21-Q

ABC-Wednesday

Round 21 – )

My 167-th entry – bijdrage

My first entry: 28-08-2014 : 15-G

Hi Everybody, a very good- morning / -afternoon / -evening!

The letter Q! Quit a difficult one in general. And, as I have discovered (and already guessed to) also in this round of ABC for me since I’ve chosen to do this round with the music-theme.

But….yeeeyyyyyy!!! We the Dutch have had a band which namewas Q65, this band existed in the 1960’s. They started in 1965 and quit in 1971. Altough just a couple of years, they have made several songs, quit an impressive list, curious for it? Take a look HERE

Tegenstelling – 348

Tegenstelling – Foto uitdaging

348 Gestart op 01-03-2011

Thema 31 oktober – 7 november  2017

Kort – Lang

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…
Ik kijk naar jouw bijdrage uit, bedankt alvast!


 

Tegenstelling 349: 7-14 november 2017: Mannelijk – Vrouwelijk

Theelabel-vraag 43

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 43

gestart op 2 januari 2017

30 oktober 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wat brengt een lach op jouw gezicht?” 

  1. Het uitkijken naar / het zijn in …. dierentuin
  2. Onverwachts bezoek
  3. Leuke post
  4. Reacties hier
  5. Berichtjes in Whats-App / SMS / E-mail
  6. Dat het zó goed mogelijk gaat met de bewoners van het Hotel in mijn ♥
  7. Onze veestapel
  8. Jeans – Musicals – Purper – Klassiek in het theater
  9. Als ik thuiskom na een dagje uit dat manlief me dan opwacht met een knuffel en thee
  10. Als ik thuiskom na weg te zijn geweest, ik moet uitkijken waar ik mijn voeten neerzet om te voorkomen dat ik struikel over Noah, Brego, Precious en/of Bildo
  11. Als ik de parkeerplaats bij ons huis oprij en Bilbo zie aan komen rennen
  12. Mijn (gehandicapte) buurjongetje die altijd heel luid “omaaaa” schreeuwt en met gespreide armen op mij af komt hollen
  13. Andere mensen een plezier doen met ongeacht waarmee
  14. Bloggen ~ Freubelen aan layouts
  15. Door mijn fotomappen bladeren
  16. Buiten zijn in de herfst, ongeacht zon of regen of harde wind, gewoonweg zalig
  17. TV-progs/docu’s Crimi’s ~ Mysteries ~ Dieren ~ Tattoo ~ Klassieke / Religieuze muziek op tv
  18. Trilogieën a) Lord of the Rings & b) The Hobbit
  19. Bloemen op de vaas
  20. Vogels in de tuin
  21. ‘s Ochtends wakker worden en me realiseren dat ik de hele nacht geslapen heb
  22. ‘s Ochtends wakker gemaakt worden door een zonnestraal
  23. Als mijn lijf en geest in balans zijn waardoor het ‘ongemak’ prima hanteerbaar is.
  24. Bloggers die meedoen aan uitdagingen.
  25. Dat JIJ je aanmeldt voor het Sinterklaas-Spel in Blogland *glimlach*

 

Ik heb ze dan wel van een nummertje voorzien maar dat is een willekeurige volgorde, vond het lijstje met 25 lang genoeg maar ik had er evengoed dubbel of driedubbel zoveel van kunnen maken. 

Zwijmelen op Zaterdag – 259

Marja‘s

Zwijmelen op Zaterdag

255

Gestart op 17 november 2012

Het onderwerp van mijn Zing-Zo voor morgen leidde me naar het onderwerp van vandaag. Grappig wel hoe de menselijke geest werkt… je bent niet specifiek op zoek naar iets en dan komt iets onder je ogen. Gelijk gaat mijn brein aan de slag en poppen zowel de “Zwijmelen” als de “Zing-Zo” in mijn hoofd omhoog. Welke van de twee kies ik dan? Trouwens, waarom zou ik kiezen als ik ook allebei kan doen, onder het mom van “Nee, dan krijg je er 2” hebben mijn bijdrages van vandaag en morgen dus met elkaar te maken, al hoe verschillend ze ook beiden zijn glimlach  Als je morgen mijn Zing-Zo zult zien begrijp je vast wel waarom ik voor vandaag koos voor:

 

Het nieuws van afgelopen dinsdag leidde ertoe dat ik deze blogpost, die al een paar dagen klaar stond, ging aanvullen met onderstaande. Een artiest die wereldwijd toch wel heel veel invloed heeft gehad en dus ook zeker een ereplaats verdient. Zeker nu hij is gaan hemelen op ruim 89 jarige leeftijd. Misschien niet het nummer dat je het eerste te binnen schiet bij het horen van zijn naam maar bij mij dus wel want dit nummer leidt mij altijd weer terug naar mooie herinneringen. RIP Fats Domino.

<

div align=”center”>

(v)Luchten

Ik had de keus toen ik vanochtend weer thuis kwam:  of op de bank kruipen en mezelf zielig(er) gaan zitten vinden of mijn snufferd de zon in sturen en van pitamientjes opslurpen met het hoogstwaarschijnlijke gevolg dat ik me minder zielig zou gaan vinden, geen moeilijke keus toch? Jeugd was werken, manlief liep na nachtdienst in dromenland te zwalken en ogenschijnlijk volgde mijn veestapel zijn voorbeeld… dus graaide ik mijn cameratas uit de gang, stapte de auto weer in en stond ik nog geen 3 kwartier later met mijn abonnementspasje in de hand bij 1 van de ingangspoortjes van Wildlands. Eenmaal door de poorten kom je als eerste op het kompasplein bij het… jawel kompas glimlach Het bijzondere licht viel me op dus probeerde ik dat te vangen…

Toen, zoals altijd, het eerste naar de meiden in Nortica… zou ik deze keer wel boffen en ze alle vier zien? Ik zag als eerste Nela lopen, mooi wit was ze. Dat bleef niet lang zo want amper een minuut later ging ze liggen rollenbollen… Even verderop lagen Noordje en Lale op 1 van de vele heuvels, knus bij elkaar tegen elkaar aan in de zon. Lilly zag ik vanuit een ooghoek aan komen en die begroette het duo en liep vervolgens verder, ging ook liggen rollenbollen en zag er dus even later zo uit:

Op weg terug (grappig wel dat je onbewust toch telkens weer dezelfde route loopt) langs de uilen. Het mannetje zat op zijn eigen plekje, pontificaal voor het glas en liet zich gewillig door de vele mensen fotograferen. Zijn dame dat hoog in de zon op het dak en van de Laplanduilen liet er maar eentje zich zien, een klein beetje ook nog maar, als je niet weet waar je moet kijken vind je ze niet. Gelukkig voor mij weet ik zo onderhand wel hun vaste plekjes.


Ik liep verder terug naar het kompasplein en ontdekte iets nieuws. Een popcorn- en suikerspinkraam. Gelijk had ik het water in de mond en dus liep ik even later met 2 suikerspinnen verder terug. Had er maar 1 gekocht natuurlijk maar de machine deed raar en de verkoopster vond dat ik dan maar 2 helften moest krijgen, de 1e die ze draaide vond ze te klein voor de prijs die ik ervoor betaalde. Bofte ik ff!! Zo liep ik dus met een joekel en knalblauw ook nog, suikerspin terug langs de zeeleeuwen en de zeehonden.

Weer op het kompasplein dus… ik nam in de zon plaats op een bankje en smulde van eerst die suikerspin en daarna een sigaretje waarna ik Jungola (de vlindertuin) in liep. Ik zette mentale oogkleppen op om me niet te storen aan te oude kinderen die hun kroost voordoen hoe je vlinders moet vangen grrrrrr dat lukte aardig grijns. Daarna liep ik door langs de doodshoofdaapjes naar de olifantenvallei alwaar ik een ouder echtpaar trof uit Amsterdam en daarmee in een hartstikke leuk gesprek verzandde. Weer een tijd later vond ik het wel tijd voor een bakkie leut en eenmaal in de Rimbula trakteerde ik mezelf daar dus ook op. Nam er iets lekkers bij en genoot ff smullend en wel. Op zoek naar de Bonobo-slingerapen want eentje had een baby… en ja hoor, welismaar maar 1 foto van, maar toch, beter één dan geen, of niet dan?
Daarna weer verder op zoek naar ‘mijn meisje voor een ijsje’ maar die vlieger ging even niet op. Ze was er niet, de meiden die er wel stonden stuurden me terug naar Rimbula restaurant en daar was ik dus net geweest en haar niet gezien, dus hoppa ik terug en jawel hoor toen vond ik der toch. Even een babbeltje en weer terug om toch nog maar dat oh zo lekkere, oh zo foute, ijsje (ik ben wel eens stout… kom er voor uit) te halen.

Langs de andere kant weer naar buiten, ik maakte de 2e olifantenpresentatie van de middag mee en Mekong stond prachtig voor mij zodat ik ongehinderd foto’s kon maken. Ook de zwangere dames en de andere jongens en meiden lieten zich niet onbetuigd. Heel bijzonder dat Mekong, terwijl hij volop in Must is, toch de rust zelve is en bij de kudde kan blijven. Dat kon Radza vroeger ook maar is niet echt gewoonte bij bullen. Simpelweg puur genieten dus en dat deed ik dan ook volop.


Weer terug op het Kompasplein liep ik nog even de ingang van Serenga in, die is zo  mooi. Al doe ik Serenga niet alle keren dat ik er ben, de ingang sla ik toch nooit over, moet er altijd even weer kijken. Het is een magneet die ik niet kan weerstaan. Vandaag dus ook geen Serenga, geen tijd voor maar eveneens ook niet meer de nodige energie, mijn gewrichten protesteerden toch al behoordlijk. Serenga is het grootste van de 3 werelddelen en dat kon ik niet belopen vandaag.
Het werd tijd om te gaan en dus hobbelde ik terug naar de parkeergarage ….
Oeps………kaartje? ….. zoeken, zoeken, zoeken, ….niet te vinden. Alarmknopje dan maar… Ik legde uit wat er gebeurd was en een zeer vriendelijke medewerker liet me de helft van de dagkaart betalen, zeer coulant, dank je wel!! Ik kreeg een kaartje en tufte huiswaarts alwaar manlief me opwachtte met dampende koffie en thee.

Zoals altijd de afsluiter… foto’s op de pc, bekijken, selecteren en uploaden naar HIER! 
Veel kijkplezier!

Achter-de-foto-11


Foto-Uitdaging

Gestart: 17 – 8 – 2017

11 ~ 26 oktober 2017

Bijdrages van:

Elk jaar zo in september begint het bij veel mensen te kriebelen. Kriebelen in de zin van kerstversieringen van zolder halen en alvast beginnen met het opzetten ervan. Wie daar het vroegst mee zijn, zijn volgens mij ongewijfeld de detaillisten. Alhoewel ik het eigenlijk verfoei al zo vroeg in het jaar met Kerst-gerelateerde zaken bezig te zijn snap ik het ook wel van die detaillisten. Zij willen niet alleen verkopen maar ook graag nieuwe trends laten zien en daarbij is het decoreren van een deel van de winkelruimte een ingrijpende en omvangrijke klus die veel tijd vergt en waarvan men dus ook wel een tijdje wil genieten ipv snel opbouwen en heel snel daarna weer afbreken.

Met name de grote tuincentra beginnen vroeg en maken er ieder jaar weer enorm veel werk van, daar heb ik zeker bewondering voor. En stiekumpjes weg ben ik ook wel eens een beetje jaloers op de creaties, het maken ervan is 1 maar het bedenken ervan is 2, en zo’n creatieve geest heb ik zelf niet meegekregen. Kerst is dan wel een feest voor iedereen (althans…) maar met name voor de religieuzen onder ons heeft dit feest een extra kantje en dat zie je overal in de versieringen terug. Iedere herfst en winter trek ik er dan ook op uit om een aantal tuincentra te bezoeken om hun kerstshow te bekijken en daar geniet ik altijd enorm van. Zo is het al een aantal jaren de traditie om op of vlak voor  of vlak na mijn verjaardag naar Oosterik in Denekamp te rijden. Ook dit jaar ga ik dat weer doen, precies op mijn verjaardag in dit geval .

Vorig jaar hing er in het tuincentrum hier om de hoek onderstaande krans. Het was niet te koop, wat ik aan de ene kant jammer vond maar aan de andere kant ook plezierig want ik stelde me een prijskaartje voor die van ze never nooit niet binnen mijn budget zou vallen glimlach.  Deze krans was plm een meter in doorsnee, ik had het natuurlijk nooit kunnen plaatsen want ik heb er echt geen plek voor. Bovendien past het qua kleuren natuurlijk ook niet echt bij de rest van ons interieur.  Ik heb toch behoorlijk lang intensief naar deze krans staan kijken om te onthouden in een poging er naderhand zelf een soortgelijke te maken, daarin ben ik dan weer helaas niet geslaagd. Mijn krans was leuk hoor, maar leek niet op deze.

Ik heb ten langen leste mijn krans maar weer uit elkaar gehaald en de christelijke beeldjes terug gezet waar ze altijd horen, in de stal die wij hebben. Ook een vrij grote overigens, waar ik toch ieder jaar weer met heel veel plezier naar kijk. Ik zit me nu al weer af te vragen waar ik het deze keer zal neerzetten. Plaats maken moet ik zo wie zo natuurlijk maar ik heb nou eenmaal een veestapel, zwiepende staarten en (te) nieuwsgierige kattenneuzen zijn geen dingen waarmee ik geen rekening kan houden, ach het is nog niet zover, ik kom er vast wel weer uit, dat lukt me dan weer wel elk jaar glimlach

Di-Wo-35

DiWoDi-Wo

Gedichten op elke 2e woensdag

35 – Gestart op 6 juli 2016

 

Dukat… De koning der leeuwen uit Polen
zijn nieuw thuis in Nederland onverscholen.

Lewa, Sabi en Zaila uit Gaia Zoo
kwamen ook naar Amersfoort toe.

Het leek zo’n prachtig kwartet te zijn
hoop was, en is, er op voortzetting van de bloedlijn.

Vorige week kwam er een kink in de kabel
kennelijk gedroeg Lewa zich onacceptabel.

Dukat sloeg van zich af
waarbij Lewa het helaas begaf.

Verdriet door deze prachtige meneer
verlies van een ander mooi dier doet zeer.

De harem bestaat nu nog uit twee
Hopelijk krijgt Dukat daar kleintjes mee.

21-P

ABC-Wednesday

Round 21 – )

My 162-th entry – bijdrage

My first entry: 28-08-2014 : 15-G

Hi Everybody, a very good- morning / -afternoon / -evening!

Letter P already, time flies, doesn’t it?
In just a couple of week we will move on to round 22 of this wonderful photomeme, I do hope ofcourse that you all will join in too.

This round, as it became ‘mine’, I’ve chosen to honour it in music. Lets see what I can find for P concerning Dutch musicians who (also) perform in the English language so it is pleasant for you to listen to.

So I found Justine Pelmelay, born on september 24th 1958. A Dutch LadySinger with a long and beautiful carreer. In 1988 she took part in The Eurovision Song Contest as a backgroundsinger and the year after that again but this time as the representative of The Netherlands herself. She has performed in many ways, one of which bein part of a Three Degrees-cover-band. In 2009 she became the ambassadour of the Dutch Cystic Fibrosis foundation. In 2012 she was diagnosed with a severe bone marrow disease.

Tegenstelling – 347

Tegenstelling – Foto uitdaging

347 Gestart op 01-03-2011

Thema 24 – 31 oktober  2017

Traditioneel – Vooruitstrevend

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…
Ik kijk naar jouw bijdrage uit, bedankt alvast!

 

Thema Tegenstelling 348 / 31 oktober – 7 november 2017:  Kort – Lang

Liebster Award

Nadat ik deze nonimatie al eerder kreeg van liebster-blog-awardDeeDee op 9 april 2016 werd ik vandaag verrast door Anne-Marie met dezelfde nominatie maar met andere vragen dan die in de vorige nominatie gesteld werden.

Allereerst: énorm bedankt Anne-Marie!!!
Zij is een enorme wandelfanaat en daarin kan ik haar niet volgen natuurlijk, figuurlijk niet met name. Ik hou wel van wandelen maar die lange afstanden zijn voor mij niet te doen. “Wandelen” doe ik dan wel, toch ongemerkt vele, vele meters, als ik in een dierentuin ben maar dat is toch anders. Ik duik ook wel de natuur in met enige regelmaat maar dat kan alleen als mijn lijf het toelaat en ik onderweg pauzes mag pakken wanneer ik dat nodig heb.
Ik ontmoette Anne-Marie in het eggie nadat zij heel spontaan zei: “dat is dichtbij, je komt toch wel ff langs voor een bakkie?” toen zij op mijn blog had gelezen dat Burgers Zoo op Daphnes en mijn agenda stond. Zo’n lieve uitnodiging sla ik natuurlijk niet af en aan het eind van de dag mochten wij vermoeid en wel op haar bank ploffen en ons in haar warme gastvrijheid onderdompelen. Heerlijk zulke momenten, zo’n fijn gevoel ergens zo welkom te zijn ook al kent men je alleen maar van het bloggen!

Anne-Marie heeft 6 vragen opgesteld voor de bloggers die door haar genomineerd zijn:
1) Wat voor type ben je? Hoe sta je in het leven?
2) Waarom blog je?
3) Wat houdt je verder bezig behalve bloggen of lezen we dat allemaal in je blog?
4) Wat zou je nog graag eens keer doen, wat staat er bovenaan je verlanglijstje?
5) Waar heb je vreselijke hekel aan?
6) Wat vindt je van de stelling dat bloggers narcisten zijn?

Mijn antwoorden dus dan als volgt:
1a) Wat voor type ben je?
Zeer gecompliceerd… zijn wel de 2 woorden die van toepassing zijn. Ben extreem gevoelig voor sfeer, emoties van anderen, maar ook voor geluid en mensen om me heen door wie mijn alarmbellen gaan rinkelen. Daarnaast altijd (helaas) volkomen afhankelijk van mijn eigen on-mogelijkheden, zowel fysiek als mentaal. Toch… probeer ik zo blanco mogelijk een situatie tegemoet te treden.
1b) Hoe ik in het leven sta?
Afgezien van mijn antwoord bij 1a sta ik eerlijk in het leven. Ik doe niet aan oneerlijkheid, onrechtvaardigheid en wat al niet meer voor ongein. Ik probeer altijd alles en iedereen te respecteren, als ik dat gevoel écht niet kan opbrengen, draai ik me om en loop ik weg. Niet dat ik een discussie uit de weg ga ofzo maar ik weiger wel me in een sfeer te begeven die mij geen goed zal doen.
2) In 1993 zat ik ziek thuis en verveelde me, de hobby’s die ik toen had verlichtten mijn leed niet, ik moest iets nieuws oppakken, een uitdaging aangaan… het bloggen stond toen nog in de kinderschoenen, bijna niets was vindbaar op het internet, bijna niets was bekend over de mogelijkheden etc, ik dook er helemaal in. Ik blog nog steeds omdat ik het erg leuk vind, ik schrijf graag, freubel graag, fotografeer graag en ja dat wil ik wel delen met anderen die daar interesse in hebben natuurlijk. Ook blog ik omdat het mij op een zeer leuke wijze  in contact brengt met mensen zonder dat ik die al te dichtbij moet laten komen, oftewel totaal veilig en onbedreigd.
3) Dierentuinen – fotografie. Als ik kon was ik elke dag wel in eentje te vinden. Dat gaat nou eenmaal niet want ik heb een gezin, ik heb ook verplichtingen waar ik niet onderuit kan (willen ook niet). Daarnaast ben ik veel thuis omdat mijn lijf nou eenmaal rust nodig heeft en kan ik enorm genieten van het tv-kijken, crimi’s en medische of criminalistische documentaires met name. En nee ik schrijf lang niet over alles, dat gaat nou eenmaal niet omdat het erg persoonlijk is, ik niet weet wie wat wanneer leest en al helemaal niet oude koeien uit een sloot wil halen en nog minder iemand voor het hoofd wil stoten, al hoe therapeutisch het schrijven ook kan zijn.
4) Een opvang starten voor dieren in nood / dieren in nood opvangen en alles dat daarmee gepaard gaat.
5) Ohjeee hebbie effe? Leugenaars, hypocrieten, wegmisbruikers, machtsmisbruikers (ja, ik geef toe, het kost me moeite maar ik hou het netjes), Firma’s list en bedrog, getreuzel, hete zomers, rollade, doperwten, traag internet / trage pc … en nog wel zo het één en ander meer maar ik zal ophouden met het jullie hiermee vervelen glimlach
6) Degene die die stelling bedacht heeft mag zich eerst eens gaan verdiepen in de definitie van narcisme. Ben het er dus absoluut niet mee eens. Om één voorbeeld te noemen: Een narcist is bijvoorbeeld totaal niet in staat compassie met zijn medemens te hebben en de blogwereld is er eentje die van compassie bol staat.

Deze award kent vele regels, al zijn die dan in de loop der tijd wel gewijzigd. Eén van de regels is het nomineren van andere bloggers. Dat doe ik dus niet, enerzijds omdat ik weet dat er bloggers zijn die daar niet van gecharmeerd zijn en anderzijds omdat ik niemand iets wil opleggen. Daarbij ken ik vele bloggers en ieder blog heeft diens eigen charme, net als mensen vind ik dat je ook blogs niet met elkaar mag vergelijken. De inhoud van een blog is of je smaak of niet, de blogger erachter idem dito… en die smaak bepaalt of je wel of niet een blog(-ger) gaat volgen en zo ja voor hoe lang / kort. Een 2e regel is zelf een aantal vragen te bedenken voor de genomineerde bloggers, nou nomineer ik dan wel geen bloggers maar enkele vragen wil ik best aan jullie stellen…  Anne-Marie maakte er 6, ik hou het bij 5

1) Wat vind jij het leukst / minst leuk aan het bloggen?
2) Wat mis jij aan jouw blog / bloggen?
3) Overwoog je al eens met het bloggen te stoppen en zo ja waarom?
4) Wat zou voor jou de doodssteek van het bloggen zijn?
5) Wat kun je (niet) missen aan je blog als kiespijn?

Zoals ik al eerder schreef, ik nomineer niet maarrrr als je mijn vragen beantwoorden gaat op je eigen blog lees ik dat natuurlijk wel erg graag, laat je het me dan weten?

Theelabel-vraag-42

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 42

gestart op 2 januari 2017

23 oktober 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wie zou je absoluut niet kunnen missen?”

Ik drink tegenwoordig heel weinig koffie en heel veel thee, dus de labels met vragen zijn legio, en velen ervan herinner ik me als ‘heb ik al gehad’. Op dezelfde dag dat ik de vraag van vorige week trok, trok ik ook de vraag van deze week, hoezo toeval bestaat niet? Weliswaar uit een ander theedoosje maar toch.

Wie… is dus een iemand…
Het meest voor de hand liggende antwoord is natuurlijk mijn (v)echtgenoot, zegt niet iedere getrouwde persoon dat als antwoord op zo’n vraag? Terwijl die vraag onder mijn ogen opdoemde hoorde ik gelijk een stemmetje zeggen: “hoe ga je dit beantwoorden? Sociaal gewenst of eerlijk? Is in beide gevallen het antwoord dezelfde?” (had ik al verteld hoe zo’n broertje-dood ik heb aan die stemmetjes in mijn hoofd? Nee? Nou bij deze dan!)

Nou weet ik natuurlijk al bijna 2 weken dat deze vraag vandaag aan de beurt is dus heb ik ook tijd genoeg gehad om over mijn antwoord na te denken, of beter gezegd, over de vragen die die stemmetjes mij stelden.

Sociaal gewenst antwoord:
Uiteraard mijn (v)echtgenoot met wie ik al samen ben sinds 18 mei 1977, met wie ik verloofd ben op 25 december 1980, met wie ik getrouwd ben op 9 december 1983, met wie ik 6 kinderen kreeg, met wie ik al zoveel meemaakte en doorstond, met wie ik nog steeds oud wil worden ook al zijn onze gelijkenissen in de loop der jaren gewijzigd in verschillen.

Eerlijk antwoord:
Niemand!
Al heel jong ontdekte ik dat ik verlies van mensen moest leren accepteren.  Aan Magere Hein natuurlijk maar ook door omstandigheden die je niet in de hand hebt. Soms groei je uit elkaar. Mensen ontwikkelen zich, een weg die je ergens gezamenlijk startte splitst zich ergens en of je na die splitsing alsnog samen op diezelfde weg ben is altijd weer de vraag. Daarnaast is het natuurlijk zo dat gezondheid ook een wezenlijk deel van een relatie is, ik heb helaas afscheid moeten nemen van zeer dierbare mensen wiens aanwezigheid mij meer kwaad dan goed deed. Ook hebben mensen afscheid van mij genomen omdat ze niet met mijn zijn konden omgaan. Al ben ik zeer weinig alleen, ben ik dat wel heel vaak. Eenzaamheid is ook mijn vaste gezelschap, Het kleine groepje dat ik om me heen heb kent mij door en door en accepteert mij zoals ik ben, ongeacht in welke bui ik dan ook ben. Dat kunnen maar weinig. Kortom, ik hang mijn leven, mijn bestaan, niet op aan een ander persoon. Er is maar één persoon die mijn leven moet leven en dat ben ik zelf.

FF goed lezen

Met dank aan mijn zoon, die mij dit in de whatsapp zette:

1) I’ve tried to catch some fog,
I mist

2) When chemists die
They barium

3) Jokes about a German sausage
are wurst

4) A soldier who surived mustardgas and pepperspray
is now a seasoned veteran

5) I know a guy who is addicted to brake fluid,
he says he can stop anytim

6) How did Moses make his tea?
Hebrews it

7) I stayed up all night to see where the sun went
Than it dawned on me

8) A girl said she recognized me from the vegetarian club
but i’d never met herbivore

9) I’m reading a book about anti-gravity,
I can’t put it down

10) I did a theatrical performance about puns
it was a play on words

11) They told me I had type A blood,
but it was a Type O

12) A dyslexic man walks into a bra

13) PMS jokes aren’t funny
Period

14) Why were the Indians here first?
They had reservations

15) Class trip to the Coca-Cola factory
I hope there’s no pop quiz

16) Enegizer bunny arrested
Charged with battery

17) I didn’t like my beard,
then it grew on me

18) How do you make holy water?
Burn the hell out of it

19) What do you call a dinosaur with an extensive vocabulary?
a thesaurus

20) When you gat a bladder infection
urine trouble

21) What does a clock do when it’s hungry?
It goes back four seconds

22) I wondered why the baseball was getting bigger
Then it hit me

23) Broken pencils are pointless

24) Plastic surgeons who perform sex change
are Transformers

25) I don’t have good chemistry jokes
All the good one argon