Achter-de-foto-42

Achter-de-foto-42

 

Schrijf-UitdagingFoto-UitdagingAchter de Foto Foto-&-Schrijf-Uitdaging ~
42 ~ Gestart: 17-8-2017 ~ 31 mei 2018

Bijdrages van:

15 december 2004 werd deze foto gemaakt (niet dat ik me dát herinner maar oké)

Een week na een zelfmoordpoging, een week nadat een deur voor de 3e én definitieve keer, dicht ging. Wanhoop regeerde en niemand kon mij bereiken, op de (toen nog) kleine man na. Natuurlijk wist hij maar nauwelijks wat er gaande was, a) was dat niet te verwoorden en b) al helemaal niet aan een puber van net 2 weken 14 jaar.
Toentertijd gaf ik op, ik kon niks, ik wilde niks op 1 ding na dan.

Vraag me niet waar maar ik vond ergens toch nog net dat heel klein beetje moed om op te staan en te knokken, al hoe zinloos het toen ook scheen. Elke dag weer de automatische piloot op elk niveau denkbaar, minuscuul flakkerend vlammetje van hoop: “morgen gaat het vast beter”…  Dat was natuurlijk ook zo, alleen ervoer ik het toen echt niet als dusdanig. Dat flakkerende vlammetje werd allengs groter, er kwamen als het ware steeds meer houtblokjes op het vuur te liggen en af en toe enkele druppels brandstof.

De verhuizing op 12 oktober 2007 waarbij alle banden in het hoge noorden op 1 na werden doorgesneden, was als het ware één grote brandstapel van schepen. Die 1 en 4 in het westen hielpen me in een nieuwe haven te meren, mijn nieuw schip werd liefdevol, veilig en warm aangekleed om het zo maar even te zeggen. 2 van die 5 leven inmiddels al niet meer helaas maar mijn dankbaarheid is nog even levendig als toen en gaat voorbij de grens van hunner dood.

Inmiddels ben ik 13 jaar, 5 maanden en 16 dagen verder. De strijd is voor 99% gestreden, met dank aan het intieme kringetje om me heen en hun onvoorwaardelijke liefde en steun, én natuurlijk de CBD, ligt mijn schip nog steeds in die veilige haven en zijn de trossen met de aanlegpalen veranderd. Deint mijn schip soms op de woelige baren maar is de bodem dusdanig goed geteerd dat het niet dreigt te zinken.

Deze foto raakt mij op diverse manieren… is wel logisch toch gezien bovenstaande?
De toen nog kleine man is inmiddels een grote knuffelbeer van bijna 2 meter lang en iets minder in omvang. De stille, zwijgzame, gelijk zijn vader, een rots in de branding.

Geluksdag

Geluksdag

 

Vanochtend stond ik lamlendig op, de warmte van de afgelopen dagen zit nu ook in ons huis dus slapen gaat niet echt vlekkeloos… maar wat moet dat moet dus hoppa in de benen en gaan met die banaan. Nadat ik mijn maandagmeneer verzorgd had zodat hij zich deze dag door kon redden stapte ik in mijn auto en tufte naar Emmen. Na de koffie staken we dan ook gedrieën de weg over, nadat we bij een zeker super onszelf voorzien hadden van eten en vooral ruim drinken. Is belangrijk, zeker met deze temperaturen immers. We waren nog vroeg dus togen we eerst het grootste deel in nadat we door een metershoge bidsprinkhaan hartelijk verwelkomd waren. De Serenga oftewel Verzengende Hitte, op dus. Nou die deed haar naam echt eer aan. Halverwege bij Momma Dunja op het terras, ietwat schaduw en een windje die verfrissend aanvoelde, verorberden we onze lunch. Ons plan was, nadat we wisten welke chauffeur de Safari-truck bestuurde, een ritje te maken. Maar eerst even afkoelen, dus pompte Herman het water op en liet zo ons met de voeten in het water heerlijk genieten van een heel fris alternatief ‘pootje baden’. De temperaturen stegen verder en in een soort van vlucht eigenlijk gingen we Serenga weer uit zo snel als we konden en gingen de Vlindertempel in. Daarna door naar Jungolakas waar we de andere ingang dan gebruikelijk kozen omdat mijn schoonmeisje ons al opwachtte met ijsjes, die vielen er natuurlijk zeer smakelijk in. Daarna verder en toen hadden we geluk…. Mekong & Einga Tha waren in het water, eerst onder de douche en later spelend in het water… dat heb ik gefilmd met mijn foon… zie maar:

 

Toen hadden we het uiteindelijk wel gehad met want tja die warmte is toch wel heel erg vermoeiend, dus zochten we via een omweg weliswaar de uitgang weer op maar niet zonder eerst even bij de drachtige May Ya Yee en haar companen te kijken. Mingalar OO liet zich niet onbetuigd overigens;

Eenmaal buiten liepen we een andere route naar huis terug. Zie ik ineens een reclameposter… CBD in de aanbieding. Laat mijn flesje nou bijna leeg zijn, dus hup ik naar binnen. Om even later weer compleet beduusd en sprakeloos buiten te staan want ik kan 18 maanden vooruit en heb 180 euro bespaard!! Kijk dat zijn nog eens geluksmomentjes, voordeeltjes die ik niet graag aan mijn neus voorbij laat gaan…
Na nog een bakkie en een peukje op hun galerij, een babbeltje met dochter en schoon stapte ik weer de auto in en keerde huiswaarts. Na hier de nodige dingen te hebben gedaan ging ik met mijn foto’s aan de slag… en jawel voor het eerst ooit, hoefde ik geen enkele foto weg te gooien. Is dat wat? Ik kijk tijdens het fotograferen altijd wel wat goed of fout is dus dan verdwijnen er zo her en der wel een aantal maar bij thuischeck op de pc gaan er vaak ook nog wel een aantal de prullenbak in, en dat hoefde deze keer dus niet. Aangevuld met enkele gsm-foto’s zijn het er 195 en die staan HIER

Nou, wat zeggen jullie, was ik een geluksvogel vandaag of niet?
Ik vind van wel glimlach.

22-U

22-U

 

Photo-Challenge
Started by Mrs. Nesbitt on august 5th 2007
Since 12th January 2018 at ABC-Wednesday
566 ~ 22-U ~ may 23trd 2018

Have something to share about the letter U?

Please join in and share it at https://abcwednesday.com/
or leave your link:  


…Hi Everybody… and Goodmorning / -afternoon / – night

In nature and in many vorms of constructions, letters are to be found, if one is looking and searching for them that is 😉 Like I always do… so I’ve found my 22-U

Looking forward to your 22-U-entries I say:

Have a splendid, ♥-warming ABC-wednes-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

Tegenstelling – 378

Tegenstelling – 378

 

Tegenstellingfoto-uitdaging ~ photo-challengeTegenstelling
Foto uitdaging ~ 378 ~ Gestart op 01-03-2011
Thema 29 mei: Gevierd – Verguisd

Heb jij ook een leuke invulling voor deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…

Thema 379 : 5 juni 2018 :  Kaal – Begroeid

Di Ma – 209

Di Ma – 209

 

Di-Ma. Gedichten op maandag.
Gestart: 2 november 2010 ~ 209 ~  28 mei 2018

Schrandere ogen
Kijken je doordringend aan,
evalueren.

Imposant genoeg
of toch net niet helemaal.
Recht van sterkste.

Samenlevende
Noodgedwongen delende
Planeet; slechts te leen

 

Lees bijdrages van: RIA & Jou?

Zing Zo – 323

Zing Zo – 323

 

Limerick op ZondagZing-Zo limerick op zondag ~ Gestart op 29 januari 2012
~ 323  ~ 27 mei 2018

Zing jij ook gezellig met mij-ons mee?


Oud weg, nieuw erin, veel gewonnen,
ben helemaal opnieuw begonnen.
Mijn laatste nieuw ding,
Schleich-Verzameling,
bij elkaar uit talrijke bronnen.

Met veel enthousiasme op zoek gaan,
zo komen er telkens meer bij staan.
Verlanglijst is groot,
maar die eet geen brood,
kan te kust en te keur dus ruim baan.

Groot deel van die “sport” is het scoren,
want van “nieuwprijs” wil ik niet horen.
Een 2e leven,
wil ik het geven,
zo gaat al dat moois niet verloren.

Alles uit het wild zo vergaren
bij mij hun uitsterven besparen,O
Al is ‘t  ‘n utopie
in ‘t echt kan ik ‘t nie
toch voelt sparen als hen bewaren.

Ik laat hier de dieren niet lijden
en dit zal zich vast nog uitbreiden.
Met wat erbij hoort
en mij zo bekoort
en dat zal mij dan weer verblijden.

Japans op Zaterdag – 161

Japans op Zaterdag – 161

 

Foto-UitdagingSchrijf-UitdagingMarion‘s  Schrijf-Uitdaging Japans op Zaterdag
Gestart 17 januari 2015 ~ 161 ~ 26 mei 2018

Alles aangrijpend
Levensworsteling doorstaan
naar winst rijkende

‘t Hoofd boven water
nog net niet verdrinkende
niet opgevende

Overwinnaar zijn
oerkracht heeft zich sterk getoond
worsteling beloond.

 

Haibun  Haiga   Haiku  Kyoka  Renga  Sedoka  Senryu  Tanbun  Tanka  

Zwijmelen-289

Zwijmelen-289

 

Zwijmelen op ZaterdagTrees‘ Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017)
~ 289 ~  voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

Dat onze tv elke dag veel aan staat is al wel bekend… manlief zet ‘m alleen maar uit als ie naar zijn werk gaat of naar bed.
Er komt dan altijd wel muziek voorbij en het gebeurt dan ook regelmatig dat iets me opvalt en raakt, aangenaam raakt. Veelal herken ik niet de artiest noch het stuk muziek dat ik hoor maar ik pak dan meestal wel gelijk mijn foon en maak een notitie van enkele woorden die ik dan later weer opzoek. Zo ook bij mijn bijdrage van vandaag. Vraag me niet in welk programma ik het hoorde, dat sla ik namelijk niet op, niet in mijn hoofd en ook niet op mijn foon glimlach. Zo ontdek ik dan soms ook artiesten waar ik nog nooit van gehoord heb… in dit geval dus de 54-jarige Ron Sexsmith, in Toronto Canada wonende singer-songwriter.