verjaardag zelf) de hele dag bijna met manlief op de bank te zitten, met lekkers aan hapjes en drankjes binnen handbereik en beiden verder doend waar we ons prettig bij voelen. Halverwege de dag ff de stad in om samen ergens een bakkie te doen met een stukje taart.

 

 

Vandaag dus de afterparty, met Herman & Daniëlle, naar onze thuis-zoo. Dat was alleszins boffen want in Nortica waren onze wollige doch minder knuffelbare dan ze lijken, ijsberendames buiten en die vermaakten zich ogenschijnlijk prima. Bij het teruglopen landde een Buizerd op 1 van de omheiningen en gehoorzaamde onze smeekbeden meermalen om even te blijven zitten zodat zij onze camera’s konden laten klikken. Via de korte route stapten we in Nortica opzij om halverwege Serenga binnen te stappen, bijna op plek van onze bestemming. De Moeras Walibi’s hebben namelijk Joey’s in hun buidel en die hoopten we te zien, helaas pindakaas, dus maakten we na ettelijke minuten rechtsomkeert om naar Jungola door te wandelen, we waren inmiddels hoognodig toe aan maagvulling en vooral een omgeving waarin we zowel van binnen als van buiten konden opwarmen.

 

 

Normaal gesproken starten we Jungola altijd met de Vlindertempel maar ja, om nou kortdurend meermalen wisselend warm en koud te worden zagen we niet echt zitten dus liepen we in tegengestelde richting naar de grote kas. Het werd immers ook al tijd voor die maagvulling. Op het terras bij Rimbula Restaurant zat een verstekeling… die had het kennelijk prima naar diens zin want wat er ook voorbij kwam, hij/zij verroerde zich amper.

 

 

 

Na de lunch stapten we de boot in en voor de verandering niet de rolstoelboot (nr. 10) maar een gewone. Dankzij de CBD kan Daniëlle tegenwoordig een paar stappen lopen… en dus kan ze ook zelf (met onze hulp) in een bootje in- & uitstappen. Dat maakt het dan toch wel weer een heel andere ervaring.

 

 

Eenmaal weer buiten liepen/rolden we op een ietwat versnels tempo naar de Vlindertempel. Daar was het zoals altijd zalig warm, en vanwege het koude weer buiten, ondanks dat het prachtig was met die zon erbij enzo, ook heerlijk rustig. Het is altijd maar weer afwachten of en wat je in de Vlindertempel voor de de lens krijgt. Soms zie je van de ene vlindersoort talrijke en de volgende dag zie je ze niet of nauwelijks, altijd weer heel verrassend dus. Vandaag waren het vooral de Oleandervlinders, de Morpho’s, de Uilvlinders en de Zebra’s. We hebben wel om de andere soorten gezocht maar niet gevonden. Wel weer een aantal rupsen gescoord, die zijn er talloos.

 

 

Rond half twee waren we klaar met ons rondje en besloten we huiswaarts te gaan. We splitsen ons nog even op want de CBD was weer in de aanbieding en dus ging Herman dat voor ons halen terwijl Daniëlle en ik een andere winkel op zochten om de prijs te kopen voor degene die op ons Wildlands Blog het spel eerdaags zal gaan winnen. We voegden ons weer bij elkaar en liepen terug naar hun woonstee en namen buiten hartelijk afscheid zoals altijd, waarna ik mijn auto in stapte en huiswaarts tufte. Bijna leeg huis, op het vee na dan. Manlief en jeugd waren alle drie werken dus heerlijk rustig kon ik na het omkleden en het opruimen van alle ‘zooi’ lekker op de bank duiken en met de foto’s aan de slag en natuurlijk erover bloggen… alsook natuurlijk de Sinterklaas-Blog bijwerken want het spel loopt immers al, 2e dag is gaande.

 

 

Ohja… foto’s natuurlijk… glimlach, zou ik die toch bijna vergeten te linken, suffie?! Net niet dus, klik H I E R maar om te zien dat ik het toch niet vergeten ben.

 

FOTO VAN HERMAN:

Gekleurd – Kleurloos

foto-uitdaging ~ photo-challenge

Tegenstelling  ~ Foto uitdaging

~ Gestart op 01-03-2011
~ Thema 27-11-2018

Heb jij ook een leuke invulling voor deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…


 


(men zegt dat zwart en wit geen kleuren zijn… ben ik het niet mee eens *glimlach*)

 

Thema 404: 4 – 11 december 2018:   Lente – Herfst

Oudjaarsdag nr. 55

Ooit ergens in haar bloggeschiedenis beschreef Minoesjka de dag voor haar verjaardag ‘Oudjaarsdag’ te noemen, vond ik erg leuk en origineel en dus jat ik het maar eventjes want vandaag vierde ik mijn Oudjaarsdag, de 55e om precies te zijn glimlach.


Nadat ik vanochtend op mijn 2e adres klaar was vloog ik zo snel ik kon naar huis… ongelofelijk, geen kip op de weg op zondagochtend in de vroegte maar wel ALLE stoplichten voor mij op rood grmblllll


Eenmaal thuis had ik nog net tijd voor 1 bakkie leut voordat manlief in mijn auto stapte om naar een boogschietwedstrijd te vertrekken en kwamen Niels en Anita aanrijden om mij op te halen. Een klein uur later stopten we in Emmen op een zeker adres en nadat het duo van daar zich bij ons gevoegd had vertrokken we weer richting Duits grondgebied om daar even voor elven aan de koffie te zitten.

All Wetter Zoo Münster in dit geval. Herman & Daniëlle kenden dit dierenpark nog niet, Niels, Anita en ik wel, maar een herbezoek is nooit een straf, daar zeker niet, zo’n prachtige dierentuin met een grote verscheidenheid aan dieren. Het weer zat mee in die zin dat het droog bleef, regen kwam er niet, ook de koperen plaats hoog in de lucht bleef achter de grijze gordijnen hangen maar dat drukte de pret niet. Aan het eind van de middag vonden we het wel welletjes worden, de kou ging onder onze kleding zitten en met 2 nog half in de griep rondlopende dames en 1 die verre van lekker in haar vel zat werd het wel tijd om de huizen en de warmte weer op te zoeken.

De terugreis verliep probleemloos gelukkig en om even over zessen ontving manlief ons met 3 koppen dampende koffie. En weer even later zaten wij met twee op de bank en kon ik met de foto’s aan de slag.

Er zijn foto’s van mijn gsm, van 1 van mijn camera’s waarmee Anita heel de dag stoeide, mijn eigen camera natuurlijk, en er komen nog foto’s bij van de gsms van Niels en Anita en ook zal ik later nog links plaatsen naar de fotomappen van Herman & Daniëlle.
Een 1e deel staat online en wel H I E R, er komen dus nog meer bij… zodra ik ze heb zal ik ze toevoegen.

Ik zwaai dus dit jaar, mijn 55e, uit vandaag en dat kon niet op een betere manier!

Foto’s van Daniëlle staan H I E R 

Krachtpatsers

Zing-Zo = limerick op zondag
18 november 2018 – Gestart op 29 januari 2012

 

In zalig herfstweer staan te stomen
terwijl hij het stro neer laat stromen.
Nee echt, Einga Tha
dat doe ‘k jou niet na,
‘k blijf wel van ‘t jou knuffelen dromen.
Zie dan hier dit minuscuul diertje.
Hij past door elk super klein kiertje.
Papa noch Mama
doen hem dat niet na
maar gunnen hun kroost dat pleziertje.
Aanraken is diep naar lef dreggen.
Krijg j’ kriebels die rillingen leggen?
Elk haar overeind?
Jouw moed ondermijnd?
Hoe dan ook, jij mag ‘t gerust zeggen!

Sprookje

 

Zie haar staan… 21 jaar oud… al een heel leven achter zich en toch nog naïef.
Die dag was er geen om ‘nooit te vergeten’.
Ondanks verwoede aanhoudende pogingen van enkelen om het hele gebeuren te laten mislukken lieten ze zich niet weerhouden onder het mom van ‘ze kunnen het heen & weer krijgen, het is ons leven en wij willen dit dus wij doen dit, PUNT’.
Inmiddels bijna 35 jaar geleden… wederom organiseren ze een feestje, een echte deze keer! Deze keer alleen in gezelschap van hen die in hun harten wonen, mensen die ze lief hebben en met wie ze het heugelijk feit willen herdenken in plaats van moeten.
Niet meer beïnvloed door mensen die hen de wetten voorschrijven over hoe zo iets wel of niet hoort. Lekker doen wat zij zelf willen, zoals het echt hoort!

Deze keer hebben we er echt 1000% zin in!

 

Schaap Schrijft – Schrijfuitdaging  – – – Gestart: 29 september 2018 – – –
Themawoord 24 november – 8 december 2018: SPROOKJE

Baby’s maken

“We krijgen allemaal wat voor de kiezen… en met alle waanzin etc in de wereld… wilde ik iets de wereld in brengen dat mooi is… iets waarop je baby’s wilt gaan maken…”  Met deze woorden stelde Michael Buble zijn nieuwe album voor die op 16 november uitkwam met de titel ‘Love’. (Michael Buble heeft een heel nare tijd achter de rug en sinds kort laat hij zich weer in het openbaar zien… )
“Love” is natuurlijk het enige echte onderwerp dat op ‘Zwijmelen’ 100% van toepassing is dus was het 123 klik en wist ik gelijk wat ik zou plaatsen en delen vandaag… ware het al niet dat ik volop bezig ben met voorbereidingen voor ons 35-jarig huwelijksfeest over 2 weken. (En voor alle duidelijkheid; NEE, we volgens niet Michaels voorstel in dezen glimlach)

 

 

Zwijmelen op ZaterdagTrees‘ Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017) ~ 24 november 2018 – ~ voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

Nog 3 nachtjes…

…dan ben ik jarig… feestje???

Nee hoor… nog 3 nachtjes slapen en dan begint het Sinterklaas-Spel…
14 Schoentjes-Zetters… wat een mooi aantal toch? Zo Blij mee!
(Ja hoor, jij mag ook je schoentje zetten, doe dat maar HIER)
Een limerick zingen is altijd leuk toch, zing je ook mee?


Begint de spanning al te stijgen?
En groeit hoop op ‘t puntjes saam rijgen?
We starten bijna
Piet riep al “Hola”
om ons weer bij elkaar te krijgen.

We mogen nog 3 nachtjes slapen
voordat we de punten gaan kapen.
Bij het Spel-Begin
komt toch jouw Win-zin
kans op winnen en dat zonder wapen.

We gaan dus weer gezellig spelen.
Met spel-kunst de punten verdelen.
Wie op het eind wint
weet zelfs niet de Sint
Dat hangt af van wat jullie mailen.

Dorst

 

Als het niet lekker gaat heb je de keuze… of je blijft op de bank hangen en gaat in je hoofd ook toegeven aan het ‘niet lekker’ voelen of je kleedt je aan en gaat de deur uit om letterlijk en figuurlijk een frisse neus te halen. Ik weet niet waar jullie voor kiezen maar ik kies voor het laatste. Zo ook vandaag na een aantal brakke nachten. Met het eea aan zorg en narigheid om me heen de laatste weken, die veel drukte veroorzaakte, teveel voor zowel het lijf als het hoofd, lag ik vannacht weer te woelen en te draaien op de bank. Ons bed is af en we moeten hoognodig een nieuwe maar ja daarvoor heb je iets nodig dat wij (nog) niet genoeg hebben, even geduld dus nog. Ik appte een zeker nr. dat ik in de loop van de ochtend voor de deur zou staan en dat is altijd goed bij de eigenaren van dat nummer dus om even voor 11-en stapten/rolden we door de poorten van onze favoriete ‘tuin’. De zon ontbrak, de wind was guur en dus koud, 3 graden bleef ons vergezellen, maar dat mocht de pret niet drukken. De wind blies mijn haren alle kanten op en mijn oren werden evengoed koud, net als het puntje van mijn neus. Gelukkig zijn bij deze weersomstandigheden de stallen geopend dus konden we op geregelde momenten tijdens onze route even opwarmen. Soort van heet-koud-wisselbaden, zij het dan op het droge grlimlach

 

 

Ik ‘zie’ altijd en overal wel iets in. Of het nou klopt of niet, of het nou puur en alleen mijn verbeelding is of niet, doet er niet zo toe maar vandaag vond ik hier weer een voorbeeld van. Deze muur in Rimbula is begroeid met een soort mos… en toen ik er zo naar stond te kijken dacht ik oa het volgende te zien: Een vogel met een open snavel, Dudley (onze mannentjesleeuw) voorlijf, hoofd met poten in opstaande sprong, een Ringstaartmaki met open mond en een gestrekte arm… en omstanders zeiden dat ze er Catweazle in zagen… Hoe dan ook, dit soort verschijnselen vind ik gewoonweg altijd heel erg leuk.

 

 

Ik begon dit blogbericht met een foto van een Rijstvogeltje die in 1 van de vele touwbruggen in Rimbula zit. Als je op die foto klikt kom je HIER uit. Ik verbaas me er nog steeds over dat we in onze tuin zo ontzettend veel vogels hebben… en ik besloot daarom ook er een pagina voor aan te maken. Mede omdat er door EAZA (overkoepelende organisatie van veel dierentuinen) een actie is gestart onder de titel “Silent Forest”. Niet alleen ‘grote’ dieren sterven uit maar ook tal van vogels staan ondertussen op de rode lijst van bedreigde diersoorten… Vogels zijn mijn favorieten ook nog eens, dus die pagina was een logisch gevolg. Het zal je verbazen hoeveel vogels er werkelijk te vinden zijn in Wildlands, alleen in Jungola zijn dat er al 28… en ook Nortica en Serenga hebben er een aantal.

 

 

Nortica sloegen we over vandaag want mijn energie was op, er was nog een klein restje over maar dat had ik uiteraard nodig voor het laatste stukje, veilig en wel thuiskomen. Dus net als de dame hierboven liepen we naar Travellers voor een laatste bakkie, (We kopen altijd onbeperkt koffie…zodat we zo vaak als we willen altijd en overal in het park gratis onze bekers kunnen laten vullen) daarna liepen we terug naar mijn auto en na het afscheid aldaar reed ik naar huis. Het hoofd is ietwat opgeruimd, het lijf heeft nog steeds de kont in de krib maar oke dat zij dan maar zo… ik ga nog ff iets afmaken en dan lekker plat, de groeten allemaal.

Foto’s van vandaag staan H I E R.

Enthousiast – Gereserveerd

foto-uitdaging ~ photo-challengeTegenstelling  ~ Foto uitdaging

~ Gestart op 01-03-2011 ~

Thema 20 november 2018

Heb jij ook een leuke invulling voor deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…

 


(foto op grote afstand genomen dus helaas mindere kwaliteit)

 

Thema 403: 27 november – 4 december 2018:   Gekleurd – Kleurloos

Sinterklaas-Spel-2018-3

Zing-Zo = limerick op zondag
18 november 2018 – Gestart op 29 januari 2012

 

De Sint is binnen komen varen,
zeer trouw bezoek sinds vele jaren.
Veel Pieten erbij,
maakt groot en klein blij,
die zich uitgelaten vergaren.
Nog 1 week en ‘t Spel gaat beginnen
Wie komt er nog als speler binnen?
13 spelen mee,
hiep hoera hoezee.
Afwachten maar wie zal gaan winnen.

Net op tijd

Zoals afgesproken stond ik op 11 uur bij Anita op de stoep en na een bakkie leut stapten we de auto in en togen we richting De Nieuwe Kolk. We vonden al snel een parkeerplekje in de garage en lieten ons door de lift naar boven brengen. Eenmaal buiten schrok ik wel van de mega mensenmenigte, kennelijk was ‘iedereen’ op het idee gekomen om op tijd te willen zijn. Met moeite vonden we uiteindelijk een plekje van waaraf ik goed de gelegenheid had foto’s te maken. Terwijl ik in de verte tuurde over het water van De Vaart zag ik de Witterbrug omhoog gaan. Huh? Nu al? Amper kwart voor 12, dus toch zeker een uur eerder dan het programma had aangegeven. Nou ja, maakt ook niet uit, we waren er immers. De Zwarte Piet Animator op het plein tussen de Kop van De Vaart en waar wij achter de dranghekken stonden deed extreem enthousiast zijn best en mede door het fantastische weer was de menigte helemaal uitgelaten, geweldig om dit mee te maken!!

Ik klikte naar hartenlust en kwam dus ook om 13.30 met heel veel foto’s thuis, ik hoefde er zelfs geen van weg te gooien dus de foto’s die ik op de camera had staan bij vertrek staan allemaal in de map. 110 maar liefst. De stad waarin wij wonen doet heel erg haar best het allemaal prima te regelen en dat is zichtbaar en merkbaar. 400 zwarte pieten maar liefst, de ene nog mooier gekleed dan de andere en allemaal zwart, joepie!

De burgemeester en commissaris van de koning ontvingen Sinterklaas met alle eer en na het ontvangst en defile stapten ze in een gereed staande Willy om daarmee door de stad te trekken. Amigo was niet lekker, verkouden, grieperig enzo dus die bleef lekker knus aan boord, zo werd er uitgelegd. Die uitleg werd uiteraard als zoete (speculaas) koek geslikt glimlach.
Gezien de tijd en onze nog aanwezige energie liepen we de stad even in, bij een zeker warenhuis helemaal naar boven alwaar we een koffiecorner weten en dan ruim zicht op het Koopmansplein hebben. Daar was het echter zo vreselijk druk dat we na een bakkie leut besloten te vertrekken. We wilden beiden nog een paar uur rust hebben alvorens we teruggaan naar De Nieuwe Kolk aan het eind van de middag omdat we ons dan in de bios begeven voor de marathon van Fantastic Beasts and where to find them, delen 1 en 2.

Foto’s Sinterklaas-Intocht-Assen-2018 vind je dus…. H I E R