“Beginners-herhaling-Geluk”

Jullie herinneren je misschien nog wel dat Daphne en ik enkele weken geleden op 9 november, vandaag precies 3 weken geleden, deelnamen aan een fotoworkshop Avond-Fotografie. Het praktijkgedeelte van die avond viel letterlijk in het (regen-)water en de heren van de organisatie besloten daarop dat we dat deel op een andere avond zouden herhalen, we zouden wel bericht krijgen. Dat bericht kwam vrij snel en de nieuwe datum was de 30e, vandaag dus.

Rond 19.00 dropte manlief ons voor de foto-winkel Baron en na een kop koffie gingen we dan weer op pad. De heren van Olympus kennen de stad niet dus de groep kon voorstellen aandragen, en zo stonden we dus even later bij het Museum en weer even later elders in de stad om weer even later te eindigen bij De Kop van de Vaart. Daarna zouden we terug naar de winkel om van sommigen de foto’s te bekijken en nadere uitleg te krijgen. Die uitleg bleek te gaan over het bewerken / verbeteren van de foto’s. Nou is dat iets dat Daphne noch ik doen, ten tweede was het vanaf de Kop van de Vaart een behoorlijke tippel terug naar de winkel, althans voor iemand met een extreem pijnlijke voet wel, dus besloten wij dat deel dan maar te laten schieten omdat het voor ons geen toegevoegde waarde zou hebben.

Ik stuurde manlief een berichtje die ons enkele minuten later oppikte en weer enkele minuten later zaten we thuis op de bank met hete koffie en thee en konden we de foto’s gaan bekijken. Daarna selecteren en uploaden natuurlijk. Ik besloot er geen 2e map aan te wijden maar de foto’s van vanavond samen te voegen met de foto’s van 9 november. Die MAP is niet zo heel groot, bevat 74 foto’s van ons samen dus.

Door te oefenen met de tips van de heren opleiders verkrijg je natuurlijk de meest ‘rare’ foto’s. Het overgrote deel is dan ook in de prullenbak beland, op eentje na, van Daphne, die is gewoonweg veel te leuk om weg te gooien. We hebben weer het eea geleerd en zullen daarmee ons voordeel kunnen doen maar het allermooiste is toch wel (voor mij dan) dat ik dit niet alleen hoef te doen maar samen met de keus van mijn zoon, ik vind het prachtig dat zij en ik deze hobby delen, evenals dierentuinen en die 2 hobby’s dus ook prima kunnen combineren.

Kleurrijk

Over gisterenavond ga ik niets schrijven…dat zegt genoeg, denk ik, zeker voor hen die me ‘goed’ kennen.

Vanochtend nogal katerig opgestaan en ik was niet de enige, Anita was ook echt even toe aan een verzetje, Niels had een vrije dag en die besloot op het laatste moment ons gezelschap te gaan houden vandaag, ook gezellig natuurlijk. In eerste instantie zouden we naar buiten maar de weersvoorspellingen maakten van dat idee een minder goede versie en dus besloten we ons uitje om te zetten naar iets ‘onderdak’ en waar je kan op redelijke afstand beter onderdak vertoeven dan HIER? Is immers maar een uurtje rijden vanaf waar wij wonen?! Ik ben er al meermalen geweest en Anita was er het afgelopen voorjaar voor het eerst met mij en Niels kende het helemaal niet, op mijn grinnikend ‘je zult je ogen uitkijken, trust me’ antwoordde hij: “I do, completely”. En zo reden wij via een omweg, we houden geen van drieën van snelweg-rijden, naar Luttelgeest waar we 6 kwartier later begonnen met heerlijke koffie en gebak.

Het ‘je ogen uitkijken’ bleek wederom niet overdreven gezien Niels’ reactie op alles dat hem in het oog sprong nadat we hem mee naar binnen hadden getroond, hij was in 1e instantie van plan geweest zijn camera thuis te laten maar had gelukkig mijn advies opgevolgd om dat vooral niet te doen. We vermaakten ons de komende uren prima en genoten van alle geuren en kleuren om ons heen. Het is daar schitterend, dat heb ik al vaker gezegd, je kan er moeiteloos vele uren toeven. Dát echter laat mijn lijf niet zo toe en aangezien ik straks weer op pad moet, en dus op de voeten moet, voor de herhaling van de cursus avondfotografie, wilde ik niet al te laat thuis zijn zodat er nog tijd genoeg zou overblijven om dat lijf van mij tot rust te laten komen en energie voor vanavond op te doen. Dat lukte gelukkig prima, ik stapte rond de klok van 3.30 het huis weer binnen en daar werd ik met hete koffie en dito thee hartelijk verwelkomd.

Ergens binnen vandaag en de komende 4 weken zal ik er weer rondhobbelen, met Dapne en mijn maandagmeneer want wij willen hem de kaarsjesroute laten ervaren, een activiteit die men daar altijd in de maand december organiseert, dit jaar komen er op diverse avonden ook koren optreden dus een prachtig uitje voor mijn maandagmeneer die gek is van (goede) koormuziek.

Mijn foto’s staan HIER . Die van Niels krijg ik nog, die van Anita ook nog, die ik voeg dan zsm nog toe.

Achter-de-foto-16


Foto-Uitdaging ~ Gestart: 17 – 8 – 2017

30 november – 6 december 2017

Bijdrages van: JOANNE

Een druilirige donderdagavond in november 2016.
Met mijn schoonmeisje in de auto op weg naar een stad waar ik absoluut geen fan van ben maar ja soms ‘moet’ je wel.  En dan rij je ergens en kom je dit onderweg tegen…
Deze reis betrof een voorstelling van de musical Ciske de Rat, die die avond gespeeld zou gaan worden in De Nieuwe De La Mar, met daarin niet alleen de mooiste maar ook de liefste musicaldame die ik ken, die ik persoonlijk mag kennen ook nog, en dat al vele jaren. Brigitte Nijman.
Zoals altijd lag ook nu de stad weer op de schop en moesten we hartstikke goed opletten waar we reden om niet te verdwalen want waar ons kleine land groot in kan zijn….zogenaamde wegverbeteringen, altijd en overal …. waar ons kleine land zo slecht in is, nog steeds, altijd weer, het duidelijk aangeven hoe je dan moet rijden… bleek ook nu weer volop aan de orde.
In een donkere hoofdstad met overal verbodsborden, afgesloten weg en wat al niet meer bereikten we amper op tijd een straatje waar we de auto konden parkeren. Gehaast als we waren vergaten we de parkeermeter te vullen, dat schoot me pas te binnen toen we na de voorstelling het theater uitliepen en ik mijn sleutels uit mijn tas opdiepte. Elke seconde op weg naar de auto terug hield ik mijn hart vast, in grote vrees een lege plek aan te treffen omdat mijn auto wegens het niet betalen van parkeergeld weggesleept zou zijn. Dat was gelukkig niet zo!

Hier in het noorden zijn we niet gewend aan helder verlichte pleinen en straten laat op de avond, dat is daarginds wel anders, het was een druke van belang, alsof het lunchtijd was, vreselijk. Mensenmenigtes waren toen niet mijn ding en angstig klemde ik me aan mijn tas vast en liep op kousenvoeten door de stad naar de parkeerplaats want aan het begin van de avond was al gebleken dat die schoenen me te groot geworden waren en dus navlogen, en dan is lopen op hoge hakken echt een drama, zeker in een stad die hoofdzakelijk met kinderkopjes geplaveid is.

Met een zucht van opluchting plofte ik enkele minuten later gerustgesteld én veilig en wel in mijn auto neer en reden we zo snel we konden huiswaarts, op dat moment me realiserend dat ik veel overheb voor een klein aantal mensen maar dat ik van ze never nooit niet zal gaan verhuizen naar het westen en dat ik Godsgruwelijk dankbaar ben noordelinge te zijn en daar te mogen wonen.

Snieklaas

Terwijl op de blog van het “Grote Sinterklaas Spel 2017” menig puntje wordt gescoord
vraag ik me af: “Hebben jullie dit al eens gehoord?”

Ja ik weet, er zijn er die vinden het Puur Hollandse Cultuur-Kinderfeest compleet ‘gestoord’
maar zijn niet in hun opzet geslaagd, het is nog niet overboord.

We gaan ons er maar niets van aantrekken
omdat we veel liever kijken naar lachende ‘bekken’

Natuurlijk is ook enig zelfspot ons niet onbekend
Grapjes-Piet dacht: ik zorg dat bloggers worden verwend

Sommigen van jullie zullen dit misschien niet kennen
maar als je van lachen houdt kun je jezelf hiermee verwennen.

21-U

ABC-Wednesday

Round 21 – U

My 171-th entry – bijdrage

My first entry: 28-08-2014 : 15-G

Hi Everybody, a very good- morning / -afternoon / -evening!

Well… Now I run into a problem… Seems that there is no Dutch artist who’s name begins met an U… the first letter in the alphabet for which I can not enter an artist with a suiting name… so what to do?
I did decide at the start of round 21 that I would give every letter music, so after some thought, I’ve chosen a song which is one of my all time favorites purely because the fact that it bears many sweet memories for me. And I presume that you all will agree with me that we should cherisch precious moments and it memories afterwards. Sadly enough I can not show you a video of the group which made this song so special to me so I’ve chosen the original interpretors.

 

 

Have a splendid, ♥-warming ABC-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

Tegenstelling – 352

Tegenstelling – Foto uitdaging

352 Gestart op 01-03-2011

Thema 28  november – 5 december 2017

Lang – Kort

 

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…
Ik kijk naar jouw bijdrage uit, bedankt alvast!


 

Tegenstelling 353: 5 – 12 december 2017: Werkgever – Werknemer

Theelabel-vraag-47

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 47

gestart op 2 januari 2017

6 november 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Was er een dag dat je gehuild hebt van geluk?”

1) 8 mei 1984 toen ik ontdekte dat ik zwanger van de eerste was. Niet alleen ging man’s en mijn grootste wens daarmee in vervulling maar ook van man’s vader die die dag jarig was en huilde van blijdschap omdat ik hem het mooiste verjaardagscadeau ooit gaf.

2) 10 januari 1985 toen onze eerste geboren werd.

3) 29 november toen onze zoon na een zwangerschap vol ellende, langdurige ziekenhuisopname, zijn broertje dood naast hem in mijn buik, kerngezond geboren werd. 

4) 5 december 1990, toen ik e.i.n.d.e.l.i.j.k. het ziekenhuis verlaten mocht om thuis met man en dochter van bijna 6 en levende, kerngezonde kleine 5-pond-zoon van 6 dagen jong, Sinterklaas mocht vieren.

 

Stout mag vandaag

Nog een paar uur en mijn 55e verjaardag is voorbij.
Gisteren al grotendeels gevierd met een brunch aangezien man en kids thuis waren. Ik had mijn maandagmeneer opgehaald en ook Corry was erbij, ♥-stikke gezellig temidden van de overige kado’s, kaartjes en prachtige bossen bloemen en een helemaal oogverblindend schitterende, en grote, orchideeplant die de diverse bezorgers aan de deur hadden afgeleverd. Eén van mijn wensen was ‘ poen’ omdat ik heel graag een statief wilde kopen voor bij mijn camera, het liefste natuurlijk voor as donderdag als we de 2e sessie van de cursus avondfotografie gaan hebben. Ik had zelf ook al een bedrag bij elkaar gespaard en hoopte dat mijn verjaardag de rest zou opleveren. Dát gebeurde, ruimschoots zelfs, dus helemaal blij kon ik gisterenavond gelijk dat statief bestellen, morgen zal het bezorgd worden, een mooie rooie, mooi rood is niet lelijk immers, en past natuurlijk perfect bij mijn camera die ook rood is. Joepieeeeeeeeeeee 😉 😉 😉

Vandaag moesten man- & zoonlief naar Muntendam voor een boogschietwedstrijd en mijn schoonmeisje werd op haar werk verwacht. Aangezien ik (natuurlijk) niet de hele dag alleen thuis wilde zitten had ik met Niels en Anita afgesproken naar Denekamp te gaan, dat doen we al een aantal jaren rondom mijn verjaardag om aldaar de kerstshows te gaan bekijken en kerstbenodigdheden aan te schaffen, wat daar veel beter kan dan hier in het noorden omdat de prijsverschillen absurd hoog zijn. Nou had ik niet echt bijzondere koopplannen maar ik weet bijvoorbeeld wel dat mijn ‘ kindje Jezus – beeldje’  van mijn stal-beelden-set kapot is. Om nou die hele set nogmaals te kopen, nee dat was ik niet van plan, veeeeellsss te duur en bovendien voor slechts het kleinste beeldje van de serie? Nou nee dus. Vond ik het toch daar vandaag, in losse verkoop ook nog? En voor slechts 1.75 ook nog… idioot toch, dat is nog eens boffen met de grote B. Die ging dus mee naar Assen, evenals een paar zakken sneeuw voor een paar euro waar ik hier toch echt wel papierwerk moet neerleggen dan. Wat ik wel van plan was te kopen lukte me echter niet, ik heb een idee en daarvoor heb ik een 2 a 3 tal sleeën nodig. Er was er nog 1 maar die was al kapot, een medewerker vertelde me dat ze helaas uitverkocht waren, baluhhhh, die zoektocht moet ik dus nog even voortzetten. Het is nog geen kerst gelukkig dus ik heb nog even de tijd. Het was er enorm druk, zo druk had ik het er nog nooit meegemaakt. Aangezien ik niet zo goed ter been ben, mijn steunzolen zijn er nog steeds niet, moet ik redelijk vaak even zitten, vaker dan normaal, het was telkens weer zoeken en soort van vechten om een zitplekje te vinden. Anderzijds kon ik wel enorm genieten van alles om me heen want de mensenmenigte stoorde me totaal niet, ook alle geluiden van de talrijke muziekjes daar gingen aan mij voorbij zonder dat ze me ook maar 1 seconde parten speelden.
Dank je wel CBD-Olie!!! Wat een verrijking is dat goedje voor mij, het levert me de ware bevrijding, ik ben bijna weer een ‘ normaal’  mens!!
Bij jarig zijn hoort gebak… mijn lievelingsgebak dan ook natuurlijk, oftwel warme wafels met kersen, ijs én slagroom met natuurlijk hete chocolademelk waarop ook een dikke toef slagroom werd gespoten. Hoe fout kan je het krijgen, fouter dan dit kan niet als je allergisch bent voor lactose en tarwe. Mijn escapepilletjes had ik uiteraard niet vergeten en met deze hoeveelheid ‘ fout’  nam ik er dus maar eentje extra. En nee dat voorkwam niet de rammelende darmen en een meermalen haastig bezoek aan kamer 100, maar heej, een mens wordt maar 1x 55 toch? Althans ik wel dus glimlach


Onderweg kwamen we nog een nederig doch zeer aantrekkelijk stulpje tegen. ” Gaan we verhuizen Ko?”  vroeg Anita, waarop ik zei: “als mijn maandagmeneer mee mag dan zeg ik geen nee”, waarop zij weer antwoordde: “ach we kunnen vast wel een kamertje voor hem vrij maken”. Ach zo eventjes dagdromen, ondanks dat je weet dat het nooit realiteit zal/kan worden, is toch wel heel erg leuk.
Met de kofferbak vol kerstspullen togen we aan het eind van de middag weer huiswaarts, amper in de auto kreeg ik van manlief een apje, tekstloos maar wel een foto…


Waarna toch nog een tekstje kwam. 2 x 1, oftewel beiden de 1e prijs in hun eigen categorie, manlief schiet in categorie recurve-3 en zoonlief in barebow.

Van de diverse kerstartikelen in Denekamp bij Oosterik maakte ik foto’s… Mocht jee Oosterik in Denekamp niet kennen, mocht je een indruk willen krijgen van hoe het er daar uitziet ten tijde van de kerst… kijk dan maar even HIER.  Ik vind het een schitterend tuincentrum, je kunt je er prima een hele dag vermaken gezien hun oppervlakte en qua artikelen kun je er te kust en te keur en qua prijs is het er ook prima te doen. Zoals ik eerder al schreef, de prijsverschillen zijn absurd. Als ik zie wat een plant hier in het tuincentrum kost en wat je voor ‘ dezelfde’  daar moet betalen kun je het veel beter daar halen, ook al is het dan niet naast de deur (voor ons bijna 2 uur rijden), maar als je er een dagje uit van maakt is het prima te doen!

Kortom… een prima dag, zowel voor mijn mannen als voor mij, verjaardagen zijn zo naar nog niet grijns.

Zwijmelen op Zaterdag – 263

Trees

Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017)

Voorheen bij  Marja (sinds 17-11-2012) 

Afgelopen dinsdag overleed op 67-jarige leeftijd David Cassidy, een idool van veel vrouwen, vooral ten tijde van zijn rol in The Patridge Family. Ik herinner me nog wel beelden van die serie, het speelde in de 70-er jaren ergens… Wikipedia vertelt dat het tussen 1970 en 1974 was. Ik was dus toen 8 – 12 jaar jong, alhoewel ik morgen heus niet het juiste aantal ga uitblazen mag ik er wel 43 bij optellen, jeetje, zo lang is het toch nog niet geleden? Ja dus, wel dus. Hoe dan ook… David werd maar 67 jaar en overleed na een ernstig ziekbed. Veel te jong natuurlijk. RIP David Cassidy!!  Ik herinner me hem eigenlijk ‘alleen’ maar van die tv-serie, ik was toentertijd kennelijk nog te jong om er dusdanig fan van te worden dat hij in mijn persoonlijke beleving een tieneridool voor mij werd.