Welkom in Assen

Een stokje dat ik als 1e bij Marije aantrof… het is een stokje met vragen over de plaats waarin jij woont… Haar woonplaats ken ik op mijn duimpje, 10+ jaar terug kwam ik er vaak.. nu zo heel af en toe nog wel eens. In 1e instantie dacht ik: “geen stokje voor mij want op de meeste vragen kan ik niet antwoorden..” Via Marije echter kwam ik terecht bij Jeanine die in Assen blijkt te wonen… wat leuk een Assense blogster te ontdekken, toen begon het toch te kriebelen… daarvandaan belandde ik op de blog van Carmen die ook in Assen woont… ja hallo? Nu krijg ik toch wel echt stokje-jeuk hoor… glimlach
Eens zien hoever ik kom en of het me lukt toch nog lezenswaardige antwoorden te geven?

  1. Wie ben je en wat is je connectie met Assen?
    Ik ben Melody, sinds 1997 mijn nickname. Sinds 2003 actief blogster / internetter. 54, 33,5 jaar getrouwd, moeder van 2, schoonmoeder van 2, oma van 1, vrouwtje van 4, ex-oppasteefje van 4 die helaas over de regenboogbrug zijn gegaan en oppasteefje van 2. Mijn hobby’s zijn oa: websites bouwen, logmeetingen en loghops organiseren, blogstokjes oppaken en invullen, fotograferen van voornamelijk dieren in dierentuinen, theater bijv JEANS, muziek luisteren, (ooit ook maken,  zingen & dansen) en sinds kort kan ik weer een oude hobby oppakken, het lezen. En natuurlijk mijn vrijwilligerswerk.
    In 2006 kreeg ik een baan in deze stad. In 2007 bereikte de hel waarin wij in onze vorige woonplaats leefden een hoogtepunt waarop manlief besloot dat het genoeg was en we zouden gaan verhuizen. Waarheen kon mij niet schelen, had er geen aandacht voor, al mijn energie ging op aan het overleven op dat moment. Hij stelde vervolgens: “jij hebt al 30 jaar veel gereisd voor je werk terwijl ik het op de fiets kon doen op 2 minuten afstand, dus we keren het nu om. Jij kunt straks op je fiets naar je werk en ik ga wel reizen”. Ik vond alles best en zo vluchtten we in de holst van de nacht die woonplaats uit op zeker moment met behulp van vrienden die ons naar Assen brachten en daar installeerden.
  2. Wat maakt Assen tot een fijne (woon)plaats?
    Dat ik hier e.i.n.d.e.l.i.j.k rust vond, kon beginnen met het zoeken (en vinden) van de weg naar wie ik nou echt ben én wennen aan een totaal ander leven; een leven in rust en veiligheid en dat als startpunt beschouwen en van daaruit verder opbouwen.  De sfeer die er hangt… mensen zijn gemoedelijk en je treft maar zelden een ongeduldig iemand als je bijv. in een winkel bent en hulp nodig hebt. De stad is compleet, er is van alles mogelijk. Hou je van drukte om je heen, prima plek om te wonen, hou je van rust evenzo prima plek om te wonen. Alleszins voor ieder wat wils sak mar segguh.
  3. Wat mis je? Wat zou naar jouw mening anders kunnen? En wat irriteert je?
    a) Ehhhhh geen idee eigenlijk, niets dus.
    b) De kosten voor het parkeren liggen in Assen helaas vrij hoog, zelfs voor een inwoner met een stadpas. Dit zorgt voor leegloop van winkelpanden, de verloedering neemt hand over hand toe en dus ook criminaliteit stijgt.
    c) Ohjeee…. hebbie effuh? Laat ik het bij mijn top-5 houden…
    1) Hoe de gemeente omgaat met de oudere medemens? Ronduit schandalig. Die ergernis heb ik al in een aantal blogposten geuit dus hoef ik hier niet te herhalen toch?
    2) Dat de politie niet beter toezicht uitoefent op aanlijn- & opruimplicht van hondeneigenaars.
    3) Dat de politie niet handelt bij overlast van TT- en andere festiviteiten en vuurwerkwetgeving.
    4) Er moest zonodig een vaarroute door de stad komen. De kop van de Vaart moest extra groot worden zodat plezierjachten makkelijker zouden kunnen keren… en wat doet de gemeente vervolgens in al haar (on)wijsheid? Legt er een joekel van een pannenkoekenschip in… ehhhh
    5) De TT-ellende die de stad een hele week maar liefst in beslag moet nemen terwijl er alleen maar op zondag een aantal uurtjes op het circuit gereden wordt. Tig podia door de hele stad, de ene nog grotere luidsprekers dan de andere, een kakefonie waar je compleet knosknettergekhondsdolgestoord van wordt, zeker als je een geluidsprobleem hebt zoals ondergetekende.
  4. Wat vind je het mooiste gebouw? 
    De Kazerne. Wat zou ik graag daarbinnen een rondleiding krijgen, uiteraard met mijn camera in de aanslag. Ook het museum is absoluut niet verkeerd en dan wil ik zeker ook enkele kerken in onze stad niet vergeten te benoemen.
  5. Wat vind je de mooiste plek?
    Voor de hand liggend natuurlijk… dat stukje grond waarop wij wonen, mijn veilige haven.
  6.  Wat vind je de lelijkste plek?
    De Nieuwe Kolk. Wat een kolosaal gedrocht! Een megalomaan gebouw met veel functionaliteiten erin, theater, bibliotheek, bioscoop en wat al niet meer… op zich is dat natuurlijk prima maar het gebouw is qua formaat totaal niet in verhouding met de rest van de stad. Statisch en clean, sfeerloos, ik mis De (Oude) Kolk in dat opzicht wel!
  7. Waar drink je het lekkerste bakje koffie van Assen?
    Met stip op 1…. Pranzo natuurlijk.
  8. Wat is de leukste plek om te lunchen?
    Nou vind ik ‘leuk’ totaal niet relevant. Veilig en gezond eten juist wel… Pranzo dus, ook hier met stip op 1
  9. Stel: Je wandelt door Assen en hebt trek in wat lekkers, waar ga je naar toe?
    Echt hè? Moet ik dit nog beantwoorden? *grijns* PRANZOOOO *glimlach*
  10. Welke is je favoriete winkel?
    Tja.. ik winkel nooit, dus logischerwijs moet mijn antwoord zijn: Heb ik niet.
  11. Wat heb je nog nooit gedaan of waar ben je nog nooit geweest in de gemeente Assen maar wil je zeker nog eens doen / naar toe?
    Foto’s maken van de Stadsbeiaardier tijdens het spelen op het carillon
  12. Stel: Je krijgt familie/vrienden uit het buitenland op bezoek en ze willen Assen ontdekken. Wat laat je ze zien?
    De diversiteit die onze stad herbergt. Het drukke van het centrum, de mooie panden, gevels en kunstwerken. Het stille van het Asserbos. De weidsheid van de natuur IN maar zeker ook RONDOM de stad. De sferen op zowel de oude als de nieuwe begraafplaats.  Ik zou ze dan met name uitnodigen in het weekend dat de Midnight Walk gehouden wordt zodat ze de stad ook in het avondlicht kunnen bekijken want dat ziet er 100% anders uit dan overdag!

    NB: Nou noem ik mezelf graag een verwoed fotografe… hoe bizar is  het dan om te constateren dat ik geen foto’s van ‘mijn’ stad heb? *opent tekstbestand op flap en schrijft dit op als hoog punt op mijn nog-te-doen-lijstje.*

Theelabel-vraag-30

Thee-Label-Vraag op Maandag

 

nr. 30

 

 

 

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Welke 3 woorden omschrijven jou het best?”

 

  1. Doortastend.
    Ik hoef nooit ergens over na te denken in de zin van dat daar tijd mee gepaard gaat. Op het moment dat iets zich aandient weet ik acuut wat er gebeuren moet, én weet ik evenzo snel of dat iets door mij gedaan kan worden of dat ik er iemand bij moet halen.  Zonder dat ik me bewust ben van de aanwezigheid ervan opent zich ergens in mijn hoofd een kraantje en begint de info te stromen die ik op dat moment nodig heb om adequaat te handelen zoals de situatie en het moment dat van mij vragen.
  2. Eigenwijs
    Volgens mijn moeder heb ik dat uitgevonden, dat zegt al wel iets toch? Natuurlijk heb ik het niet uitgevonden maar die eigenschap is inderdaad wel eentje die op mij van toepassing is. Ik heb een leergierige aard, ik neem nooit iets zonder meer aan dat een ander zegt, nooit gedaan ook. Ik wil het zelf ondervinden en dus zoek ik ook alles zelf uit wat dan weer naadloos aansluit bij een andere karaktereigenschap van mij; ik vraag nooit om hulp tenzij ik er ten langen leste écht, maar dan ook écht niet uit kom of me realiseer dat ‘anderen’ benadeeld zouden kunnen worden door mijn ‘niet om hulp’ vragen.
  3. Vechter
    Opgeven zit niet in mijn aard al hoe aanlokkelijk het op sommige moment ook was. Een deur kan bij mij wel dicht gaan maar wordt nooit helemaal gesloten; ik zet ‘m altijd op een kier. Overal voor in zijn, overal voor open staan, altijd verder kijken dan mijn neus lang is, niets voor waar en als vaststaand aannemend, immers de wereld (het leven) is altijd in beweging? Niets is wat het lijkt, elke medaille heeft een andere kant. Er is nog zoveel te ontdekken en te leren, tijd er is nooit genoeg want je bent maar heel kort op aarde… Als je niets wilt missen moet je dus ook mee in die beweging en al zijn de dalen soms zo diep, de pieken zijn ook enorm hoog. De vechtersmentaliteit en mijn nieuwsgierigheid naar dat wat er is en ik (nog) niet kan zien zijn drijvende krachten zonder weerga.

Blij maken?

Zoals jullie wellicht wel weten ben ik gek op dieren en dierentuinen en zijn zeker ook olifanten mijn favorieten. Misschien weten jullie ook dat ik min of meer betrokken ben bij de Duitse Petra Prager en haar Elefanten-Lexicon. Zij heeft eerder dit jaar haar website totaal vernieuwd en de Nederlandstalige teksten zijn van mij.

Nou doet zich het geval voor dat Petra mij liet weten heel graag foto’s te willen hebben van ‘vroeger’ van olifanten. Zij is bezig met het toevoegen van een ‘Historie-Pagina’ en wilde die natuurlijk graag vullen. Ongeacht welke dierentuin ook. Mocht je daarnaast ook nog weten om welke olifant het gaat is dat natuurlijk extra mooi maar de hoofdzaak zijn de (zwart-wit) foto’s.

Kortom… heb je nog ‘oude’ foto’s van olifanten… laat mij het dan weten, dan neem ik contact met je op zodat Petra ze in haar lexicon kan toevoegen.

Wil je een kijkje nemen op Petra’s Lexicon… klik dan HIER
Wil je met haar in contact komen kan dat via haar Facebook

ALVAST ENORM BEDANKT!!!

 

Ode aan een boom

Marja‘s Zwijmelen op Zaterdag

243

Gestart op 17 november 2012

Dat muziek behalve een kwestie van smaak zeer zeker ook een kwestie van gevoel is blijkt uit veel verschillende muziekstukken die in elk genre wel te vinden zijn. Georg Friedrich Händel (1685-1759) componeerde (als 2e eigenlijk) de opera Serse welke op 15 april 1738 voor het eerst werd opgevoerd en wel in het King’s Theatre in Londen. Tijdens het leven van Händel werd deze opera slechts 5 keer opgevoerd en ging als mislukking de boeken in. Uit die opera is een bepaalde aria wel heel populair geworden, al kun je je afvragen waarom want wat is er nou zo boeiend aan een boom? Dit werk van Händel is niet op zichzelf staand, hij bewerkte een libretto uit de opera Xerse van Nicolo Minato die voor het eerst op 12 januari 1654 in het Teatro dei SS.Giovanni e Paolo in Venetië werd opgevoerd met toentertijd muziek van Francesco Cavalli.
“Ombra mai fu”, ook wel de “Largo van Händel genoemd, is een ode aan een boom, de plataan om precies te zijn.
Nou vind ik toevallig, nee toeval bestaat niet glimlach, de plataan dan wel een heel mooie boom maar om er nou een ode aan te wijden en dan ook nog op zo’n waanzinnig mooie manier? Nee dat zou nooit aan mijn brein ontsproten zijn maar gelukkig is dat geen ramp want anderen konden dat wel en deden dat dan ook op heel mooie wijze.

Kom ik terug op de 1e regel  van mijn bericht… het is met muziek een kwestie van gevoel.
Ik versta de taal van dit muziekstuk niet maar de emotie die er in ligt, voelbaar in elke noot en akkoord, in combinatie met de stem die het zingt… staat bij mij garant voor kippenvel van top tot teen.
Er zijn vele covers (uiteraard) maar voor mij is deze wel 1 van de mooiste. Ik verbaas me steeds weer over de sereniteit in de stem van deze zanger, James Bowman, een Engelse countertenor uit Oxford die inmiddels al 75 jaar is. Mocht je het me eens zijn qua stemgeluid van deze meneer duik dan maar eens youtube op en type zijn naam in, er is zoveel meer moois van hem te vinden!

FEESTJE !!!

Terwijl mijn dagen momenteel gevuld zijn met zorgen en redderen, geniet ik van de rust die mijn hoofd kent. Van angst-paniek-aanvallen totaal geen spoor, mijn slaapuren zijn nog steeds erg goed al is het deze week dan ietsjes minder, logisch ook door DIT, maar daarover wil ik  het nu even niet hebben.
Dat mijn hoofd rust kent etc maakt dat ik meer en meer in staat ben van de kleinste dingen groots te genieten en dus bepaalde dingen als een feestje ervaren kan. Ik ben absoluut niet een feestjes-mens, integendeel, maar sommige momenten zijn echt wel een FEESTJE, jazeker in hoofdletters. Hoe heerlijk is dat?!
Nou is een terrasje pakken niet mijn ding maar zo’n paar keer jaar, als mijn hoofd het toelaat, zit ik graag bij Pranzo, hetzij buiten, hetzij binnen. Een paar keer per jaar met Ludo en een paar keer per jaar met Anita.  Vanmiddag zat ik er weer… niet met Ludo, niet met Anita maar met….


Het bloggers-love-koppel Hulk en Trees had tijdens hun grote vakantiereis naar het zuiden besloten mee te fietsen met de Drentse fiets-4-daagse die deze week verreden wordt. Nadat ik vanochtend bij mijn zorgenkindje was geweest en er niet gerust op was, ging ik aan het begin van de middag naar hem terug en bij hem vandaan reed ik dus naar Pranzo omdat ik gisteren verrast werd met een uitnodiging via de Whats-App. Mensenkinderen wat een heerlijkheid. Het is zo ontroerend te zien hoe 2 mensen elkaar gevonden hebben, de liefde en het geluk spat ervan af. Dat ik hen dat allebei meer dan van ♥-e gun spreekt natuurlijk voor zich. Met 3 kletskousen aan 1 tafel is het al snel supergezellig en vliegt de tijd om. Uiteindelijk namen we enkele uren later hartelijk afscheid waarna zij terug fietsten naar de startlocatie van de 4-daagse om daar de auto in te pakken en naar hun logeeradres te rijden en ik de parkeergarage in om de auto te pakken en huiswaarts te keren.

Nu maar de rust in… manlief gaat na het avondeten de 1e van 3 nachtdiensten in en als hij dan zondagmiddag uit zijn bed komt rollen heeft hij vakantie tot 2 september maar liefst, super. Hij heeft het eea aan plannetjes dus qua klussen kan hij zich uitleven en verder weet ik niet wat hij gaat doen maar dat is ook niet erg, hij werkt hard genoeg dus een aantal weken vrij en dan doen wat hij wil, en laten wat hij niet wil ook, is mij prima naar de zin. Vakantie is immers overal te vieren zolang je maar daar bent waar je het liefste vertoeft, voor hem is dat nou eenmaal thuis.

Midnight Walk Assen nr. 9d

Altijd mis!

Onder het mom van bovenstaande spreuk… een blogpost nav een idee dat zopas plots in mijn hoofd omhoog kwam….

Ik schreef gisteren over de Midnight-Walk van Assen, de 9e editie… lees HIER

In en rondom de stad zijn diverse hotels als ook B&B’s, maar ook campings te vinden. Ons huis is niet zo heel erg groot maar onder het mom van een 2e spreekwoord ‘er gaan veel makke schapen in 1 hok’ kunnen er her en der diverse matrassen neergelegd worden, mits je er uiteraard niets op tegen hebt dat er een hond of een kat (of beiden grinnik) tegen je aan komt liggen of met je komt knuffelen… Ook staat er in onze tuin een grote partytent die volledig gesloten kan worden. Als het weer het toelaat kunnen we daar dus ook matrassen in kwijt.

Mijn idee? Ohja, ik ben al weer een paar stappen verder… loop al weer op de zaken vooruit grijns

Wat mij dus zopas in de gedachten kwam was dat ik wel heel erg leuk zouden om een bloggers-wandelgroep samen te stellen die de Midnight-Walk met Daphne en mij wil gaan lopen. De wandeling start rond 21.15 op vrijdagavond 8 september en meestal zijn we zo rond 23.15 weer bij het startpunt. De wandeling is ook altijd voor een goed doel, dit jaar is dat Het Taalhuis Drenthe dat de laaggeletterdheid wil gaan aanpakken. Het inschrijfgeld kost 10 euro per persoon.

Een soort van alternatieve weblog-meeting als het ware. Dat lijkt me waanzinnig leuk en super gezellig.

Ja, ik realiseer me heel goed dat met deze alternatieve weblog-meeting meer kosten gepaard gaan dan bij een normale weblog-meeting dus ik heb er alle begrip voor als je het idee wel leuk vindt maar toch ‘nee’ zegt maar onder het mom van ‘niet geschoten is altijd mis’ gooi ik toch maar even een balletje op in blogland. De kosten die gepaard gaat met eten en drinken hoeven jullie niet mee te rekenen, daar zorg ik dan wel voor.

Afgezien van het feit dat we dan met zijn allen voor meer geld in het laatje van Het Taalhuis zorgen, zou ik het natuurlijk helemaal geweldig vinden om jullie te mogen laten zien waar en hoe wij wonen.

Kortom…. ik nodig jullie bij deze van ♥-e uit !!!

Midnight Walk Assen nr. 9c

We tellen alweer af… Nog 44 dagen… en dan is het 8 september…

Daphne en ik kijken er al weer enorm naar uit om in het donker te midden van 100-en anderen onze stad te gaan verkennen.  Nou zou ik na de bijna 10 jaar dat ik hier woon toch onderhand wel moeten kunnen zeggen dat ik de stad op mijn duimpje ken maar dat is niet zo.

De Midnicht-Walk-Assen heeft me tot dusver nog iedere keer verrast, aangenaam ook, je krijgt dingen te zien die je zowel verwacht als niet verwacht. De sfeer is altijd super en ondanks dat ik toch echt niet van de mensen-menigtes ben kan ik deze menigte prima handelen.

De route is zo’n 7-8 km lang en tijdens die route vind je zo’n 20 locaties met afleiding. Dat kan van alles zijn en de afgelopen keren zijn we meermalen zeer aangenaam verrast, ik herinner me vorig jaar het optreden van een 2-tal dames die opera- & operettemuziek zongen en daarbij door een andere dame op de piano begeleid werden, wel met humor zodat ook de niet-klassieke-muziek-liefhebbers er veel plezier aan zouden hebben. In een feeërieke setting met belichting in het bos, zo leuk!! Van één van de eerdere wandelingen herinner ik me een drumband die staande op een boot in De Vaart heerlijke meezingers speelden en dat Niels en ik toen een walsje dansten op straat terwijl het goot van de regen, pret dat we hadden!! Ook vind je tijdens de route diverse locaties met versnaperingen dus de inwendige mens komt ook niets te kort.

Net als voorgaande edities lopen we ook deze, de 9e, editie natuurlijk niet voor onszelf. 31 mei werd in de bibliotheek van De Nieuwe Kolk, waar de wandeling ook altijd start, Het Taalhuis geopend en zij zijn het goede doel waarvoor we in 2017 lopen in de hoop een prachtig bedrag binnen te halen. Het Taalhuis gaat de laaggeletterdheid aanpakken en dat is natuurlijk iets waar ik volledig achter kan staan.  (De voorgaande jaren liepen we voor:  2009 – Sportvereniging Bartje ~ 2010 Weggeefwinkel ~ 2011 Schaapskooi Ballo ~ 2012 Stichting Jarige Job ~ 2013 Hospice Alteveer, ~ 2014 Varen in Assen ~ 2015  Johannes Postgroep  ~ 2016 Stichting Leergeld Noord-Drenthe) .

Ik kijk er enorm naar uit, wat mij betreft mag het nacht zijn en bij het ontwaken 8 september glimlach
Dat duurt, zoals ik in het begin al schreef, nog 44 dagen… er is nog tijd zat om je in te schrijven en dat mij te laten weten zodat je gezellig met Daphne en mij mee kunt wandelen en de hoofdstad van Drenthe dan letterlijk en figuurlijk in een ander licht kunt komen bekijken.

21-C

ABC-Wednesday 

Round 21

Letter C

My 152-th entry

Started: 28-08-2014 : 15-G

One of my favorite songs, which has been covered countless time by even more countless artists in various musicstyles, from a ladysinger who’s name you probably will know, maybe you know this song also… I love it and love to share it with you!

Enjoy Maria Callas

 

Have a joyfull,  ♥-warming ABC-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

Samen – Alleen

Tegenstelling – Foto uitdaging

334 Gestart op 01-03-2011

Thema 25 juli – 1 augustus 2017

Samen – Alleen

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…
Ik kijk naar jouw bijdrage uit, bedankt alvast!

 

 

Thema Tegenstelling 335 / 1 – 8 augustus 2017:  Mooi – Lelijk

Zomertijd-Stokje

Een stokje? Laat ik ‘m liggen? Pak ik ‘m op? Vul ik ‘m in? Ja! Nee! Ja! Duhuh!
Lag in de blog-tuin onder de parasol van Marije

  1. Vertel eens iets over je allergrootste vakantie crush?
    Eh ja wat valt er daarover te vertellen als je die nooit had…. nee hoor ben niet zielig, heb niets gemist.
  2. Wat is je meest legendarische zomerherinnering?
    De zomer van 1984. Mijn ouders stonden met vrienden en caravans op een camping in Voorthuizen. Bloedjeheet. Manlief en ik waren uitgenodigd om een weekje te komen, ‘nee’ zeggen wilde ik het liefste maar dat werd niet geaccepteerd dus gingen we maar.  We kregen het tentje toebedeeld dat tussen beide caravans in geplaatst was. Ik deed geen oog dicht, een snurkende echtgenoot naast me, een snurkende vader aan de ene kant en een snurkende kennis aan de andere kant. Dag 2 voelde ik me niet goed, de koorts vloog per minuut omhoog. Uiteindelijk toch maar naar een huisarts in het dorp, die stuurde me door naar het ziekenhuis. Hij vertrouwde het niet en aangezien ik zwanger was,  4 maanden pas maar met een toeter van een buik inmiddels, stuurde hij ons door naar het ziekenhuis in Harderwijk. Daar werd een dubbele longontsteking geconstateerd. Na nog een waardeloze nacht hield ik het voor gezien en nam ik alle gezeur voor lief, ik was onverbiddelijk, of manlief kon met de auto met mee naar huis of ik stapte zelf achter het stuur. …hij koos het eieren voor zijn geld grinnik, liever ruzie met de schoonfamilie dan met mij, ik hoor het hem nog zeggen, 33 jaar na dato. Hij bedoelde dat natuurlijk als een grapje maar het heeft wel even geduurd voordat ik daar ook (zij het als een boer met kiespijn) om lachen kon.

3. Noem je ijsjes top 3?
a) Walnotenijs ~ b) Amarenenijs ~ c) Slagroomijs

4. Waar kijk jij deze zomer heel erg naar uit?
Vrijdag 22 september.

5. Wat doe je wanneer je vakantie viert in eigen land?
Nooit is lang maar ik doe niet aan vakanties…. hooguit een paar daagjes weg met schoon. Heimwee is de ene reden en ” niets hebben met vakantie vieren” is reden 2.

6, Noem je favoriete zomerkledingstuk, zomerliedje en zomerdrankje?
a) Maxi-jurk ~ b) …heb ik niet…. c) … heb ik niet…..

7. Wat is je favoriete zomersnack?
…heb ik niet…

8. Noem je favoriete zomerparfum, zomerlipstick en zomernagellak?
(sorry het wordt saai….) … heb ik niet….

9. Wat vind jij het grootste nadeel aan de zomer?
Ohjee hebbie ff? grinnik… jammer dat ik maar 1 ding mag benoemen… 
Sleurhutten op de weg achter auto’s met bestuurders erin die geen flauw benul hebben van het gevaar waarmee ze medeweggebruikers confronteren door hun eigen onkunde dan wel eigenwijsheid

10. Vertel eens iets over je meest dierbare vakantieherinnering?
3 dagen Tallinn in september 2012 met Niels & Anita. Ongepland, ad hoc, haastje repje en weg.  Ik was toen verre van een ‘gelukkig’ mens, integendeel, zo suïcidaal als de pest, dat werd wel heel rigoureus doorbroken door het voorstel van die 2 terwijl ze zomaar ff langskwamen voor een bakkie. In Tallinn liggen niet alleen veel voetstappen van me maar ook veel tranen en wat heb ik genoten die dagen, onbeschrijflijk!!!

11. Wat vind jij echt bij de zomer passen? Waar denk je aan bij het woord ‘zomer’?
Ik heb een gruwelijke hekel aan de zomer, kan er uren over door mekkeren, ga ik dus hier niet doen. De zomer staat voor mij gelijk aan ‘ergernis’. Er is niets dat ik kan benoemen waardoor de zomer ‘leuk’  is.

Zorgenkindje

Mijn maandagmeneer is voor een tijdje weer even mijn ‘elke-dag-meneer’… Vorige week maandag was er niets aan de hand en genoot hij volop van ons uitje naar Artis, waar Daphne en ik hem mee naar toe  hadden genomen. Hij was er 80+ jaren niet geweest en wilde zo graag eens zien hoe het er nu uit ziet.  Wat hadden we een pret, mede veroorzaakt door de klapband van de rolstoel waarin ik  hem met enige dwang geplaatst had omdat ik niet langer kan/wil aanzien hoe hij zichzelf afbeult achter een rollator.

Met zijn nog enig levende zoon die elke vrije seconde op Ameland bij zijn lief is komen al een aantal jaren veel taken voor mijn rekening. Begrijp me niet verkeerd, die taken zijn me niet opgelegd maar heb ik heel bewust op me genomen want ik woon nou eenmaal ‘om de hoek’ en kan er veel sneller zijn dan zoon. Daarbij zijn we dol op elkaar dus doe ik het ook met alle liefde die in mij is, mede gevoed door de liefde, en mijn belofte op haar sterfbed, voor zijn vrouw die in 2011 overleed, mij achterlatend met de woorden: “Je laat Klaas niet in de steek hè als ik er zo meteen niet meer ben?”.

Afgelopen vrijdag werd hij niet goed, bleef maar overgeven en meer. Het liep er aan alle kanten sneller uit dan dat ik er iets in kon krijgen.  Zoon en lief losten mij af en ik hen, zodat mijn maandagmeneer niet al te veel alleen zou zijn. Nou wil het geval dat zoon en lief as woensdag op het vliegtuig stappen naar Canada waar 1 van de kleinzoons woont. Na het bezoek aan zoon gaan zij dan nog een paar weken met een camper door Canada trekken.
We hadden het de afgelopen dagen natuurlijk veelvuldig over die reis… en zo ook vanochtend, waarop ik voorstelde de huisarts toch maar even te laten komen zodat zij met een iets geruster gevoel toch op vakantie zouden kunnen. Zo gezegd zo gedaan en nog geen half uur na ons telefoontje kwam de inval-huisarts binnenvallen, de eigen huisarts ging per vandaag op vakantie en zij nam zijn praktijk waar. Ze vertelde al dat ze gelijk was gekomen omdat hij ‘nooit’ wat had gehad dus als er dan gebeld werd moest het wel dringend zijn. (Zeer attent van zo’n huisartsenpraktijk!!)  Ze onderzocht hem uitgebreid en kon zoon met lief, en mij, relatief geruststellen. Het heeft er alle schijn van dat hij een virus heeft opgelopen die ontaardde in een soort van griep-aanval. Ze drukte hem, mij vooral, op het hart vooral gelijk weer te bellen als er iets veranderde en natuurlijk helemaal als er iets verslechterde.

Zoon en lief vertrokken weer nadat wij onderling nog enkele afspraken maakten en gaan zich nu voorbereiden op hun vlucht van as. woensdag. Gelukkig heb ik hun volste vertrouwen en weten ze ‘Pa’ voor de komende weken in goede handen achtergelaten.  Eind september hoopt de oude baas 92 te worden, dat hopen we natuurlijk allemaal en met zijn ijzeren gestel hoeft het je ook niet te verbazen dat hij rondom die dag weer ergens het stralend middelpunt van een groot feest is maar aan de andere kant beseffen we natuurlijk ook  dat hij op zijn hoge leeftijd wel degelijk een mens van de dag is en er zo maar iets kan gebeuren waarop het in een flits van een seconde ineens heel anders kan zijn. Uiteraard duwen we het laatste naar de achtergrond van onze gedachten en hopen we hem nog heel lang in ons midden te mogen hebben!!

Theelabel-vraag-29

Thee-Label-Vraag op Maandag

 

nr. 29

 

 

 

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Welke uitdaging zou je nog eens willen aangaan?”

“Vrije val” komt als eerste in mij op want daar droom ik al jaren met enige regelmaat van.
Ik wil zó graag eens aan den lijve ondervinden hoe het voelt, na een sprong vanuit een vliegtuig, in vrije val het 1e deel van de afstand naar beneden te overbruggen tot op het punt dat het noodzakelijk wordt om aan het touwtje te trekken dat ervoor zal zorgen dat de parachute zich dan ontvouwt om mij veilig te laten landen.

Dit is niet de enige uitdaging natuurlijk. Het lijstje van dingen die ik als een echte uitdaging zie bevat meer dan bovenstaande al staat die dan wel op de 1e plaats. Ik zou ook graag (en ja het is bizar, ik weet het) eens met soldaten naar een oorlogsgebied willen om daar ter plekke hen in hun werk te fotograferen. Ik zou ook graag eens willen proberen de intense hitte te doorstaan en op een kameel door de woestijn reizen en de extreme koude door met een expeditie mee naar Antarctica te gaan.   Dat zijn échte uitdagingen die mij volledig uit mijn comfortzone zullen halen en dat is op zich natuurlijk al een uitdaging.