Schoenen

Schoenen

Ik ontdekte bij Bea een nieuwe schrijfuitdaging, gisteren gestart overigens dus echt heel nieuw, 1x per 2 weken op zaterdag…
De eigenaresse is Schaap. De enige regel die zij hanteert is het aantal woorden, maximaal 150, exclusief de titel.

 

 

Voetje voor voetje ontdek ik het leven na mijn wedergeboorte vorig voorjaar.
Als een kind dartel ik in ‘t rond en haal kwajongensstreken uit, dat daarbij mijn lange grijze haren alle kanten opvliegen maakt ‘t voor sommige toeschouwers hilarisch en weer anderen kijken meewarig alsof ze denken: “Welk gekkengesticht heeft vandaag haar bewoners de vrijheid geboden?”
Voor het eerst in 55 jaar kan ik echt en oprecht zeggen dat ik met plezier leef en, als mijn lijf het toelaat, voor elk uitje wel te porren ben. Geen vrees meer, geen verlammingsverschijnselen die me dwingen binnen de deuren van mijn veilige stek te blijven en alleen de deur uit te gaan wanneer er de grootst mogelijke dwang uitgeoefend worden moeten, hetzij door mezelf, hetzij door 1 van de weinige mensen om me heen die mij dan ook daadwerkelijk de deur uit kan krijgen.
Heej leven? Kom maar op, ik lust je tegenwoordig rauw!

 

Schaap Schrijft – Schrijfuitdaging
~ Gestart: 29 september 2018
Themawoord 29 september – 13 oktober 2018: Schoenen

Ikkie dommie, nie snappie nie

Ikkie dommie, nie snappie nie

We komen overal dingen tegen die ons verbazen… ergeren ook in sommige gevallen, toch?
Een paar voorbeelden? :

1. Op affiches langs de weg: “Dit wil ik weken”
Ik vraag me af: Wat willen zij weken?

2. “3,5 miljard, 3.500.000.000 !!!, vrouwen op de wereld, iedere vrouw is uniek dus waarom zou haar maandverband dan hetzelfde zijn?”
Ik vraag me af: Waarom dan slechts mogen kiezen uit 4 onderleggers?

3. “Tijdens het autorijden neem ik geen telefoon aan want ik gebruik die speciale app”
Ik vraag me af: Als je niet de discipline kan opbrengen van je gsm af te blijven terwijl je achter het stuur zit, kun je dat dan wel om die app aan te zetten?

4. “De slaapkamer is voor iets anders bedoeld…”
Ik vraag me af: Gebruik ik die slaapkamer voor ‘dat anders’ dan alleen maar als ik mijn gsm in een blauwe condoom stop?

5. “Bewaar ze droog en veilig en hoog….”
Ik vraag me af: Zijn huisvrouwen zo dom dat ze niet beseffen dat wasmiddel-pods gevaarlijk zijn voor kinderen? Andere schoonmaakartikelen zijn veilig?

6. “Wil de hele dag dansend zweten op salsamuziek, zijn vrienden willen dat niet ruiken…”
Ik vraag me af:  Hoe kan iemand je vriend zijn als je je grootste hobby geheim moet houden?

Om mijn rijtje maar aan te vullen…. Irritante en domme reclames zijn de hype van de laatste jaren want des te irritanter des te langer ze blijven hangen.
1; Wit-Wasmiddel… mijn papa zegt …
2; Verzekeringsmaatschappij: taart uitblazen via uitlaat van jarige auto…
3;  Gezonde voeding: Negeer voor ‘t gemak ontelbaar veel lactose en/of gluten-intoleranten
4; Alcoholreclame
5: Met stip op 1 ? : Het gelieg, in ALLE reclames. 

Zing Zo – 346

Zing Zo – 346

Zing jij ook gezellig met mij-ons mee?


 

Gus zette het op een hollen
want wilde met zijn harem dollen.
Met 3 op een rij,
is ‘t ventje heel blij,
mag trio’s-gewijs rollebollen.
De seks in ‘t openbaar bedrijven…
door 2 zulk reusachtige lijven…
leidt tot gegrinnik
‘zij liever dan ik’
‘k zeg verder niks, ‘k wil netjes blijven. *grijnsss*
> > > > > 18+ foto !!! < < < < <
Na Petra’s en Sarah’s (6-2016 & 12-2016) overlijden
kwam Emily de 2 verblijden.
Jennifer en Gus
kregen zo aldus
weer zicht op vrolijkere tijden.

 

Limerick op ZondagZing-Zo limerick op zondag
~ Gestart op 29 januari 2012 ~ 30 september 2018

Zwijmelen op Zaterdag – 307

Zwijmelen op Zaterdag – 307

Jeetje… 71 nog maar…
Ik kan uit veel muziek kiezen maar kies niet voor het meest voor de hand liggend nummer.
Ik kies voor een duet met een andere Nederlandse grootheid op het gebied van muziek in onze eigen taal. Ik was groot fan van de ene (ben ik nog steeds) en niet zo van de andere… Nu zijn ze beiden ‘boven’ en ik vertrouw er maar op dat ze daar ook de boel op stelten zetten zoals ze het hier ‘beneden’ ook zo goed konden. De ene overleed op 23 september 2004, dat ik me overigens nog als de dag van gisteren kan herinneren maar dat even terzijde, op 53-jarige leeftijd… de ander dus gisteren op 71-jarige leeftijd. Bizar, allebei veel, veel te jong!!

 

 

Zwijmelen op ZaterdagTrees‘ Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017) ~ 29 september 2018
~ voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

Bigamie

Bigamie

Vandaag zou het fijn weer worden… en dus besloot ik ‘mijn eigen dierentuin’ maar weer eens op te zoeken, dat was immers al weer ff geleden en via diverse kanten waren mijn geboortegolfberichten etc ter ore gekomen. Zo toog ik dus vanochtend nadat ik klaar was op mijn 2e adres naar het Emmense en na een serie knuffels met leut staken we de weg over, hobbelden de super binnen en haalden wat broodjes. Bij de kassa stond een ‘heer’ van buitenlandse origine en de manier waarop hij mij van top tot teen keurde was zeer provocerend, ik hield echter mijn mond maar gaf hem wel een zeer laatdunkende blik en spottende grijns terug. Mijn mannelijk gezelschap stoorde zich er aan en maakte een opmerking waarop dat ‘heerschap’ zich verbaal tot hem richtte om hem te provoceren, hij was de verbale repliek niet de baas en een andere klant bemoeide zich er ook tegen aan. Of mijn man niet onder bedwang kon houden? Ik was even perplex en mijn vrouwelijk gezelschap nam het woord ‘dit is mijn man en nee ik hou hem niet bedwang, niet nodig, hij kan zichzelf prima redden’. De kassamedewerkster was stilgevallen en keek verbijsterd van de ene naar de andere, waarop ik grinnikte ‘Sommige mannen boffen maar met en een echtgenote en een vriendin samen op stap toch?’. (Wij zijn wekelijks met zijn drietjes in het park, ik loop altijd in de arm met H. dus velen kennen ons maar weten natuurlijk wel dat ik een vriendin ben en niet een echtgenote oid). We hebben er de hele dag verder groot plezier om gehad dat ik de echtgenote zou zijn en D. de minnares.) Het ‘heerschap’ droop af als de spreekwoordelijke hond met zijn staart tussen zijn benen want ojee ojee wat zijn we zielig als buitenlanders, als we Nederlanders provoceren en dan van scherp repliek bediend worden. Weer een andere klant in de winkel, oude dame zeker 85+, sprak hem aan en vertelde hem kort maar krachtig maar Nederlandse vrouwen er niet van gediend zijn als vleeswaar behandeld te worden en dat als hem dat niet aanstond hij maar lekker terug moest gaan naar waar hij vandaan kwam glimlach. Hij droop zo mogelijk nog perplexer snel af. grinnik.
We liepen de winkel uit met onze buit, staken weer een weg over en hobbelden door de poorten naar binnen.

Een donderdagmorgen, werk- & en schooldag dus echte drukte verwachtte ik niet echt, al viel het me wel ‘tegen’ in de zin van het aantal mensen dat ik spotte tov het aantal dat ik verwacht had. In de vlindertempel was het weer zoeken naar de vlinders, de rupsen en de poppen, die vonden we allemaal in rijke getale. Nou ja, niet allemaal, ik miste natuurlijk wel een aantal. Dat is het verrassende, je weet nooit welke vlinders er wel vliegen en welke niet. Ik miste onder andere de bladvlinder, de palmkoning, de koninginnepage, de bamboevlinder, de glasvleugelen de papyrus. De witte morpho daarentegen was ruimschoots vertegenwoordigd, evenals (zoals altijd) de blauwe morpho’s, de uilen, en de oleandervlinders en de zebra’s.

We kregen trek dus pikten we een tafeltje op het terras bij Rimbula in en haalden koffie waarna we daar geruime tijd zaten bij te kletsen onderwijl smullend van het meegebrachte lekkers. En natuurlijk ‘apies kijken’, daarvoor ga je immers naar een dierentuin glimlach. Wat een uitdossingen, in alle soorten en maten, al dan niet gepast, letterlijk en figuurlijk. Op de grote brug hadden we mazzel, de Madagascar Gekko’s lieten zich zien. Althans Vader en Zoon, Moeder was in geen velden of wegen te bekennen.

Op ons gemakkie wandelden/rolden we langs de andere kant van de olifantenvallei Jungalo weer uit en omdat het zulk mooi weer was gingen eveneens mijn kniekousen uit, de jas en mijn vest had ik aan het begin van de ochtend in de vlindertempel al uitgedaan. We gingen door de poort van Serenga en liepen ook daar de grote ronde, halverwege onderbroken voor ‘even zitten met leut’ en natuurlijk schitterend uitzicht over de Savanne waar tal van Impala’s graasden naast diverse andere grazers. Neushoorn Gus had het de afgelopen dagen erg druk gehad met ‘mannendingen bij vrouwen in de juiste periode’ maar vandaag leken de dames hem niet te interesseren. Toch wel handig dat die ‘vrouwenperiodes’ ook een eindpunt kennen. In de stallen, nog achter de schermen, zit dame nr. 3 te acclimatiseren en daarna bij de anderen gevoegd te worden. We hebben dan 3 prachtige neushoorndames en 1 heel mooi mannelijk exemplaar. Gezien wat meneer gedaan heeft de laatste tijd hopen we natuurlijk dat dat aantal van 4 over enige tijd zal wijzigen in 5, of misschien wel 6… we laten ons maar verrassen.

Eenmaal weer op het Kompasplein vond ik het wel welletjes, mijn gezelschap ook en dus liepen we het park weer uit. Na 2x oversteken stonden we weer bij mijn auto en na het afscheid vertrok het duo hun flatgebouw in en ik richting Assen alwaar ik als altijd onstuimig begroet werd door 6 4-voeters en een (v)echtgenoot die met koffie en sap uit de keuken kwam.

Mijn foto’s kwamen grotendeels door mijn keuring en van de 90 waarmee ik thuis kwam bleven er 85 over, wil je ze bekijken, klik dan H I E R

23-L

23-L

Have an L-2-share?

Please join us and share your link at https://abcwednesday.com & Leave your link:


 

…Hi Everybody… and Goodmorning / -afternoon / – night

 

For 23-L… I’ve chosen 2 animals I very much love to watch, and photograph of course smile.

First… This large and beautiful gentleman who’s name is Dukat, he lives in the zoo in Amersfoort in The Netherlands. I visited that zoo last august 3rd.

Second… a Lionfish. This one lives in Zoo Berlin (Germany), I visited that zoo last week and took this photo on september 17th.

 

I joined ABC Wednesday halfway through round 15. My other l-entries for previous rounds:

 

Have a splendid, ♥-warming ABC-wednes-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

 

Photo-Challenge started by Mrs. Nesbitt on august 5th 2007.
Since 12th January 2018 at ABC-Wednesday  23-L ~ September 25, 2018

Di Ma – 223

Di Ma – 223

 

Een geheugen vol herinneringen
met tal van zo ontroerende dingen.
Die ooit mijn hart en ziel lieten zingen,
nu leiden tot met moeite verdringen.

Immense liefde, verankerd in ‘t hart.
Onlosmakelijk verbonden met smart.
Liefde is intens maar ook knoeterhard
waardoor wanhoop me soms enorm verstart.

Stuk geslagen, gemis dat niet verdwijnt.
Dat onderhuids meestal onzichtbaar schrijnt.
Elke gebeurtenis wordt grauw omlijnd,
Niets is perfect omdat leed het verkleint.

En toch… ik weet… het leven gaat, moet, door.
Iedereen trekt immers zijn eigen spoor.
Het best haalbare, daar ga ik steeds voor.
Doorgaan, omdat ik opgeven afzwoor.

 

Di-Ma. Gedichten op maandag
~ Gestart: 2 november 2010 ~ 24 september 2018

Lees bijdrages van: