Archief van
Maand: oktober 2018

Bakker???

Bakker???

Ja Meneer Konijn?
Heeft u worteltjestaart???
– Ja hoor nu wel
Vies he???

Dat Daphne en ik het met Meneer Konijn oneens zijn … bij deze glimlach

Na een fijne ochtend dook ik op de bank om even uit te rusten… al na de middag komt Daphne in haar pyjama beneden om mij een minder leuk en zorgelijk bericht van Burgers Zoo mee te delen dat zij op FB gespot had.  In Burgers Zoo is men niet bezig met het fokken van olifanten maar bieden ze een soort van Verpleegtehuis als het ware voor deze prachtige dieren als ze met pensioen mogen. Men heeft er nog 2, Pinky (1963) en Rekka (1970). Het gaat gezondheidsmatig met Pinky verre van goed en men doet er alles aan om haar te helpen, hoe dit afloopt is nog niet bekend maar ik vrees het ergste.

“Wij zijn ook al een tijdje niet meer samen op pad geweest”  zegt Daphne, waarop ik haar aankijk en zeg: met jou in een pyjama verandert daar niet snel iets aan, ik grinnik. “Ben je niet moe dan?”… Nee integendeel, voel me prima dus als jij je snel aankleedt kunnen we weg. Cameratas staat klaar, camera’s zijn startklaar, batterijen vol, kaartjes leeg etc… en een kwartier later zitten we in de auto en weer een 3 kwartier later lopen we onze 2e thuis binnen. Eerst maar naar de Vlindertempel, het is er heerlijk stil, amper mensen, het ‘slechte’ weer is voor ons nooit een probleem en dus genieten we van de rust die er heerst.

Vanuit de Vlindertuin op weg naar de grote Kas want ik ben toe aan koffie met wat lekkers. Mekong krijgt ons gelijk bij de uitgang al in de smiezen en samen met Ein She Min komt hij in een drafje op ons af en volgt ons tot aan de ingang van de kas. Ook Radza jr. en Ravi komen er gezellig bij. De begroeting hartelijk in ontvangst nemend natuurlijk genieten we volop van deze aandacht.
Daarna de kas in, op naar de koffie met wat lekkers en prompt komt er een verzorger op ons af, een hartstikke leuk gesprek en vele minuten later lopen we richting de vleerhonden want die gaan meestal tegen 4-en vliegen… en ja hoor, perfecte timing en dus kon ik even volop van hun vluchten genieten. Terug naar buiten om via de andere kant van de olifantenvallei terug te lopen. Mekong heeft ons gelijk weer in de smiezen en herhaalt zijn volg-& begroetgedrag, wat een feestje, ik sta daar met een glimlach van oor tot oor. Ik zeg tegen Dapne, ad hoc naar de dierentuin en dan zulke verrassingen krijgen? Mijn dag kan niet meer stuk! Dat begrijp ik volkomen, beaamt zij. Daarna doorlopen naar de parkeergarage en op weg naar huis.


Doordat het later op de dag is kunnen we al mooi zien hoe enkele zaken in de dierentuin er mooi verlicht bij staan als het natuurlijke licht afneemt en nog ver van huis is het al donker ook. Maar goed dat geeft verder niks. Tijdens de terugreis bliept mijn foon…. met stijgende verbazing en nog mooier, stijgende blijdschap lees ik hetgeen er geschreven wordt… een zeer bijzondere verrassing, alvast vanwege mijn verjaardag, lees ik… terwijl dat nog 4 weken duurt… maar goed, daar ga ik nu verder niets over zeggen, hier kom op zaterdag op terug!

Eenmaal thuis blijkt onze timing goed te zijn want manlief heeft het eten klaar dus we kunnen gelijk aanvallen, dat valt er natuurlijk heerlijk in, lekker warm in 2 lijven die toch wel koud zijn geworden. Daarna de foto’s op de pc en helaas blijkt al heel snel dat ik veel foto’s naar het ronde archief moet verplaatsen want, niet dat ik dat daar ter plekke door had, ja duhuh ik was op iets anders gefocust, er zijn er heel veeeeeeel bewogen. Duidelijk hadden mijn gewrichten er geen zin in, en ook in de foto’s van Daphne komt dat probleem veelvuldig voor. Jammer maar helaas, gelukkig blijven er van de 350 nog 120 over en die staan samen in een map en die map kun je H I E R vinden.  2 mindere puntjes dus aan verder een heerlijke dag waar ik heel blij was en met een aantal heel bijzondere verrassingen geconfronteerd werd, je kan het toch slechter treffen denk ik maar, rijk mens ben ik toch!!!

Tijd?

Tijd?

Ik heb zondag weer de strijd gevoerd met de elementen… ergens wist ik wel natuurlijk dat het eraan zat te komen maar toch verraste het me nog toen ik ‘s ochtends om 6.45 de poort uitliet en zag dat mijn auto wit uitgeslagen was. Nou heb ik een broertje dood aan ruiten krabben, en niet alleen om de tijd die het vergt dus heb ik altijd een spuitbus in de auto liggen. Zeer tegen de zin van mijn (v)echtgenoot maar daar trek ik me dan niks van aan. “altijd” schrijf ik, klopt dus niet want zondag had ik die fles niet binnen handbereik liggen, nog niet, later op de dag dus wel grijns.

 

Afgelopen zondag ook… kon ik na een langere nacht dan normaal ‘s ochtends de deur uit en was het ietwat lichter aan de hemel dan de dagen ervoor. Rondom de 2 dagen in het jaar waarop de tijd wijzigt komt er altijd weer de discussie op gang, ermee doorgaan of ermee stoppen.  Als hetgeen ik gehoord heb klopt gaat men het komende voorjaar beslissen of het wel of niet gestopt gaat worden, en welke tijd men dan gaat aanhouden.

Even afgezien van de ‘wens’ die bij vele mensen leeft om ermee te stoppen, omdat het ze op de 1 of andere manier beïnvloedt.  Ik ben 1 van die mensen die erdoor beïnvloed wordt maar dat even terzijde.  Wij mensen kunnen relatief makkelijk schakelen en na enige dagen wennen we er snel aan. Maarrrrr waar dat niet voor geldt is het andere leven dat zich op onze planeet bevindt. De dierenwereld maar ook Moeder Natuur heeft er last van en kan niet schakelen.
Neem bijvoorbeeld de koeien in de wei, heel hun productie-capaciteit wordt door de klok bepaald, dus als de boer een uur vroeger of later, wat dus een verschil van 2 uur uitmaakt, komt melken… heeft dat invloed op wat zo’n koe produceren kan maar afgezien daarvan, het dier (elk dier, elk levend wezen) voelt zich niet prettig door die tijdsverschillen.  Kortom… het stoppen van de tijdswisselingen 2x per jaar is voor elk leven het beste, met dien verstande dat men moet kiezen voor het stoppen op de tijd waarmee men ook begonnen is in 1977.
Benjamin Franklin was degene die het eerst met het idee van de tijdswissel kwam om zo effectief mogelijk van het daglicht te kunnen profiteren, dat was uiteraard totaal niet op het leven gericht maar puur op de economische belangen, oftewel dat waar alles om draait, het gore slijk der aarde.
Ik ben voor leven… zoveel mogelijk in vrijheid en uiteraard met fatsoen en respect voor elk ander leven, bovenal in Liefde.

Toevoegend… die 2 uur is van invloed op de natuur en elk leven zoals ik al hierboven schreef….
We hebben een heel bijzondere zomer achter de rug qua weer, de beloftes voor de komende winter zijn veelbelovend voor de echte winterliefhebbers. Hebben jullie enig idee wat daar de oorzaak van is?
Herinneren jullie je de tsunami nog in Japan in 2004?
De enorme en verwoestende kracht van die tsunami heeft ervoor gezorgd dat onze planeet 2 graden gedraaid is. Die gewijzigde stand ten opzichte van de zon en de maan veroorzaken andere luchtstromen. Die hebben oa tot gevolg gehad dat bergen zich verplaatsen waardoor die wijzigende luchtstromen nog sterker veranderen… hoge- en lagedrukgebieden hebben zich verplaatst…. en dus wijzigt het weer, over de hele planeet.
Dus is het niet zo vreemd dat ik zaterdag nog in het zonnetje liep zonder jas… en zondagochtend ruiten moest krabben glimlach.

Groot – Klein

Groot – Klein

foto-uitdaging ~ photo-challenge Tegenstelling  ~ Foto uitdaging ~ Gestart op 01-03-2011 ~ Thema  30 oktober 2018

 

 

Heb jij ook een leuke invulling voor deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…


 

Thema 400: 6 – 13 november 2018:  Oud – Nieuw

Niet opgeven

Niet opgeven

Zing-Zo
limerick op zondag 28 oktober 2018
Gestart op 29 januari 2012

Zing jij ook gezellig met mij-ons mee?


 

Al lijkt het soms of het kan breken,
niets kan iets zo laten verbleken.
Echte Liefde daar
dan pas is ‘t echt klaar.
Wie luistert zal ‘t hart horen spreken!
Uiterlijk vertoon kan rol spelen
maar dat gaat al heel snel vervelen.
De aantrekkingskracht
ligt echt in de macht
van interne kloppende delen.
De Liefde laat zich niet verklaren.
Mag ieder puur in ‘t hart bewaren.
Wat ik ervan denk:
“Dit kostbaar geschenk:
voor allen volop te vergaren!”
Vleugels

Vleugels

 

Herontdekken, of om helemaal eerlijk te zijn pas voor het eerst echt, hoef ik niet meer naar motivatie te zoeken, niet meer mezelf te dwingen over ogenschijnlijk onneembaar hoge drempels heen te stappen. Nee, voor ‘t eerst echt, gaat ‘t vanzelf, sterker nog, moest ik me voorheen dwingen, moet ik me nu vaak afremmen als mijn enthousiasme weer eens met mij op de loop dreigt te gaan.

Ik schud ze uit, ik spreid ze zover als mijn casco mij dat toestaat en ik vlieg!

Zwevend over de wolken ontvang ik alles met open armen, juich ik alles toe en geniet ik zoals niemand anders dat kan, denk ik vaak.

Herboren, e.i.n.d.e.l.i.j.k. van dat voorzien wat nodig is om voluit te leven, mijn enig en waar Godsgeschenk.

 

 

Schaap Schrijft – Schrijfuitdaging  – – – Gestart: 29 september 2018 – – –
Themawoord 27 oktober – 10 november 2018: Vleugels