Soms

Soms

 

Soms … heel soms… is het leven zwaar,
speel je het even niet allemaal klaar.

Oud zeer dat boven komt drijven,
je zelfs in je slaap doet verstijven.

Ook is daar dan weer het niet begrijpen
waarom het hart ineens samen gaat knijpen.

Is datgene dan nog steeds niet een plaats toegekend,
ben je aan ‘het is zoals het is’ nog steeds niet gewend.

Soms… heel soms… is het leven zwaar
maar toch…tegenwoordig speel ik het makkelijker klaar.

Heb toch best veel winst geboekt
zo af en toe, binnensmonds en stiekem, gevloekt.

Soms… heel soms… voelbaar dat grote gemis
En toch? Het IS zoals het IS.

Afterparty

Afterparty

Jarig zijn… velen vinden er niks aan en doen er ook niks aan, vele anderen vinden het wel leuk en geven een groot feest omringd door familie, vrienden en kennissen etc. Eigenlijk hoor ik bij geen van beide groepen…
Jarig zijn is wel leuk, een soort van speciale dag maar verder… zegt het mij niet zo veel. Dat zal voornamelijk komen omdat ik van oudsher altijd ‘alles moest’ en ‘niets mocht’, wat er voor zorgde dat ik een bloedhekel aan verplichte nummertjes heb ontwikkeld. Een tweede reden is natuurlijk mijn jarenlange slechte gezondheid, het mentale deel ervan voornamelijk.
Deze 2 redenen hebben er voor gezorgd dat mijn kringetje super klein is. Dat doet me niets want zij die wel in dat kringetje zitten zijn ruimschoots voldoende. Kwaliteit overstijgt immers altijd kwantiteit?!
En dus kan ik mijn verjaardag vieren zoals ik dat het liefste doe.
Begon het zondag op mijn 55e oudjaarsdag (verslag HIER en Foto’s HIER) met Niels & Anita en Herman & Daniëlle naar Allwetter Zoo in Münster, vervolgde ik dat door gisteren (de verjaardag zelf) de hele dag bijna met manlief op de bank te zitten, met lekkers aan hapjes en drankjes binnen handbereik en beiden verder doend waar we ons prettig bij voelen. Halverwege de dag ff de stad in om samen ergens een bakkie te doen met een stukje taart.

 

 

Vandaag dus de afterparty, met Herman & Daniëlle, naar onze thuis-zoo. Dat was alleszins boffen want in Nortica waren onze wollige doch minder knuffelbare dan ze lijken, ijsberendames buiten en die vermaakten zich ogenschijnlijk prima. Bij het teruglopen landde een Buizerd op 1 van de omheiningen en gehoorzaamde onze smeekbeden meermalen om even te blijven zitten zodat zij onze camera’s konden laten klikken. Via de korte route stapten we in Nortica opzij om halverwege Serenga binnen te stappen, bijna op plek van onze bestemming. De Moeras Walibi’s hebben namelijk Joey’s in hun buidel en die hoopten we te zien, helaas pindakaas, dus maakten we na ettelijke minuten rechtsomkeert om naar Jungola door te wandelen, we waren inmiddels hoognodig toe aan maagvulling en vooral een omgeving waarin we zowel van binnen als van buiten konden opwarmen.

 

 

Normaal gesproken starten we Jungola altijd met de Vlindertempel maar ja, om nou kortdurend meermalen wisselend warm en koud te worden zagen we niet echt zitten dus liepen we in tegengestelde richting naar de grote kas. Het werd immers ook al tijd voor die maagvulling. Op het terras bij Rimbula Restaurant zat een verstekeling… die had het kennelijk prima naar diens zin want wat er ook voorbij kwam, hij/zij verroerde zich amper.

 

 

 

Na de lunch stapten we de boot in en voor de verandering niet de rolstoelboot (nr. 10) maar een gewone. Dankzij de CBD kan Daniëlle tegenwoordig een paar stappen lopen… en dus kan ze ook zelf (met onze hulp) in een bootje in- & uitstappen. Dat maakt het dan toch wel weer een heel andere ervaring.

 

 

Eenmaal weer buiten liepen/rolden we op een ietwat versnels tempo naar de Vlindertempel. Daar was het zoals altijd zalig warm, en vanwege het koude weer buiten, ondanks dat het prachtig was met die zon erbij enzo, ook heerlijk rustig. Het is altijd maar weer afwachten of en wat je in de Vlindertempel voor de de lens krijgt. Soms zie je van de ene vlindersoort talrijke en de volgende dag zie je ze niet of nauwelijks, altijd weer heel verrassend dus. Vandaag waren het vooral de Oleandervlinders, de Morpho’s, de Uilvlinders en de Zebra’s. We hebben wel om de andere soorten gezocht maar niet gevonden. Wel weer een aantal rupsen gescoord, die zijn er talloos.

 

 

Rond half twee waren we klaar met ons rondje en besloten we huiswaarts te gaan. We splitsen ons nog even op want de CBD was weer in de aanbieding en dus ging Herman dat voor ons halen terwijl Daniëlle en ik een andere winkel op zochten om de prijs te kopen voor degene die op ons Wildlands Blog het spel eerdaags zal gaan winnen. We voegden ons weer bij elkaar en liepen terug naar hun woonstee en namen buiten hartelijk afscheid zoals altijd, waarna ik mijn auto in stapte en huiswaarts tufte. Bijna leeg huis, op het vee na dan. Manlief en jeugd waren alle drie werken dus heerlijk rustig kon ik na het omkleden en het opruimen van alle ‘zooi’ lekker op de bank duiken en met de foto’s aan de slag en natuurlijk erover bloggen… alsook natuurlijk de Sinterklaas-Blog bijwerken want het spel loopt immers al, 2e dag is gaande.

 

 

Ohja… foto’s natuurlijk… glimlach, zou ik die toch bijna vergeten te linken, suffie?! Net niet dus, klik H I E R maar om te zien dat ik het toch niet vergeten ben.

 

FOTO VAN HERMAN:

23-U

23-U

Have a U-2-share?

Please join us and share your link at https://abcwednesday.com & Leave your link: 


 

…Hi Everybody… and Goodmorning / -afternoon / – night

For 23-U

I had to take another route then usual because in the English language there are barely ones, just three, and I did not know any of them so I don’t have pictures of them … So after some thought… I decided to choose animals, of which I do have pictures and which names start with U but then in my native tongue, Dutch.

There are many kinds of Owls… Uilen, as we call them overhere. In every zoo I visit Owls / Uilen are kept so pictures enough on my harddrives to choose from… one of my favorite Owls/Uilen is the Snow-Owl, Sneewuil as we call it.  This Photo was taken in Dierenpark Amersfoort on march 29th and the other photo’s of that day can/may be watched HERE.

 

Secondly… the Stork, which we call Uiver, or Eiber or Ooievaar, depending on where you live in The Netherlands. In the part where I was born, raised and still live, we call them Eiber.  This photo was taken in Aqua Zoo Leeuwarden  om september 30th. The other photo’s of that day may/can be watched HERE. 

 

 

By the way… another beautiful creature who’s name starts with an U in my language is the Owl-Butterfly, Uil-vlinder.
Just for fun… 4 images which show you their, very different, appearances: (ofcourse from my ‘own hometown’ zoo… Wildlands Emmen

Open wings:
Closed wings:
Caterpillar
Cocoon

 

 

 

I joined ABC Wednesday halfway through round 15. My other U-entries for previous rounds:

 

Have a splendid, ♥-warming ABC-wednes-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

 

Photo-Challenge started by Mrs. Nesbitt on august 5th 2007.
Since 12th January 2018 at ABC-Wednesday  23-U ~ November 28th, 2018

Oudjaarsdag nr. 55

Oudjaarsdag nr. 55

Ooit ergens in haar bloggeschiedenis beschreef Minoesjka de dag voor haar verjaardag ‘Oudjaarsdag’ te noemen, vond ik erg leuk en origineel en dus jat ik het maar eventjes want vandaag vierde ik mijn Oudjaarsdag, de 55e om precies te zijn glimlach.


Nadat ik vanochtend op mijn 2e adres klaar was vloog ik zo snel ik kon naar huis… ongelofelijk, geen kip op de weg op zondagochtend in de vroegte maar wel ALLE stoplichten voor mij op rood grmblllll


Eenmaal thuis had ik nog net tijd voor 1 bakkie leut voordat manlief in mijn auto stapte om naar een boogschietwedstrijd te vertrekken en kwamen Niels en Anita aanrijden om mij op te halen. Een klein uur later stopten we in Emmen op een zeker adres en nadat het duo van daar zich bij ons gevoegd had vertrokken we weer richting Duits grondgebied om daar even voor elven aan de koffie te zitten.

All Wetter Zoo Münster in dit geval. Herman & Daniëlle kenden dit dierenpark nog niet, Niels, Anita en ik wel, maar een herbezoek is nooit een straf, daar zeker niet, zo’n prachtige dierentuin met een grote verscheidenheid aan dieren. Het weer zat mee in die zin dat het droog bleef, regen kwam er niet, ook de koperen plaats hoog in de lucht bleef achter de grijze gordijnen hangen maar dat drukte de pret niet. Aan het eind van de middag vonden we het wel welletjes worden, de kou ging onder onze kleding zitten en met 2 nog half in de griep rondlopende dames en 1 die verre van lekker in haar vel zat werd het wel tijd om de huizen en de warmte weer op te zoeken.

De terugreis verliep probleemloos gelukkig en om even over zessen ontving manlief ons met 3 koppen dampende koffie. En weer even later zaten wij met twee op de bank en kon ik met de foto’s aan de slag.

Er zijn foto’s van mijn gsm, van 1 van mijn camera’s waarmee Anita heel de dag stoeide, mijn eigen camera natuurlijk, en er komen nog foto’s bij van de gsms van Niels en Anita en ook zal ik later nog links plaatsen naar de fotomappen van Herman & Daniëlle.
Een 1e deel staat online en wel H I E R, er komen dus nog meer bij… zodra ik ze heb zal ik ze toevoegen.

Ik zwaai dus dit jaar, mijn 55e, uit vandaag en dat kon niet op een betere manier!

Foto’s van Daniëlle staan H I E R 

Krachtpatsers

Krachtpatsers

Zing-Zo = limerick op zondag
18 november 2018 – Gestart op 29 januari 2012

 

In zalig herfstweer staan te stomen
terwijl hij het stro neer laat stromen.
Nee echt, Einga Tha
dat doe ‘k jou niet na,
‘k blijf wel van ‘t jou knuffelen dromen.
Zie dan hier dit minuscuul diertje.
Hij past door elk super klein kiertje.
Papa noch Mama
doen hem dat niet na
maar gunnen hun kroost dat pleziertje.
Aanraken is diep naar lef dreggen.
Krijg j’ kriebels die rillingen leggen?
Elk haar overeind?
Jouw moed ondermijnd?
Hoe dan ook, jij mag ‘t gerust zeggen!
Sprookje

Sprookje

 

Zie haar staan… 21 jaar oud… al een heel leven achter zich en toch nog naïef.
Die dag was er geen om ‘nooit te vergeten’.
Ondanks verwoede aanhoudende pogingen van enkelen om het hele gebeuren te laten mislukken lieten ze zich niet weerhouden onder het mom van ‘ze kunnen het heen & weer krijgen, het is ons leven en wij willen dit dus wij doen dit, PUNT’.
Inmiddels bijna 35 jaar geleden… wederom organiseren ze een feestje, een echte deze keer! Deze keer alleen in gezelschap van hen die in hun harten wonen, mensen die ze lief hebben en met wie ze het heugelijk feit willen herdenken in plaats van moeten.
Niet meer beïnvloed door mensen die hen de wetten voorschrijven over hoe zo iets wel of niet hoort. Lekker doen wat zij zelf willen, zoals het echt hoort!

Deze keer hebben we er echt 1000% zin in!

 

Schaap Schrijft – Schrijfuitdaging  – – – Gestart: 29 september 2018 – – –
Themawoord 24 november – 8 december 2018: SPROOKJE
Baby’s maken

Baby’s maken

“We krijgen allemaal wat voor de kiezen… en met alle waanzin etc in de wereld… wilde ik iets de wereld in brengen dat mooi is… iets waarop je baby’s wilt gaan maken…”  Met deze woorden stelde Michael Buble zijn nieuwe album voor die op 16 november uitkwam met de titel ‘Love’. (Michael Buble heeft een heel nare tijd achter de rug en sinds kort laat hij zich weer in het openbaar zien… )
“Love” is natuurlijk het enige echte onderwerp dat op ‘Zwijmelen’ 100% van toepassing is dus was het 123 klik en wist ik gelijk wat ik zou plaatsen en delen vandaag… ware het al niet dat ik volop bezig ben met voorbereidingen voor ons 35-jarig huwelijksfeest over 2 weken. (En voor alle duidelijkheid; NEE, we volgens niet Michaels voorstel in dezen glimlach)

 

 

Zwijmelen op Zaterdag Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017) ~ 24 november 2018 – ~ voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)
Nog 3 nachtjes…

Nog 3 nachtjes…

…dan ben ik jarig… feestje???

Nee hoor… nog 3 nachtjes slapen en dan begint het Sinterklaas-Spel…
14 Schoentjes-Zetters… wat een mooi aantal toch? Zo Blij mee!
(Ja hoor, jij mag ook je schoentje zetten, doe dat maar HIER)
Een limerick zingen is altijd leuk toch, zing je ook mee?


Begint de spanning al te stijgen?
En groeit hoop op ‘t puntjes saam rijgen?
We starten bijna
Piet riep al “Hola”
om ons weer bij elkaar te krijgen.

We mogen nog 3 nachtjes slapen
voordat we de punten gaan kapen.
Bij het Spel-Begin
komt toch jouw Win-zin
kans op winnen en dat zonder wapen.

We gaan dus weer gezellig spelen.
Met spel-kunst de punten verdelen.
Wie op het eind wint
weet zelfs niet de Sint
Dat hangt af van wat jullie mailen.